Psyche
alle pijlers
Heeft mijn vader een stoornis?
donderdag 1 december 2011 om 22:07
Hallo,
Ik zit al een tijdje met een vraag over mijn vader. Ik zou kort vertellen over mezelf en me ouders.
Mijn ouders zijn 29 jaar getrouwd. Sinds kleins af aan, heb ik nooit van mijn vader gehoord dat ik wat mag. Het is altijd, nee of ik weet t niet. Ook heb ik nooit gehoord dat hij van me houd of iets in die richting. Een knuffel is maar zelden.Hij kocht vroeger wel altijd jurkjes voor mij en was wel blij met mij.
Hij is makkelijke beïnvloedbaar, elke dag praat hij over politiek, hij is saai, wil nooit wat doen, alles draait om geld. En voor zichzelf kan hij wel dingetjes kopen. Soms koopt hij iets voor me ma. Ook begrijpt hij nooit wat. Als iemand tegen hem praat of als hij tv kijkt, begrijpt hij het verhaal niet. Ook zegt hij dat ik pas een vrouw ben als ik een kind krijg. Hij denkt nog steeds dat ik een klein meisje ben die niets weet. Hij vertrouwt mij soms niet, mijn broer wel.
Hij irriteert zich aan alles, als ik lach is er gezeur, zing ik is er gezeur, ben ik verliefd kijkt hij me raar aan, ga ik laat slapen is er gezeur, altijd!! Ook als ik aan de tel zit, word er op me gelet. Ik word gewoon soms gek van hem!
Daarentegen is hij ook zorgzaam en houd ervan om soms me moeder te verrassen of hij maakt nog steeds me boterham( terwijl ik dat niet wil) Ik vind het wel lief, maar hij denkt nog steeds dat ik een klein meisje ben.
Ook blijft hij malen over dingen( slaapt soms slecht) die hij heeft gezegd en piekert veel, of is soms ook hypochondrisch en vaak is hij zomaar boos.Soms komt hij ook een beetje rasistisch over( in de zin van kijk die zwarte of dikzak) we zijn ook bruin daarentegen. En regels verdwijnen altijd! er is weinig structuur hier.
Wat ik er nog bij wil vermelden is dat mijn vader's zussen ook een beetje zo zijn, maar dan erger en dat zijn ouders familie waren.
Ik wil graag weten of dit aan zijn karakter ligt of heeft hij een stoornis?
Ik zit al een tijdje met een vraag over mijn vader. Ik zou kort vertellen over mezelf en me ouders.
Mijn ouders zijn 29 jaar getrouwd. Sinds kleins af aan, heb ik nooit van mijn vader gehoord dat ik wat mag. Het is altijd, nee of ik weet t niet. Ook heb ik nooit gehoord dat hij van me houd of iets in die richting. Een knuffel is maar zelden.Hij kocht vroeger wel altijd jurkjes voor mij en was wel blij met mij.
Hij is makkelijke beïnvloedbaar, elke dag praat hij over politiek, hij is saai, wil nooit wat doen, alles draait om geld. En voor zichzelf kan hij wel dingetjes kopen. Soms koopt hij iets voor me ma. Ook begrijpt hij nooit wat. Als iemand tegen hem praat of als hij tv kijkt, begrijpt hij het verhaal niet. Ook zegt hij dat ik pas een vrouw ben als ik een kind krijg. Hij denkt nog steeds dat ik een klein meisje ben die niets weet. Hij vertrouwt mij soms niet, mijn broer wel.
Hij irriteert zich aan alles, als ik lach is er gezeur, zing ik is er gezeur, ben ik verliefd kijkt hij me raar aan, ga ik laat slapen is er gezeur, altijd!! Ook als ik aan de tel zit, word er op me gelet. Ik word gewoon soms gek van hem!
Daarentegen is hij ook zorgzaam en houd ervan om soms me moeder te verrassen of hij maakt nog steeds me boterham( terwijl ik dat niet wil) Ik vind het wel lief, maar hij denkt nog steeds dat ik een klein meisje ben.
Ook blijft hij malen over dingen( slaapt soms slecht) die hij heeft gezegd en piekert veel, of is soms ook hypochondrisch en vaak is hij zomaar boos.Soms komt hij ook een beetje rasistisch over( in de zin van kijk die zwarte of dikzak) we zijn ook bruin daarentegen. En regels verdwijnen altijd! er is weinig structuur hier.
Wat ik er nog bij wil vermelden is dat mijn vader's zussen ook een beetje zo zijn, maar dan erger en dat zijn ouders familie waren.
Ik wil graag weten of dit aan zijn karakter ligt of heeft hij een stoornis?
vrijdag 2 december 2011 om 21:11
Beste forummers,
Het klopt dat ik 24 jaar ben. Ik beschreef zijn gedrag hoe hij altijd is geweest. Qua regels( TOEN IK KLEIN WAS) en ik heb nog 2 kleinere broertjes en die mogen nooit wat. En als ze de regels overtreden, dan word ie even boos en dan verdwijnt de regel. En wat ik bedoelde met'niets mag' is dat hij nooit JA heeft gezegd. Het is altijd een nee of een 'ik weet niet'. Zonder uitleg, we moesten altijd luisteren gewoon en niet erop ingaan.
Ik heb t hem gezegd, zo vaak maar die man luistert niet. Het is nu gelukkig wel minder geworden en natuurlijk ga ik mijn eigen gang. Hij zit gewoon op mijn lip en is te beschermend ja.
Wat ik vergeten te schrijven is dat niks zijn schuld is, het is altijd de schuld van anderen of van ons.
@nummerzoveel: je hebt ook gelijk dat je geen diagnose kan stellen, maar ik dacht miss dat iemand herkenning heeft en of het normaal is dat iemand zo reageert en nooit ja zegt.
En het heeft ook met zijn culturele achtergrond te maken, maar die reageren echter niet zo.
@ wooloon: Heb ik al gedaan, het is wel minder geworden, maar hij blijft zo gedragen. En nu is t financieel moeilijk om uit huis te gaan.
@ mikje: wat vervelend dat je t ook heb meegemaakt! is je vader zelf naar de psycholoog gegaan? Heb je veel meegemaakt mbt je vader? ( als je zelf over wil hebben) En ik vind het goed dat je t accepteert hoe je vader is!
Ik heb er nl wel moeite mee, ik ben zelf ook opzoek naar wie ik ben( soort van identiteitscrisis ofzo)
@ trivia: nee, mijn opa en oma waren familie. 3e graads familie.
En ik bedoelde met dat de meeste viva forummers geirriteerd reageren. Ik heb veel topics gelezen, waarbij er meestal met een beschuldiging wordt gereageerd
Het klopt dat ik 24 jaar ben. Ik beschreef zijn gedrag hoe hij altijd is geweest. Qua regels( TOEN IK KLEIN WAS) en ik heb nog 2 kleinere broertjes en die mogen nooit wat. En als ze de regels overtreden, dan word ie even boos en dan verdwijnt de regel. En wat ik bedoelde met'niets mag' is dat hij nooit JA heeft gezegd. Het is altijd een nee of een 'ik weet niet'. Zonder uitleg, we moesten altijd luisteren gewoon en niet erop ingaan.
Ik heb t hem gezegd, zo vaak maar die man luistert niet. Het is nu gelukkig wel minder geworden en natuurlijk ga ik mijn eigen gang. Hij zit gewoon op mijn lip en is te beschermend ja.
Wat ik vergeten te schrijven is dat niks zijn schuld is, het is altijd de schuld van anderen of van ons.
@nummerzoveel: je hebt ook gelijk dat je geen diagnose kan stellen, maar ik dacht miss dat iemand herkenning heeft en of het normaal is dat iemand zo reageert en nooit ja zegt.
En het heeft ook met zijn culturele achtergrond te maken, maar die reageren echter niet zo.
@ wooloon: Heb ik al gedaan, het is wel minder geworden, maar hij blijft zo gedragen. En nu is t financieel moeilijk om uit huis te gaan.
@ mikje: wat vervelend dat je t ook heb meegemaakt! is je vader zelf naar de psycholoog gegaan? Heb je veel meegemaakt mbt je vader? ( als je zelf over wil hebben) En ik vind het goed dat je t accepteert hoe je vader is!
Ik heb er nl wel moeite mee, ik ben zelf ook opzoek naar wie ik ben( soort van identiteitscrisis ofzo)
@ trivia: nee, mijn opa en oma waren familie. 3e graads familie.
En ik bedoelde met dat de meeste viva forummers geirriteerd reageren. Ik heb veel topics gelezen, waarbij er meestal met een beschuldiging wordt gereageerd
vrijdag 2 december 2011 om 22:03
Ja, ik heb al heel veel meegemaakt met mijn vader (goede en slechte dingen). De laatste tijd is het gelukkig wat minder, maar er zijn tijden geweest dat wij altijd op onze woorden moesten letten en rekening met hem moesten houden in alles. Ik had het gevoel altijd op mijn tenen te lopen.
Mijn vader is zo'n 4 jaar geleden na aandringen van ons hulp gaan zoeken bij huisarts en sindsdien gaat hij naar de psychogoloog. Hij vind het zelf erg fijn om zijn verhaal kwijt te kunnen, maar wij zien niet veel vooruitgang.
Is wel toevallig, want ik zit nu zelf ook niet goed in mijn vel. Heb ook hulp gezocht en ben op weg naar een burn-out, kwam daar uit de test. Mijn werk en de jarenlange zorg om mijn vader is mij even te veel geworden.
Mijn vader is zo'n 4 jaar geleden na aandringen van ons hulp gaan zoeken bij huisarts en sindsdien gaat hij naar de psychogoloog. Hij vind het zelf erg fijn om zijn verhaal kwijt te kunnen, maar wij zien niet veel vooruitgang.
Is wel toevallig, want ik zit nu zelf ook niet goed in mijn vel. Heb ook hulp gezocht en ben op weg naar een burn-out, kwam daar uit de test. Mijn werk en de jarenlange zorg om mijn vader is mij even te veel geworden.
vrijdag 2 december 2011 om 22:27
Wat vervelend:( Is echt niet leuk nee!
En wat jammer dat de psycholoog niet helpt. Miss is pschotherapie een oplossing? Want psychologen helpen niet altijd! Miss zijn er diepliggende problemen??
Maar het is wel fijn dat hij zijn 'probleem' erkent en naar de pyscholoog is gegaan:)
Wat erg voor je meid dat je op weg bent naar een burn out!
Hoe is het zover gekomen?! Dan vind ik zelf dat ik een beetje zeur ivm jouw situatie!
En wat jammer dat de psycholoog niet helpt. Miss is pschotherapie een oplossing? Want psychologen helpen niet altijd! Miss zijn er diepliggende problemen??
Maar het is wel fijn dat hij zijn 'probleem' erkent en naar de pyscholoog is gegaan:)
Wat erg voor je meid dat je op weg bent naar een burn out!
Hoe is het zover gekomen?! Dan vind ik zelf dat ik een beetje zeur ivm jouw situatie!
zaterdag 3 december 2011 om 22:24
Tuurlijk ben je geen zeur! Iedereen heeft zijn eigen dingentjes en het 1 is niet erger dan het andere.
Heb jij al hulp gezocht? Of probeer jezelf door je crisis heen te komen?
Bij mijn vader is het meer een zaak van hem zelf denk ik. In het begin kreeg hij huiswerkopdrachten maar die deed hij dan niet altijd. Van de week vroeg ik hem of hij geen huiswerk meer kreeg van haar of tips en toen zei hij nee. Maar ik denk dat hij het wel fijn vind om zijn verhaal te vertellen en verder niets. Geloof ook niet dat hij zijn gedrag net zo erg vind als wij.
Mijn bijna burn-out wordt veroorzaakt door een aantal heftige jaren op mijn werk (eigen bedrijf) en de zorgen om mijn vader en andere mensen uit mijn omgeving. Vanaf maandag ga ik halve dagen werken (voor ongeveer 3 maanden) en verder volg ik een training om dingen anders te gaan doen. Verder moet ik bijv veel wandelen en 's nachts gaan poetsen als ik niet kan slapen.
Heb jij al hulp gezocht? Of probeer jezelf door je crisis heen te komen?
Bij mijn vader is het meer een zaak van hem zelf denk ik. In het begin kreeg hij huiswerkopdrachten maar die deed hij dan niet altijd. Van de week vroeg ik hem of hij geen huiswerk meer kreeg van haar of tips en toen zei hij nee. Maar ik denk dat hij het wel fijn vind om zijn verhaal te vertellen en verder niets. Geloof ook niet dat hij zijn gedrag net zo erg vind als wij.
Mijn bijna burn-out wordt veroorzaakt door een aantal heftige jaren op mijn werk (eigen bedrijf) en de zorgen om mijn vader en andere mensen uit mijn omgeving. Vanaf maandag ga ik halve dagen werken (voor ongeveer 3 maanden) en verder volg ik een training om dingen anders te gaan doen. Verder moet ik bijv veel wandelen en 's nachts gaan poetsen als ik niet kan slapen.
zondag 4 december 2011 om 13:13
Je vader klinkt als een gewoon mens met zijn goede en minder goede kanten! Je zegt dat hij zich aan alles irriteert maar ik denk dat jij dat ook doet. Je let heel erg op hem en wat hij allemaal fout doet. Je bent 24, dit is gewoon een teken dat je je los moet maken van je ouders en en eigen leven leiden.
maandag 5 december 2011 om 21:05
@ Mikje: Ja ik staat op de wachtlijst bij een psycholoog...
Wel jammer dat hij dan geen huiswerkopdrachten meer krijg, dan is het nog moeilijker om te herstellen. Net wat je zei, miss wilde hij gewoon zijn verhaal kwijt.
Wat vervelend van je bedrijf! ik merk wel dat t minder gaat door je omgeving( je vader, je bedrijf en die andere mensen). Hoe ging het met je hiervoor, voordat er gedoe was met die mensen en je bedrijf?
Je pakt het wel goed aan hoor! hulp gezocht en trainingen:) Hoe gaat t ermee, met het veranderen van je gewoonten( dus in de nacht gaan poetsen en wandelen)
@ leentje: hij is geen onaardige man, dat is het em juist. Hij is overdreven beschermend, nooit ja zeggen, alles is de schuld van anderen.
Er bestaan bepaalde stoornissen waarbij mensen zo kunnen zijn!
@ Djuuls: Als je dit verhaal leest, voel je het niet mee. Je maakt t niet mee, waarom snapt mikje mij wel? Omdat zij ook zoiets heeft meegemaakt. Ik heb me los gemaakt van me ouders, das logisch ben bijna 25! Ik ben gewoon op zoek naar mezelf, me opvoeding etc... En tja, dan is het logisch dat je je ook om je vader gaat kommeren...
Wel jammer dat hij dan geen huiswerkopdrachten meer krijg, dan is het nog moeilijker om te herstellen. Net wat je zei, miss wilde hij gewoon zijn verhaal kwijt.
Wat vervelend van je bedrijf! ik merk wel dat t minder gaat door je omgeving( je vader, je bedrijf en die andere mensen). Hoe ging het met je hiervoor, voordat er gedoe was met die mensen en je bedrijf?
Je pakt het wel goed aan hoor! hulp gezocht en trainingen:) Hoe gaat t ermee, met het veranderen van je gewoonten( dus in de nacht gaan poetsen en wandelen)
@ leentje: hij is geen onaardige man, dat is het em juist. Hij is overdreven beschermend, nooit ja zeggen, alles is de schuld van anderen.
Er bestaan bepaalde stoornissen waarbij mensen zo kunnen zijn!
@ Djuuls: Als je dit verhaal leest, voel je het niet mee. Je maakt t niet mee, waarom snapt mikje mij wel? Omdat zij ook zoiets heeft meegemaakt. Ik heb me los gemaakt van me ouders, das logisch ben bijna 25! Ik ben gewoon op zoek naar mezelf, me opvoeding etc... En tja, dan is het logisch dat je je ook om je vader gaat kommeren...
maandag 5 december 2011 om 22:20
[quote]lgi24 schreef op 05 december 2011 @ 21:05:
@ Mikje: Ja ik staat op de wachtlijst bij een psycholoog...
Wel jammer dat hij dan geen huiswerkopdrachten meer krijg, dan is het nog moeilijker om te herstellen. Net wat je zei, miss wilde hij gewoon zijn verhaal kwijt.
Wat vervelend van je bedrijf! ik merk wel dat t minder gaat door je omgeving( je vader, je bedrijf en die andere mensen). Hoe ging het met je hiervoor, voordat er gedoe was met die mensen en je bedrijf?
Je pakt het wel goed aan hoor! hulp gezocht en trainingen:) Hoe gaat t ermee, met het veranderen van je gewoonten( dus in de nacht gaan poetsen en wandelen)
Nou, dit is natuurlijk iets wat zich opbouwt. Voor mij zijn de laatste 2 a 3 jaar erg zwaar geweest en dat komt er nu uit. Hiervoor kon ik goed met stress omgaan, juist lekker want daar krijg ik adrenaline van. Maar nu is de balans weg. Je lichaam en geest kunnen wel stress hebben, maar dan moet er ook genoeg ontspanning tegenover staan en dat is bij mij niet geweest. Dus dat ben ik nu aan het leren. Heb net 2 sessies gehad (en de intake) dus kan nog niet helemaal zeggen hoe het gaat. Poetsen heb ik nog niet hoeven doen omdat het slapen goed ging. Iedere dag probeer ik nu te wandelen of te sporten en dat doet me goed.
Verder weer nieuwe huiswerkopdrachten gekregen waar ik mee aan de slag kan.
@ Mikje: Ja ik staat op de wachtlijst bij een psycholoog...
Wel jammer dat hij dan geen huiswerkopdrachten meer krijg, dan is het nog moeilijker om te herstellen. Net wat je zei, miss wilde hij gewoon zijn verhaal kwijt.
Wat vervelend van je bedrijf! ik merk wel dat t minder gaat door je omgeving( je vader, je bedrijf en die andere mensen). Hoe ging het met je hiervoor, voordat er gedoe was met die mensen en je bedrijf?
Je pakt het wel goed aan hoor! hulp gezocht en trainingen:) Hoe gaat t ermee, met het veranderen van je gewoonten( dus in de nacht gaan poetsen en wandelen)
Nou, dit is natuurlijk iets wat zich opbouwt. Voor mij zijn de laatste 2 a 3 jaar erg zwaar geweest en dat komt er nu uit. Hiervoor kon ik goed met stress omgaan, juist lekker want daar krijg ik adrenaline van. Maar nu is de balans weg. Je lichaam en geest kunnen wel stress hebben, maar dan moet er ook genoeg ontspanning tegenover staan en dat is bij mij niet geweest. Dus dat ben ik nu aan het leren. Heb net 2 sessies gehad (en de intake) dus kan nog niet helemaal zeggen hoe het gaat. Poetsen heb ik nog niet hoeven doen omdat het slapen goed ging. Iedere dag probeer ik nu te wandelen of te sporten en dat doet me goed.
Verder weer nieuwe huiswerkopdrachten gekregen waar ik mee aan de slag kan.
zaterdag 10 december 2011 om 23:51
Ohh op die manier is het dus ontstaan, wat vervelend meid!
Maar gelukkig slaap je goed, waardoor je nie hoeft te poetsen.
Je gaf aan dat je 2 sessies heb gehad, merk je dat er een klik is, dat is erg belangrijk. En hoe heb je de sessies ervaren? Merk je dat t een beetje naar de goede richting gaat?
Ik wacht al een maand:S En volgend jaar word het niet vergoed.
Altahns psychotherapie( maar waar ik op de wachtlijst sta is psycholoog) Zo lang moest jij wachten:S Dat is echt absurd!
Maar bij particuliere psychologen wordt toch niet vergoed?
Maar gelukkig slaap je goed, waardoor je nie hoeft te poetsen.
Je gaf aan dat je 2 sessies heb gehad, merk je dat er een klik is, dat is erg belangrijk. En hoe heb je de sessies ervaren? Merk je dat t een beetje naar de goede richting gaat?
Ik wacht al een maand:S En volgend jaar word het niet vergoed.
Altahns psychotherapie( maar waar ik op de wachtlijst sta is psycholoog) Zo lang moest jij wachten:S Dat is echt absurd!
Maar bij particuliere psychologen wordt toch niet vergoed?
zaterdag 10 december 2011 om 23:52
zondag 11 december 2011 om 10:49
ja een klik is heel belangrijk. Ik ben met 2 gaan praten en heb die uitgekozen waar ik mij het prettigste bij voelde en haar behandeling sprak mij meer aan. Ik heb hierin echt mijn gevoel gevolgd.
Na zo'n sessie ben ik echt kapot, maar het lucht erg op. Ik zit nu al lekkerder in mijn vel. Vanmiddag ga ik weer aan de slag met het huiswerk.
Dit wordt voor een deel vergoedt.
Wat vervelend dat je zo lang moet wachten. Er zijn veel mensen in NL die hulp nodig hebben.
Na zo'n sessie ben ik echt kapot, maar het lucht erg op. Ik zit nu al lekkerder in mijn vel. Vanmiddag ga ik weer aan de slag met het huiswerk.
Dit wordt voor een deel vergoedt.
Wat vervelend dat je zo lang moet wachten. Er zijn veel mensen in NL die hulp nodig hebben.
zondag 18 december 2011 om 18:42