Psyche
alle pijlers
Het gaat even niet lekker
dinsdag 20 november 2012 om 09:25
Helaas kan ik wegens herkenbaarheid niet in detail treden en ik weet dat dat vervelend kan zijn voor lezers van dit topic. Toch hoop ik hier wat steun te vinden, wellicht wat bemoedigende woorden...
Zoals de titel al zegt: het gaat even niet lekker. Nare situatie in de relationele sfeer. Daarnaast worden de dagen weer korter en daar ben ik hels gevoelig voor, helaas.. Alles lijkt even niet mee te zitten: studie waar ik keihard voor moet knokken, vrienden waarin ik energie moet steken wat me even te veel moeite kost..
Bleh! Ik wil positief zijn! Alles komt wel goed, dat weet ik ook wel. Het is alleen nu even flink schaduwachtig in mijn hoofd. Negatieve energie die ik lang heb gehad neemt weer de overhand en ik doe moeite om niet te verzuipen..
Zoals de titel al zegt: het gaat even niet lekker. Nare situatie in de relationele sfeer. Daarnaast worden de dagen weer korter en daar ben ik hels gevoelig voor, helaas.. Alles lijkt even niet mee te zitten: studie waar ik keihard voor moet knokken, vrienden waarin ik energie moet steken wat me even te veel moeite kost..
Bleh! Ik wil positief zijn! Alles komt wel goed, dat weet ik ook wel. Het is alleen nu even flink schaduwachtig in mijn hoofd. Negatieve energie die ik lang heb gehad neemt weer de overhand en ik doe moeite om niet te verzuipen..
dinsdag 20 november 2012 om 09:34
Jullie zijn lief, bedankt voor de knuffels. Doet me goed.
Ik heb zo college dus ben in ieder geval even de deur uit. Straks ook een afspraak met een vriendin.
Het nare is dat ik een aantal mensen, waaronder die vriendin, heb verteld over de situatie. Nu heb ik het gevoel dat ik me telkens moet verantwoorden waarom ik keuzes maak zoals ik doe. Ze zijn bezorgd, dat weet ik, en ze hebben het beste met me voor. Toch wordt er nu aan alle kanten aan me getrokken en ben ik soort van verplicht me te verantwoorden en te verdedigen, knopen door te hakken..
Ik heb zo college dus ben in ieder geval even de deur uit. Straks ook een afspraak met een vriendin.
Het nare is dat ik een aantal mensen, waaronder die vriendin, heb verteld over de situatie. Nu heb ik het gevoel dat ik me telkens moet verantwoorden waarom ik keuzes maak zoals ik doe. Ze zijn bezorgd, dat weet ik, en ze hebben het beste met me voor. Toch wordt er nu aan alle kanten aan me getrokken en ben ik soort van verplicht me te verantwoorden en te verdedigen, knopen door te hakken..
dinsdag 20 november 2012 om 09:35
Ster_
Het is makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het, maar wat mij meestal wel een beetje ademruimte kan geven is "gewoon even niets doen en geen beslissingen nemen". Praat zo weinig mogelijk en focus je op je ademhaling. Probeer die innerlijke rust weer op de rit te krijgen en houd je zo min mogelijk bezig met de wereld om je heen. Ook zonder jouw "inmenging" draait de aarde wel door.
Het is makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het, maar wat mij meestal wel een beetje ademruimte kan geven is "gewoon even niets doen en geen beslissingen nemen". Praat zo weinig mogelijk en focus je op je ademhaling. Probeer die innerlijke rust weer op de rit te krijgen en houd je zo min mogelijk bezig met de wereld om je heen. Ook zonder jouw "inmenging" draait de aarde wel door.
dinsdag 20 november 2012 om 09:35
Enne probeer kleine positieve dingen te zien.
Ga leuke dingen doen.
zoals: hang vogelvoer op, ga eendjes voeren, een stuk wandelen,
Gezellige vriendinnen bellen of afspreken,zet thee en neem een stukje chocolade erbij (chocolade is overal goed voor), kijk een mooie film, lees hier dingen op het forum, ga naar oma/opa/tante/ overige familieleden, koop een boos bloemen, neem een warme douche en smeer allerlei smeerseltjes, lees een boek of tijdschrift.
Hopelijk heb je hier iets aan.....
in iedergeval heel goed bedoelt
dinsdag 20 november 2012 om 09:38
Thnx Johanna voor je tips. Het stomme is dat ik in mijn studentenstad heel weinig mensen om me heen heb waarbij ik mezelf kan zijn. Echte vrienden en familie wonen een eind reizen verderop en helaas heb ik met colleges en werk niet altijd de tijd om daar zomaar even heen te gaan. Ook mede hierdoor voel ik me alleen. Ik heb hier zo weinig en wil hier na mijn studie gewoon zsm weg. Terug naar waar ik vandaan kom... Maar ook daarmee zijn weer issues.
dinsdag 20 november 2012 om 09:38
quote:Ster_ schreef op 20 november 2012 @ 09:34:Toch wordt er nu aan alle kanten aan me getrokken en ben ik soort van verplicht me te verantwoorden en te verdedigen, knopen door te hakken..Mensen die om je geven, willen je helpen en sommigen willen zich zelfs met je bemoeien. Wat het ook is, zie dit als een leerles voor de volgende keer. Wanneer je het achterste van je tong laat zien, zet je de voordeur wagenwijd open voor allerlei meningen en goedbedoelde raadgevingen. En dat vreet energie.
dinsdag 20 november 2012 om 09:38
dinsdag 20 november 2012 om 09:41
Het mensen zien vreet zoveel energie en reistijd. Mensen denken vaak dat degene die is weggegaan gemakkelijker weer hun kant op komt als dat ze het andersom doen.. Mede daardoor heb ik veel dingen gemist de afgelopen tijd, omdat ik de energie niet kon opbrengen, het geld niet had om te reizen..
Hierdoor heb ik het gevoel dat ik mezelf bij veel mensen niet populair heb gemaakt. Ik probeer het al deels recht te breien door verontschuldigingen maar mensen zijn ook een keer klaar met me..
Hierdoor heb ik het gevoel dat ik mezelf bij veel mensen niet populair heb gemaakt. Ik probeer het al deels recht te breien door verontschuldigingen maar mensen zijn ook een keer klaar met me..
dinsdag 20 november 2012 om 09:42
Wat voor mij altijd hielp tijdens de loodzware laatste loodjes van mijn studie was een dag planning maken.
Elke dag een paar uur studeren, gewoon het aantal uren volmaken (niet korter of langer)
Dan op ziekenbezoek bij doodzieke vriend, daarna boodschappen doen.
En alle overgebleven uurtjes waren voor mezelf.
Dan ging ik iets leuks doen buiten de deur, of lezen, koken, wandelen, en in geval van echte nood.
Keiharde muziek aan en dan mee dansen en zingen.
Het was toen ook dit seizoen dus veel foute kerstmuziek.
Naar voor je, ik hoop dat de situatie snel beter wordt.
Elke dag een paar uur studeren, gewoon het aantal uren volmaken (niet korter of langer)
Dan op ziekenbezoek bij doodzieke vriend, daarna boodschappen doen.
En alle overgebleven uurtjes waren voor mezelf.
Dan ging ik iets leuks doen buiten de deur, of lezen, koken, wandelen, en in geval van echte nood.
Keiharde muziek aan en dan mee dansen en zingen.
Het was toen ook dit seizoen dus veel foute kerstmuziek.
Naar voor je, ik hoop dat de situatie snel beter wordt.
dinsdag 20 november 2012 om 09:57
Ik weet niet of jij het ook zo doet, maar veel mensen waarmee het niet lekker gaat zijn niet duidelijk. Waardoor hun omgeving niet weet hoe te steunen. En vaak nét die dingen doen die je eigenlijk niet nodig hebt ( bekendste is wel het 'iemand even met rust laten' terwijl ze juist behoefte aan contact hebben). Ben je duidelijk in je wensen en verwachtingen naar je omgeving?
En als je dan toch bezig bent met duidelijk zijn, wees ook eerlijk over je mogelijkheden en onmogelijkheden, zowel praktisch als emotioneel (geen geld om steeds heen en weer te reizen, ook fijn als iemand eens naar jou toe komt, niet alleen om het geld, maar ook laten zien dat ze de moeite er voor willen doen om jou te zien). Soms zijn die dingen voor jezelf zó overduidelijk, maar een ander kan daar echt een bord voor z'n kop voor hebben, volledig onopzettelijk, maar toch.
En als je dan toch bezig bent met duidelijk zijn, wees ook eerlijk over je mogelijkheden en onmogelijkheden, zowel praktisch als emotioneel (geen geld om steeds heen en weer te reizen, ook fijn als iemand eens naar jou toe komt, niet alleen om het geld, maar ook laten zien dat ze de moeite er voor willen doen om jou te zien). Soms zijn die dingen voor jezelf zó overduidelijk, maar een ander kan daar echt een bord voor z'n kop voor hebben, volledig onopzettelijk, maar toch.
dinsdag 20 november 2012 om 10:01
Oh, en daar is míjn valkuil: met praktische oplossingen komen en de emotionele steun vergeten
Meid, je weet zelf ook wel dat het weer goedkomt als het zonnetje in maart weer tevoorschijn komt. Maar dat maakt het er nú niet beter op. Maak het jezelf niet te moeilijk, het klinkt alsof je nog de meeste moeite hebt met dat je niet aan je eigen verwachtingen kan voldoen. Stel die eens bij, wees lief voor jezelf, dan volgt de rest ook. En anders maar niet, als die ene, allerbelangrijkste maar lief is voor je. Jijzelf dus.
Meid, je weet zelf ook wel dat het weer goedkomt als het zonnetje in maart weer tevoorschijn komt. Maar dat maakt het er nú niet beter op. Maak het jezelf niet te moeilijk, het klinkt alsof je nog de meeste moeite hebt met dat je niet aan je eigen verwachtingen kan voldoen. Stel die eens bij, wees lief voor jezelf, dan volgt de rest ook. En anders maar niet, als die ene, allerbelangrijkste maar lief is voor je. Jijzelf dus.
dinsdag 20 november 2012 om 10:01
Lief van je MEF, maar vriendschappen zijn natuurlijk wederkerig. Als ik meerdere keren niet kom zonder duidelijke reden kan ik het nu wel willen rechtbreien maar het zoveelste 'ik voel me niet zo goed' in een aantal jaren is natuurlijk achteraf voor hen een slap excuus. Ik heb al van meerdere mensen gehoord dat ze vinden dat ik weinig moeite voor ze doe en bij een aantal heb ik dit kunnen uitleggen maar sommigen zijn wat afstandelijker. Weten misschien ook niet goed hoe te reageren..
Ik weet dat ik de deur uit moet, meer moet ondernemen en mijn vrienden proberen te houden ipv maar gemakkelijk met vriend op de bank zitten. Zo zullen velen het ook zien: dat ik hem boven hen plaats. Maar het is zo veilig... Daarnaast het forum en m'n werk als uitlaatklep en dan is het nu even goed zo, dacht ik.
Nu heb ik het gevoel te snel door m'n studententijd heen te jagen zonder veel lol maar juist met veel stress en gedoe. Ik ben hier te jong voor, wil onbezonnen lol maken maar de omstandigheden laten het even niet toe...
Ik weet dat ik de deur uit moet, meer moet ondernemen en mijn vrienden proberen te houden ipv maar gemakkelijk met vriend op de bank zitten. Zo zullen velen het ook zien: dat ik hem boven hen plaats. Maar het is zo veilig... Daarnaast het forum en m'n werk als uitlaatklep en dan is het nu even goed zo, dacht ik.
Nu heb ik het gevoel te snel door m'n studententijd heen te jagen zonder veel lol maar juist met veel stress en gedoe. Ik ben hier te jong voor, wil onbezonnen lol maken maar de omstandigheden laten het even niet toe...
dinsdag 20 november 2012 om 10:04
Ik ben voor mijn gevoel al zo vaak duidelijk geweest Kabinet: dat de reis voor mijn gevoel altijd korter zal zijn voor mij in hun ogen dan andersom. De mensen die na twee jaar nog niet zijn komen kijken naar mijn kamer, daar verwacht ik ook weinig van nu. Heb ik gevoelsmatig ook laten schieten. Niet het belangrijkste nu.
Maar ik verschuil me in mijn veilige kamer, met mijn veilige vriend. Die ouder is dan ik en het studentenleven al achter de rug heeft.
In zulke perioden ga ik alles heroverwegen: is dit wel wat ik wil? Nu kan het nog, wat zou ik echt willen? Maar het één staat zo in strijd met het ander...
Maar ik verschuil me in mijn veilige kamer, met mijn veilige vriend. Die ouder is dan ik en het studentenleven al achter de rug heeft.
In zulke perioden ga ik alles heroverwegen: is dit wel wat ik wil? Nu kan het nog, wat zou ik echt willen? Maar het één staat zo in strijd met het ander...
dinsdag 20 november 2012 om 10:09
quote:Ster_ schreef op 20 november 2012 @ 09:38:
Thnx Johanna voor je tips. Het stomme is dat ik in mijn studentenstad heel weinig mensen om me heen heb waarbij ik mezelf kan zijn. Echte vrienden en familie wonen een eind reizen verderop en helaas heb ik met colleges en werk niet altijd de tijd om daar zomaar even heen te gaan. Ook mede hierdoor voel ik me alleen. Ik heb hier zo weinig en wil hier na mijn studie gewoon zsm weg. Terug naar waar ik vandaan kom... Maar ook daarmee zijn weer issues.Dit herken ik heel erg. Ik hoop dat je je wat beter op je plek gaat voelen of dat je snel weg kan daar.
Thnx Johanna voor je tips. Het stomme is dat ik in mijn studentenstad heel weinig mensen om me heen heb waarbij ik mezelf kan zijn. Echte vrienden en familie wonen een eind reizen verderop en helaas heb ik met colleges en werk niet altijd de tijd om daar zomaar even heen te gaan. Ook mede hierdoor voel ik me alleen. Ik heb hier zo weinig en wil hier na mijn studie gewoon zsm weg. Terug naar waar ik vandaan kom... Maar ook daarmee zijn weer issues.Dit herken ik heel erg. Ik hoop dat je je wat beter op je plek gaat voelen of dat je snel weg kan daar.
dinsdag 20 november 2012 om 10:13
Ster_ misschien heb ik het verkeerd, maar vooralsnog heb ik het gevoel dat jij ongelooflijk streng bent voor jezelf. Doordat je van jezelf een hoog verwachtingspatroon hebt, kunnen anderen dit heel makkelijk van jou overnemen. Vriendschap moet van beide kanten komen. Als iemand vindt dat jouw reistijd korter is, en vervolgens ook nog eens niet blij is als je te moe bent om een keer te komen, dan vind ik zo'n vriendschap wel erg eenzijdig. Waar je wel voor moet waken, denk ik, is dat je in de tijden zoals deze geen drastische besluiten moet nemen (over werk, vriendschap, studie, relatie etc.).
dinsdag 20 november 2012 om 10:17
Ik heb even allerlei situaties bij elkaar samengevat Paloma, de een is de ander niet. Het is te lastig om allemaal uit te leggen maar het komt er op neer dat ik hier niet op mijn plek zit. Door de reistijd ook besef dat anderen weinig moeite doen en juist de mensen die moeite doen kosten mij dan weer veel energie omdat ik me moet verantwoorden, of iig dat gevoel heb.
Een tijd geleden voelde ik me net zo, maar met de komst van vriend en wat andere dingen kwam ook het licht weer. Nu speelt er dus het eea en ik heb het gevoel dat ik geen kant op kan.
Een tijd geleden voelde ik me net zo, maar met de komst van vriend en wat andere dingen kwam ook het licht weer. Nu speelt er dus het eea en ik heb het gevoel dat ik geen kant op kan.
dinsdag 20 november 2012 om 10:20
Vervelend dat je je klote voelt.
Dat je vrienden denken dat je je vriendje boven hen verkiest, klopt toch eigenlijk ook wel? Tenminste, omdat je schrijft dat je je bij hem verschuilt. Het gaat nu blijkbaar ook niet zo lekker tussen jullie. En dan blijft er weinig over.
Ik zou de contacten waar je blij van wordt toch proberen aan te halen. Je zelf af en toe dwingen toch weer af te spreken, of te bellen of een avondje te chatten.
En deze mensen ook koesteren als het weer beter gaat met je relatie.
Dat je vrienden denken dat je je vriendje boven hen verkiest, klopt toch eigenlijk ook wel? Tenminste, omdat je schrijft dat je je bij hem verschuilt. Het gaat nu blijkbaar ook niet zo lekker tussen jullie. En dan blijft er weinig over.
Ik zou de contacten waar je blij van wordt toch proberen aan te halen. Je zelf af en toe dwingen toch weer af te spreken, of te bellen of een avondje te chatten.
En deze mensen ook koesteren als het weer beter gaat met je relatie.