Psyche
alle pijlers
Gevangen in mijn spraak...
vrijdag 5 februari 2010 om 23:30
Beste forummers,
Ik heb een probleem waar ik al heel lang mee zit.. Ik ben op dit moment 26 jaar en ongeveer sinds mijn 4e stotter ik. Ik ben altijd een ster geweest in het verbergen.. Of ik praatte heel weinig of gebruikte synoniemen.. Helaas ging ik telefoongesprekken en sociale contacten vaak uit de weg.. Allemaal uit schaamte.. Als ik vriendjes kreeg vonden ze me altijd mooi, maar veel gesprekstof had ik niet. Mijn zinnen zijn kort en bondig.. Wat wil ik veel zeggen, maar dan komt de stottermonster naar boven, dus hield ik maar vaak mijn mond..
Ondertussen heb ik logopedie gehad, helaas zonder resultaat.. Na 3 jaar ben ik weer begonnen, maar echt helpt het niet.. Ik heb HBO gestudeerd, maar doe maar simpel werk met de smoes dat ik nog een vak moet doen. Dat is ook zo, maar eigenlijk ben ik bang om te spreken.. Tijdens werken moet je natuurlijk vaak bellen en communiceren en ja... Dat kan ik niet..
Nu heb ik op mijn werk een nieuwe functie gekregen waarbij ik vaak moet bellen! Maar bellen doe ik niet graag. Ik zei dat ik niet van bellen hield (de leidinggevende is niet op de hoogte van mijn stotteren). Hij zei dat ik het wel kon met mijn opleiding, maar van binnen schreeuwde ik: IK WIL NIET!!!!
Telkens als ik probeer het toch wel te doen sta ik voor schut en word ik erg verdrietig.. Ik wil graag aan mijn stotteren werken, maar weet niet hoe. Bovendien lijkt het of ik de enige ben.. Zo ben ik verloofd, maar zelfs hij weet niet dat ik stotter.. Want als ik zeg dat ik stotter hoor ik men vaak zeggen: stel je niet aan! Maar als ze eens wisten hoe ik me voelde.. Zo eenzaam... Wie herkent zich in mij en hoe gaan jullie met het stotteren om?
Fijne avond!
Ik heb een probleem waar ik al heel lang mee zit.. Ik ben op dit moment 26 jaar en ongeveer sinds mijn 4e stotter ik. Ik ben altijd een ster geweest in het verbergen.. Of ik praatte heel weinig of gebruikte synoniemen.. Helaas ging ik telefoongesprekken en sociale contacten vaak uit de weg.. Allemaal uit schaamte.. Als ik vriendjes kreeg vonden ze me altijd mooi, maar veel gesprekstof had ik niet. Mijn zinnen zijn kort en bondig.. Wat wil ik veel zeggen, maar dan komt de stottermonster naar boven, dus hield ik maar vaak mijn mond..
Ondertussen heb ik logopedie gehad, helaas zonder resultaat.. Na 3 jaar ben ik weer begonnen, maar echt helpt het niet.. Ik heb HBO gestudeerd, maar doe maar simpel werk met de smoes dat ik nog een vak moet doen. Dat is ook zo, maar eigenlijk ben ik bang om te spreken.. Tijdens werken moet je natuurlijk vaak bellen en communiceren en ja... Dat kan ik niet..
Nu heb ik op mijn werk een nieuwe functie gekregen waarbij ik vaak moet bellen! Maar bellen doe ik niet graag. Ik zei dat ik niet van bellen hield (de leidinggevende is niet op de hoogte van mijn stotteren). Hij zei dat ik het wel kon met mijn opleiding, maar van binnen schreeuwde ik: IK WIL NIET!!!!
Telkens als ik probeer het toch wel te doen sta ik voor schut en word ik erg verdrietig.. Ik wil graag aan mijn stotteren werken, maar weet niet hoe. Bovendien lijkt het of ik de enige ben.. Zo ben ik verloofd, maar zelfs hij weet niet dat ik stotter.. Want als ik zeg dat ik stotter hoor ik men vaak zeggen: stel je niet aan! Maar als ze eens wisten hoe ik me voelde.. Zo eenzaam... Wie herkent zich in mij en hoe gaan jullie met het stotteren om?
Fijne avond!
donderdag 11 november 2010 om 15:41
hallo!
ik heb even net globaal alles gelezen en ik herken echt heel veel! ik ben 27 jaar en ik stotter zolang ik me kan herinneren. Het is echt een grote drempel om je niet meer te schamen voor je 'tekortkoming'
ik ben wel eens 2 keer afgewezen voor een baan, omdat ik niet goed praatte... mensen zijn zo hard!
ik heb nog steeds een groot probleem met de telefoon, ik ben echt 'blij' om te lezen dat ik absoluut niet de enige ben.
Ik zit nu zonder werk, maar mijn laatste baan was in een winkel en ik werd (soms) wel eens uitgelachen aan de telefoon door klanten, dan kon ik echt door de grond zakken! ik lachte dan maar gewoon mee als een boer met kiespijn. echt vreselijk!
ik kan echt dagen van tevoren zenuwachtig worden als ik bijvoorbeeld de dokter, of weet ik veel wat moet bellen.
maar toch zijn er mensen in mijn omgeving die het geeneens wisten tot ik het ze verteld had, dus dat is dan ook wel fijn om te weten dat ik het niet ernstig heb.
ik heb het alleen als ik een spannende periode meemaak of stress zoals nu met de scheiding van mijn ouders. Mijn vriend merkt dat dan meteen aan mijn praten, ik heb het meestal wat later door.
ik heb heel lang logopedie gehad toen ik nog jonger was, mijn logopediste heeft wel eens verteld dat je er nooit vanaf kunt komen, het kan alleen minder worden. het heeft puur met ademhaling te maken, maar dat vind ik zo moeilijk om vol te houden, want wie kan nou praten en tegelijk op de ademhaling letten...
ik heb even net globaal alles gelezen en ik herken echt heel veel! ik ben 27 jaar en ik stotter zolang ik me kan herinneren. Het is echt een grote drempel om je niet meer te schamen voor je 'tekortkoming'
ik ben wel eens 2 keer afgewezen voor een baan, omdat ik niet goed praatte... mensen zijn zo hard!
ik heb nog steeds een groot probleem met de telefoon, ik ben echt 'blij' om te lezen dat ik absoluut niet de enige ben.
Ik zit nu zonder werk, maar mijn laatste baan was in een winkel en ik werd (soms) wel eens uitgelachen aan de telefoon door klanten, dan kon ik echt door de grond zakken! ik lachte dan maar gewoon mee als een boer met kiespijn. echt vreselijk!
ik kan echt dagen van tevoren zenuwachtig worden als ik bijvoorbeeld de dokter, of weet ik veel wat moet bellen.
maar toch zijn er mensen in mijn omgeving die het geeneens wisten tot ik het ze verteld had, dus dat is dan ook wel fijn om te weten dat ik het niet ernstig heb.
ik heb het alleen als ik een spannende periode meemaak of stress zoals nu met de scheiding van mijn ouders. Mijn vriend merkt dat dan meteen aan mijn praten, ik heb het meestal wat later door.
ik heb heel lang logopedie gehad toen ik nog jonger was, mijn logopediste heeft wel eens verteld dat je er nooit vanaf kunt komen, het kan alleen minder worden. het heeft puur met ademhaling te maken, maar dat vind ik zo moeilijk om vol te houden, want wie kan nou praten en tegelijk op de ademhaling letten...
vrijdag 12 november 2010 om 23:23
Hoi allemaal,
Leuk dat er weer nieuwe mensen aanschuiven.
Ik heb een hele tijd niet geschreven.. Erg druk geweest en het stotteren ging ook behoorlijk naar de achtergrond.
Nu merk ik alleen dat doordat alles even TE druk is en ik me ook slecht voel ivm een begrafenis van morgen, het spreken weer vrij beroerd gaat. Erg vervelend om te merken dat het toch nog zo dicht onder de oppervlakte zit en elk moment weer heftiger terug kan komen.
Na morgen ga ik het ruster aan doen.. op adem komen. Letterlijk eigenlijk..
Kijken of het volgende week weer beter gaat.
@Modi: jammer dat het bellen niet lukt. Gaat het om het opnemen? Of ook om de rest van het gesprek? Ik merk zelf dat ik makkelijker bel als ik weet dat de ander mijn nummer herkent, en ik neem makkelijker op als ik door de nummerherkenning al weet wie het is. Kun jij het mss 's oefenen met iemand die je goed kent en vertrouwt?
@ Pomtiedom: bij mij zeggen ze vaak 'uw telefoon valt steeds weg'. Soms zeg ik om er vanaf te zijn: 'ja, dat klopt', maar net zo vaak zeg ik 'nee hoor, met mijn telefoon is alles prima, ik stotter gewoon'. Ik kan er niet altijd goed tegen, maar ja.. die mensen horen me natuurlijk eerst praten en dan ineens niks meer (blokkade), weten zij veel...
Leuk dat er weer nieuwe mensen aanschuiven.
Ik heb een hele tijd niet geschreven.. Erg druk geweest en het stotteren ging ook behoorlijk naar de achtergrond.
Nu merk ik alleen dat doordat alles even TE druk is en ik me ook slecht voel ivm een begrafenis van morgen, het spreken weer vrij beroerd gaat. Erg vervelend om te merken dat het toch nog zo dicht onder de oppervlakte zit en elk moment weer heftiger terug kan komen.
Na morgen ga ik het ruster aan doen.. op adem komen. Letterlijk eigenlijk..
Kijken of het volgende week weer beter gaat.
@Modi: jammer dat het bellen niet lukt. Gaat het om het opnemen? Of ook om de rest van het gesprek? Ik merk zelf dat ik makkelijker bel als ik weet dat de ander mijn nummer herkent, en ik neem makkelijker op als ik door de nummerherkenning al weet wie het is. Kun jij het mss 's oefenen met iemand die je goed kent en vertrouwt?
@ Pomtiedom: bij mij zeggen ze vaak 'uw telefoon valt steeds weg'. Soms zeg ik om er vanaf te zijn: 'ja, dat klopt', maar net zo vaak zeg ik 'nee hoor, met mijn telefoon is alles prima, ik stotter gewoon'. Ik kan er niet altijd goed tegen, maar ja.. die mensen horen me natuurlijk eerst praten en dan ineens niks meer (blokkade), weten zij veel...
maandag 8 augustus 2011 om 04:13
