Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
zondag 8 mei 2011 om 03:19
Heb net een heel gezellig feestje gehad bij een vriendin van me (met rijke ouders met zwembad en muziekinstallatie buiten) en het was heel gezellig, maar ik heb echt teveel gedronken. Het is goed van me dat ik het weet van mezelf, maar ik moet dit echt niet meer doen.
Moest nog best een aardig end naar huis fietsen door de polder, en gelukkig waren er 2 vriendinnen bij. Ik baal best wel van mezelf. Stond net voor het verkeerde huis (alle huizen lijken best wel op elkaar hier).
Moest nog best een aardig end naar huis fietsen door de polder, en gelukkig waren er 2 vriendinnen bij. Ik baal best wel van mezelf. Stond net voor het verkeerde huis (alle huizen lijken best wel op elkaar hier).
zondag 8 mei 2011 om 08:22
Ste, fijn dat het gezellig was maar idd. kijken of hety in de toekomst ook met minder alcohol gezellig kan zijjn.
Mika, ik weet niet waar het door kwam. Ik zat gewoon op de fiets toen ik ineens aan patrick dacht en ik hem smeekte terug te komen bij me en uit het niets was ik aan het hyperventileren.
Ben al bijna een uur wakker neefje heeft me wakker gemaakt. Later op de dag ga ik naar de begraafplaats naar patrick en mijn moeder. Daar word ik opgehaald door mijn schoonmoeder en ga ik daar eten.
Voorlopig tijd genoeg om op het forum te gaan neuzen.
Mika, ik weet niet waar het door kwam. Ik zat gewoon op de fiets toen ik ineens aan patrick dacht en ik hem smeekte terug te komen bij me en uit het niets was ik aan het hyperventileren.
Ben al bijna een uur wakker neefje heeft me wakker gemaakt. Later op de dag ga ik naar de begraafplaats naar patrick en mijn moeder. Daar word ik opgehaald door mijn schoonmoeder en ga ik daar eten.
Voorlopig tijd genoeg om op het forum te gaan neuzen.
zondag 8 mei 2011 om 09:35
Ste ik vind wel dat je heel netjes typt voor iemand die bezopen is
Wat rot dat je hyperventilatie had. Nu maar hopen dat het bij deze ene keer blijft. Kon je nog wel op tijd afstappen?
Bijzonder dat jullie naar de begraafplaats gaan. Sterkte.
Ik ben nu een half uurtje wakker. Het is niet de heeeeeeeeeeele lange nacht geworden waar ik op hoopte. Maar als ik vanavond weer vroeg naar bed ga haal ik de slaap toch nog een beetje in.
Ben uitgenodigd bij mijn ouders voor moederdag maar had al gezegd niet te weten of ik zou komen, ivm mijn drukke programma. Het is niet dat ik geen tijd heb, maar ik denk dat een dagje niet-sociaal zijn ook wel lekker is. Ook heb ik in huis wel wat dingen te doen. Vroeger zou ik daar nooit iets anders voor laten schieten, nu realiseer ik me dat dat soms wel moet.
Misschien ga ik wel even zwemmen straks. Daar had ik ineens zin in. Kan ik op het veldje nog even van het weer genieten. Van zwemmen knap ik meestal erg op, mijn rug etc voelen dan veel losser en meer ontspannen. Ben echt al maanden niet in het zwembad geweest, misschien wel sinds mijn verhuizing. Voorheen ging ik wel met enige regelmaat.
Iedereen een fijne dag gewenst!
Wat rot dat je hyperventilatie had. Nu maar hopen dat het bij deze ene keer blijft. Kon je nog wel op tijd afstappen?
Bijzonder dat jullie naar de begraafplaats gaan. Sterkte.
Ik ben nu een half uurtje wakker. Het is niet de heeeeeeeeeeele lange nacht geworden waar ik op hoopte. Maar als ik vanavond weer vroeg naar bed ga haal ik de slaap toch nog een beetje in.
Ben uitgenodigd bij mijn ouders voor moederdag maar had al gezegd niet te weten of ik zou komen, ivm mijn drukke programma. Het is niet dat ik geen tijd heb, maar ik denk dat een dagje niet-sociaal zijn ook wel lekker is. Ook heb ik in huis wel wat dingen te doen. Vroeger zou ik daar nooit iets anders voor laten schieten, nu realiseer ik me dat dat soms wel moet.
Misschien ga ik wel even zwemmen straks. Daar had ik ineens zin in. Kan ik op het veldje nog even van het weer genieten. Van zwemmen knap ik meestal erg op, mijn rug etc voelen dan veel losser en meer ontspannen. Ben echt al maanden niet in het zwembad geweest, misschien wel sinds mijn verhuizing. Voorheen ging ik wel met enige regelmaat.
Iedereen een fijne dag gewenst!
zondag 8 mei 2011 om 12:59
Ik zal trouwens wel even mijn moeder bellen vandaag. Ik hoop dat ze kan begrijpen dat het voor mij te druk is.
Ze had al gezegd dat ik ook alleen kon komen eten, dan wilden ze me wel ophalen met de auto (en thuisbrengen). Maar juist dat eten met zijn allen vind ik druk. Soms zijn mijn broers ook heel druk en vervelend. Ik ga vandaag liever in huis rommelen en zelf even koken + eten.
(Had al gezegd hoor, dat moederdag misschien teveel werd)
Anders bel ik nu meteen wel even.
Ze had al gezegd dat ik ook alleen kon komen eten, dan wilden ze me wel ophalen met de auto (en thuisbrengen). Maar juist dat eten met zijn allen vind ik druk. Soms zijn mijn broers ook heel druk en vervelend. Ik ga vandaag liever in huis rommelen en zelf even koken + eten.
(Had al gezegd hoor, dat moederdag misschien teveel werd)
Anders bel ik nu meteen wel even.
zondag 8 mei 2011 om 18:49
Hallo, ik was naar mijn moeder eventjes vanmiddag, voor moederdag. Het was gezellig.
Ik ben verder druk aan het studeren, want ik ben bang dat i het niet red. Nu stop ikh oor, maar ik was vroeg opgestaan, en de hele tijd lopen leren .
Ben jij nog langs je moeder geweest Moon? Of ben je lekker gaan zwemmen?
Hoe was jouw dag Ibi, ging het goed bij schoonmoeder?
Chat en Mika nog leuke dingen gekregen van de kids?
Ste, jammer dat je teveel gedronken hebt. Wel goed dat je nu weet waar ongeveer je grens is, en dan kun je er de volgende keer beter mee omgaan. Zie het als een les, dat je het volgende keer anders aanpakt toch? Niet stressen, kan iedereen gebeuren !
Ik ben verder druk aan het studeren, want ik ben bang dat i het niet red. Nu stop ikh oor, maar ik was vroeg opgestaan, en de hele tijd lopen leren .
Ben jij nog langs je moeder geweest Moon? Of ben je lekker gaan zwemmen?
Hoe was jouw dag Ibi, ging het goed bij schoonmoeder?
Chat en Mika nog leuke dingen gekregen van de kids?
Ste, jammer dat je teveel gedronken hebt. Wel goed dat je nu weet waar ongeveer je grens is, en dan kun je er de volgende keer beter mee omgaan. Zie het als een les, dat je het volgende keer anders aanpakt toch? Niet stressen, kan iedereen gebeuren !
zondag 8 mei 2011 om 19:14
Yellow
Nee beide niet. Vanochtend leek dat zwemmen nog een goed idee maar ben toch erg moe.
Heb moeder gebeld ipv langs te gaan. Ik heb gewoon echt geen behoefte aan mijn familie vandaag. Al genoeg sociaal gedaan afgelopen dagen. En heb de fam donderdag nog gezien dus men kan niet zeggen dat ik ze verwaarloos
Nee beide niet. Vanochtend leek dat zwemmen nog een goed idee maar ben toch erg moe.
Heb moeder gebeld ipv langs te gaan. Ik heb gewoon echt geen behoefte aan mijn familie vandaag. Al genoeg sociaal gedaan afgelopen dagen. En heb de fam donderdag nog gezien dus men kan niet zeggen dat ik ze verwaarloos
zondag 8 mei 2011 om 19:19
Hm... met al die moederdagdingen vandaag zit ik toch te bedenken hoe het zou zijn om zelf kinderen te hebben.
Komt denk ik ook door gisteren, bij het feestje waren ook wat kinderen aanwezig (met Lego - oh ik heb zo'n moeite moeten doen om niet ook bij die Lego te gaan zitten, vind dat zo leuk) en er was een stel dat ik kende met een baby. Ik ken ze van 'vroeger' en het was me eigenlijk ontgaan dat ze een kind zouden krijgen. Wel grappig om te zien.
Komt denk ik ook door gisteren, bij het feestje waren ook wat kinderen aanwezig (met Lego - oh ik heb zo'n moeite moeten doen om niet ook bij die Lego te gaan zitten, vind dat zo leuk) en er was een stel dat ik kende met een baby. Ik ken ze van 'vroeger' en het was me eigenlijk ontgaan dat ze een kind zouden krijgen. Wel grappig om te zien.
zondag 8 mei 2011 om 19:28
zondag 8 mei 2011 om 19:43
Ik heb wel een kinderwens, maar wel op voorwaarde dat het eerst een lange tijd goed met me moet gaan.
Afgelopen zomer zat ik voor de zoveelste keer in een dip en bedacht toen dat ik de kinderwens misschien moest laten varen. Ik wil geen kinderen als ik er eigenlijk niet voor kan zorgen.
Maar sindsdien is het eigenlijk alleen maar bergopwaarts gegaan. Als het is zoals het nu is kan ik wel een kind opvoeden. (Er even vanuit gaande dat ik een man vind)
En ik weet natuurlijk ook niet zeker of ik ze kan krijgen. Als ik geen kinderen kan krijgen ben ik ook blij met de kinderen van andere mensen in mijn omgeving.
Afgelopen zomer zat ik voor de zoveelste keer in een dip en bedacht toen dat ik de kinderwens misschien moest laten varen. Ik wil geen kinderen als ik er eigenlijk niet voor kan zorgen.
Maar sindsdien is het eigenlijk alleen maar bergopwaarts gegaan. Als het is zoals het nu is kan ik wel een kind opvoeden. (Er even vanuit gaande dat ik een man vind)
En ik weet natuurlijk ook niet zeker of ik ze kan krijgen. Als ik geen kinderen kan krijgen ben ik ook blij met de kinderen van andere mensen in mijn omgeving.
zondag 8 mei 2011 om 19:52
Zo, weer even teruggelezen van de afgelopen dagen.
Had een megadip en moest die van mezelf af zien te schudden en ik wilde voorkomen te veel depri gekrabbel hier te plaatsen of teveel ik ik ik hier te melden. Daar ben ik namelijk zeer goed in om alles op mezelf te betrekken EN om mezelf te baden in zelfmedelijden.
Wilde dat voorkomen dus even forumrust genomen.
Het gaat inmiddels weer redelijk hier. Ben weer goed tot mezelf gekomen en kan weer redelijk relativeren.
yellow: Moederdag was zeker geslaagd hier! Vanmorgen van papa en de kleine een hele lieve kaart gekregen waar manlief in had geschreven: Voor de liefste en mooiste mama van de wereld! En zoonlief had daar op zijn manier ook nog wat bijgekrabbeld
Vanmiddag nadat de kleine wakker was naar mijn schoonouders geweest en daar gezellig met the whole familly gegeten. Was zeker geslaagd.
Toch voelt het wel raar, vroeger zag ik nooit uit naar moederdag, omdat het zo verplicht iets was bij ons. Moeders moest geeerd etc. En cadeau's waren niet goed genoeg... Het haalde het leuke er wel af... Maar ja, nu is dat gelukkig anders
Moon: Ik hoop dat je je rust een beetje hebt kunnen pakken dan Af en toe is even halt zeer goed en fijn als je je grenzen aan kunt geven!
Ibi: Wat naar dat je die hyperventilatie nu ineens weer had, probeer erachter te komen wat het triggerde en kijk of je daaraan kunt werken (damn, ik weet niet hoe ik die knuffel emo kan maken...)
En ik hoop dat je nog wat hebt kunnen rusten nu je zo kort hebt geslapen...
Had een megadip en moest die van mezelf af zien te schudden en ik wilde voorkomen te veel depri gekrabbel hier te plaatsen of teveel ik ik ik hier te melden. Daar ben ik namelijk zeer goed in om alles op mezelf te betrekken EN om mezelf te baden in zelfmedelijden.
Wilde dat voorkomen dus even forumrust genomen.
Het gaat inmiddels weer redelijk hier. Ben weer goed tot mezelf gekomen en kan weer redelijk relativeren.
yellow: Moederdag was zeker geslaagd hier! Vanmorgen van papa en de kleine een hele lieve kaart gekregen waar manlief in had geschreven: Voor de liefste en mooiste mama van de wereld! En zoonlief had daar op zijn manier ook nog wat bijgekrabbeld
Vanmiddag nadat de kleine wakker was naar mijn schoonouders geweest en daar gezellig met the whole familly gegeten. Was zeker geslaagd.
Toch voelt het wel raar, vroeger zag ik nooit uit naar moederdag, omdat het zo verplicht iets was bij ons. Moeders moest geeerd etc. En cadeau's waren niet goed genoeg... Het haalde het leuke er wel af... Maar ja, nu is dat gelukkig anders
Moon: Ik hoop dat je je rust een beetje hebt kunnen pakken dan Af en toe is even halt zeer goed en fijn als je je grenzen aan kunt geven!
Ibi: Wat naar dat je die hyperventilatie nu ineens weer had, probeer erachter te komen wat het triggerde en kijk of je daaraan kunt werken (damn, ik weet niet hoe ik die knuffel emo kan maken...)
En ik hoop dat je nog wat hebt kunnen rusten nu je zo kort hebt geslapen...
zondag 8 mei 2011 om 20:01
Dusss... ik blijf nog maar even hier. Mis wel iemand om goed mee te praten in mijn omgeving, dus dit forum is ideaal om gedachten op een rijtje te krijgen, met anderen te communiceren en giede feedback te krijgen etc.
Ik heb best wel mensen in mijn omgeving met wie ik zou kunnen praten, maar toch ook weer niet...
Mijn man is heel lief en wil me best aanhoren enzo. Maar soms is de woede/verdriet die ik voel gericht aan hem. Dat heeft dan weer te maken met het tweede kindje dat ik oh zo graag zou willen maar niet meer zal krijgen.
Ik weet, ik heb een prachtige zoon en ik ben ook echt zo trots op hem en enorm gek op hem. Maar ik had van kleins af aan mezelf al gezien als mama van minimaal 2 kindjes. Omdat ik het niet zo leuk vind als hij enigst kind blijft, maar ook om te bewijzen dat ik het veel beter kan dan mijn moeder. (ja dat kan ik ook met 1 kindje bewijzen, maar toch...)
Het doet me soms zo'n verdriet dat ik gewoon echt boos ben op manlief, en dan zeker vind ik het moeilijk om met hem erover te praten. Maar zowiezo kan ik moeilijk mezelf uiten tegen mensen die dicht bij me staan. Ik weet niet waarom dat is, maar ik kan het heel moeilijk... Misschien wel omdat het thuis vroeger ook nooit kon...
Misschien kom ik daar binnenkort wel achter en kan ik eraan werken om dat wel te doen, zeker tegenover mijn man.
Verder heb ik 3 goeie vriend(inn)en, maar ook daar is het moeilijk me te uiten. Ik hou altijd minstens de helft voor me van wat me dwars zit en dat gaat automatisch, niet eens echt bewust...
Maar het steekt me wel dat ik goede vrienden heb en me niet eens (bijna) volledig kan geven (qua gesprekken dan he) tijdens gesprekken met hen.
Ik heb best wel mensen in mijn omgeving met wie ik zou kunnen praten, maar toch ook weer niet...
Mijn man is heel lief en wil me best aanhoren enzo. Maar soms is de woede/verdriet die ik voel gericht aan hem. Dat heeft dan weer te maken met het tweede kindje dat ik oh zo graag zou willen maar niet meer zal krijgen.
Ik weet, ik heb een prachtige zoon en ik ben ook echt zo trots op hem en enorm gek op hem. Maar ik had van kleins af aan mezelf al gezien als mama van minimaal 2 kindjes. Omdat ik het niet zo leuk vind als hij enigst kind blijft, maar ook om te bewijzen dat ik het veel beter kan dan mijn moeder. (ja dat kan ik ook met 1 kindje bewijzen, maar toch...)
Het doet me soms zo'n verdriet dat ik gewoon echt boos ben op manlief, en dan zeker vind ik het moeilijk om met hem erover te praten. Maar zowiezo kan ik moeilijk mezelf uiten tegen mensen die dicht bij me staan. Ik weet niet waarom dat is, maar ik kan het heel moeilijk... Misschien wel omdat het thuis vroeger ook nooit kon...
Misschien kom ik daar binnenkort wel achter en kan ik eraan werken om dat wel te doen, zeker tegenover mijn man.
Verder heb ik 3 goeie vriend(inn)en, maar ook daar is het moeilijk me te uiten. Ik hou altijd minstens de helft voor me van wat me dwars zit en dat gaat automatisch, niet eens echt bewust...
Maar het steekt me wel dat ik goede vrienden heb en me niet eens (bijna) volledig kan geven (qua gesprekken dan he) tijdens gesprekken met hen.
zondag 8 mei 2011 om 20:39
Polkadot, met sommige dingen zul je op het forum beter terecht kunnen dan bij vriendinnen, omdat zij waarschijnlijk nooit in hetzelfde schuitje hebben gezeten.
Ik heb een paar vriendinnen met wie ik wel mijn psychische reilen en zijlen bespreek, maar ook een aantal met wie ik dat niet doe.
(nu klinkt het alsof ik bergen vriendinnen heb maar sommigen zitten op het randje van vriendin/kennis en de vriendinnen die ik al langer heb wonen nu verspreid door heel NL dus die zie ik niet vaak)
Degenen met wie ik niet mijn problemen bespreek, daar kan ik een hele leuke dag mee hebben, alleen gaat het niet dáár over. Soms denk ik dat ze daarom minder goede vriendinnen zijn maar dat is ook niet helemaal eerlijk want ze zijn hartstikke lief, ik vertel ze alleen niet alles.
Soms is het misschien ook beter het niet met je vriendinnen te delen als je je echt heel k*t voelt. Dat heb ik tenminste. Dan vertel ik het liever aan de hulpverlening of hier op het forum.
Ik heb een paar vriendinnen met wie ik wel mijn psychische reilen en zijlen bespreek, maar ook een aantal met wie ik dat niet doe.
(nu klinkt het alsof ik bergen vriendinnen heb maar sommigen zitten op het randje van vriendin/kennis en de vriendinnen die ik al langer heb wonen nu verspreid door heel NL dus die zie ik niet vaak)
Degenen met wie ik niet mijn problemen bespreek, daar kan ik een hele leuke dag mee hebben, alleen gaat het niet dáár over. Soms denk ik dat ze daarom minder goede vriendinnen zijn maar dat is ook niet helemaal eerlijk want ze zijn hartstikke lief, ik vertel ze alleen niet alles.
Soms is het misschien ook beter het niet met je vriendinnen te delen als je je echt heel k*t voelt. Dat heb ik tenminste. Dan vertel ik het liever aan de hulpverlening of hier op het forum.
zondag 8 mei 2011 om 20:58
Ik herken dat wat Moon zegt, ik heb ook dat ik met sommige mensen heus erover zou kunnen praten, maar ik heb het idee dat mensen het hier 'beter' begrijpen, omdat ze zelf ook mental issues hebben.
Ik begreep niet helemaal , Polkadot, wat je bedoelde met 'beter dan je eigen moeder' ? Wil je daar iets over vertellen?
En wij staan voor je klaar hoor
Ik begreep niet helemaal , Polkadot, wat je bedoelde met 'beter dan je eigen moeder' ? Wil je daar iets over vertellen?
En wij staan voor je klaar hoor
zondag 8 mei 2011 om 21:18
was best bizar vandaag. Ik was wat vroeger bij de begraafplaats dan verwacht. Was eerst naar Patrick gegaan, kaarsje gebrand en flesje cola bij hem neergelegd. Ben erbij gaan zitten, huilen, praten en jammeren. Toen zei ik tegen hem dat ik ff naar mama ging en daarna weer terug kwam. Ik naar mijn moeder gegaan daar kaarsje gebrand en muntdrop neergelegd. POEF Verder was het best gezellig hebben een spelletje gedaan en toch nog vrij veel over Patrick gepraat het was raar om aan die kant compleet te zijn zonder Patrick.
Hmm alweer een nieuwe achtergrond prima dat die anus weg is maar word wel gek van al die wisselingen.
Reageer later vast op anderen nu ff verder kijken. Ow niet copieren wil het straks weer weg halen.
Hmm alweer een nieuwe achtergrond prima dat die anus weg is maar word wel gek van al die wisselingen.
Reageer later vast op anderen nu ff verder kijken. Ow niet copieren wil het straks weer weg halen.
zondag 8 mei 2011 om 22:01
Blech, morgenavond een vergadering maar ik krijg steeds geen duidelijkheid of het doorgaat, hoe laat, wie er komen, etc.
Heb al meerdere keren om duidelijkheid gevraagd maar ik hoor niks van die mensen.
Kan het ook afzeggen. Als ik steeds niks hoor, neig ik daar wel naar.
Maar t lijkt me ook wel lekker om morgenavond iets te doen te hebben. Heb dinsdag date en anders ga ik misschien morgen heel zenuwachtig worden. Kan beter wat afleiding hebben.
Als het maar niet te laat is, die vergadering, want dan kom ik in de knoei met mijn goede voornemens
Heb al meerdere keren om duidelijkheid gevraagd maar ik hoor niks van die mensen.
Kan het ook afzeggen. Als ik steeds niks hoor, neig ik daar wel naar.
Maar t lijkt me ook wel lekker om morgenavond iets te doen te hebben. Heb dinsdag date en anders ga ik misschien morgen heel zenuwachtig worden. Kan beter wat afleiding hebben.
Als het maar niet te laat is, die vergadering, want dan kom ik in de knoei met mijn goede voornemens
zondag 8 mei 2011 om 22:02
Moon, het klopt ook wel wat je zegt, maar toch zou ik het soms fijn vinden om iemand dichter bij me te hebben bij wie ik dingen kwijt kan. Of misschien toch ook niet, wil liever denk ik niet zo het slachtoffer zijn bij hun (of klinkt dat nou heel gek?)
Yellow, mijn eigen moeder is het typische voorbeeld van hoe een opvoeding niet moet (denk ook dat veel van mijn problemen daar eigenlijk uit voortkomen...) Ze was een ware tiran in het gezin en geestelijke mishandeling was destijds bij ons een feit!
Ik heb mezelf altijd beloofd dat ik het absoluut anders zou doen dan zij.
Een paar voorbeelden: Als ze een "bui" had konden we allemaal niets goed doen en dat vertelde ze ons ook graag in geuren en kleuren. Ze deed het voorkomen of ik en mijn zusje (we waren toen dat begon een jaar of 5-6) de slechtste kinderen waren die er maar bestaan en zo'n bui duurde dan 2 dagen, dan werd ze zo boos op ons dat ze der spullen pakte onder geroep van: jullie worden mijn ondergang nog eens, zoiets dus.... Als ze dan bijna een dag weg was kwam ze weer terug en vroeg ze ons of we spijt hadden dat we zulke stoute kinderen waren (echt, achteraf weet ik dat we niets verkeerds deden, maar dat er bij haar door niets stoppen doorsloegen) We waren vrij lieve/gehoorzame kinderen, we waren veels te bang namelijk dat ze weer zo boos op ons werd... Als we dan zeiden dat het ons speet kregen we meestal midden in de nacht (ja ja, als 5-6 jarige al) een preek wat we verkeerd deden en hoe we het goed konden maken.
Deze buien kwamen regelmatig voor en elke keer ging het hetzelfde. Mijn vader was net zo erg de boosdoener, maar ik kan er nog steeds niet helemaal bij dat hij dit ons heeft laten gebeuren al die jaren...
Verder was het bij ons oorlog als ik een jongen leerde kennen (gebeurde pas op mijn 20ste voor het eerst) Die vroeg mij mee uit eten en het huis was te klein dat ik het uberhaupt maar overwoog. Ze vond het niet goed, om de reden dat hij niets in mij kon zien maar dat hij mij alleen maar goed genoeg zou vinden als seksspeeltje en dat hoe dan ook wel zou krijgen als ik mee zou gaan... Tot ik op mijn 21ste het huis uit ging en contact met haar verbrak was ik ook nooit uitgeweest (nee, dan werd je toch verkracht op elke straathoek???) en dat vond ze de normaalste zaak van de wereld.
Ik moest op mijn 20-21 ste als ik op mijn werk klaar was meteen naar huis komen, als ik 10minuten later zou zijn moest ik dat meteen doorbellen. Ik mocht niet op het werk met collega's blijven praten/socializen. En van uitgaan met collega's (mannelijk of vrouwelijk maakte neits uit) was absoluut geen sprake.
1x was ik vergeten te bellen toen ik 10 minuten later was en toen had ik weer 2 dagen oorlog in huis...
Om bovenstaande en nog veel meer heb ik mezelf dus gezworen het bij mijn kind veel beter te doen! Ben soms alleen heel bang dat ik net zo ga worden. Je bent niet voor niets je ouders kind zeggen ze toch?
Yellow, mijn eigen moeder is het typische voorbeeld van hoe een opvoeding niet moet (denk ook dat veel van mijn problemen daar eigenlijk uit voortkomen...) Ze was een ware tiran in het gezin en geestelijke mishandeling was destijds bij ons een feit!
Ik heb mezelf altijd beloofd dat ik het absoluut anders zou doen dan zij.
Een paar voorbeelden: Als ze een "bui" had konden we allemaal niets goed doen en dat vertelde ze ons ook graag in geuren en kleuren. Ze deed het voorkomen of ik en mijn zusje (we waren toen dat begon een jaar of 5-6) de slechtste kinderen waren die er maar bestaan en zo'n bui duurde dan 2 dagen, dan werd ze zo boos op ons dat ze der spullen pakte onder geroep van: jullie worden mijn ondergang nog eens, zoiets dus.... Als ze dan bijna een dag weg was kwam ze weer terug en vroeg ze ons of we spijt hadden dat we zulke stoute kinderen waren (echt, achteraf weet ik dat we niets verkeerds deden, maar dat er bij haar door niets stoppen doorsloegen) We waren vrij lieve/gehoorzame kinderen, we waren veels te bang namelijk dat ze weer zo boos op ons werd... Als we dan zeiden dat het ons speet kregen we meestal midden in de nacht (ja ja, als 5-6 jarige al) een preek wat we verkeerd deden en hoe we het goed konden maken.
Deze buien kwamen regelmatig voor en elke keer ging het hetzelfde. Mijn vader was net zo erg de boosdoener, maar ik kan er nog steeds niet helemaal bij dat hij dit ons heeft laten gebeuren al die jaren...
Verder was het bij ons oorlog als ik een jongen leerde kennen (gebeurde pas op mijn 20ste voor het eerst) Die vroeg mij mee uit eten en het huis was te klein dat ik het uberhaupt maar overwoog. Ze vond het niet goed, om de reden dat hij niets in mij kon zien maar dat hij mij alleen maar goed genoeg zou vinden als seksspeeltje en dat hoe dan ook wel zou krijgen als ik mee zou gaan... Tot ik op mijn 21ste het huis uit ging en contact met haar verbrak was ik ook nooit uitgeweest (nee, dan werd je toch verkracht op elke straathoek???) en dat vond ze de normaalste zaak van de wereld.
Ik moest op mijn 20-21 ste als ik op mijn werk klaar was meteen naar huis komen, als ik 10minuten later zou zijn moest ik dat meteen doorbellen. Ik mocht niet op het werk met collega's blijven praten/socializen. En van uitgaan met collega's (mannelijk of vrouwelijk maakte neits uit) was absoluut geen sprake.
1x was ik vergeten te bellen toen ik 10 minuten later was en toen had ik weer 2 dagen oorlog in huis...
Om bovenstaande en nog veel meer heb ik mezelf dus gezworen het bij mijn kind veel beter te doen! Ben soms alleen heel bang dat ik net zo ga worden. Je bent niet voor niets je ouders kind zeggen ze toch?
)
