Hang naar aandacht

Helaas geen tips voor een online therapeut of coach, geen ervaring mee. Misschien zijn er recensies te googlen? Of nog beter, weet iemand hier een goeie . Ik hoop het. Anders kun je misschien daar specifiek een topic voor openen als je er niet uit komt.

quote:rob34 schreef op 13 september 2012 @ 13:50:

[...]





Klopt, ben erg kort vrijgezel geweest en heb nooit echt de bloemetjes buiten kunnen zetten.



Dan vind ik het nog wel begrijpelijk waar je nu last van hebt. De meeste mannen ( en vrouwen) hebben immers een periode waarin ze even lekker los gaan en genieten van hun vrijheid. Dat je dit niet hebt gehad, in combinatie met je in het verleden een niet zo populair buitenbeentje voelen maakt misschien dat je nu alsnog op zoek gaat naar die aandacht. Ik denk niet dat er een schroefje bij je loszit hoor, je geeft ook aan dat je je vrouw helemaal niet wil belazeren.



Zoek een goeie online therapeut en geef dit daar vooral aan. Weet je vrouw dit?

Last van een groot ego? Daar helpt geen therapie meer... Get a life

quote:Ik lichtte de persoon in waarmee ik aan het flirten was.



Ik zou me doodschamen, zou nog liever in mijn blootje staan en het Wilhelmus zingen.



Tja, anders loop je straks te liegen over de reden van je scheiding. Want zo liggen de kaarten nu.



Het gaat erom dat je een aantal factoren in je leven verandert die je gedrag faciliteren. Dat kan zijn je werkomgeving (andere baan) maar vrouwen kom je natuurlijk overal tegen.de tips van BGB zijn heel goed: zorg voor herinneringen (reminders) waarom je dit niet meer wilt.



Zorgen dat je steun uit je omgeving hebt om je gedrag blijvend te veranderen, is ook zo'n factor. Hoe beschamend is het nu om tegen een goede vriend of vertrouwde (mannelijke!) collega te zeggen dat je vrouw er moeite mee heeft dat je zo flirt en dat je ermee wil stoppen? Als je dat serieus wilt, is dat geen enorme opgave. Als ik mijn huwelijk wilde redden, zou ik ook in mijn blootje het Wilhelmus gaan staan zingen.

Rob, je hebt zeker al een deel te pakken van de oorzaak van je problemen. Dit gaat echter zo diep dat ik je zou aanraden niet alleen op te willen lossen. Dat kan je niet in je eentje, daar heb je echt hulp voor nodig. Ik spreek uit ervaring. Ik herken dat gevoel van vroeger wat jij beschrijft.

quote:rob34 schreef op 13 september 2012 @ 13:05:

[...]





Mijn vrouw is er gewoon niet gediend van als ik smsjes krijg van iemand die zegt: 'als we elkaar zien dan draaien we er niet om heen en dan bespring ik je direct.'



En ik snap dat want als het andersom was geweest dan had ik dat ook niet op prijs gesteld. En natuurlijk is ze ook bang dat ik over de grens ga.





Ik herken je verhaal wel een beetje, want ben zelf een grote flirt. Ik raak alleen niemand aan en ik onderhou geen contact.



Telefoonnummers, email, facebook..dat is allemaal foute boel. Zolang je dat doet (contact houden) stel je jezelf dubieus op en je maakt dat je partner redenen genoeg heeft om je niet te vertrouwen. Zij kan namelijk niet in je hoofd kijken, dus hoe moet zij nu ooit weten dat allerlei smsjes over 'ik wil je bespringen' e.d. geen gevolgen hebben of erger nog: het gevolg zijn van acties van jouw kant? Je kunt wel zeggen dat je dat niet doet en dat mensen elkaar binnen een relatie moeten kunnen vertrouwen, maar in jouw geval maak je het er ook naar dat het voor je vrouw echt heel moeilijk is om je te vertrouwen. Je loopt namelijk niet af en toe tegen een liefdesbetuiging van een ander aan, nee, je verzamelt ze. Zijn haar eigen liefdesbetuigingen dan niet goed genoeg?



Daarop kun je wel zeggen dat ze Alles voor je is maar gevoelsmatig zal dat er niet in gaan; je acties zijn er niet naar.



Bedenk wat het fijnste is van de aandacht; de gewaarwording dat anderen je leuk of aantrekkelijk vinden. In feite draait het hele gebeuren daar om. Je kunt dat oprekken en uitmelken met smsjes en dergelijke, maar wat heb je daar nu aan? Niets, je wist al wat de feiten waren, namelijk: de ander ziet je wel zitten en verder kun (en hopelijk wil) je daar niets mee doen.



Flirt, bedenk jezelf dat dit al de piek is en bedank op tijd weer voor de aandacht.

[!

Stoppen met roken kan ook alleen maar door het te doen. Jij kwetst jouw vrouw en bent haar kwijt en alsnog blijf je je afvragen waar dit gedrag vandaan komt, wat je er aan kan doen, etc. Therapie is gevolgd, de gesprekken en het begrip heb je van haar gelregen en nog steeds snap jij het niet. Voor jou staat nog steeds centraal hoe het komt dat JIJ........



Waar blijft zij Rob?



Wordt eens wakker Rob, je zegt het te hebben verkloot en gaat nu vervolgens op dezelfde voet door. Nu niet met aandacht genereren van die andere vrouwen maar wel weer om het zoeken naar de oorsprong van die behoefte. Het draait dus weer om jou.



Maar het zou nu niet moeten draaien om jou Rob en wél om haar. Zij is tot twee keer toe enorm gekwetst. Jij kan stoppen als je wilt maar je wilde niet stoppen en dus ging je door. Jij hebt haar zeer gedaan, zij is klaar met de pijn die jij veroorzaakt.



Ik snap haar denk ik wel. Misschien moet jij je eens gaan focussen op haar problemen en behoeftes ipv op die van jezelf als je zoveel om haar geeft?



Geef je om haar?

Rob, ik heb een hele instabiele jeugd gehad (mijn moeder had borderline) waardoor ik nooit ergens op kon vertrouwen en ook niet het gevoel had dat ik op mezelf kon vertrouwen. En het gevoel van leegte , van houden van, van zijn zoals je bent (dat dat goed is) was bij mij heel moeilijk. Ik heb diverse psychologen bezocht. Voornamelijk cognitieve psychologie (denk aan dimence, ggz maar ook zelfstandig psychologen) voornamelijk op gedrag gericht. Maar dat haalde bij mij het gemis niet weg. Ik ben 3 jaar geleden bij een systeemtherapeut terecht gekomen die met mij helemaal is uit gaan zoeken waar het vandaan kwam en nog beter: hoe dat gevoel opgevuld kon worden vanuit mezelf. Ik kan nu wel zeggen dat dat redelijk gelukt is. Maar dat heeft nog altijd tijd nodig en ik besef me dat ik er ook altijd gevoelig voor blijf.



Je kunt een gevoel niet weg borstelen door iets maar niet te doen. Dat gaat dieper.



Rob, ik zou je echt aanraden goede hulp te zoeken. En benoem je gevoel ook naar je vrouw!! Zij moet weten dat het niet aan haar ligt, dat het iets is IN jou. En dat je daar aan moet werken. , mét hulp. En dan bedoel ik geen online hulp, want dat is echt niet genoeg.

Ik heb niet alles gelezen maar ik wil graag iets toevoegen (of herhalen als het al is gezegd).



Het probleem wat je hebt van leeg en saai gevoel en dat je puur alleen aandacht/vermaak buiten je gezin gaat zoeken is omdat je geen verbinding maakt met jezelf. Jij hebt dit euvel (en er zijn er heel veel meer) omdat dit je thema is, waar je NU doorheen moet. Je mag volwassen worden in je lijf en werkelijk vanuit jezelf gaan leven. Aandacht vragen op die manier zoals je omschrijft en het gevoel dat het je geeft, daar heb je het tot nu toe in je leven mee gered. Je had dit nodig omdat je eigenwaarde daarvan groeide. Maar je hebt dit gedrag nog steeds omdat je DENKT dat het zo hoort. Je weet niet zo goed hoe je anders een beter zelfbeeld moet krijgen. En dus blijf je doorgaan met het gedrag wat je altijd hebt gedaan en wat voor jou werkte.

Besef als eerste dat er ook andere manieren om aan je eigenwaarde te werken. Dan kan je dit langzaam ombuigen naar die manieren, het kunnen talloze zijn. Teneerste is verbinding maken met jezelf het belangrijkste. Dat is niet buiten jezelf leven maar binnen jezelf. Dat is al heel eenvoudig door gewoon eens binnen naar je ademhaling te gaan.

Ten tweede als je BESEFT de momenten dat je jezelf betrapt op aandacht zoeken buiten jezelf, ga dan iets compleet anders doen. Telefoon aan de kant, pc uit. Het beste is om te zoeken naar wat je passie is. Wat heb je altijd nog willen doen voordat je dood gaat en nog maar steeds niet hebt gedaan?



Let op, dit is niet eenvoudig, omdat de verleiding, de stem van je innerlijk kind die roept naar aandacht die je van een ander wilt, bevestiging van je bestaansrecht op wil eisen, heel erg hard klinkt en meestal het makkelijkste is. Om te vergelijken: je gaat makkelijker op de bank een zak chips eten dan een rondje hardlopen.

Zet jezelf in om juist als je die roep hoort, tegen je innerlijke stem te praten en dan uit te leggen dat je je wilt bezighouden met je passie. Dat kan van alles zijn, maar het liefst gewoon in huis, in de schuur.



Wat er nodig is is dat je je innerlijk kind een beetje in de heropvoeding zet en hem verteld dat het nu anders gaat worden.

Let maar op hoe sterk je daarvan kan worden. Weet wel, het zal je zwakke plek blijven. Een ex roker wil altijd weer een sigaretje. Maar het probleem van aandacht willen van een ander te boven komen, is mogelijk!!!



Ik adviseer je een goede psychotherapeut. Dat is niet voor iedereen iets, maar het voordeel is dat je wel een lang traject kunt ingaan, waar je na verloop van tijd niet meer elke week maar om de paar weken weer even naar terug gaat. Elke keer kom je dan met een stukje duidelijkheid voor jezelf thuis. Maar ik las dat je al eens in therapie bent geweest, dus zul je dit wel weten. En over hoe je een goede therapeut vind: het gaat vooral om wat je zelf wilt bereiken en wat je wilt geven, hoe veel je je inzet. Veel mensen zijn al na 3 gesprekken klaar, denken ze. Maar dit soort dingen die jij hebt, dat is een proces.

Je huisarts weet vast een psychotherapeut die je ziektekosten vergoed.



Succes. En het begint pas als je zelf overtuigd bent dat je het lukt om het te veranderen in je leven!