Psyche
alle pijlers
Geen vertrouwen in lichaam
donderdag 16 juni 2016 om 23:57
Ik zit momenteel in een hele lastige en stressvolle situatie. Meestal zou ik nu psychisch instorten, maar het is nu alsof mijn mind en lichaam hierop verschillend reageren. Ik heb in therapie gezeten en kan nu mentaal gezien beter omgaan met (voor mij) stressvolle situaties. Ik raak niet snel meer in paniek en mijn hoofd loopt niet over van de negatieve gedachtes. Maar nu mijn lichaam. Mijn menstruatie blijft uit, mijn huid ziet er slechter uit, last van haaruitval, zweten, opvliegers, benauwdheid en vaak kortademig.
Ik voel me mentaal sterk, alleen van de kleinste onverwachte prikkel raakt mijn lichaam al helemaal van in paniek. Het voelt alsof de stress een eigen leven aan het leiden is in mijn lichaam en zich op allerlei manieren uit.
Ik weet echt niet zo goed wat ik moet doen. Het voelt alsof ik elk moment lichamelijk kan instorten. Ik voel me niet prettig in mijn lichaam meer, terwijl ik me in mijn hoofd dus erg sterk voel en er alles aan doe momenteel om uit de vervelende situatie te komen... toch ben ik ook wel een beetje angstig, dat de lichamelijke klachten wel een medische oorzaak hebben. Dit is iets waar ik dan wél weer echt van in paniek raak en niet mee naar de huisarts durf. Bang dat ik zo gestressed raak dat er echt iets gebeurt. Ik vertrouw mijn lichaam ook gewoon niet meer, ik durf niet eens meer te sporten..
Ik voel me mentaal sterk, alleen van de kleinste onverwachte prikkel raakt mijn lichaam al helemaal van in paniek. Het voelt alsof de stress een eigen leven aan het leiden is in mijn lichaam en zich op allerlei manieren uit.
Ik weet echt niet zo goed wat ik moet doen. Het voelt alsof ik elk moment lichamelijk kan instorten. Ik voel me niet prettig in mijn lichaam meer, terwijl ik me in mijn hoofd dus erg sterk voel en er alles aan doe momenteel om uit de vervelende situatie te komen... toch ben ik ook wel een beetje angstig, dat de lichamelijke klachten wel een medische oorzaak hebben. Dit is iets waar ik dan wél weer echt van in paniek raak en niet mee naar de huisarts durf. Bang dat ik zo gestressed raak dat er echt iets gebeurt. Ik vertrouw mijn lichaam ook gewoon niet meer, ik durf niet eens meer te sporten..
vrijdag 17 juni 2016 om 07:54
Je zegt: 'Ik voel me mentaal sterk, alleen van de kleinste onverwachte prikkel raakt mijn lichaam al helemaal van in paniek.'
Klinkt niet als mentaal sterk zijn. Denk eerlijk gezegd dat je nog steeds 1 grote stressbron bent. Het uitgaan van je relatie (verdriet en emoties) helpt ook niet mee. Eet je wel "echt" gezond? Ga een detox doen en je informeren over zuiverend voedsel en dieet, stop met bewerkt voedsel. Das een start naar hormonale balans. Dus ook voor je huid en haar.
Klinkt niet als mentaal sterk zijn. Denk eerlijk gezegd dat je nog steeds 1 grote stressbron bent. Het uitgaan van je relatie (verdriet en emoties) helpt ook niet mee. Eet je wel "echt" gezond? Ga een detox doen en je informeren over zuiverend voedsel en dieet, stop met bewerkt voedsel. Das een start naar hormonale balans. Dus ook voor je huid en haar.
vrijdag 17 juni 2016 om 08:09
Ik voel me op heel veel gebieden mentaal toch echt sterk, zeker als je meeneemt waar ik vandaan kom. Ik heb jaren in therapie gezeten en aan mezelf gewerkt en ik voel me ondanks de kut situatie mentaal echt beter in balans.
Dat laatste wat je zegt is zeker de moeite waard om uit te proberen. Ik eet namelijk nog teveel bewerkt voedsel. Bedankt voor het advies.
Dat laatste wat je zegt is zeker de moeite waard om uit te proberen. Ik eet namelijk nog teveel bewerkt voedsel. Bedankt voor het advies.
vrijdag 17 juni 2016 om 09:09
Ik menstrueer al een half jaar niet meer. Naar de dokter gegaan, uiteindelijk, want ik was ook bang dat er iets ernstigs mis was. Ik ben ook 20 kilo afgevallen, mijn haar valt uit, last van nachtzweten, artritis en hartkloppingen. En toen ik mijn eetlust ineens weer terug kreeg, bleek dat aankomen wel erg moeilijk is.
Bleek niks mis te zijn met me, alles wat belangrijk is, is onderzocht. Nou ja, ik kan nog naar de gynaecoloog gaan maar mijn huisarts zei dat dit allemaal kan passen bij een lange periode extreme stress te hebben ervaard en dat heb ik. Echt extreem, en een half jaar lang ongeveer. De nasleep, duurt nu dus ook al een half jaar.
Ik moet wel terugkomen als mijn menstruatie niet terug komt natuurlijk maar ik denk dat mijn huisarts gelijk heeft. Ik ben 1 bonk stress geweest een hele tijd, en dit is gewoon de rekening die mijn lichaam presenteert. Ik ben maanden geleden al begonnen met extra vitamines slikken en heb daardoor geen vitaminetekorten. Maar me lichamelijk lekker voelen, pff, heb ik al een tijdje niet gedaan. Mijn geest is zo sterk dat het altijd wint van mijn lichaam.
Dus ik snap dat je zegt dat je je sterk voelt, je geest wint het altijd. Dat lijkt dan wel sterk, het is ontzettend schadelijk voor je lichaam. En op een dag, bereikt jouw geest ook zijn grenzen van volhardendheid en volhouden. Dus ga echt voor je psyche zorgen ook he. Soms kun je ook te sterk zijn.
Wat ik heb gedaan, is een afspraak maken, en mezelf even verboden om daarover na te denken. Tot ik alles achter de rug had. Ik ging bijna out bij het bloedprikken. Kwartier met mijn benen in de lucht gelegen daar. Dat had ook te maken met mijn zorg over iets ernstigs mankeren. En het nuchter moeten zijn trouwens, hoe doen mensen dat?? Ik stond al te zwaaien op mijn benen voor die naald erin ging. Maar goed. Die onderzoeken, onderga ik heel passief, de dokter zal het wel weten, ik doe gewoon wat die zegt. Vraag om een stretcher als je bloed laat prikken, had ik ook moeten doen.
Maar echt goed dat je gaat. Ik moest ook door velen worden geprikkeld om te gaan, lange tijd. Ik schaam me daar wel voor maar ik ben blij dat de mensen me over hebben gehaald. Angst is een slechte raadgever maar ik ben ook zo dat ik er toch naar luister. Ik moet mezelf dan streng toespreken want anders loop ik er gerust nog een jaar mee door. Maar dat hielp niet. Wat anderen zeiden wel, die vonden dat ik het hen ook verschuldigd was om te gaan, omdat ze om me geven en ze hebben helemaal gelijk.
Nu weet ik tenminste dat ik mezelf ziek heb gemaakt. En dat ik dat niet meer moet doen. Ik krijg psychologische ondersteuning nu en dat heb ik ook gewoon nodig. Sterkte! Post anders hier als je 'cold feet' krijgt, dan kunnen de mensen je hier overhalen om te gaan.
Bleek niks mis te zijn met me, alles wat belangrijk is, is onderzocht. Nou ja, ik kan nog naar de gynaecoloog gaan maar mijn huisarts zei dat dit allemaal kan passen bij een lange periode extreme stress te hebben ervaard en dat heb ik. Echt extreem, en een half jaar lang ongeveer. De nasleep, duurt nu dus ook al een half jaar.
Ik moet wel terugkomen als mijn menstruatie niet terug komt natuurlijk maar ik denk dat mijn huisarts gelijk heeft. Ik ben 1 bonk stress geweest een hele tijd, en dit is gewoon de rekening die mijn lichaam presenteert. Ik ben maanden geleden al begonnen met extra vitamines slikken en heb daardoor geen vitaminetekorten. Maar me lichamelijk lekker voelen, pff, heb ik al een tijdje niet gedaan. Mijn geest is zo sterk dat het altijd wint van mijn lichaam.
Dus ik snap dat je zegt dat je je sterk voelt, je geest wint het altijd. Dat lijkt dan wel sterk, het is ontzettend schadelijk voor je lichaam. En op een dag, bereikt jouw geest ook zijn grenzen van volhardendheid en volhouden. Dus ga echt voor je psyche zorgen ook he. Soms kun je ook te sterk zijn.
Wat ik heb gedaan, is een afspraak maken, en mezelf even verboden om daarover na te denken. Tot ik alles achter de rug had. Ik ging bijna out bij het bloedprikken. Kwartier met mijn benen in de lucht gelegen daar. Dat had ook te maken met mijn zorg over iets ernstigs mankeren. En het nuchter moeten zijn trouwens, hoe doen mensen dat?? Ik stond al te zwaaien op mijn benen voor die naald erin ging. Maar goed. Die onderzoeken, onderga ik heel passief, de dokter zal het wel weten, ik doe gewoon wat die zegt. Vraag om een stretcher als je bloed laat prikken, had ik ook moeten doen.
Maar echt goed dat je gaat. Ik moest ook door velen worden geprikkeld om te gaan, lange tijd. Ik schaam me daar wel voor maar ik ben blij dat de mensen me over hebben gehaald. Angst is een slechte raadgever maar ik ben ook zo dat ik er toch naar luister. Ik moet mezelf dan streng toespreken want anders loop ik er gerust nog een jaar mee door. Maar dat hielp niet. Wat anderen zeiden wel, die vonden dat ik het hen ook verschuldigd was om te gaan, omdat ze om me geven en ze hebben helemaal gelijk.
Nu weet ik tenminste dat ik mezelf ziek heb gemaakt. En dat ik dat niet meer moet doen. Ik krijg psychologische ondersteuning nu en dat heb ik ook gewoon nodig. Sterkte! Post anders hier als je 'cold feet' krijgt, dan kunnen de mensen je hier overhalen om te gaan.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
vrijdag 17 juni 2016 om 10:33
vrijdag 17 juni 2016 om 10:44
Zou inderdaad stress kunnen zijn die er nu uit komt.
Net je relatie beëindigd zeg je, daar zou ook wel eens een bron kunnen zitten. Doordat je nu die 'verplichting' en zorgen niet meer hebt, maar omdat je verstandelijk al die emoties onderdrukt, gaat je lichaam andere uitwegen zoeken.
Net je relatie beëindigd zeg je, daar zou ook wel eens een bron kunnen zitten. Doordat je nu die 'verplichting' en zorgen niet meer hebt, maar omdat je verstandelijk al die emoties onderdrukt, gaat je lichaam andere uitwegen zoeken.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
vrijdag 17 juni 2016 om 13:17
"Doordat je nu die 'verplichting' en zorgen niet meer hebt, maar omdat je verstandelijk al die emoties onderdrukt, gaat je lichaam andere uitwegen zoeken."
Dit denk ik ook. Het is nu wel zo dat ik het kan onderdrukken, normaal gesproken overspoelde het me en was ik echt uit de running. Nu kan ik veel meer aan, lijkt het.
Dit denk ik ook. Het is nu wel zo dat ik het kan onderdrukken, normaal gesproken overspoelde het me en was ik echt uit de running. Nu kan ik veel meer aan, lijkt het.
vrijdag 17 juni 2016 om 17:22
vrijdag 17 juni 2016 om 20:43
quote:MevrouwJack schreef op 17 juni 2016 @ 17:22:
Echt ga eerst eens langs de huisarts voordat je allerlei aannames doet. Even checken of er medisch gezien niks is. Jouw klachten zouden prima een medische oorzaak kunnen hebben, hormonen bijvoorbeeld kunnen gekke dingen doen.Ja ik ga volgende week langs!
Echt ga eerst eens langs de huisarts voordat je allerlei aannames doet. Even checken of er medisch gezien niks is. Jouw klachten zouden prima een medische oorzaak kunnen hebben, hormonen bijvoorbeeld kunnen gekke dingen doen.Ja ik ga volgende week langs!