Eenzaam door verhuizing

12-11-2015 19:35 34 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Sinds 2 jaar ben ik verhuist van het Oosten naar het Westen. Ik ben verhuist voor de liefde.

Doordat ik niet iemand ben die snel vrienden durft te maken of iemand durf aan te spreken, voel ik mij vaak eenzaam.



Me vriend beloofde me in het begin dat we veel zouden ondernemen, maar tot op heden wacht ik daar nog steeds op. Hij wilt niet echt begrijpen hoe ik me voel en weet ook totaal niet wat hij hier mee aan moet.



Ik werk 32 uur, maar vrienden op me werk heb ik niet. ik werk en kom thuis en daar zit ik dan weer. Hierdoor voel ik me vaak eenzaam, zit ik vaak te huilen, lig ik vaak op de bank, wil niks meer doen en slaap ik erg slecht. Dit omdat ik erge heimwee heb. De muren komen momenteel letterlijk op me af.



Ik weet niet zo goed wat ik moet doen en me relatie begint hier nu aardig onder te leiden.



Het is misschien een raar berichtje, maar ik zie het allemaal even niet meer zitten.....



Groetjes, mij
Alle reacties Link kopieren
quote:mvrtjuh-j schreef op 12 november 2015 @ 19:44:

ik ben iemand die niet iets alleen durf te doen, door mijn verleden...Lekker makkelijk excuus, hup een grote schop onder je kont en die iets leuks. Kom je vanzelf leuke mensen tegen.
Life is fun. Live it.
Alle reacties Link kopieren
Een oproepje hier op het forum zetten, de pijler heet contact volgens mij.



Het lijkt me erg moeilijk om ergens heen te verhuizen waar je niemand (op je vriend na) kent.

En vrienden maken vind ik zelf ook erg lastig.

Maar ik denk dat je de angst om dingen alleen te ondernemen moet proberen te overwinnen, heb je ook de rest van je leven wat aan.



Ga een cursus doen, bij een teamsport, bij het toneel, verzin wat leuks.

Ook als je daar geen vrienden zou maken, toch heb je dan 's avonds wat te doen en het idee dat je een sociaal leven hebt in je nieuwe woonplaats.



Terug verhuizen zou mijn eer te na zijn.
Alle reacties Link kopieren
Hej mvrtjuh-j,

Ik ben een half jaar geleden ook verhuist (van noord naar zuid ;)) en ben ook niet echt een typ die makkelijk contact maakt, maar heb wel snel actie ondernomen om mijn hobby's hier ook door te zetten. In het begin heel spannend maar absoluut de moeite waard. Naast dat je wat mensen leert kennen breekt het ook de week een beetje en zit je niet elke avond op de bank.

Waar vulde je je tijd mee toen je nog in het oosten woonde? Was je lid van verenigingen oid? Dit is het moment om dat ook weer op te pakken, benader een vereniging die je leuk lijkt en vraag of je eens één of twee avonden vrijblijvend mee mag doen. kan je even sfeer proeven en zit je nergens aan vast.

en wat me ook niet onbelangrijk lijkt: ga ik gesprek met je vriend en maak samen plannen om leuke dingen te gaan doen!
Alle reacties Link kopieren
TO, hoe vind je het verder daar? Bevalt je woonomgeving je wel?

En waarom ondernemen je vriend en jij zo weinig samen?

Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het kan zijn om je thuis te gaan voelen in een omgeving waar je 'niks mee hebt'.
Ok, je voelt je eenzaam en wilt graag vriendinnen, maar durft niets alleen te doen en zit vaak somber op de bank. Dat is rot.

Wat denk je zelf dat je kunt gaan doen om de stap naar contact met anderen maken te zetten?

Mensen hier kunnen begrip tonen en tips geven, maar er is niemand die een paar magische woorden kan spreken zodat jij ineens van de bank springt en wél contact durft te leggen.

Denk je dat je iets kunt met de tips die tot nu toe zijn gegeven?
Alle reacties Link kopieren
10 jaar geleden was dit voor mij ook een erg herkenbaar verhaal. Ook voor mijn (ex)vriend naar het westen verhuisd om daar compleet te vereenzamen. Mijn vriend had het erg druk met een eigen zaak en deed daarnaast veel aan sport. Quality time voor ons samen was dus ook erg beperkt. Ik heb alles geprobeerd om me daar meer thuis te voelen, contact zoeken met de buren, lid worden van een sportschool, op dansles gaan met mijn vriend, met de hond op hondentraining, noem het maar op. En toch lukte het me niet om echt een vriendschapsband met iemand op te bouwen. Net als jij had ik op mijn werk (klein bedrijf) ook geen leeftijdsgenoten om dingen mee te ondernemen. Ik had toen ook nog geen rijbewijs en daardoor kon ik ook niet gemakkelijk bij mijn vrienden of familie op bezoek gaan.

Bij mij gebeurde hetzelfde als bij jou. Ik had op een gegeven moment nergens meer zin in. Ging van de ellende eten (en kwam in een jaar tijd 15 kilo aan). En uiteindelijk was ik een hoopje ellende. Mijn relatie was op een gegeven moment ook niet veel soeps meer. Doordat we elkaar nooit meer zagen en omdat ik verschrikkelijk slecht in mijn vel zat. Niet veel later gingen wij uit elkaar en ben ik (tijdelijk) bij mijn ouders gaan wonen en heb ik daar een nieuwe baan gezocht. Het heeft toen ook weer een tijd geduurd voordat ik daar weer op mijn plek was. Momenteel woon ik in een andere plaats samen met mijn huidige vriend en ben ik gelukkiger dan ooit. Ik heb er dankzij een nieuwe studie en de vriendengroep van mijn vriend heel veel nieuwe vrienden bij. Op mijn werk heb ik erg leuke collega's die ik ook af en toe buiten werktijd zie en met mijn vriend doe ik heel veel leuke dingen en wij hebben het gewoon heel fijn samen.



Heb ik tips? Zet jezelf op de eerste plaats en ga weer goed voor jezelf zorgen. Het is moeilijk voor andere mensen om jou leuk te vinden als je niet blij bent met jezelf. Waarom besteden jij en je vriend eigenlijk zo weinig tijd samen? Is dit wel wat jij van een relatie verwacht?

Terug verhuizen biedt geen garantie op geluk, ook daar kan je tegen dezelfde zaken aanlopen, maar zoals het nu gaat is ook geen optie. Zet voor jezelf op een rijtje wat jij graag zou willen, het liefst zo SMART mogelijk en ga daarna kijken hoe je dit kan verwezenlijken. Ga hier stap voor stap aan werken.



Heel veel sterkte met alles!
Getuigt niet van inlevingsvermogen?



Tja, jouw post is nogal slachtofferig. Jij besluit om te verhuizen. Jij zult dus nu iets moeten doen. Dat doe je niet en in plaats daarvan maak je je vriend verantwoordelijk, hij doet niks met je, dus heb jij het moeilijk. Je wist al dat je moeite had met nieuwe mensen voor je verhuisde, dat is jouw probleem, nief dat van je vriend en jij moet er iets mee.



Als je verleden je nu nog dwars zit dan ga je dáár iets aan doen en ga je daarna vriendinnen maken.

Maar wat zeker weten niet helpt is op de bank liggen huilen en wachten op je vriend.
Alle reacties Link kopieren
Hoe ben je dan aan je vriend gekomen als je het moeilijk vindt om met nieuwe mensen om te gaan?

Laat staan dat je dan voor 'n vriendje gaat verkassen en je vertrouwde sociale omgeving daardoor niet meer in je buurt hebt.
Shoot first, ask questions later!
Ik ben ook ooit verhuisd voor de liefde, maar dat voelde totaal niet zo. Doordat we al jaren samen waren, voor we gingen samenwonen, had ik al heel veel contacten in zijn stad. Ook buiten vriend om.



Ik ben van alles gaan ondernemen, want ik ben niet goed in op de bank zitten. Ik ben gaan dansen, boksen, bij een theatervereniging etc. Viavia veel mensen leren kennen. Kijk eens naar wat je leuk vindt om te doen en ga dat dan gewoon doen! Er is in Amsterdam zoveel leuks mogelijk!



Als je het eng vindt of moeilijk, door je verleden, raad ik je aan te gaan praten met iemand, zodat je dat los kunt laten. Door dingen te ondernemen bouw je wat op. Als je op de bank blijft zitten, staan er niet ineens nieuwe vrienden voor de deur. Doe het stap voor stap. En verleg je grenzen. Vind je iets eng? Prima, maar daag jezelf dan uit!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven