herkent iemand dit??

Ik worstel al een tijdje met mijzelf maar ga nu ook echt dingen inzien. Zo merk ik dat ik graag van alles wil en wil gaan doen maar als ik dan dat drukke leven heb vol met mensen en gezelligheid waar ik altijd naar verlang, dat ik mezelf dan kwijt raak. Het word me teveel, grijpt me naar de keel en ik krijg het benauwd vervolgens kets ik het af. Dan zit ik alleen en mis ik die gezelligheid en mensen weer. Om gek van te worden he.. Nu ik iedereen hoor over alle leuke festivals deze zomer bedenk ik me dat het jaren geleden was dat ik daar rond liep. Gewoon weg omdat ik zo zenuwachtig word van het hele idee alleen al. Ik moet eigelijk niet nadenken en gewoon gaan maar dan komen die pieker momenten achter af waar ik echt gek van word. Het is allemaal niet echt precies in woorden uit te drukken maar het zijn gevoelens, angstig, zenuwachtig, blij, een ratjetoe in me hoofd. Uiteindelijk wil ik net als iedereen denk ik wil zorgeloos en zoveel mogelijk genietend in de stroom van het leven mee gaan maar het houd me op een bepaalde manier vaak op. En dat vind ik echt zonde..

Umh nee ik denk dat ik niet kan doseren en ik denk ook niet dat het zo makkelijk zit. Om het zo maar even te zeggen ben ik al ´uit´ veel situaties gestapt omdat ik het sociale plaatje: leuke dingen doen met een leuke vrienden club die regelmatig over de vloer kwamen, verjaardagen bbqtjes enz erg leuk vond, maar ik kan het niet bolwerken op de een of andere manier. Ik denk dus dat ik misschien iets heb psygische maar kan nergens echt me vingers op leggen. Want ik probeer het allemaal wel. Maar het vreet energie terwijl er niet liever is wat ik wil dan dat..