Psyche
alle pijlers
Geen emoties meer
maandag 22 februari 2016 om 20:22
Oké, ik heb vrij pittige beslissingen gemaakt het afgelopen jaar (imho) en ik voelde mij daar altijd oké bij. Nu ben ik mij gaan realiseren dat ik mij daar oké bij voel, omdat ik niks voel. En nu is het moment aangebroken dat ik mij (eindelijk?) zorgen ga maken om mijzelf...
Het begon vorig jaar toen ik de diagnose kreeg dat ik in een depressie zat, toen ik dat van een arts te horen kreeg had ik even een WTF moment, maar verder deed het weinig met me. Ik ben gaan skydiven, geen kick, geen spanning, niks. Ik ben gescheiden, geen verdriet of drama, niks. Ik ben zwanger geraakt van een one night stand, deed bijzonder weinig met me. Ik heb er voor gekozen om mijn vaste baan op te zeggen (rare verhoudingen met mijn baas) en als overbrugging de prostitutie in te gaan. Ik heb seks gehad met te smerige mannen, maar emotioneel doet het niks met me.
Ben ik nou zo oppervlakkig of heb ik een probleem?
Het begon vorig jaar toen ik de diagnose kreeg dat ik in een depressie zat, toen ik dat van een arts te horen kreeg had ik even een WTF moment, maar verder deed het weinig met me. Ik ben gaan skydiven, geen kick, geen spanning, niks. Ik ben gescheiden, geen verdriet of drama, niks. Ik ben zwanger geraakt van een one night stand, deed bijzonder weinig met me. Ik heb er voor gekozen om mijn vaste baan op te zeggen (rare verhoudingen met mijn baas) en als overbrugging de prostitutie in te gaan. Ik heb seks gehad met te smerige mannen, maar emotioneel doet het niks met me.
Ben ik nou zo oppervlakkig of heb ik een probleem?
maandag 22 februari 2016 om 20:33
Hoe kwam je bij die arts terecht die je die diagnose gaf? Met welke aanleiding zat je daar.
Heb je verder ook begeleiding in het herstel, want een depressie is in principe een behandelbare ziekte. Daar schrijf je niets over. Natuurlijk zijn de beslissingen / gebeurtenissen van afgelopen jaar heftig en ingrijpend. Maar zonder te weten of je professionele medische hulp hebt (en wat die van je beslissingen vindt in relatie tot jouw welzijn) is het een beetje in de ruimte lullen hier.
Dus vertel eens wat meer; wat doe je buiten het maken van ingrijpende besluiten om met die schijnbare depressie om te gaan?
Heb je verder ook begeleiding in het herstel, want een depressie is in principe een behandelbare ziekte. Daar schrijf je niets over. Natuurlijk zijn de beslissingen / gebeurtenissen van afgelopen jaar heftig en ingrijpend. Maar zonder te weten of je professionele medische hulp hebt (en wat die van je beslissingen vindt in relatie tot jouw welzijn) is het een beetje in de ruimte lullen hier.
Dus vertel eens wat meer; wat doe je buiten het maken van ingrijpende besluiten om met die schijnbare depressie om te gaan?
maandag 22 februari 2016 om 20:36
ben hbo+ maar voel me meer MBO- in wat ik doe...
maandag 22 februari 2016 om 20:39
quote:Stormkraft schreef op 22 februari 2016 @ 20:33:
Hoe kwam je bij die arts terecht die je die diagnose gaf? Met welke aanleiding zat je daar.
Heb je verder ook begeleiding in het herstel, want een depressie is in principe een behandelbare ziekte. Daar schrijf je niets over. Natuurlijk zijn de beslissingen / gebeurtenissen van afgelopen jaar heftig en ingrijpend. Maar zonder te weten of je professionele medische hulp hebt (en wat die van je beslissingen vindt in relatie tot jouw welzijn) is het een beetje in de ruimte lullen hier.
Dus vertel eens wat meer; wat doe je buiten het maken van ingrijpende besluiten om met die schijnbare depressie om te gaan?Ik ben gestopt met medicatie en behandeling omdat ik 100 km verderop ben gaan wonen en niet weer dat traject wilde doorlopen...
Hoe kwam je bij die arts terecht die je die diagnose gaf? Met welke aanleiding zat je daar.
Heb je verder ook begeleiding in het herstel, want een depressie is in principe een behandelbare ziekte. Daar schrijf je niets over. Natuurlijk zijn de beslissingen / gebeurtenissen van afgelopen jaar heftig en ingrijpend. Maar zonder te weten of je professionele medische hulp hebt (en wat die van je beslissingen vindt in relatie tot jouw welzijn) is het een beetje in de ruimte lullen hier.
Dus vertel eens wat meer; wat doe je buiten het maken van ingrijpende besluiten om met die schijnbare depressie om te gaan?Ik ben gestopt met medicatie en behandeling omdat ik 100 km verderop ben gaan wonen en niet weer dat traject wilde doorlopen...
maandag 22 februari 2016 om 20:39
Als je zulke heftige dingen meemaakt en er dan niets bij voelt, lijkt me dat niet normaal. Wat heb je gedaan toen er een depressie werd vastgesteld? Heb je behandeling gehad, medicijnen of therapie? Ik heb helaas erg veel ervaring met depressie, en bij een depressie komt nog meer kijken dan alleen een gebrek aan gevoel, maar het is er wel een van de symptomen van. Je hebt nogal heftige dingen meegemaakt die veel invloed op je leven kunnen hebben. Ik denk dat je in elk geval moet uitzoeken hoe dit zit, eventueel met hulp. Of ga terug naar de arts die de depressie heeft vastgesteld. En ik wil iedereen in zijn/haar waarde laten, maar prostitutie lijkt mij nu niet echt het meest gezonde beroep voor de meeste vrouwen. Hier kon je nog wel eens spijt van krijgen als je normale emoties weer terugkomen. Je bent het waard om een goed leven te leiden!
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
maandag 22 februari 2016 om 20:50
Je klinkt behoorlijk zelf-destructief. En tja, als je zelf geen medicatie wil en ook geen behandeling dan kan het alleen maar slechter worden, zeker als je zulke onverstandige keuzes maakt.
Ik zou zeggen dat je als de wiedeweerga naar een psychiater moet gaan voor behandeling en medicatie. Maar blijkbaar vind je dat zelf niet zo nodig.
Ik zou zeggen dat je als de wiedeweerga naar een psychiater moet gaan voor behandeling en medicatie. Maar blijkbaar vind je dat zelf niet zo nodig.
maandag 22 februari 2016 om 20:54
maandag 22 februari 2016 om 21:29