Geen emoties meer

Je laat er trouwens geen gras over groeien. Twee weken geleden vroeg je hier hoe je een hoer wordt en blijkbaar heb je dat al aardig onder de knie.....

als je een verschil met vroeger merkt ...toen skydiven je wel wat deed en smerige mannen je tegenstonden wellicht ...

dan is dat een goed teken dat je inderdaad toch wel afgegleden bent en beter verdiend.



Je bent, denk ik, afgestompt geraakt juist dóór die heftige ervaringen (ik herken t wel ..) en je moet echt ff rustiger aan doen joh.

Ga in godsnaam NOOIT meer de prostitutie in, of snel eruit !! Vrij niet meer zonder voorbehoedsmiddelen (zwanger ??) en houd eerst oprecht van iemand vóórdat je er mee vrijt ....



Youre a bit lost, indeed. Gewoon tot rust komen en weer nieuwe leuke mensen leren kennen waar jij jezelf kunt zijn !

Mét jouw verhaal ...

Niet druk over maken.

Dat is echt allemaal volslagen normaal.

Je voelt van alles en 'praat' jezelf aan dat je niets voelt, waarschijnlijk weet jij/jouw lichaam/je brein donders goed dat het overrompeld wordt door gevoelens als het 'toegelaten' wordt dus ga je compenseren met dit soort gedrag, althans daar lijkt het op. Alleen denk ik dat je dan steeds een stap verder wil/moet/zal gaan? Wat komt er hierna? Drugs, gokken? Overval, moord?



Ik vind het zo krom dat er schijnbaar minder medeleven/begrip is voor een situatie als deze dan voor anorexia, borderline, verslavingen ed.



Zoek hulp en houd je schuldgevoel wb de abortus in je achterhoofd en ga aan jezelf en je toekomst werken. Zodat je wanneer je de volgende keer in verwachting bent, gepland of ongepland, voor jezelf een veel beter overwogen keuze kunt maken.

Wat ik denk/voel als ik je verhaal lees, dat had mij kunnen zijn. Ik ben namelijk in mijn jeugd jarenlang sexueel misbruikt. En toendertijd moest ik een 'knop' omzetten om dat te kunnen doen, zonder te gaan braken, letterlijk. En jong geleerd, oud gedaan. Ik kan sex hebben met iedereen. Heel erg om te zeggen maar ik kan die knop nog steeds omzetten, als ik zou willen. Maar ik heb al jong besloten dat ik die weg nooit in zou slaan. Ik las toen ik een jaar of 11 was het boek; Het verotte leven van Floortje Bloem, en was voorgoed genezen. Drugs/prostitutie, is een dikke vette no-no. En dat heeft me 'gered'.



Het zou kunnen dat dit bij jou ook speelt, alleen ben je wel erg gevoelloos. Je kunt ook onveilig gehecht zijn in je jeugd, dat is bij mij niet gebeurd. Ik had goddank meer mensen om me heen dan mijn dader en die hebben ervoor gezorgd dat ik wel kan voelen en me wel kan hechten. Maar ik ben ook beschadigd in de kern, daarom heb ik toen ik jong was altijd met een boog om mensen heen gelopen die crimineel gedrag vertoonden of losse normen en waarden hadden. Nu is het zo, ik kan mijn kwetsbaarheid tonen maar dat is wel veel moeilijker. Die knop omzetten, ik kan het nog steeds, maar nu kwets ik mijn partner ermee.



Bedenk voor jezelf, wat voor leven wil ik leiden? Ook al voel je het niet zo, je maakt keuzes die heel zelfdestructief zijn. De destructie komt alleen later pas he. En dan kun je niet meer terug. Je kunt gewoon leren voelen, alleen dat is veel moeilijker dan wat je nu doet. Maar dat is echt de enige weg naar geluk. Lees dat boek anders maar eens. Ik wil geen Floortje Bloem worden. Jij wel?

Herkenbaar. Door heftige gebeurtenissen en chronische depressie ben ik op een gegeven moment ook gevoelloos en emotieloos geworden. Het is een soort coping die voortvloeit uit overbelasting. Je hoofd en lijf sluiten zich af van de prikkels omdat het er teveel zijn. Ook ik ben ongewenst zwanger geraakt en heb het laten weghalen. Heb dan ook wel met je te doen. Met medicatie en therapie ben ik wel weer aan de beterende hand. Ik zou het dan ook heel serieus nemen je problemen, want anders kan je gerust in steeds meer drama verzeild raken. Lijkt me dat niemand dat wilt..