Psyche
alle pijlers
Een opgejaagd dier zijn....
vrijdag 15 juni 2012 om 11:05
Hallo
Zoals de titel aangeeft voel ik mij een opgejaagd dier, die geen uitweg meer heeft maar de jager is dichtbij.
De werkelijkheid: Ik zit op dit moment thuis, al een dikke maand.
Normaal werk ik 24 uur verspreid over 4 dagen.
Dit is jaren goed gegaan, was wel druk met 2 kleine kinderen maar ik kon dit altijd redelijk goed handelen.
Vorig jaar is mijn moeder erg ziek geworden en na een dik half jaar ook overleden.
Na deze ingrijpende gebeurtenis ben ik veranderd. Ik meen dat ik de hele wereld op de schouders moet nemen want anders komt het natuurlijk met niemand goed. *zucht*
Ook weet ik opeens hoe een anders zich voelt en dit is vaak negatief dus super Jacomien to the rescue!
Dit werkt natuurlijk verstikkend, zowel voor mij als voor de anderen.
Alleen ik heb geen flauw idee hoe ik hier weer vanaf kom.
Zijn er ook mensen die dit herkennen?
Wat doe jij eraan om jezelf weer centraal te stellen, ipv een ander altijd maar voor te laten?
Tips zijn zeer zeker welkom.
Zoals de titel aangeeft voel ik mij een opgejaagd dier, die geen uitweg meer heeft maar de jager is dichtbij.
De werkelijkheid: Ik zit op dit moment thuis, al een dikke maand.
Normaal werk ik 24 uur verspreid over 4 dagen.
Dit is jaren goed gegaan, was wel druk met 2 kleine kinderen maar ik kon dit altijd redelijk goed handelen.
Vorig jaar is mijn moeder erg ziek geworden en na een dik half jaar ook overleden.
Na deze ingrijpende gebeurtenis ben ik veranderd. Ik meen dat ik de hele wereld op de schouders moet nemen want anders komt het natuurlijk met niemand goed. *zucht*
Ook weet ik opeens hoe een anders zich voelt en dit is vaak negatief dus super Jacomien to the rescue!
Dit werkt natuurlijk verstikkend, zowel voor mij als voor de anderen.
Alleen ik heb geen flauw idee hoe ik hier weer vanaf kom.
Zijn er ook mensen die dit herkennen?
Wat doe jij eraan om jezelf weer centraal te stellen, ipv een ander altijd maar voor te laten?
Tips zijn zeer zeker welkom.
vrijdag 15 juni 2012 om 11:53
vrijdag 15 juni 2012 om 12:15
Yeb, hier hetzelfde gehad. Ook na het overlijden van een dierbare en meerdere mensen die ik lief heb die kanker hebben. (waaronder ook mijn moeder)
Ben (mede) hiervoor in therapie geweest. Meende dat ik Superwoman was. Uit therapie bleek dat ik gewoon een controlfreak ben.
Het zit nl. zo: Je hebt geen enkele controle over de situatie wanneer iemand overlijdt en/of ongeneeslijk ziek is. Wanneer jij jezelf 'oplegt' om "de wereld te redden". (lees: altijd voor iedereen klaar staan) onstaat bij jou zelf het idee er controle over te hebben. ONZIN Maar dat geeft rust.
Het enige wat ik aan tips aan je mee kan geven is rust voor jezelf nemen en loslaten. (niet je moeder, maar alles wat je je zelf oplegt) Bepaal voor jezelf wie er belangrijk zijn om echt voor te rennen en of zij hetzelfde voor jou zouden doen. Ik moest van mijn coach een dartbord tekenen. Ikzelf stond dan in de roos en in de ringen daarom heen moest ik de mensen zetten die ik belangrijk vind. In de eerste ring komt dan bijv. je man of kinderen o.i.d., en in de laatste bijvoorbeeld een goede kennis. Op deze manier wordt je er bewust van wie er nu echt belangrijk voor je zijn. Degene die je verder heb gezet zijn misschien toch minder belangrijk voor je dan je dacht. Dan begin je er mee om voor die personen het minst hard te rennen..
Snap je het idee?
Uiteindelijk leef je voor je jezelf. Als het er op aan komt is er niemand anders die het voor je doet..
Met een knipoog even naar onderstaand nummer luisteren
http://youtu.be/HHizJvQ9Ir0
Succes met alles..
Ben (mede) hiervoor in therapie geweest. Meende dat ik Superwoman was. Uit therapie bleek dat ik gewoon een controlfreak ben.
Het zit nl. zo: Je hebt geen enkele controle over de situatie wanneer iemand overlijdt en/of ongeneeslijk ziek is. Wanneer jij jezelf 'oplegt' om "de wereld te redden". (lees: altijd voor iedereen klaar staan) onstaat bij jou zelf het idee er controle over te hebben. ONZIN Maar dat geeft rust.
Het enige wat ik aan tips aan je mee kan geven is rust voor jezelf nemen en loslaten. (niet je moeder, maar alles wat je je zelf oplegt) Bepaal voor jezelf wie er belangrijk zijn om echt voor te rennen en of zij hetzelfde voor jou zouden doen. Ik moest van mijn coach een dartbord tekenen. Ikzelf stond dan in de roos en in de ringen daarom heen moest ik de mensen zetten die ik belangrijk vind. In de eerste ring komt dan bijv. je man of kinderen o.i.d., en in de laatste bijvoorbeeld een goede kennis. Op deze manier wordt je er bewust van wie er nu echt belangrijk voor je zijn. Degene die je verder heb gezet zijn misschien toch minder belangrijk voor je dan je dacht. Dan begin je er mee om voor die personen het minst hard te rennen..
Snap je het idee?Uiteindelijk leef je voor je jezelf. Als het er op aan komt is er niemand anders die het voor je doet..
Met een knipoog even naar onderstaand nummer luisteren
http://youtu.be/HHizJvQ9Ir0
Succes met alles..
vrijdag 15 juni 2012 om 12:18
Eeehh....ik vind je wel een beetje dramatisch doen hoor!
Ik zou eens met een goede psycholoog of therapeut gaan praten, die kan je helpen keuzes te maken en grenzen te stellen.
En verder; je hebt zelf erg goed door wat er aan de hand is. Daarmee is een belangrijke eerste stap gezet! Wat heb jij nodig om je gedrag je veranderen?
Ik zou eens met een goede psycholoog of therapeut gaan praten, die kan je helpen keuzes te maken en grenzen te stellen.
En verder; je hebt zelf erg goed door wat er aan de hand is. Daarmee is een belangrijke eerste stap gezet! Wat heb jij nodig om je gedrag je veranderen?
vrijdag 15 juni 2012 om 12:43
quote:Jacomien schreef op 15 juni 2012 @ 11:05:
Vorig jaar is mijn moeder erg ziek geworden en na een dik half jaar ook overleden.
...
Ook weet ik opeens hoe een anders zich voelt en dit is vaak negatief ...
Heb je goed kunnen rouwen om je moeder? Je zit nog in het eerste jaar na haar overlijden, een pittige tijd, want vorig jaar deed ze nog dit, vorig jaar deed ze nog dat en dat kan confronterend zijn. Ga je die confrontatie aan?
En negatieve gevoelens horen erbij, voor iedereen. Voor velen is bijvoorbeeld regen negatief. Maar zonder regen geen brood, geen planten, geen leven. Sta jezelf verdriet toe en probeer het anderen niet te ontnemen door dingen op te willen lossen. Dingen moeten soms gewoon zijn.
Sterkte!
Vorig jaar is mijn moeder erg ziek geworden en na een dik half jaar ook overleden.
...
Ook weet ik opeens hoe een anders zich voelt en dit is vaak negatief ...
Heb je goed kunnen rouwen om je moeder? Je zit nog in het eerste jaar na haar overlijden, een pittige tijd, want vorig jaar deed ze nog dit, vorig jaar deed ze nog dat en dat kan confronterend zijn. Ga je die confrontatie aan?
En negatieve gevoelens horen erbij, voor iedereen. Voor velen is bijvoorbeeld regen negatief. Maar zonder regen geen brood, geen planten, geen leven. Sta jezelf verdriet toe en probeer het anderen niet te ontnemen door dingen op te willen lossen. Dingen moeten soms gewoon zijn.
Sterkte!
Leiolepis ngovantrii: mannetjes zijn ook niet nodig omdat de dames zichzelf klonen!
vrijdag 15 juni 2012 om 13:53
Heejj; een opgejaagd dier maar wel een dier dat zijn kudde wil redden? Of gaat het niet om het redden maar om belangrijk willen zijn voor een ander? En hoe zou dat dan moeten werken?
Zelf denk ik dat mensen die zelf gelukkig zijn van de meeste waarde zijn voor anderen. Die hebben een uitstraling die het minst verdacht wordt en die ook het aantrekkelijkst is.
Het gaat er niet om, je karakter te veranderen, want dan ben je Jacomien niet meer, maar om een beetje naar een betere richting om te buigen.
Zelf denk ik dat mensen die zelf gelukkig zijn van de meeste waarde zijn voor anderen. Die hebben een uitstraling die het minst verdacht wordt en die ook het aantrekkelijkst is.
Het gaat er niet om, je karakter te veranderen, want dan ben je Jacomien niet meer, maar om een beetje naar een betere richting om te buigen.
it's a big club and you ain't in it