Psyche
alle pijlers
het dieptepunt in mijn leven
woensdag 2 maart 2011 om 17:19
Daar ben ik nu beland. Vanaf begin januari ervaar ik elke dag als een ware hel. Ik ben ziek geworden, lag ineens alleen nog maar in bed, geen kracht meer om op te staan, uitgeput. Waarschijnlijk door mijn chronische darmziekte colitis ulcerosa, maar ik ben zo bang. Omdat tegelijkertijd mijn ongesteldheid ineens om de haverklap kwam, maak ik me zorgen dat het iets ergers is....
Bovendien zit ik vreselijk in de knoop met de behandeling van mijn ziekte. Het wordt er niet beter op, ik blijf gewicht verliezen en nog steeds elke dag moe, uitgeput en slap. Aan een prednison stootkuur (wat eigenlijk zou moeten) durf ik niet. Natuurlijk neem ik wel medicatie, maar het is waarschijnlijk niet voldoende. Ik, die zo op mijn eten lette, het liefst zoveel mogelijk biologisch zou kopen, moet nu mijn lijf volstoppen met chemische troep en dan is het nog maar afwachten of het aanslaat.
De wereld ziet er anders uit, mensen staan ver van mij af, ik ben zo depressief en bang dat ik er geen gat meer in zie.
Bovendien zit ik vreselijk in de knoop met de behandeling van mijn ziekte. Het wordt er niet beter op, ik blijf gewicht verliezen en nog steeds elke dag moe, uitgeput en slap. Aan een prednison stootkuur (wat eigenlijk zou moeten) durf ik niet. Natuurlijk neem ik wel medicatie, maar het is waarschijnlijk niet voldoende. Ik, die zo op mijn eten lette, het liefst zoveel mogelijk biologisch zou kopen, moet nu mijn lijf volstoppen met chemische troep en dan is het nog maar afwachten of het aanslaat.
De wereld ziet er anders uit, mensen staan ver van mij af, ik ben zo depressief en bang dat ik er geen gat meer in zie.
woensdag 9 maart 2011 om 00:42
sjosbert, ik vind het heel erg voor je dat je je moeder hebt verloren en begrijp dat je de link colitis - darmkanker legt. Maar de kans op darm kanker is bij colitis patienten echt maar een heel klein beetje hoger. Jouw moeder heeft gewoon ontzettend pech gehad, een prednison kuur, of wat voor medicatie dan ook, had dit nooit kunnen voorkomen. Heel veel sterkte
woensdag 9 maart 2011 om 00:42
sjosbert, ik vind het heel erg voor je dat je je moeder hebt verloren en begrijp dat je de link colitis - darmkanker legt. Maar de kans op darm kanker is bij colitis patienten echt maar een heel klein beetje hoger. Jouw moeder heeft gewoon ontzettend pech gehad, een prednison kuur, of wat voor medicatie dan ook, had dit nooit kunnen voorkomen. Heel veel sterkte
donderdag 10 maart 2011 om 19:52
Sjosbert, ik vind het vreselijk voor je dat je op deze manier je moeder bent verloren. Maar zoals ik al schreef kom ik regelmatig bij de arts op controle, ook voor een scopie. In oktober 1 gehad en nu 3 weken geleden weer.
Inmiddels lijkt de medicatie die ik nu heb zijn werk te gaan doen!
Van mijn angst (nog steeds voor iets ergs...) ben ik nog niet af en ook voel ik me nog verre van gezond, maar ik vind het al heel fijn dat de klysma's (ook corticosteroide, maar een lichtere vorm dan prednison) nu aanslaan.
Inmiddels lijkt de medicatie die ik nu heb zijn werk te gaan doen!
Van mijn angst (nog steeds voor iets ergs...) ben ik nog niet af en ook voel ik me nog verre van gezond, maar ik vind het al heel fijn dat de klysma's (ook corticosteroide, maar een lichtere vorm dan prednison) nu aanslaan.
