Psyche
alle pijlers
het gaat niet meer
maandag 2 mei 2011 om 10:43
Na nu al vier maanden tobben met mijn gezondheid is het me teveel geworden. Ik ben gister ingestort om het zo maar te noemen. Doodsbang en onwerkelijk gevoel, het gevoel mezelf compleet te verliezen. En het gevoel blijft, ik ben zo verschrikkelijk bang voor wat er met me gebeurt, moet het even kwijt. Vanmiddag met mijn man naar de huisarts. Ik ben zo bang om de greep op de werkelijkheid te verliezen .
dinsdag 3 mei 2011 om 16:09
@ladylisa Wat een naar verhaal! Ook heel veel sterkte. Ik kan me voorstellen dat het geen goede combinatie is: geen werk en wel veel om over te piekeren.
En voor Lila01: de aanvallen zullen nog wel zo af en toe terugkomen, denk ik. En dat bibberige blijf je waarschijnlijk ook og wel even houden. Ook dat is normaal. Je moet echt weer even een nieuw evenwicht vinden. Een beetje mild zijn voor jezelf, en vooral alles zo makkelijk mogelijk maken. Zoals Eleonora al zei: hang briefjes op, vraag mensen om je te helpen of bij je te blijven. Stel gewoon even niet te hoge eisen aan jezelf. Je hoeft niet direct weer te zijn wie je eerst was. Daar heb je de rest van je leven nog voor.
Voor allebei: ik heb zelf veel baat gehad bij een haptotherapeut. Een psycholoog benadert alles toch vooral via je hoofd. En haptotherapeut neemt ook het lijf mee. En gezien jullie klachten lijkt me dat misschien wel een goed iets.
Het is een stuk minder zweverig dan het vaak wordt voorgesteld. Natuurlijk is het belangrijkste dat je iemand vindt die je vertrouwt, maar omdat veel artsen haptotherapie niet goed kennen, wordt het vaak niet aangeraden. Dus je kunt het eens onderzoeken, of het jullie aanspreekt. Het kan zelfs naast gewone therapie.
Nogmaals heel veel sterkte allebei. Bedenk maar dat mensen over het algemeen veel sterker zijn dat ze van zichzelf denken. En hoe diep het dal ook is, je kruipt uiteindelijk er weer uit.
En voor Lila01: de aanvallen zullen nog wel zo af en toe terugkomen, denk ik. En dat bibberige blijf je waarschijnlijk ook og wel even houden. Ook dat is normaal. Je moet echt weer even een nieuw evenwicht vinden. Een beetje mild zijn voor jezelf, en vooral alles zo makkelijk mogelijk maken. Zoals Eleonora al zei: hang briefjes op, vraag mensen om je te helpen of bij je te blijven. Stel gewoon even niet te hoge eisen aan jezelf. Je hoeft niet direct weer te zijn wie je eerst was. Daar heb je de rest van je leven nog voor.
Voor allebei: ik heb zelf veel baat gehad bij een haptotherapeut. Een psycholoog benadert alles toch vooral via je hoofd. En haptotherapeut neemt ook het lijf mee. En gezien jullie klachten lijkt me dat misschien wel een goed iets.
Het is een stuk minder zweverig dan het vaak wordt voorgesteld. Natuurlijk is het belangrijkste dat je iemand vindt die je vertrouwt, maar omdat veel artsen haptotherapie niet goed kennen, wordt het vaak niet aangeraden. Dus je kunt het eens onderzoeken, of het jullie aanspreekt. Het kan zelfs naast gewone therapie.
Nogmaals heel veel sterkte allebei. Bedenk maar dat mensen over het algemeen veel sterker zijn dat ze van zichzelf denken. En hoe diep het dal ook is, je kruipt uiteindelijk er weer uit.
dinsdag 3 mei 2011 om 23:21
Och meid!
Wat Eleonora zegt is heel zinnig. Ook ik heb er ervaring mee. Helemaal oververmoeid en kapot zijn en dan niet meer mijn gedachten onder controle en dat uit zich inderdaad in continue angst. Niet eens paniekaanvallen maar grote delen van de dag een lichamelijk angstgevoel. Waar ik concreet bang voor was kon ik vaak niet eens benoemen. Dat was het niet, het was niet angst voor iets (dat kwam er wel bij....door het piekeren) maar het was ook puur een lichamelijk reactie.
Waarschijnlijk uit controleverlies. Omdat ik voelde dat het op was en ik niet meer kon wat ik wilde. Dat op zich is al doodeng.
En ook dat 'denken' en vechten en een oplossing proberen te grijpen en het MOET beter gaan, want anders weet je het echt niet meer. Alarmbellen die continue afgaan in je hoofd en in je lijf.
En het gaat pas beter als je dat kunt loslaten. Wat Leo ook schrijft. Het bewust vakantie nemen van mijn gedachten lukte mij heel slecht.
Wat mij hielp was de gedachte dat ik het gewoon moest verdragen. Niet wegrennen van de pijn en de angst en vermoeidheid door rationeel te gaan denken. Maar de angst en de pijn en de vermoeidheid gewoon voelen. Liggen op je bed en voelen en doorademen en verder niets. Het verdragen en door gaan met ademhalen en afwachten tot je lichaam en geest vanzelf herstellen.
Dat lukt niet de hele tijd, maar ook dat moet je aanvaarden en doorleven en accepteren.
En dat ging mij helpen. Ik vecht nu veel minder me mezelf.
Wat Eleonora zegt is heel zinnig. Ook ik heb er ervaring mee. Helemaal oververmoeid en kapot zijn en dan niet meer mijn gedachten onder controle en dat uit zich inderdaad in continue angst. Niet eens paniekaanvallen maar grote delen van de dag een lichamelijk angstgevoel. Waar ik concreet bang voor was kon ik vaak niet eens benoemen. Dat was het niet, het was niet angst voor iets (dat kwam er wel bij....door het piekeren) maar het was ook puur een lichamelijk reactie.
Waarschijnlijk uit controleverlies. Omdat ik voelde dat het op was en ik niet meer kon wat ik wilde. Dat op zich is al doodeng.
En ook dat 'denken' en vechten en een oplossing proberen te grijpen en het MOET beter gaan, want anders weet je het echt niet meer. Alarmbellen die continue afgaan in je hoofd en in je lijf.
En het gaat pas beter als je dat kunt loslaten. Wat Leo ook schrijft. Het bewust vakantie nemen van mijn gedachten lukte mij heel slecht.
Wat mij hielp was de gedachte dat ik het gewoon moest verdragen. Niet wegrennen van de pijn en de angst en vermoeidheid door rationeel te gaan denken. Maar de angst en de pijn en de vermoeidheid gewoon voelen. Liggen op je bed en voelen en doorademen en verder niets. Het verdragen en door gaan met ademhalen en afwachten tot je lichaam en geest vanzelf herstellen.
Dat lukt niet de hele tijd, maar ook dat moet je aanvaarden en doorleven en accepteren.
En dat ging mij helpen. Ik vecht nu veel minder me mezelf.
woensdag 4 mei 2011 om 13:58
Wat jij schrijft Hiltje: het is op. En dat is het engste wat ik ooit heb gevoeld. In de afgelopen maanden heb ik uitgeput in bed gelegen en toen kon ik het nog, me eraan overgeven en doorademen. 's Avonds was het fijnste, want dan kon ik lekker verdwijnen in een boek. Maar dat is nu allemaal weg. Lezen is niet fijn meer, t.v kijken niet meer, ben bang om me te douchen, om huishoudelijke taken te doen. Het voelt net alsof ik doodga, en tegelijkertijd alsof ik er eigenlijk niet ben. Mijn lijf voelt niet meer van mij. Ik voel me behoorlijk wanhopig. Bij de (vervangende) huisarts kan ik niet zomaar terecht. Ik zou zoooooooo graag nu met een psychiater ofzo willen praten, maar dat kan niet zomaar op stel en sprong.
Verder wil ik graag zeker weten dat er niet meer aan de hand is, want ik heb zoveel lichamelijke klachten. Die enorme duizelingen die ik heb gehad, je gaat dan toch denken aan iets in de hersenen.
Ik kan met mijn man praten, maar die kan ook niet zoveel verder. Het is niet alleen de angst, mijn lijf wil ook niet meer.
Verder wil ik graag zeker weten dat er niet meer aan de hand is, want ik heb zoveel lichamelijke klachten. Die enorme duizelingen die ik heb gehad, je gaat dan toch denken aan iets in de hersenen.
Ik kan met mijn man praten, maar die kan ook niet zoveel verder. Het is niet alleen de angst, mijn lijf wil ook niet meer.
woensdag 4 mei 2011 om 18:44
Lila, weet je zeker dat het niet de angst is waardoor je lijf zo voelt? Je schrijft eerder dat je bang bent dat je iets mankeert (buiten hetgeen dat is gediagnosticeerd) dus is het niet veel voor de hand liggender dat dit je angst is? Duizelig zijn, wazig zien, doodmoe, het hoort bij paniekaanvallen. Zelf heb ik het ook gehad en ik kon dan alleen nog maar plat liggen. Toen was ik ook doodsbang maar nu snap ik wat er aan de hand was.
Het lijkt me zeker verstandig om tegen de huisarts te zeggen dat je denkt dat je kanker hebt, al is het maar om je gerust te stellen. Maar de kans dat iemand in zo'n korte tijd twee ziektes krijgt is heel klein. Daarbij weet jij helemaal niet wat voor vermoeidheid er bij kanker hoort. Begrijp me niet verkeert, maar je bent nu niet in staat om realistisch te beredeneren. Daar ben je nu veel te gestrest voor. En dat geeft nu even helemaal niks. Jij moet nu uitrusten en niet jezelf allemaal dingen in je hoofd halen waar je alleen nog maar meer door van streek raakt.
Vervelend dat je niet eerder bij een psycholoog terecht kan. Met veel rond bellen is er vaak wel een hoop mogelijk, maar daar moet je hoofd dan wel naar staan.
Hier kan je natuurlijk ook je ei kwijt, misschien helpt dat al wat. En geloof me, er zijn er een hoop die hetzelfde hebben meegemaakt als jij zoals je hier leest en het komt echt wel goed. Maar ik kan me voorstellen dat je dat nu nog helemaal niet kan zien, komt wel
Het lijkt me zeker verstandig om tegen de huisarts te zeggen dat je denkt dat je kanker hebt, al is het maar om je gerust te stellen. Maar de kans dat iemand in zo'n korte tijd twee ziektes krijgt is heel klein. Daarbij weet jij helemaal niet wat voor vermoeidheid er bij kanker hoort. Begrijp me niet verkeert, maar je bent nu niet in staat om realistisch te beredeneren. Daar ben je nu veel te gestrest voor. En dat geeft nu even helemaal niks. Jij moet nu uitrusten en niet jezelf allemaal dingen in je hoofd halen waar je alleen nog maar meer door van streek raakt.
Vervelend dat je niet eerder bij een psycholoog terecht kan. Met veel rond bellen is er vaak wel een hoop mogelijk, maar daar moet je hoofd dan wel naar staan.
Hier kan je natuurlijk ook je ei kwijt, misschien helpt dat al wat. En geloof me, er zijn er een hoop die hetzelfde hebben meegemaakt als jij zoals je hier leest en het komt echt wel goed. Maar ik kan me voorstellen dat je dat nu nog helemaal niet kan zien, komt wel
donderdag 5 mei 2011 om 11:02
Bedankt weer voor jullie reacties, fijn!
Ik heb nu dat ik het de hele tijd benauwd heb. Slaat waarschijnlijk nergens op, zal mijn ademhaling zijn.
Het vervelende is dat mijn klachten zijn verergerd door bepaalde medicaite (corticosteroiden) en nadat ik daar sinds kort mee ben gestopt is het dus helemaal mis.
En dus maak ik me zorgen dat mijn bijnieren niet meer werken, want als je stopt met die medicatie heeft het tijd nodig voordat die weer zelfstandig gaan werken.
Volgens de arts kon ik in 1 keer stoppen, omdat het om klysma's ging (dan komt er minder in het bloed), maar ik maak me natuurlijk zorgen, ook omdat ik het wat benauwd heb.
En ik moet enorm veel plassen. Bah, ik baal ervan. Nu heb ik thuis wel een formulier, moet eind deze maand bloedprikken. Misschien dat ik de verpleegkundige bel of het eerder mag en dan ook even op cortisol en B12...
Zodat ik daar tenminste rustig over ben, dat scheelt dan ook alweer.
Ik heb nu dat ik het de hele tijd benauwd heb. Slaat waarschijnlijk nergens op, zal mijn ademhaling zijn.
Het vervelende is dat mijn klachten zijn verergerd door bepaalde medicaite (corticosteroiden) en nadat ik daar sinds kort mee ben gestopt is het dus helemaal mis.
En dus maak ik me zorgen dat mijn bijnieren niet meer werken, want als je stopt met die medicatie heeft het tijd nodig voordat die weer zelfstandig gaan werken.
Volgens de arts kon ik in 1 keer stoppen, omdat het om klysma's ging (dan komt er minder in het bloed), maar ik maak me natuurlijk zorgen, ook omdat ik het wat benauwd heb.
En ik moet enorm veel plassen. Bah, ik baal ervan. Nu heb ik thuis wel een formulier, moet eind deze maand bloedprikken. Misschien dat ik de verpleegkundige bel of het eerder mag en dan ook even op cortisol en B12...
Zodat ik daar tenminste rustig over ben, dat scheelt dan ook alweer.
donderdag 5 mei 2011 om 12:55
donderdag 5 mei 2011 om 18:02
Lila, ik heb ongeveer een half jaar dat gevoel gehad, maar wel minder heftig dan jij nu beschrijft.
Opeens werd je geconfronteerd met een heftige darmziekte. Logisch dat je het gevoel hebt dat je lichaam je in de steek hebt gelaten én dat je dan nu ook wel kanker kan hebben! Maar je bent onderzocht, inwendig en met bloed en er kwam niks aan het licht. Laat je niet gekmaken door jezelf, de kans dat je het hebt is erg klein, erg erg klein.
Wat jij nu meemaakt is een stress situatie waar je hele lichaam van in de war is. Dat je afvalt is logisch. Stress vreet energie, dat kan jij er niet bijeten. Ik viel ook af en schoot ook in de stress, want stel toch eens dat ik....Allemaal stress.
Dat je bijnieren het hebben laten afweten is heel onwaarschijnlijk van de klysma's. Zelf van prednison gebeurt dat niet zo maar. Maar waarschijnlijk google je op je symptomen en komt dit eruit wat zou kunnen; want je gebruikt corticosteroïden etc etc. En je trekt je conclusie.
Niet meer googelen! Daar krijg je nog meer stress van.
Echt, ga alleen nog maar leuke dingen doen, leuke dingen lezen, neem je rust, zet lekkere muziek op. En verdring je angstige gedachtes. Mij hielp het echt. Ontspan zoveel mogelijk.
En op een gegeven moment ging ik denken; what the fuck! Dan hebt ik maar k* of wat dan ook, kan mij het rotten. Belachelijk natuurlijk maar ik legde me bij m'n angsten neer en zefs dat hielp.
Cu is niet niks, maar deze stress helpt niet. de stress moet uit je lichaam en dat zal wel even tijd kosten maar het wordt alleen maar beter!
Opeens werd je geconfronteerd met een heftige darmziekte. Logisch dat je het gevoel hebt dat je lichaam je in de steek hebt gelaten én dat je dan nu ook wel kanker kan hebben! Maar je bent onderzocht, inwendig en met bloed en er kwam niks aan het licht. Laat je niet gekmaken door jezelf, de kans dat je het hebt is erg klein, erg erg klein.
Wat jij nu meemaakt is een stress situatie waar je hele lichaam van in de war is. Dat je afvalt is logisch. Stress vreet energie, dat kan jij er niet bijeten. Ik viel ook af en schoot ook in de stress, want stel toch eens dat ik....Allemaal stress.
Dat je bijnieren het hebben laten afweten is heel onwaarschijnlijk van de klysma's. Zelf van prednison gebeurt dat niet zo maar. Maar waarschijnlijk google je op je symptomen en komt dit eruit wat zou kunnen; want je gebruikt corticosteroïden etc etc. En je trekt je conclusie.
Niet meer googelen! Daar krijg je nog meer stress van.
Echt, ga alleen nog maar leuke dingen doen, leuke dingen lezen, neem je rust, zet lekkere muziek op. En verdring je angstige gedachtes. Mij hielp het echt. Ontspan zoveel mogelijk.
En op een gegeven moment ging ik denken; what the fuck! Dan hebt ik maar k* of wat dan ook, kan mij het rotten. Belachelijk natuurlijk maar ik legde me bij m'n angsten neer en zefs dat hielp.
Cu is niet niks, maar deze stress helpt niet. de stress moet uit je lichaam en dat zal wel even tijd kosten maar het wordt alleen maar beter!
donderdag 5 mei 2011 om 18:03
quote:rascalles schreef op 05 mei 2011 @ 17:17:
Ik gok van wel ivm je darmziekte maar is er ook geprikt op vitamine D? Dit wordt namelijk niet standaard gedaan en kan ook hele akelige klachten geven als je dat tekort komt.
Sterkte!Zeker op D laten prikken. En is je waarde onder de 100 ga dan bijslikken.
Ik gok van wel ivm je darmziekte maar is er ook geprikt op vitamine D? Dit wordt namelijk niet standaard gedaan en kan ook hele akelige klachten geven als je dat tekort komt.
Sterkte!Zeker op D laten prikken. En is je waarde onder de 100 ga dan bijslikken.
donderdag 5 mei 2011 om 18:48
Lieve lila
Je hebt net gereageerd op een stukje van mij op de crohn colitis pagina.
Het is zo hekenbaar wat je schrijft ook ik ben op nu door die rotziekte.
Als ik naar boven loop ben ik bekaf,, beetje stofzuigen trekkende en zeurende buikpijn.
Nu moet ik om hulp vragen en vind dat heel verevelend maar als ik nu door ga stort ik ook in....
En wat jij zet over het verleden is zo herkenbaar
ik ben nu bijna 3 jaar weg bij ex en heb ook van dingen in mn huwelijk spijt en dat schulldgevoel vreet ook aan mij
Maar ik probeer ook te denken de keuzes die ik toen heb gedaan in mn huwelijk en die niet allemaal even netjes zijn .
Dat stuk moet ik loslaten ...ex is gelukig met zn vriendin en ik met mn vriend maar ik begrijp je volkomen,probeer daar niet teveel over te piekeren want gedane zaken nemen geen keer.
Misschien een rare vraag maar ik weetniet hoe oud je ben
zit je misschien ook in of tegen de overgang aan ?
En wat jij het datje op hetmoment he gevoel hebt dat heb ik ook in lichte mate ,toevallig zei ik het vanmiddagnog tegen mn vriend
Ik wil weer IK zijn.
lila ik bljif hier mee lezen want van alle raad die je hier krijgt profiteer ik ook.
Ik hoop dat jij[wij] je heel gauw weer beter gaat voelen
Je hebt net gereageerd op een stukje van mij op de crohn colitis pagina.
Het is zo hekenbaar wat je schrijft ook ik ben op nu door die rotziekte.
Als ik naar boven loop ben ik bekaf,, beetje stofzuigen trekkende en zeurende buikpijn.
Nu moet ik om hulp vragen en vind dat heel verevelend maar als ik nu door ga stort ik ook in....
En wat jij zet over het verleden is zo herkenbaar
ik ben nu bijna 3 jaar weg bij ex en heb ook van dingen in mn huwelijk spijt en dat schulldgevoel vreet ook aan mij
Maar ik probeer ook te denken de keuzes die ik toen heb gedaan in mn huwelijk en die niet allemaal even netjes zijn .
Dat stuk moet ik loslaten ...ex is gelukig met zn vriendin en ik met mn vriend maar ik begrijp je volkomen,probeer daar niet teveel over te piekeren want gedane zaken nemen geen keer.
Misschien een rare vraag maar ik weetniet hoe oud je ben
zit je misschien ook in of tegen de overgang aan ?
En wat jij het datje op hetmoment he gevoel hebt dat heb ik ook in lichte mate ,toevallig zei ik het vanmiddagnog tegen mn vriend
Ik wil weer IK zijn.
lila ik bljif hier mee lezen want van alle raad die je hier krijgt profiteer ik ook.
Ik hoop dat jij[wij] je heel gauw weer beter gaat voelen
donderdag 5 mei 2011 om 19:20
quote:Rainbow01 schreef op 05 mei 2011 @ 18:48:
Misschien een rare vraag maar ik weetniet hoe oud je ben
zit je misschien ook in of tegen de overgang aan ?
Jaaaaaaaa!!!! Mijn menstruatie rommelt een beetje sinds januari en toen begon ik me ook steeds zieker te voelen, maar ja, ik had toen ook een opvlamming van mijn colitis, dus....
Ik heb net nog even wat speurwerk verricht en ik weet niet wanneer ik voor het laatst op B12 ben geprikt door mijn mdl-arts.
In elk geval de laatste keer niet.
Ik lees hier toch wel wat klachten die me bekend voorkomen en ik weet dat er meer mensen met darmziektes tekort hebben. Ik heb in elk geval ijzertekort (hb is goed!) en daar slik ik Losferron voor.
Maar in ieder geval klinkt onderstaand verhaal bekend. Ik heb met bold aangegeven waar ik last van heb.
--------------------------------------
De klachten beginnen vaag, zijn divers en variabel waardoor de mogelijkheid op niet onderkennen van de aandoening. Zeer geleidelijk neemt de ernst van de klachten toe. Bij aandoeningen of ziekten die gepaard gaan met grote vermoeidheid, uitputting, depressiviteit, geheugenproblemen, spier-, gewrichts- en zenuwklachten is het aangewezen om de B12 spiegel te laten bepalen. Een B12 tekort kan bestaan zonder dat er sprake is van bloedarmoede.
Onderstaande klachten kunnen aanwezig zijn. De klachten hoeven niet allemaal aanwezig te zijn en ook niet gelijktijdig. Na inspanning kunnen de klachten verergeren.
Pijnlijke tong
Verminderde positiezin
Psychische/neurologische problemen
Concentratie gebrek, derealisatie Dit laatste heb ik sinds zondag dus heel erg.
Afasie
Tintelingen,prikkelingen, verdoving
Duizeligheid
Moeheid, uitputting, somnolentie
Benauwdheid, kortademigheid, hartkloppingen, versnelde hartslag
Zwaar of stijf gevoel gewrichten
Hyperesthesie
Spierzwakte, -krampen, -trillingen, -pijn, krachtverlies
Misselijkheid
Diarree
Gewichtsverlies
Koud hebben
Oogproblemen
Menstruatieklachten
Gebits- en tandvleesproblemen
Tja, misschien zoek ik nu te ver hoor, wil ik graag een logische verklaring voor mijn klachten. Maar toch de moeite waard om aan te kaarten bij mijn arts denk ik.
Misschien een rare vraag maar ik weetniet hoe oud je ben
zit je misschien ook in of tegen de overgang aan ?
Jaaaaaaaa!!!! Mijn menstruatie rommelt een beetje sinds januari en toen begon ik me ook steeds zieker te voelen, maar ja, ik had toen ook een opvlamming van mijn colitis, dus....
Ik heb net nog even wat speurwerk verricht en ik weet niet wanneer ik voor het laatst op B12 ben geprikt door mijn mdl-arts.
In elk geval de laatste keer niet.
Ik lees hier toch wel wat klachten die me bekend voorkomen en ik weet dat er meer mensen met darmziektes tekort hebben. Ik heb in elk geval ijzertekort (hb is goed!) en daar slik ik Losferron voor.
Maar in ieder geval klinkt onderstaand verhaal bekend. Ik heb met bold aangegeven waar ik last van heb.
--------------------------------------
De klachten beginnen vaag, zijn divers en variabel waardoor de mogelijkheid op niet onderkennen van de aandoening. Zeer geleidelijk neemt de ernst van de klachten toe. Bij aandoeningen of ziekten die gepaard gaan met grote vermoeidheid, uitputting, depressiviteit, geheugenproblemen, spier-, gewrichts- en zenuwklachten is het aangewezen om de B12 spiegel te laten bepalen. Een B12 tekort kan bestaan zonder dat er sprake is van bloedarmoede.
Onderstaande klachten kunnen aanwezig zijn. De klachten hoeven niet allemaal aanwezig te zijn en ook niet gelijktijdig. Na inspanning kunnen de klachten verergeren.
Pijnlijke tong
Verminderde positiezin
Psychische/neurologische problemen
Concentratie gebrek, derealisatie Dit laatste heb ik sinds zondag dus heel erg.
Afasie
Tintelingen,prikkelingen, verdoving
Duizeligheid
Moeheid, uitputting, somnolentie
Benauwdheid, kortademigheid, hartkloppingen, versnelde hartslag
Zwaar of stijf gevoel gewrichten
Hyperesthesie
Spierzwakte, -krampen, -trillingen, -pijn, krachtverlies
Misselijkheid
Diarree
Gewichtsverlies
Koud hebben
Oogproblemen
Menstruatieklachten
Gebits- en tandvleesproblemen
Tja, misschien zoek ik nu te ver hoor, wil ik graag een logische verklaring voor mijn klachten. Maar toch de moeite waard om aan te kaarten bij mijn arts denk ik.
donderdag 5 mei 2011 om 19:23
quote:rascalles schreef op 05 mei 2011 @ 17:17:
Ik gok van wel ivm je darmziekte maar is er ook geprikt op vitamine D? Dit wordt namelijk niet standaard gedaan en kan ook hele akelige klachten geven als je dat tekort komt.
Sterkte!Ik ben nog nooit geprikt op vitamine D, staat zelfs niet op het lab.formulier, anders zou ik het zelf even aankruisen .
Ik gok van wel ivm je darmziekte maar is er ook geprikt op vitamine D? Dit wordt namelijk niet standaard gedaan en kan ook hele akelige klachten geven als je dat tekort komt.
Sterkte!Ik ben nog nooit geprikt op vitamine D, staat zelfs niet op het lab.formulier, anders zou ik het zelf even aankruisen .
donderdag 5 mei 2011 om 19:27
Het is jammer, want de mdlverpleegkundigen hebben vakantie. Anders ging ik morgen even prikken op alles, heb het formulier toch in huis. Zij hebben dan altijd na een uur de uitslagen binnen.
Ik moet prikken op van alles en nog wat, zoals altijd lever en nierfunctie, ontstekingswaarden en ijzer natuurlijk. Elke keer als ik stop met de Losferron zakt die ijzer weer naar beneden. En het schijnt dat dat dus samen kan hangen met B12.
Ik moet prikken op van alles en nog wat, zoals altijd lever en nierfunctie, ontstekingswaarden en ijzer natuurlijk. Elke keer als ik stop met de Losferron zakt die ijzer weer naar beneden. En het schijnt dat dat dus samen kan hangen met B12.
donderdag 5 mei 2011 om 19:33
quote:syl1981 schreef op 05 mei 2011 @ 17:08:
Lila, bel toch even de huisarts... ik vind dit gewoon niet zo goed klinken. Misschien komt het wel van je medicatie, oxazepam had op mij ook een beetje zo'n werking, maar toch bellen hoor.Ik weet dat oxazepam ook dezelfde klachten van vervreemding kan geven, maar in dit geval neemt het de scherpte er juist een beetje af. De vervangende huisarts doet op dit moment echt niet meer dan me oxa en seroxat voorschrijven. Zij weet ook niks beters op dit moment. Ik heb een therapeut bij wie ik al kwam. Hij schrok zich rot van mijn klachten en hij heeft me gisteren gezegd dat ik hem elke dag, ook in het weekend mag bellen. Hij kan mij helaas niet helpen met de ernstige klachten (daar is hij niet voor opgeleid), maar hij weet wel hoe erg angst kan zijn en daarom mag ik bellen als ik even wil praten ofzo. Mochten mijn vervreemdingsklachten erger worden dan heb ik toch een andere therapeut nodig, wellicht een psychiater.
Lila, bel toch even de huisarts... ik vind dit gewoon niet zo goed klinken. Misschien komt het wel van je medicatie, oxazepam had op mij ook een beetje zo'n werking, maar toch bellen hoor.Ik weet dat oxazepam ook dezelfde klachten van vervreemding kan geven, maar in dit geval neemt het de scherpte er juist een beetje af. De vervangende huisarts doet op dit moment echt niet meer dan me oxa en seroxat voorschrijven. Zij weet ook niks beters op dit moment. Ik heb een therapeut bij wie ik al kwam. Hij schrok zich rot van mijn klachten en hij heeft me gisteren gezegd dat ik hem elke dag, ook in het weekend mag bellen. Hij kan mij helaas niet helpen met de ernstige klachten (daar is hij niet voor opgeleid), maar hij weet wel hoe erg angst kan zijn en daarom mag ik bellen als ik even wil praten ofzo. Mochten mijn vervreemdingsklachten erger worden dan heb ik toch een andere therapeut nodig, wellicht een psychiater.
donderdag 5 mei 2011 om 19:46
Lila, weer erg herkenbaar. Ik dacht ook dat ik in de overgang zat. Ik herkende de klachten en het was erger als ik ongesteld was.Zie je wel, dacht ik! En B12 tekort dacht ik ook. Ook de klachtenherkenning. Maar ik zit ook aan de losferron en m'n HB is goed, maar de ijzerverzadiging en ferritine is te laag. Heel normaal bij een darmziekte,een heleboel patiënten hebben dat.
Je zoekt een oplossing, logisch, maar nu ik me beter voel verwijnen ook m'n klachten. En menstruaties reageren vaak op stress.
Je zoekt een oplossing, logisch, maar nu ik me beter voel verwijnen ook m'n klachten. En menstruaties reageren vaak op stress.
