Psyche
alle pijlers
Help! Ik word volwassen..
woensdag 13 april 2011 om 23:24
Oké, vaag begrip.. zal er een kleine uitleg aan geven!
Verstandige keuzes maken betreft uitgave patroon, niet meer lang leven de lol (en dan bedoel ik niet alleen maar bankhangen!), eigen huisje, leuk, lief en geweldig vriendje waar ik graag oud mee wil worden (dus geen gescharrel meer) etc etc..
Maar heb er soms best moeite mee! Aan de ene kant wil ik nog wel iedere avond op stap, maar aan de andere kant ook niet! Ga het liefst nog elke week shoppen, maar weet ook dat ik dan mn huisje niet kan betalen!
Ik heb soms ook nog wel eens zoiets van wow, oké echt een hele lieve vriend, hij is het helemaal! Maar vind het soms nog best lastig omdat het best serieus wordt.. Etc etc!
Wie heeft er tips voor me?
Verstandige keuzes maken betreft uitgave patroon, niet meer lang leven de lol (en dan bedoel ik niet alleen maar bankhangen!), eigen huisje, leuk, lief en geweldig vriendje waar ik graag oud mee wil worden (dus geen gescharrel meer) etc etc..
Maar heb er soms best moeite mee! Aan de ene kant wil ik nog wel iedere avond op stap, maar aan de andere kant ook niet! Ga het liefst nog elke week shoppen, maar weet ook dat ik dan mn huisje niet kan betalen!
Ik heb soms ook nog wel eens zoiets van wow, oké echt een hele lieve vriend, hij is het helemaal! Maar vind het soms nog best lastig omdat het best serieus wordt.. Etc etc!
Wie heeft er tips voor me?
woensdag 13 april 2011 om 23:27
Jezelf niet zielig vinden omdat je nu door dat wat je ooit wenste niet meer in financieel staat bent om je te veroorloven wat je toen wel kon uitgeven. Je zegeningen tellen dus en (af en toe) gewoon lekker uit je 'dak' gaan omdat je er voor gespaard hebt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 14 april 2011 om 08:31
Tja voor mij zou jouw leven een gruwel zijn, zeker omdat je nog zo jong bent. Als je het er benauwt van krijg kun je best gas terug nemen hoor en wat meer dingen doen die je leeftijdsgenoten ook doen.
Je hebt je hele leven nog te tijd om volwassen te worden. Ik ben bijv. 41 en ik leef nog als een 25-jarige, zonder verantwoordelijkheden zoals een vaste baan, een koophuis, een auto en man en kinderen en dat bevalt me prima .
Je hebt je hele leven nog te tijd om volwassen te worden. Ik ben bijv. 41 en ik leef nog als een 25-jarige, zonder verantwoordelijkheden zoals een vaste baan, een koophuis, een auto en man en kinderen en dat bevalt me prima .
donderdag 14 april 2011 om 09:18
Je moet gewoon doen wat je wilt, en vooral nieuwe dingen blijven doen. Niet proberen vast te houden wat je leuk vond toen je 18 was (shoppen en uitgaan en tutten met vriendinnen, gok ik zo) maar ga doen wat je NU leuk vindt. Dat hoeft niet braaf werken en met vriendje lol maken te zijn. Dat heeft niks met volwassen worden te maken. Leer koken, schilderen, schrijf een boek, maak een waanzinnige carriere neem dansles, maak kleding of wordt paaldanseres... whatever!
donderdag 14 april 2011 om 09:25
Je lijkt een beetje in tweestrijd te leven. Maar wat is er mis met je vaste leventje wat je hebt, en daarin de dingen uit je jeugd/puberteit te mengen? Je hebt nog geen kinderen lees ik, dus je kunt nog met gemak wekelijks gaan stappen. Je kunt ook gewoon met vriendinnen afspreken. Je hoeft nog geen oude pruim achter de geraniums te zijn hoor.
Zelf heb ik er niet zo'n moeite mee hoor. Je moet ook denken dat iedere fase zo zijn charme heeft. Straks kijk je hier weer op terug als je kinderen hebt (als je ze wilt). Ik bedoel, je kunt er rouwig om zijn, maar je moet gewoon doen waar je je goed bij voelt. Als dat dagelijks stappen is: doen! Als je het stappen liever doseert: doen!
Zelf heb ik er niet zo'n moeite mee hoor. Je moet ook denken dat iedere fase zo zijn charme heeft. Straks kijk je hier weer op terug als je kinderen hebt (als je ze wilt). Ik bedoel, je kunt er rouwig om zijn, maar je moet gewoon doen waar je je goed bij voelt. Als dat dagelijks stappen is: doen! Als je het stappen liever doseert: doen!
woensdag 20 april 2011 om 23:02
Tja... soms denk ik als ik het huis gepoetst heb en dan niet wil dat man met zandschoenen binnenloopt 'ohjee, ik lijk echt op mijn moeder'. Vroeger vond ik het altijd zo raar, als we gingen kamperen lag er toch altijd wel zand binnen...waarom vond mijn moeder dat toch zo'n probleem in huis dan? In mijn studentenhuis vond ik het ook allemaal prima. Of dat ik me ineens realiseer dat ik vind dat dingen opgeruimd moeten zijn...
Nouja, dat soort dingen.
En laatst kwam ik via een cursus een meisje tegen, die vroeg of ik een keer mee ging stappen. Pffft, ik had eerst zoiets van 'da's lang geleden' en toen 'oh da's misschien wel weer es leuk'. Het was leuk, maar om 01.00 u na twee uur dansen had ik slaaaaaap. Zij had daar mensen leren kennen die ook nog wel even door konden, dus ik lekker naar huis bedje in. Voelde me een oude muts. Gelukkig zat mijn man ook zeer slaperig op de bank met een boek 'zo, was het leuk? lekker slapen nu.' Lekker samen suf
Nouja, dat soort dingen.
En laatst kwam ik via een cursus een meisje tegen, die vroeg of ik een keer mee ging stappen. Pffft, ik had eerst zoiets van 'da's lang geleden' en toen 'oh da's misschien wel weer es leuk'. Het was leuk, maar om 01.00 u na twee uur dansen had ik slaaaaaap. Zij had daar mensen leren kennen die ook nog wel even door konden, dus ik lekker naar huis bedje in. Voelde me een oude muts. Gelukkig zat mijn man ook zeer slaperig op de bank met een boek 'zo, was het leuk? lekker slapen nu.' Lekker samen suf
donderdag 21 april 2011 om 08:45
.
donderdag 21 april 2011 om 11:41
Ik denk dat TO meer bedoelt dat het even wennen is om geen student meer te zijn. Niet meer in een studenthuis te wonen, vaste baan en het daarbij horende leven.
Niet dat het een beter is dan het anders, of dat je stopt met leven, maar het is gewoon even wennen. Ook het verwachtingspatroon verandert, tenminste, dat is mijn gevoel. Als je student bent dan is de enige verwachting dat je je studie afmaakt, maar als dat eenmaal afgerond is, dan komen er allemaal andere dingen die soms misschien wel maken dat je je leven van toen mist...
Niet dat het een beter is dan het anders, of dat je stopt met leven, maar het is gewoon even wennen. Ook het verwachtingspatroon verandert, tenminste, dat is mijn gevoel. Als je student bent dan is de enige verwachting dat je je studie afmaakt, maar als dat eenmaal afgerond is, dan komen er allemaal andere dingen die soms misschien wel maken dat je je leven van toen mist...
