Psyche
alle pijlers
het dieptepunt in mijn leven
woensdag 2 maart 2011 om 17:19
Daar ben ik nu beland. Vanaf begin januari ervaar ik elke dag als een ware hel. Ik ben ziek geworden, lag ineens alleen nog maar in bed, geen kracht meer om op te staan, uitgeput. Waarschijnlijk door mijn chronische darmziekte colitis ulcerosa, maar ik ben zo bang. Omdat tegelijkertijd mijn ongesteldheid ineens om de haverklap kwam, maak ik me zorgen dat het iets ergers is....
Bovendien zit ik vreselijk in de knoop met de behandeling van mijn ziekte. Het wordt er niet beter op, ik blijf gewicht verliezen en nog steeds elke dag moe, uitgeput en slap. Aan een prednison stootkuur (wat eigenlijk zou moeten) durf ik niet. Natuurlijk neem ik wel medicatie, maar het is waarschijnlijk niet voldoende. Ik, die zo op mijn eten lette, het liefst zoveel mogelijk biologisch zou kopen, moet nu mijn lijf volstoppen met chemische troep en dan is het nog maar afwachten of het aanslaat.
De wereld ziet er anders uit, mensen staan ver van mij af, ik ben zo depressief en bang dat ik er geen gat meer in zie.
Bovendien zit ik vreselijk in de knoop met de behandeling van mijn ziekte. Het wordt er niet beter op, ik blijf gewicht verliezen en nog steeds elke dag moe, uitgeput en slap. Aan een prednison stootkuur (wat eigenlijk zou moeten) durf ik niet. Natuurlijk neem ik wel medicatie, maar het is waarschijnlijk niet voldoende. Ik, die zo op mijn eten lette, het liefst zoveel mogelijk biologisch zou kopen, moet nu mijn lijf volstoppen met chemische troep en dan is het nog maar afwachten of het aanslaat.
De wereld ziet er anders uit, mensen staan ver van mij af, ik ben zo depressief en bang dat ik er geen gat meer in zie.
woensdag 2 maart 2011 om 18:42
Lila, je hebt al vele topics openstaan die ongeveer over hetzelfde gaan.
Deze bijvoorbeeld:
ik durf echt niet aan de prednison
please, wie herkent dit?
bang voor kanker
Als je je ei kwijt wilt is het een goed idee om één van deze topics weer op te pakken; zo hoef je niet steeds een nieuw topic te openen en kunnen mensen teruglezen waar het over gaat.
Deze bijvoorbeeld:
ik durf echt niet aan de prednison
please, wie herkent dit?
bang voor kanker
Als je je ei kwijt wilt is het een goed idee om één van deze topics weer op te pakken; zo hoef je niet steeds een nieuw topic te openen en kunnen mensen teruglezen waar het over gaat.
woensdag 2 maart 2011 om 18:47
Wát vind je zo eng aan prednison?
Ik heb zelf ook wel eens gewacht met medicatie omdat ik er niet geheel achter stond. (ging om AD)
Maar uiteindelijk probeer je er één, wetende dat je er niet dood aan zult gaan. En na de eerste weet je wat je te wachten staat, wat meestal uiteindelijk meevalt.
Het is niet makkelijk om je blij te voelen in een ziek lichaam. Als je wat je lichamelijke klachten betreft naar je arts luistert, knap je geestelijk misschien ook op.
Ik heb zelf ook wel eens gewacht met medicatie omdat ik er niet geheel achter stond. (ging om AD)
Maar uiteindelijk probeer je er één, wetende dat je er niet dood aan zult gaan. En na de eerste weet je wat je te wachten staat, wat meestal uiteindelijk meevalt.
Het is niet makkelijk om je blij te voelen in een ziek lichaam. Als je wat je lichamelijke klachten betreft naar je arts luistert, knap je geestelijk misschien ook op.
woensdag 2 maart 2011 om 18:51
Meisje toch, hier dus een crohn patient. Prednison is een paarde middel inderdaad. maar echt het enige wat echt helpt als je zon ontsteking hebt. Je hoeft het ook niet de rest van je leven te slikken alleen maar een bepaalde periode. Echt geloof me, het maakt je beter. En niet zieker.
Wellicht is dat de mantra die je even in je hoofd moet prenten. Entocort blijkt dus niet voldoende te werken. Al is het zeker geen middel dat na 5 dagen werkt. Het gaat langzaam beter, helaas heel langzaam dus en verwacht geen wonderen.
Maar het domste en slechtste wat je kunt doen is je medicijnen niet innemen bij deze ziekte. Je lichaam kan dit echt nooit en te nimmer zelf oplossen. Hoe gezond je ook eet en hoe je je best ook doet. Je wordt door het niet innemen van je medicijnen alleen maar zieker en zieker. Ik snap niet dat dat geen angst van je is. Je verergert de boel nu alleen maar. En wat vind je vriend ervan dat je ze niet neemt? Dat je jezelf zo echt de vernieling in helpt?
Heb je nu al contact gezocht met de patientenvereniging? Heb je al op het forum daar gekeken? Schrijf je al mee met het topic hier? Dat lijkt me allemaal nuttiger dan elke keer een topic te openen in het wilde westen. Van mij mag je, maar het is hier geen kwestie van je ei kwijt willen. Je hebt een structureel probleem en dat moet je aanpakken en niet van je af schrijven.
Dus morgen niet zo eigenwijs zijn en die pillen gaan slikken. En wel meteen.
Wellicht is dat de mantra die je even in je hoofd moet prenten. Entocort blijkt dus niet voldoende te werken. Al is het zeker geen middel dat na 5 dagen werkt. Het gaat langzaam beter, helaas heel langzaam dus en verwacht geen wonderen.
Maar het domste en slechtste wat je kunt doen is je medicijnen niet innemen bij deze ziekte. Je lichaam kan dit echt nooit en te nimmer zelf oplossen. Hoe gezond je ook eet en hoe je je best ook doet. Je wordt door het niet innemen van je medicijnen alleen maar zieker en zieker. Ik snap niet dat dat geen angst van je is. Je verergert de boel nu alleen maar. En wat vind je vriend ervan dat je ze niet neemt? Dat je jezelf zo echt de vernieling in helpt?
Heb je nu al contact gezocht met de patientenvereniging? Heb je al op het forum daar gekeken? Schrijf je al mee met het topic hier? Dat lijkt me allemaal nuttiger dan elke keer een topic te openen in het wilde westen. Van mij mag je, maar het is hier geen kwestie van je ei kwijt willen. Je hebt een structureel probleem en dat moet je aanpakken en niet van je af schrijven.
Dus morgen niet zo eigenwijs zijn en die pillen gaan slikken. En wel meteen.
woensdag 2 maart 2011 om 18:57
Ik zou de adviezen van de artsen volgen.Wat mij goed heeft geholpen bij een ontstoken dikkedarm wat Yakult , Danone müsli en vezeltabletten van Het Kruidvat. Maar er is veel bekend over CU en ik zou kiezen voor prednison want zo'n ontsteking is een aanslag op je darmen en conditie.
Ik wens je beterschap.
Ik wens je beterschap.
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
woensdag 2 maart 2011 om 19:01
quote:lila01 schreef op 02 maart 2011 @ 17:50:
Ik ga 1 keer per week naar therapie, eigenlijk om van de medicatie-angst af te komen, maar dit is zoveel groter nu. Ik had het tot januari prima naar mijn zin, maar op dit moment voel ik me zo ziek en ben gewoon doods- en doodsbang.
Ik zit sinds eind januari met een angststoornis, en snap het wel als je zegt de zoveel groter is nu. Wat ik hier ga schrijven geldt voor mij precies hetzelfde: jouw hele leven momenteel draait om het gevecht om de medicatie-angst. Neem je medicijnen, op een vast tijdstip, dat geeft alvast rust. Als de medicijnen gaan werken, voel je je naar ik mag hopen beter, en kun je de tools die je bij therapie geleerd hebt beter toepassen. Evengoed kun je daar nu al mee beginnen, want het toepassen vergt oefening. Heb je ademhalingsoefeningen gekregen, waardoor je je rustiger kunt voelen? Een aanrader is de lichaamsscan van mindfulness.
Blijven eten wat je kan, zodra je je beter voelt eet je vanzelf weer meer.
Ik ga 1 keer per week naar therapie, eigenlijk om van de medicatie-angst af te komen, maar dit is zoveel groter nu. Ik had het tot januari prima naar mijn zin, maar op dit moment voel ik me zo ziek en ben gewoon doods- en doodsbang.
Ik zit sinds eind januari met een angststoornis, en snap het wel als je zegt de zoveel groter is nu. Wat ik hier ga schrijven geldt voor mij precies hetzelfde: jouw hele leven momenteel draait om het gevecht om de medicatie-angst. Neem je medicijnen, op een vast tijdstip, dat geeft alvast rust. Als de medicijnen gaan werken, voel je je naar ik mag hopen beter, en kun je de tools die je bij therapie geleerd hebt beter toepassen. Evengoed kun je daar nu al mee beginnen, want het toepassen vergt oefening. Heb je ademhalingsoefeningen gekregen, waardoor je je rustiger kunt voelen? Een aanrader is de lichaamsscan van mindfulness.
Blijven eten wat je kan, zodra je je beter voelt eet je vanzelf weer meer.
woensdag 2 maart 2011 om 19:19
Lila het is je angststoornis die er nu voor zorgt dat je in de gezondsheidsproblemen terecht gaat komen waardoor je angststoornis lekker gevoed kan worden. Het is een veelvraat die alleen maar meer wil. Jouw angststoornis houdt je weg bij medicatie die je gezond maakt, daardoor wordt je nog zieker en nog banger. En dus wint die stoornis. Gebruik je verstand, je kan maar 1 ding doen en dat is luisteren naar je internist, want jouw angststoornis heeft in ieder geval geen medicijnen gestudeerd, laat staan verstand van gezondheid en wijsheid
woensdag 2 maart 2011 om 19:39
quote:hanniehuisvrouw schreef op 02 maart 2011 @ 18:38:
Lila, zo werkt het helaas niet dat je er een slotje op kunt gooien omdat jij je ei kwijt bent. Misschien zijn er anderen die ook met dit probleem kampen en wel iets met de tips die gegeven zijn kunnen.
Sterkte.O.k, ik schaamde me gewoon een beetje voor mijn impulsieve bericht.
Lila, zo werkt het helaas niet dat je er een slotje op kunt gooien omdat jij je ei kwijt bent. Misschien zijn er anderen die ook met dit probleem kampen en wel iets met de tips die gegeven zijn kunnen.
Sterkte.O.k, ik schaamde me gewoon een beetje voor mijn impulsieve bericht.
woensdag 2 maart 2011 om 19:42
quote:meds schreef op 02 maart 2011 @ 19:19:
Lila het is je angststoornis die er nu voor zorgt dat je in de gezondsheidsproblemen terecht gaat komen waardoor je angststoornis lekker gevoed kan worden. Het is een veelvraat die alleen maar meer wil. Jouw angststoornis houdt je weg bij medicatie die je gezond maakt, daardoor wordt je nog zieker en nog banger. En dus wint die stoornis. Gebruik je verstand, je kan maar 1 ding doen en dat is luisteren naar je internist, want jouw angststoornis heeft in ieder geval geen medicijnen gestudeerd, laat staan verstand van gezondheid en wijsheidAmen! Hier heb ik niets aan toe te voegen.
Lila het is je angststoornis die er nu voor zorgt dat je in de gezondsheidsproblemen terecht gaat komen waardoor je angststoornis lekker gevoed kan worden. Het is een veelvraat die alleen maar meer wil. Jouw angststoornis houdt je weg bij medicatie die je gezond maakt, daardoor wordt je nog zieker en nog banger. En dus wint die stoornis. Gebruik je verstand, je kan maar 1 ding doen en dat is luisteren naar je internist, want jouw angststoornis heeft in ieder geval geen medicijnen gestudeerd, laat staan verstand van gezondheid en wijsheidAmen! Hier heb ik niets aan toe te voegen.
woensdag 2 maart 2011 om 19:49
quote:Scuba schreef op 02 maart 2011 @ 18:51:
Je wordt door het niet innemen van je medicijnen alleen maar zieker en zieker. Ik snap niet dat dat geen angst van je is..Tuurlijk ben ik daar bang voor. Ik sta ook onder strenge controle van de arts. Morgen ook weer bloed prikken. Voor mij zijn de klachten pas verergerd (veel vaker naar het toilet en dus veel voedingsstoffen verliezen) nadat ik met mesalazine ben begonnen. Met zetpillen nergens last van, maar zowel de Pentasa granulaat als de mesalazinecapsules zorgen ervoor dat ik veel vaker moet. Morgen even overleggen, misschien toch allergisch voor. De entocort klysma' s zijn voor mij al een stapje in de goede richting en een overwinning, in elk geval begonnen met corticosteroiden dus.
Je wordt door het niet innemen van je medicijnen alleen maar zieker en zieker. Ik snap niet dat dat geen angst van je is..Tuurlijk ben ik daar bang voor. Ik sta ook onder strenge controle van de arts. Morgen ook weer bloed prikken. Voor mij zijn de klachten pas verergerd (veel vaker naar het toilet en dus veel voedingsstoffen verliezen) nadat ik met mesalazine ben begonnen. Met zetpillen nergens last van, maar zowel de Pentasa granulaat als de mesalazinecapsules zorgen ervoor dat ik veel vaker moet. Morgen even overleggen, misschien toch allergisch voor. De entocort klysma' s zijn voor mij al een stapje in de goede richting en een overwinning, in elk geval begonnen met corticosteroiden dus.
donderdag 3 maart 2011 om 10:08
Lila, toen ik zag dat jij het was die dit topic opende werd ik eerst een beetje boos. Ik snap je heel goed; kort geleden zat ik nog in een soortgelijke situatie maar dan met angst voor AD. Nu ik die stap heb gezet voel ik me zo veel beter. Ik ben zó blij dat ik toch naar de artsen en mijn vrienden en familie heb geluisterd. Ik was er echt heel erg bang voor, tot mijn broer op een dag zei dat ik ook eens aan mijn omgeving moest denken. Ik voel me dan wel enorm klote, maar voor mijn omgeving is het óók enorm rot. Ik heb de stap toen gezet, en nee het was geen pretje in het begin. En ik ben er ook nog lang niet. Maar ik ben uit dat diepe dal, en ik zie weer licht aan het eind van de tunnel.
Ik werd dus boos omdat ik echt dacht: Kom op meid, grijp jezelf nu eens bij de kladden en ga weer leven! Geen zelfmedelijden meer, maar er écht voor gaan. Hoe moeilijk het ook is, hoe rot je je ook voelt. De hele dag te vertellen hoe rot je je voelt, máákt ook dat je je nog rotter voelt. En niet alleen jij, maar ook je omgeving. Vecht er voor, en zorg dat je weer trots op jezelf kunt zijn.
Ik werd dus boos omdat ik echt dacht: Kom op meid, grijp jezelf nu eens bij de kladden en ga weer leven! Geen zelfmedelijden meer, maar er écht voor gaan. Hoe moeilijk het ook is, hoe rot je je ook voelt. De hele dag te vertellen hoe rot je je voelt, máákt ook dat je je nog rotter voelt. En niet alleen jij, maar ook je omgeving. Vecht er voor, en zorg dat je weer trots op jezelf kunt zijn.
donderdag 3 maart 2011 om 17:27
Zo te zien durf je wel medicijnen te nemen alleen specifiek die prednison niet.
Het lijkt of je jezelf wijs gemaakt hebt dat juist die prednison hele erge dingen met je gaat doen. Maar dat is niet zo, het werkt tegen de ontstekingen en precies die ontstekingen maken jou zo ziek.
Misschien vind je het erg dat je een opgezet gezicht kunt krijgen van prednison? Of gewichtstoename?
Maar wat heb je liever, een fijn leven met wat overgewicht, of de situatie waar je nu in zit? Dit is toch vele malen erger?
Ik wilde ook bepaalde medicatie niet slikken vanwege haaruitval en gewichtstoename. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik beter 20 kg zwaarder kon zijn met een kort koppie dan de situatie waar ik op dat moment in zat. Toch die medicatie gaan slikken.
Ik heb mijn haar nog en de 3 kg die ik ben aangekomen, wijt ik aan mijn eetpatroon. In mijn geval viel het dus heel erg mee.
Het lijkt of je jezelf wijs gemaakt hebt dat juist die prednison hele erge dingen met je gaat doen. Maar dat is niet zo, het werkt tegen de ontstekingen en precies die ontstekingen maken jou zo ziek.
Misschien vind je het erg dat je een opgezet gezicht kunt krijgen van prednison? Of gewichtstoename?
Maar wat heb je liever, een fijn leven met wat overgewicht, of de situatie waar je nu in zit? Dit is toch vele malen erger?
Ik wilde ook bepaalde medicatie niet slikken vanwege haaruitval en gewichtstoename. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik beter 20 kg zwaarder kon zijn met een kort koppie dan de situatie waar ik op dat moment in zat. Toch die medicatie gaan slikken.
Ik heb mijn haar nog en de 3 kg die ik ben aangekomen, wijt ik aan mijn eetpatroon. In mijn geval viel het dus heel erg mee.
donderdag 3 maart 2011 om 17:35
quote:madamemicmac schreef op 03 maart 2011 @ 17:08:
En toen werd het kritisch en weer het einde van een topic van lila...
Nou, nee hoor, vandaag nog geen tijd gehad .
Vandaag in het ziekenhuis geweest bij de verpleegkundige.
Ik krijg nog voor 2 weken entocort klysma's en zij weet echt wel wat ze doet, alles gaat in overleg met de arts.
En toen werd het kritisch en weer het einde van een topic van lila...
Nou, nee hoor, vandaag nog geen tijd gehad .
Vandaag in het ziekenhuis geweest bij de verpleegkundige.
Ik krijg nog voor 2 weken entocort klysma's en zij weet echt wel wat ze doet, alles gaat in overleg met de arts.
donderdag 3 maart 2011 om 17:37
En nee, al word ik 20 kg. zwaarder, krijg ik een dikke kop, al gaat mijn haar ervan uitvallen, het zou me niet uitmaken, mijn gezondheid gaat voor mijn uiterlijk. Het zijn meer de ernstige bijwerkingen waar ik bang voor ben, zoals hartfalen enzo. Ik heb al een paar keer problemen gehad met mijn hartritme (hartjagen). Bovendien kan het mijn angsten en de onrustgevoelens versterken, de arts wilde het eerst liever ook niet voorschrijven omdat het psychisch ook nogal wat effect kan hebben.
donderdag 3 maart 2011 om 17:41
quote:Chocolate87 schreef op 03 maart 2011 @ 10:08:
Lila, toen ik zag dat jij het was die dit topic opende werd ik eerst een beetje boos. Ik snap je heel goed; kort geleden zat ik nog in een soortgelijke situatie maar dan met angst voor AD. Nu ik die stap heb gezet voel ik me zo veel beter. Ik ben zó blij dat ik toch naar de artsen en mijn vrienden en familie heb geluisterd. Ik was er echt heel erg bang voor, tot mijn broer op een dag zei dat ik ook eens aan mijn omgeving moest denken. Ik voel me dan wel enorm klote, maar voor mijn omgeving is het óók enorm rot. Ik heb de stap toen gezet, en nee het was geen pretje in het begin. En ik ben er ook nog lang niet. Maar ik ben uit dat diepe dal, en ik zie weer licht aan het eind van de tunnel.
Ik werd dus boos omdat ik echt dacht: Kom op meid, grijp jezelf nu eens bij de kladden en ga weer leven! Geen zelfmedelijden meer, maar er écht voor gaan. Hoe moeilijk het ook is, hoe rot je je ook voelt. De hele dag te vertellen hoe rot je je voelt, máákt ook dat je je nog rotter voelt. En niet alleen jij, maar ook je omgeving. Vecht er voor, en zorg dat je weer trots op jezelf kunt zijn.AD heb ik ook en ook dat vond ik best moeilijk om mee te beginnen, maar heb ik uiteindelijk genomen om dezelfde redenen die jij nu schrijft. En nee, dat is geen pretje, dus zo'n watje ben ik blijkbaar dus niet . Na jaren heb ik dat nu bijna afgebouwd (niet zo'n goed moment achteraf gezien )Inmiddels slik ik nu voor mijn darmen meer medicijnen dan ik ooit heb gedaan, dus ergens doe ik toch iets goed. De entocort krijgt nog even de tijd om aan te slaan. Daarna kunnen we weer verder kijken.
Lila, toen ik zag dat jij het was die dit topic opende werd ik eerst een beetje boos. Ik snap je heel goed; kort geleden zat ik nog in een soortgelijke situatie maar dan met angst voor AD. Nu ik die stap heb gezet voel ik me zo veel beter. Ik ben zó blij dat ik toch naar de artsen en mijn vrienden en familie heb geluisterd. Ik was er echt heel erg bang voor, tot mijn broer op een dag zei dat ik ook eens aan mijn omgeving moest denken. Ik voel me dan wel enorm klote, maar voor mijn omgeving is het óók enorm rot. Ik heb de stap toen gezet, en nee het was geen pretje in het begin. En ik ben er ook nog lang niet. Maar ik ben uit dat diepe dal, en ik zie weer licht aan het eind van de tunnel.
Ik werd dus boos omdat ik echt dacht: Kom op meid, grijp jezelf nu eens bij de kladden en ga weer leven! Geen zelfmedelijden meer, maar er écht voor gaan. Hoe moeilijk het ook is, hoe rot je je ook voelt. De hele dag te vertellen hoe rot je je voelt, máákt ook dat je je nog rotter voelt. En niet alleen jij, maar ook je omgeving. Vecht er voor, en zorg dat je weer trots op jezelf kunt zijn.AD heb ik ook en ook dat vond ik best moeilijk om mee te beginnen, maar heb ik uiteindelijk genomen om dezelfde redenen die jij nu schrijft. En nee, dat is geen pretje, dus zo'n watje ben ik blijkbaar dus niet . Na jaren heb ik dat nu bijna afgebouwd (niet zo'n goed moment achteraf gezien )Inmiddels slik ik nu voor mijn darmen meer medicijnen dan ik ooit heb gedaan, dus ergens doe ik toch iets goed. De entocort krijgt nog even de tijd om aan te slaan. Daarna kunnen we weer verder kijken.
donderdag 3 maart 2011 om 17:47
quote:meds schreef op 02 maart 2011 @ 21:51:
Een angststoornis is niks om je voor te schamen, heel veel nederlanders hebben er last van. Vraag om die prednison morgen. Zolang je je fysiek niet sterk voelt is het ook moeilijker om je te verweren tegen die stoornis. heb je therapie?Dank je meds. Ik ga morgen voor de 3e keer (2e keer na de intake) naar mijn therapeut (psychsociale therapie).
Een angststoornis is niks om je voor te schamen, heel veel nederlanders hebben er last van. Vraag om die prednison morgen. Zolang je je fysiek niet sterk voelt is het ook moeilijker om je te verweren tegen die stoornis. heb je therapie?Dank je meds. Ik ga morgen voor de 3e keer (2e keer na de intake) naar mijn therapeut (psychsociale therapie).
