Psyche
alle pijlers
Doodsangst voor narcose
zondag 26 augustus 2012 om 14:49
Hoi,
Als dinsdag wordt ik geopereerd aan mijn galblaas.... Relatief simpele ingreep. Ik zie zoooooo op tegen de narcose. Mijn angst is om niet meer wakker te worden en mijn dochtertje van 1 nooit meer t zien.. Ik ben niet bekend met angstklachten en ben helemaal mezelf kwijt. Beheerst m'n leven, continu verdrietig, slaap slecht, eet slecht, zo gespannen. Gaat nu al twee weken, ben zo moe, probeer afleiding te zoeken, lukt soms maar vaak niet....
Help wie heeft ervaringen, tips, adviezen?
Oja heb fors overgewicht, BMI van 36. Verder gezond. Ben 29.
Als dinsdag wordt ik geopereerd aan mijn galblaas.... Relatief simpele ingreep. Ik zie zoooooo op tegen de narcose. Mijn angst is om niet meer wakker te worden en mijn dochtertje van 1 nooit meer t zien.. Ik ben niet bekend met angstklachten en ben helemaal mezelf kwijt. Beheerst m'n leven, continu verdrietig, slaap slecht, eet slecht, zo gespannen. Gaat nu al twee weken, ben zo moe, probeer afleiding te zoeken, lukt soms maar vaak niet....
Help wie heeft ervaringen, tips, adviezen?
Oja heb fors overgewicht, BMI van 36. Verder gezond. Ben 29.
zondag 26 augustus 2012 om 15:21
Donja, voordat je richting OK gaat krijg je meestal een rustgevend tabletje. Dit neem je een half uurtje vantevoren in, zodat het even kan inwerken.
Mijn eigen ervaring: ik ben een aantal jaren geleden geopereerd. Ook een vrij simpele operatie van een uurtje. Vooraf pilletje genomen, nog liggen kletsen in de voorruimte voor de OK met de anaesthesieassistente. Na afloop was ik vrij snel weer helder en heb op de verkoever zelf om de telefoon gevraagd om me weer 'aan te melden'. Daarna met bed en al naar mijn kamer gereden. Voelde me prima, dus wilde al snel mijn bed uit en naar de wc. Daar werd ik enorm misselijk en heb overgegeven, de verpleging reageerde gelukkig heel lief en begripvol.
Wat ik je zou aanraden: bespreek je angst vooral ook vooraf tijdens je pre-operatieve screening of - als je die al gehad hebt - meld het nog even bij je opname en laat het in je dossier zetten. Mogelijk kunnen ze dan wat extra op je letten.
Toitoitoi!!
Mijn eigen ervaring: ik ben een aantal jaren geleden geopereerd. Ook een vrij simpele operatie van een uurtje. Vooraf pilletje genomen, nog liggen kletsen in de voorruimte voor de OK met de anaesthesieassistente. Na afloop was ik vrij snel weer helder en heb op de verkoever zelf om de telefoon gevraagd om me weer 'aan te melden'. Daarna met bed en al naar mijn kamer gereden. Voelde me prima, dus wilde al snel mijn bed uit en naar de wc. Daar werd ik enorm misselijk en heb overgegeven, de verpleging reageerde gelukkig heel lief en begripvol.
Wat ik je zou aanraden: bespreek je angst vooral ook vooraf tijdens je pre-operatieve screening of - als je die al gehad hebt - meld het nog even bij je opname en laat het in je dossier zetten. Mogelijk kunnen ze dan wat extra op je letten.
Toitoitoi!!
zondag 26 augustus 2012 om 15:22
Ik ben een paar keer onder narcose geopereerd en werd altijd wakker. De kans dat je niet wakker wordt is heel erg klein.
Meid, probeer het los te laten met de wetenschap dat een galblaas operatie klein en onschuldig is. Je hebt straks een heel team en allerlei apparaten om je heen staan, die jou in de gaten houden en je niet geopereerd zou worden als er risico's waren.
Mij verbaasde het elke keer weer.. Wanneer ik narcose middel toegediend kreeg, wreef de arts over mijn hand en zei "ga maar lekker slapen" in keek hem aan, mijn ogen voelde meteen al zo zwaar en weg was ik. Je valt in een heerlijke diepe slaap, die kort duurt. Daarna sluit je je kleine weer lekker in jouw armen!
Succes meid en niet zo piekeren.
Meid, probeer het los te laten met de wetenschap dat een galblaas operatie klein en onschuldig is. Je hebt straks een heel team en allerlei apparaten om je heen staan, die jou in de gaten houden en je niet geopereerd zou worden als er risico's waren.
Mij verbaasde het elke keer weer.. Wanneer ik narcose middel toegediend kreeg, wreef de arts over mijn hand en zei "ga maar lekker slapen" in keek hem aan, mijn ogen voelde meteen al zo zwaar en weg was ik. Je valt in een heerlijke diepe slaap, die kort duurt. Daarna sluit je je kleine weer lekker in jouw armen!
Succes meid en niet zo piekeren.
zondag 26 augustus 2012 om 15:25
zondag 26 augustus 2012 om 15:32
Ik heb diverse operaties ondergaan en dus ook narcoses met een hoog BMI (weet ff niet hoe hoog). Schijnt wel een extra risico te zijn, maar ben altijd weer wakker geworden en nergens geen last van gehad. Ook een galoperatie ondergaan, was na een dag en een nacht alweer thuis en met 1 week alweer aan het werk.
Ik hoop dat al deze verhalen je een beetje sterken, de kans dat het misgaat is zo verdomd weinig! Echt waar!!!
Succes dinsdag! Laat je even weten hoe het is gegaan?
Ik hoop dat al deze verhalen je een beetje sterken, de kans dat het misgaat is zo verdomd weinig! Echt waar!!!
Succes dinsdag! Laat je even weten hoe het is gegaan?
"Please God, if you can't make me thin, make my friends fat!"
zondag 26 augustus 2012 om 15:33
Ik vond narcose heeeerlijk, zou zo weer willen!
Je voelt dat je in slaap valt en vervolgens lijkt het alsof je op hetzelfde moment weer wakker wordt. Ik dacht dat de ingreep nog moest beginnen, maar hij was al voorbij. Ik voelde me heerlijk loom en uitgerust. Ook niet misselijk geweest na afloop. Niks om bang voor te zijn hoor!
Je voelt dat je in slaap valt en vervolgens lijkt het alsof je op hetzelfde moment weer wakker wordt. Ik dacht dat de ingreep nog moest beginnen, maar hij was al voorbij. Ik voelde me heerlijk loom en uitgerust. Ook niet misselijk geweest na afloop. Niks om bang voor te zijn hoor!
zondag 26 augustus 2012 om 15:34
Ik was maar voor 1 ding bang bij narcose. Is niet gebeurd. Niks gemerkt van de operatie en daarna had ik het wel heel koud en had vreselijke buikpijn. Een tip dus: hou je sokken aan. Dat heb ik echt gemist, sokken aan. Mén, wat had ik koude voeten. Als je weer op de kamer bent had ik het eigenlijk ook wel fijn gevonden als ik gelijk mijn onderbroek weer had aan kunnen doen. Ligt net iets prettiger. Maar ik had een operatie aan de onderbuik dus dat kon nog niet.
Sterkte en maak je zelf niet zo gek met je gedachtes. Begrijpelijk maar zo niet nodig.
Sterkte en maak je zelf niet zo gek met je gedachtes. Begrijpelijk maar zo niet nodig.
zondag 26 augustus 2012 om 15:40
Zorg dat je een pilletje krijgt waar je rustig van wordt, naast de paracetamol en diclofenac die je eventueel al krijgt.
Probeer vertrouwen te hebben in de anesthesist, en geef ook aan dat je het spannend vindt. Maar geef jezelf dan ook over al het zover is, geef dat vertrouwen dan ook. De narcose zelf: eerst leggen ze een infuus aan, daar gaat je (witte) narcosemiddel in. Het is een gevoel alsof er een deken van warmte over je heenkomt. Waardoor je ontspant. Het volgende dat je weet is dat je wakker wordt uit een fijne slaap,nog helemaal warm.
En bedenk: als je daar op die tafel ligt dab zijn er allemaal professionals om je heen, die laten je niet zomaar gaan hoor! Als je ergens veilig bent is het daar wel!
Probeer vertrouwen te hebben in de anesthesist, en geef ook aan dat je het spannend vindt. Maar geef jezelf dan ook over al het zover is, geef dat vertrouwen dan ook. De narcose zelf: eerst leggen ze een infuus aan, daar gaat je (witte) narcosemiddel in. Het is een gevoel alsof er een deken van warmte over je heenkomt. Waardoor je ontspant. Het volgende dat je weet is dat je wakker wordt uit een fijne slaap,nog helemaal warm.
En bedenk: als je daar op die tafel ligt dab zijn er allemaal professionals om je heen, die laten je niet zomaar gaan hoor! Als je ergens veilig bent is het daar wel!
zondag 26 augustus 2012 om 15:40
Bij mijn laatste operatie moest ik écht afscheid nemen van mijn familie. Ze moesten ook allemaal aanwezig zijn in het zh. De kans dat ik het niet zou halen was meer ruim 80% En tadaaaaa... ben nog steeds springlevend! Mijn eerste woorden toen ik wakker werd waren wel "dus ik leef nog?!" en toen tegen de anesthesist "Wat ben je toch ook een schatje..." (maar dat kwam omdat ik nog een beetje 'dronken' was)
Die operatie was onder erg kritieke omstandigheden, onder andere mijn hart werkte bijna niet.
De 4 operaties daarvoor: reuze meegevallen (dat waren vooral rug-operaties) De narcose toen was eigenlijk heel lekker. Daarna ook nog zo lekker 'soezig'.
Die operatie was onder erg kritieke omstandigheden, onder andere mijn hart werkte bijna niet.
De 4 operaties daarvoor: reuze meegevallen (dat waren vooral rug-operaties) De narcose toen was eigenlijk heel lekker. Daarna ook nog zo lekker 'soezig'.
zondag 26 augustus 2012 om 15:43
Ik vond het ook heerlijk, narcose. Vooral de eerste minuten van het wakker worden: je bent helemaal blanco, geen zorgen of gedachtes of wat dan ook. Helemaal onbekommerd en zorgeloos.
Enne... het helpt je niet om je druk te maken hè. Die hele operatie loopt toch wel, of jij je nu druk maakt of niet. Dus kun je het beter niet doen.
Enne... het helpt je niet om je druk te maken hè. Die hele operatie loopt toch wel, of jij je nu druk maakt of niet. Dus kun je het beter niet doen.
zondag 26 augustus 2012 om 15:52
@sabbaticalmeds: dubbele amputatie door afsterving/trombose. Door virus op hartspier pompte die nog maar 10%. Trombose all-over my body....
Afsterving van 2 onderbenen infecteerde en sloeg naar binnen.. dus ja, dan moet er acuut gehandeld worden. Leuke combi: slecht werkend hart, trombose, bloedverdunners, amputatie.... Vandaar de zeer geringe overlevingskans.
Dus ja, horror!
Donja, maak je niet bang voor jouw galblaas-operatie. Voor je het weet huppel je weer rond met een ervaring rijker: 'narcose valt reuze mee'
Afsterving van 2 onderbenen infecteerde en sloeg naar binnen.. dus ja, dan moet er acuut gehandeld worden. Leuke combi: slecht werkend hart, trombose, bloedverdunners, amputatie.... Vandaar de zeer geringe overlevingskans.
Dus ja, horror!
Donja, maak je niet bang voor jouw galblaas-operatie. Voor je het weet huppel je weer rond met een ervaring rijker: 'narcose valt reuze mee'
zondag 26 augustus 2012 om 16:00
Ik zie dat je al veel reacties gehad hebt, maar je kunt niet genoeg positieve berichten krijgen hè....
Ik heb als verpleegkundige iedereen die voor een galblaas ok ging (en dat zijn er nogal wat!) gewoon terug zien komen! 9 van de 10 gaan zo goed dat ze dezelfde dag, of als je wat later aan de beurt bent de volgende dag, weer lekker naar huis kunnen.
Je ligt zo uitgebreid aan een monitor dat ze tijdens je operatie precies zien hoe je ervoor staat wat hartslag en bloeddruk betreft hoor! Met een hele kast vól spullen om het goed te laten gaan.
Zeg tegen je verpleegkundige dat je graag seresta (tabletje voor de rust) wil omdat je anders van spanning je kussen opeet, bij ons is dat geen probleem.
Zorg dat iemand bij je blijft tot je weggebracht wordt, neem een muziekje mee dat je fijn vindt, een knuffel (ja echt, eentje van je dochter als je zelf niet meer hebt).
Echt, ik heb soms huilende volwassen patienten weggebracht, dus je bent echt niet de enige die het eng vindt. Eigenlijk is iedereen een beetje bang volgens mij....
Ik heb als verpleegkundige iedereen die voor een galblaas ok ging (en dat zijn er nogal wat!) gewoon terug zien komen! 9 van de 10 gaan zo goed dat ze dezelfde dag, of als je wat later aan de beurt bent de volgende dag, weer lekker naar huis kunnen.
Je ligt zo uitgebreid aan een monitor dat ze tijdens je operatie precies zien hoe je ervoor staat wat hartslag en bloeddruk betreft hoor! Met een hele kast vól spullen om het goed te laten gaan.
Zeg tegen je verpleegkundige dat je graag seresta (tabletje voor de rust) wil omdat je anders van spanning je kussen opeet, bij ons is dat geen probleem.
Zorg dat iemand bij je blijft tot je weggebracht wordt, neem een muziekje mee dat je fijn vindt, een knuffel (ja echt, eentje van je dochter als je zelf niet meer hebt).
Echt, ik heb soms huilende volwassen patienten weggebracht, dus je bent echt niet de enige die het eng vindt. Eigenlijk is iedereen een beetje bang volgens mij....
zondag 26 augustus 2012 om 16:13
Ik ben al een aantal keren geopereerd, en ik ken die angst van narcose. Ik had ook elke keer nare gedachten, ook van wat als ik niet meer wakker wordt, en ik was ook bang om tijdens de operatie wakker te worden (die angst was bij mij groter dan niet meer wakker worden). Natuurlijk is het spannend en ik denk dat er weinig mensen zijn die met een 'blij' gevoel naar het ziekenhuis gaan voor een ingreep. Wat ik heb gedaan is de dag van tevoren, toen was ik al heel zenuwachtig, tóch leuke dingen gedaan. Savonds heb ik Friends gekeken, waardoor even mijn gedachten van de operatie af waren.
Maargoed, dan is het moment daar en zijn je gedachtes toch weer op de operatie gefocust, dus het enige wat ik je kan meegeven is laat het over je heenkomen... en je wordt vast wakker!
Maargoed, dan is het moment daar en zijn je gedachtes toch weer op de operatie gefocust, dus het enige wat ik je kan meegeven is laat het over je heenkomen... en je wordt vast wakker!
zondag 26 augustus 2012 om 18:27