Het gaat even niet lekker

20-11-2012 09:25 114 berichten
Alle reacties Link kopieren
Helaas kan ik wegens herkenbaarheid niet in detail treden en ik weet dat dat vervelend kan zijn voor lezers van dit topic. Toch hoop ik hier wat steun te vinden, wellicht wat bemoedigende woorden...



Zoals de titel al zegt: het gaat even niet lekker. Nare situatie in de relationele sfeer. Daarnaast worden de dagen weer korter en daar ben ik hels gevoelig voor, helaas.. Alles lijkt even niet mee te zitten: studie waar ik keihard voor moet knokken, vrienden waarin ik energie moet steken wat me even te veel moeite kost..



Bleh! Ik wil positief zijn! Alles komt wel goed, dat weet ik ook wel. Het is alleen nu even flink schaduwachtig in mijn hoofd. Negatieve energie die ik lang heb gehad neemt weer de overhand en ik doe moeite om niet te verzuipen..
Alle reacties Link kopieren
Het erge is ook dat ik vind dat ik altijd gelijk heb in de eerste instantie en dat ik daardoor ook lastig met autoriteit kan omgaan, ik zie altijd alternatieven voor mijn manier. Werkgevers en collega's houden daar niet altijd van. Ook omdat ze mij lang niet altijd begrijpen, mijn gedachtegang niet kunnen volgen denk ik... Ook een psycholoog heb ik zo afgeserveerd; een lijstje maken met dingen die ik wil en hoe aan te pakken kon ik zelf ook wel bedenken, vond ik toen..
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dus vaak alles beter, beter dan m'n toenmalige psych, etc. Ik voel me alles behalve verheven boven hen of arrogant maar ik zie vaak (denk ik) sneller bepaalde verbanden. Ik ben ook echt zonder genade wat betreft bepaalde acties van mensen en dat blijft dan ook heel lang in m'n hoofd circuleren.



Natuurlijk zijn andere manieren dan de mijne vaak ook zeer effectief of zelfs effectiever maar ik kan gewoon slecht omgaan dus met onverwachte of in mijn ogen ondoordachte zaken...
Alle reacties Link kopieren
En als ik dan lees over ADD herken ik alles gewoon... Niet omdat ik het wil maar alle dingen die ik daar lees heb ik gewoon al 100x tegen mijn vriend gezegd, tegen mijn moeder.. Bijna in exact dezelfde bewoordigen ook soms. Grappig wel.



Ik word af en toe helemaal gek van mezelf, ben jaloers op mensen die ongegeneerd kunnen genieten, hobby's kunnen hebben. Ik maak nooit wat af.. Vind ik iets ge-wel-dig dan doe ik het een poos non-stop en daarna snap ik niet meer wat ik er ooit zo leuk aan heb gevonden. Ik ben snel verveeld, mijn gedachten dwalen af tijdens colleges of gesprekken. Maak vaak mensen hun zinnen af, in mijn hoofd als ik mijn mond kan bedwingen. Ik praat snel, denk nog sneller. Mijn hoofd is nooit leeg, doe altijd 5 dingen tegelijkertijd. Forummen, een programma kijken, mijn kast opruimen, koffie zetten, roken, ontbijten, me opmaken. Nooit 1 ding tegelijk, dan voel ik me rusteloos.



Haha wat een posts over mij mij mij, is maar goed dat het mijn eigen topic is
Precies, hier mag het



Ik ben benieuwd wat er uit je gesprekken gaat komen. Ik hoop iets waar je iets mee kunt!
Ik heb hetzelfde als jij, de mensen die dichtbij staan zien ook de CM van een andere kant. Waar ik zo overzichtelijk overkom zit ook een gedeelte chaos. De doortastendheid word ook weleens onwijs twijfelen. Het optimisme word pessimistisch.. etc. Ik ben dat ook allemaal. Soms lastig te volgen voor mezelf dat ik het tegenovergestelde beide sterk in mij heb. Toch is het mooi dat er tegenover mijn mindere eigenschappen mooie staan. Sommige zijn naïef en blijven dat hoe je het ook wendt of keert, ik niet, ik leer zoveel door hoe ik ben. Ik zie vaak dingen van meerdere kanten.



Verder ben ik ook zo vaak moe door alles in mijn hoofd, opstaan begint iedere dag shit ik moet dit, dit, dit,dit en dat gaat dan alleen nog maar over het klaarmaken om de deur uit te gaan. In plaats van hop alles te gaan doen stel ik uit. Alles eigenlijk. Ik ben nooit ergens te laat mee want zodra tijd te kort dreig te krijgen kan ik ineens alles in een sneltreinvaart maar het is zo vermoeiend. Het lijkt ongemotiveerd en laks maar dat is helemaal niet hoe ik ben.Ik kan een hele avond bij een groep het middelpunt zijn, leuke praatjes, gezellig ,humor etc maar thuis komt dan de moeheid dan extra hard. Nu zou je denken sloof je dan ook niet zo uit maar daar zit het hem niet in,. Die energie is er op dat moment gewoon en dat is ook gewoon wie ik ben.



Ik stort mij ook in dingen waarna ik ze net zo hard wil laat vallen. Ik voel me vaak kriebelig in mijn vel zitten.



Toch kan ik er mee omgaan, ik heb probeer voor ogen te houden dat ik ben wie ik ben. Ik ken mijn kwaliteiten en ik kan van andere ook genoeg mindere kanten opnoemen. Ik ben iedere keer bezig mezelf te verbeteren maar ik accepteer dingen wel als het niet gaat. Ik durf makkelijker los te laten. Ik durf meer controle los te laten omdat ik genoeg controle over zal houden. Ik blijf bij mezelf en als mijn hoofd vol is en ik oververmoeid ben accepteer ik dat andere leeftijdsgenoten energie voor 10 lijken te hebben. Ik meet niet met andere. Zo ben ik tijdens mijn opleiding gestopt met auto lessen, het lukte mij niet tegelijk. Jammer dat er miljoenen zijn die het drukker hebben dan ik en het wel lukt.



Veranderingen zijn vervelend maar probeer ik op te vangen met het idee over een tijd weet ik niet meer beter, over een jaar ben ik vergeten hoe dit voelde. Belangrijkste voor mij was acceptatie en dat is het nog steeds. Ik heb een piekertraining ook gehad en hierin goed geleerd over loslaten van gedachten. Ik heb school afgemaakt met ups en downs terwijl de lesstof absoluut niet te hoog gegrepen was. Tip wat voor mij echt goed werkt is je hoofd leeg te maken door te schrijven, schrijf al die gedachten uit ook al gaat het van de hak op de tak, niemand laten lezen alleen voor jezelf. Nog een tip is ga niet proberen te genieten, laat het los. Wanneer ik het gevoel krijg van nou CM je bent nu met van alles bezig en maakt je ook druk dat je niet kan genieten werkt dat voor mij al. Dan zeg ik stop stop stop!!!!!! Gek genoeg het brengt mij terug naar hier en nu.



Ik kan heel erg dromen, fantaseren, als kind al maar mijn handelen is totaal niet onrealistisch. Alleen dat dromen en fantaseren maakt dat ik toch wel sneller teleurgesteld ben, als ik mijn vakantie al keer op keer heb uitgespeeld in mijn hoofd en het is zover dan kan dat rauw op mijn dak vallen want mijn verwachtingen bleken veel en veel hoger. Ik slik overigens geen medicatie. Heb er wel eens over nagedacht maar ik wil genoeg handvatten opbouwen om met mezelf over weg te kunnen.



Ik hoop dat je je mindere eigenschappen gaat accepteren want er staan ook heel veel goede tegenover.
Hoop dat je het een beetje begrijpt, ik begrijp mijn gevoelens zelf ook niet altijd dus het was lastig om het zo duidelijk mogelijk uit te moeten schrijven.



Nog een tip, je doelen, je schrijft je wil van alles maar dan komt nergens wat van.



Maak je doelen SMART, ook je persoonlijke doelen. Stel alleen doelen die realistisch zijn, anders stel je jezelf steeds teleur van kijk het lukt mij weer is niet. Een voorbeeld van een klein doel van mij, ik kan als doel hebben vroeg opstaan en lekker alles op mijn gemak doen, relax, geen stress. Dat doel is al 1000 keer voorbijgekomen, ik faal keer op keer. Ik laat het los. Ik heb mijn doel bij moeten stellen naar een voor mij haalbaar tijdstip zodat ik niet te laat kom. Soms kan ik eerder opstaan en dat is dan een geluksmomentje.



Voorheen stond ik altijd kotsmisselijk op, kokhalzen, opgejaagd nu niet meer.



Dit kan je ook doen bij grotere doelen natuurlijk, i.v.m. herkenning kan ik die niet beschrijven vandaar dat ik dit voorbeeld geef.
Aanvulling op Julus, ik heb ADD geen ADHD. Dit betekent voor mij eigenlijk altijd een gebrek aan energie.



Trouwens ster, dit is misschien een fijne site met goede informatie

http://www.levente.nl/



Ik stop nu want jij had recht op het topic vullen omdat je het eigen topic is haha.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap je eigenlijk heel goed.



Wat ik voor mezelf al doe is de tijd nemen bij het opstaan: dik twee uur voordat ik weg moet bij voorkeur zodat ik tijd voor alles heb wat ik wil doen: Forummen, koffie drinken, rustig ontbijten, haren wassen etc. Maar alsnog heb ik altijd het gevoel tijd tekort te komen.



Rijlessen werken en studie werkt voor mij ook niet, dat eerste dus uitgesteld want ik stond bol van de stress van al dat gemoet. Ik denk altijd dat ik het erg druk heb, hoewel dat best meevalt maar ik heb gewoon meer tijd voor mezelf nodig, qua planning. Moet dan echt even opladen.



Ik ben ook altijd aanwezig, druk, etc. Ik ben van de uitersten: supergezellig en het hoogste woord of chaggerijnig en negatief.. Heel erg gemotiveerd of een luie lambal..



Juist omdat ik mezelf wel goed ken wat dat betreft is het moeilijk eraan te werken. Ik weet wat ik doe en waarom maar kan het niet écht verklaren. Neem mezelf altijd voor om het deze keer zus-en-zo te doen maar het loopt altijd weer anders door m'n uitflapperij en impulsiviteit. Wil ik iets graag dan doe ik het direct of helemaal niet meer, dan zie ik het nut niet meer zo. De ene keer heel veel zin in iets, de volgende dag boeit het me niet meer. Erg vermoeiend.
Altijd druk, druk, druk. Terwijl ik praktisch geen reet te doen heb vergeleken met Pietje.



Dus stop ik mij te vergelijken met Pietje want Pietje vind ik weer heel naïef of te amicaal of te bekrompen en die eigenschap zou ik weer niet willen hebben..



Omdat het in mijn familie vaker voorkomt heb ik wel goed kunnen ontwikkelen in ja, we zijn nou eenmaal niet allemaal hetzelfde.



Leuke voor Kaatje dat ze wel der rijbewijs kan halen terwijl ze studeert, werkt en een hobby heeft. Ik niet. Ik ben niet overal goed in maar ook niet overal slecht in.
Alle reacties Link kopieren
Dat is de instelling die ik ook nastreef maar mijn manager is bijvoorbeeld van mening dat ik wel maar extra inzetbaar moet zijn 'want hij kon het ook tijdens zijn afstuderen'. Moe word ik ervan.
Alle reacties Link kopieren
Mede daarom zou een diagnose helpen.
Kan ik me voorstellen, hoe lang duurt je opleiding nog?
En zijn er meerder mensen in je familie met ADD? Ik heb het "geluk" dat het meer voorkomt bij mij dus op die manier was ik mij hier er al eerder bewust van waardoor ik al op een punt bent dat ik het accepteer van mezelf.
Alle reacties Link kopieren
Hopelijk tot einde dit collegejaar. En nee ik ben de enige...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven