Het gevoel niet te leven

29-06-2017 12:33 9 berichten
Alle reacties Link kopieren
Laatste tijd heb ik last van het volgende: als ik met mensen/kennissen/vriendinnen/familie praat, lijk ik niet echt in het gesprek te kunnen komen. Het voelt alsof ik niet genoeg gestimuleerd word, ik val weg, raak verveeld en geirriteerd. Ik voel geen connectie of een band met de mensen waarmee ik een gesprek voer. Geen gevoel of emotie. Ik zou het bijna kunnen omschrijven als dissociatie.
Maar snap en begrijp niet waarom ik dit nu krijg. Ik voel me alleen op mijn gemak bij mijn vader en bij iemand waarbij ik soms stil kan zijn en niet leuk hoef te doen (Want misschien ben ik dat niet?).

Heb een kennis die ik al jaren kent en ze praat erg veel. Als ze dat doet, lijkt alle energie uit me weg te vloeien. Na een tijdje begint haar stem me ongelofelijk te irriteren. Vroeger kon ik er veel beter tegen. Ik merk het ook gevoelsmatig. Als ik het vergelijk met hoe ik vroeg was -socialer-. Nu lijkt elke contact mij vermoeider te maken. Daarom begin ik steeds vaker mensen te ontwijken, vroeger kon ik mezelf helemaal inleven in mensen/onzingesprekjes houden. Vrolijk zijn. Maar ik haal er geen energie meer uit. Kan het niet goed uitleggen. Soms voel ik mijn ogen ook wegdraaien. Voelt alsof ik watten in mijn hoofd heb/ alsof mijn hersenen een korstsluiting hebben en ik alleen maar stil voor me wil uitstaren. Ik heb moeite mijn concentratie te houden als ik met mensen praat. Ik moet mezelf forceren/inspannen zelfs om leuk mee te doen. Het liefst wil ik weggaan of gewoon weer alleen zijn. Kan dit aangemerkt worden als afwijkend gedrag?

Ik heb nooit drugs/alcohol gebruikt. Slik nooit medicijnen. Eet gezond. Ik wil mijn probleem hier kwijt, zal niet naar een hulpverlener oid gaan. Ik hoop dat iemand die dit herkent of weet wat ik ermee zou kunnen doen.

Ik spreek zo met een vriendin af en maak me nu al zorgen hoe ik een leuk gesprek op gang moet houden en zij is zelfs iemand die al jaren ken :cry:
Ik wil mijn probleem hier kwijt, zal niet naar een hulpverlener oid gaan.
Ik zou toch even langs je huisarts gaan met dit verhaal. Lijkt me beter.
Alle reacties Link kopieren
Heb je het gevoel niet gehoord te worden of begrepen vaak ligt het dieper dan luisteren naar een ander.
Kan mijn indenken het je energie kost luisteren naar andersmans zijn gezeik of hoe we het ook zien.

Schrijf eens je ergenissen op en zoek hier ook een goede oplossing bij.

Ik heb het juist andersom praat graag en daar ergere mensen zich aan.

Heb je ook weleens je oren piepen van gezeur? dat betekend vaak je veel met je meedraagt op je schouders dus anders mans ellende meeneemt ..

Zou mijn geen zorgen maken om een gesprek met een vriendin oefen eens met haar een leuk gesprek leg uit waar je mee zit durf op te komen voor jezelf.

Als dit niet helpt zou ik keer therapie vragen want ben geen dokter😇
Alle reacties Link kopieren
ga even langs de huisarts
Alle reacties Link kopieren
Dit komt tegenwoordig steeds meer voor. Het schijnt (mede) te komen door de telefoon en social media heb ik gelezen. Ik weet niet meer waar dus vraag me aub niet om een bronvermelding :$

Doordat de communicatie hoofdzakelijk digitaal gaat voelen mensen zich face-to-face minder verbonden en zelfs o gemakkelijk.

Ik weet niet of dit bij jou kan meespelen of dat je op dit moment veel aan je hoofs hebt waardoor je je afsluit voor anderen. Dat kan namelijk ook. Heel slim trucje tegen over prikkeling/overspannenheid.
Let er wel op dat je het trucje niet te lang volhoudt want dan kost het waarschijnlijk wat therapietjes om er weer vanaf te komen. (Been there)
Alle reacties Link kopieren
Ik herken dit.. bij mij gaat het in periodes (vooral met stress). Dan heb ik geen focus, kan bijna niet genieten van leuke dingen of mensen. Verder merk ik dan ook dat ik veel ga staren. Denk zelf dat het komt door overprikkeling. Kon je vroeger wel energie halen uit sociale interacties? Voor mij hangt dat echt af van de persoon waarmee ik praat. Simpele gesprekjes doen het hem gewoon niet. Diepere gesprekken gaan veel fijner. En groepen zijn ook zwaar vermoeiend. Heb je wel eens ingelezen in HSP? Misschien dat dit verhelderend werkt voor je.. mij heeft het in ieder geval wel geholpen in het leren omgaan met mijn energielevels.
The only difference between me and a madman is that I’m not mad
Alle reacties Link kopieren
Mensen die oeverloos tegen je aan staan te tetteren, moet je afkappen. Zou lekker zijn als je iedereens gelul aan moest horen. Zeg dat je weer verder moet, of dat je je moet concentreren.
Alle reacties Link kopieren
Hee Valdor,
Ik herken dit heel erg. En heb het al heel lang. Ik ben iemand van weinig woorden en vind het heel lastig om in het bijzijn van mensen te zijn die veel praten. Ik word er moe van en kan er niks mee. Ik ben aan het leren dit te accepteren in mezelf.
Dat het in mijn natuur zit.
Kan het zijn dat jij van nature ook meer zo bent. Iemand van weinig woorden.
Voel je je op je gemak met jezelf?
Misschien was je gedrag vroeger meer een soort aanpassingsgedrag.
Waren gesprekken vroeger vaak wat eenzijdig? Met andere woorden dat jij je vaak inleefde naar de ander toe en de gesprekken daar veel over gingen? Denk je dat je vooral leuk en vrolijk wilde overkomen op de ander?
Denk je dat als je er nu over na denkt dat je je misschien best geforceerd hebt vroeger om vrolijk te zijn?
Als dat zo is dan kan het zijn dat je nu een beetje opgebrand bent. Want ook al kostte het toen geen energie, het deed het uiteindelijk wel op de lange termijn.
En als jij van nature introverter bent dan krijg je ahw een opstand in jezelf. Zo van...ik heb zo lang uitgaande energie naar de ander gehad. Maar er is geen balans. Je raakt zelf niet gevoed. Je raakt energie kwijt. En als je je ook nog geforceerd hebt omdat je vrolijk wilde overkomen dan is dat misschien wel een recept voor opgebrand raken.
Ik zou me zo kunnen voorstellen dat er een soort van auto-correctie is. Jouw wezen die je halt toeroept dmv alle symptomen die je nu ervaart zoals vermoeidheid, weinig sociaal kunnen zijn, geen connectie voelen in een gesprek.
Als je je hierin herkent dan zou ik het even gewoon zo laten zoals het zich voordoet. Oordeel er niet teveel over.
Wel heel vervelend voor jou want om zo bij je vriendin te zijn en dat het je veel aan energie kost is gewoon niet leuk. Dat kan ik me heel goed voorstellen.
Doe dingen die prettig voor jou zijn en je rustig maken: een boswandeling maken, luisteren naar muziek met je ogen gesloten, bij je vader zijn, heb dieren om je heen als je ze leuk vindt, maak een fietstocht. Wees niet te streng naar jezelf.
Als sociaal kontakt niet gaat op dat moment dan gaat het dus even niet. Je hebt er gewoon de energie niet voor.
Zoek dan gewoon jezelf weer even op.
Alle reacties Link kopieren
Ben je verder wel fit? Ik heb dit heel sterk soms, voel me dan echt vervreemd van mezelf en mijn omgeving. Gaat altijd samen met oververmoeidheid/overprikkeling. Die oververmoeidheid bleek een medische oorzaak te hebben en sindsdien kan ik dat 'wattengevoel' beter handelen. Want ik kan het in ieder geval plaatsen.
Maar dit kan veel oorzaken hebben. Fysiek of meer psychisch.In beide gevallen zal je huisarts denk ik wel wat voor je kunnen doen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven