Psyche
alle pijlers
Hoe kom ik hier doorheen?
dinsdag 10 mei 2011 om 12:37
Vandaag heb ik het contact met mijn moeder verbroken. Niet voor de eerste keer in mijn leven, maar dit keer wel voorgoed.
De rode draad in het verhaal, wat me te veel vermoeid om helemaal uit te leggen, is dat ik steeds opnieuw ervaar hoe ze me in de steek laat.
Dit keer heeft het er heel erg bij mij ingehakt dat ze me verteld heeft dat ze achteraf gezien eigenlijk geen kinderen had gewild, mijn zus kwam zelfs aan met het verhaal dat ik een ongelukje was en ongewenst.
Verder is mijn moeder wispelturig en is er zo weinig een echte connectie tussen haar en mij tot stand gekomen.. dat ik nu echt te moe ben om nog door te gaan met haar.
Waar ik tegenop zie zijn de reacties van anderen, die mij het harteloze kind zullen vinden dat haar moeder in de steek laat.
Er zijn echt mensen die altijd zullen zeggen dat ik het gewoon moet blijven proberen omdat het tenslotte mijn moeder is..
Ik ben niet eens bij haar opgegroeid en vind die aannames van andere mensen zo confronterend.
Misschien voel ik mij diep van binnen zelf wel zo.. en is dat het. Maar ik ben gewoon zo moe..
Ik wil niet meer zo hard moeten vechten, ik wil gewoon ergens zijn.
Daarnaast is mijn relatie net gestrand, we pasten niet bij elkaar en dat wist ik al, maar het doet onverwachts toch zo veel pijn. Misschien omdat het samen valt met het feit dat ik verder alleen ben in een vreemd land, en dit contact met mijn moeder ook aan het loslaten ben. En ik me eigenlijk best alleen voel.
Toch heb ik het nodig even weg te zijn van thuis, omdat ik ook daar niet gelukkig was, en ik probeer uit te zoeken wat ik met mezelf moet gaan doen.
Ik heb inmiddels wel wat om handen hier, maar mis mijn eigen vrolijke zelf.
Mijn energie is ver te zoeken..
Het is een zwaar jaar geweest, vorig jaar een miskraam, met allerlei emoties daaromheen, en ik ben verder gegaan en heb een jaar gehad waar ook goede dingen in zaten en ik doe mijn best om er elke dag wat van te maken, maar hoor zelf ook wel hoe het klinkt als ik het zo zeg.
Ik ben zo vreselijk moe..
De rode draad in het verhaal, wat me te veel vermoeid om helemaal uit te leggen, is dat ik steeds opnieuw ervaar hoe ze me in de steek laat.
Dit keer heeft het er heel erg bij mij ingehakt dat ze me verteld heeft dat ze achteraf gezien eigenlijk geen kinderen had gewild, mijn zus kwam zelfs aan met het verhaal dat ik een ongelukje was en ongewenst.
Verder is mijn moeder wispelturig en is er zo weinig een echte connectie tussen haar en mij tot stand gekomen.. dat ik nu echt te moe ben om nog door te gaan met haar.
Waar ik tegenop zie zijn de reacties van anderen, die mij het harteloze kind zullen vinden dat haar moeder in de steek laat.
Er zijn echt mensen die altijd zullen zeggen dat ik het gewoon moet blijven proberen omdat het tenslotte mijn moeder is..
Ik ben niet eens bij haar opgegroeid en vind die aannames van andere mensen zo confronterend.
Misschien voel ik mij diep van binnen zelf wel zo.. en is dat het. Maar ik ben gewoon zo moe..
Ik wil niet meer zo hard moeten vechten, ik wil gewoon ergens zijn.
Daarnaast is mijn relatie net gestrand, we pasten niet bij elkaar en dat wist ik al, maar het doet onverwachts toch zo veel pijn. Misschien omdat het samen valt met het feit dat ik verder alleen ben in een vreemd land, en dit contact met mijn moeder ook aan het loslaten ben. En ik me eigenlijk best alleen voel.
Toch heb ik het nodig even weg te zijn van thuis, omdat ik ook daar niet gelukkig was, en ik probeer uit te zoeken wat ik met mezelf moet gaan doen.
Ik heb inmiddels wel wat om handen hier, maar mis mijn eigen vrolijke zelf.
Mijn energie is ver te zoeken..
Het is een zwaar jaar geweest, vorig jaar een miskraam, met allerlei emoties daaromheen, en ik ben verder gegaan en heb een jaar gehad waar ook goede dingen in zaten en ik doe mijn best om er elke dag wat van te maken, maar hoor zelf ook wel hoe het klinkt als ik het zo zeg.
Ik ben zo vreselijk moe..
..popcorn?
dinsdag 10 mei 2011 om 12:42
Allereerst een dikke knuffel!
Het is misschien fijn om professionele hulp te zoeken, iemand die met jou alles op een rijtje kan zetten zodat het een plekje krijgt.
Over wat anderen van je denken moet je je niet druk maken! Je moet nu eerst aan jezelf denken!
Als laatste nog een knuffel!
Het is misschien fijn om professionele hulp te zoeken, iemand die met jou alles op een rijtje kan zetten zodat het een plekje krijgt.
Over wat anderen van je denken moet je je niet druk maken! Je moet nu eerst aan jezelf denken!
Als laatste nog een knuffel!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
dinsdag 10 mei 2011 om 12:46
Je bent geen harteloos kind, je bent juist sterk, als je in deze situatie was blijven zitten was dat echt niet goed voor je geweest. Je hebt het nu gewoon moeilijk je heb genoeg meegemaakt de afgelopen tijd, dat moet je verwerken. Pas goed op jezelf en praat er over, om het voor jezelf op een plekje te zetten
dinsdag 10 mei 2011 om 12:46
Knap van je dat je voor je eigen rust hebt gekozen, hoe moeilijk ook...
Geef jezelf de tijd om bij te komen van alles wat je is overkomen de laatste tijd/jaren.
Zulke dingen vreten energie, en dat accepteren is stap 1.
Je zegt dat je weg bent gegaan van 'thuis'/nederland(als ik het goed begrijp)
vertrekken vanwege problemen is echter meestal geen oplossing, je zal al snel merken dat je de problemen met je mee hebt genomen. Je moet met jezelf in het reine zien te komen in het hier en nu.
Dus accepteren en weer langzaam opbouwen/groeien.
Hou vast aan de gedachte dat alles uiteindelijk goed komt, al is het nu een dooddoener....
Geef jezelf de tijd om bij te komen van alles wat je is overkomen de laatste tijd/jaren.
Zulke dingen vreten energie, en dat accepteren is stap 1.
Je zegt dat je weg bent gegaan van 'thuis'/nederland(als ik het goed begrijp)
vertrekken vanwege problemen is echter meestal geen oplossing, je zal al snel merken dat je de problemen met je mee hebt genomen. Je moet met jezelf in het reine zien te komen in het hier en nu.
Dus accepteren en weer langzaam opbouwen/groeien.
Hou vast aan de gedachte dat alles uiteindelijk goed komt, al is het nu een dooddoener....
dinsdag 10 mei 2011 om 12:58
Hoi Nola,
Het is goed zo, als dit je beslissing is en je voelt dat je daar achter staat, goed toch? Je bent niet de eerste en zeker niet de laatste die zo n beslissing moet nemen. Andere mensen hebben geen idee wat jouw achtergrond is, kunnen niet in jouw hart kijken. Dus kunnen daar niet over oordelen.
Een moeder wil niet zeggen bij voorbaat dat het een liefdevolle, goede moeder was/ is voor jou. Als je zo van streek raakt van haar, moet er iets veranderen. Jij neemt deze beslissing om je gelukkiger te voelen. Een ander heeft daar niets mee te maken.
Ik zeg altijd maar: je familie kies je niet. Sommige mensen hebben de pech met vreselijke familie opgescheept te zitten. Zorg voor de toekomst dat je leuke lieve vrienden aantrekt. Eigenlijk is dat minstens zo belangrijk als familie.
Voor nu voelt het goed om voorlopig geen contact met je moeder te hebben. Wie weet trekt het in de toekomst wel weer aan. Geef het de tijd. Soms is afstand nemen heel goed om alles in het juiste perspectief te zetten. En rust goed uit meid, als je moe bent, moet je rusten. Echt waar.
Sterkte ermee, groetjes Ker.
Het is goed zo, als dit je beslissing is en je voelt dat je daar achter staat, goed toch? Je bent niet de eerste en zeker niet de laatste die zo n beslissing moet nemen. Andere mensen hebben geen idee wat jouw achtergrond is, kunnen niet in jouw hart kijken. Dus kunnen daar niet over oordelen.
Een moeder wil niet zeggen bij voorbaat dat het een liefdevolle, goede moeder was/ is voor jou. Als je zo van streek raakt van haar, moet er iets veranderen. Jij neemt deze beslissing om je gelukkiger te voelen. Een ander heeft daar niets mee te maken.
Ik zeg altijd maar: je familie kies je niet. Sommige mensen hebben de pech met vreselijke familie opgescheept te zitten. Zorg voor de toekomst dat je leuke lieve vrienden aantrekt. Eigenlijk is dat minstens zo belangrijk als familie.
Voor nu voelt het goed om voorlopig geen contact met je moeder te hebben. Wie weet trekt het in de toekomst wel weer aan. Geef het de tijd. Soms is afstand nemen heel goed om alles in het juiste perspectief te zetten. En rust goed uit meid, als je moe bent, moet je rusten. Echt waar.
Sterkte ermee, groetjes Ker.
dinsdag 10 mei 2011 om 13:13
Contact verbreken met een van je ouders is niet iets wat je zomaar even doet, als mensen uit je omgeving denken daar iets over te kunnen zeggen, laat ze maar kletsen.
Ik ga ervan uit dat je binnen jouw macht hebt gedaan wat je kon, maar een relatie moet van 2 kanten komen.
Soms is er gewoon niks meer wat je kan doen, en al helemaal niet als je zelf zo moe bent en dingen moet verwerken.
Misschien is het goed voor je om hulp te vragen, zodat iemand met jou je problemen, gevoelens en emoties op een rijtje kan zetten om zo weer alles op de rails te krijgen.
Veel sterkte.
Ik ga ervan uit dat je binnen jouw macht hebt gedaan wat je kon, maar een relatie moet van 2 kanten komen.
Soms is er gewoon niks meer wat je kan doen, en al helemaal niet als je zelf zo moe bent en dingen moet verwerken.
Misschien is het goed voor je om hulp te vragen, zodat iemand met jou je problemen, gevoelens en emoties op een rijtje kan zetten om zo weer alles op de rails te krijgen.
Veel sterkte.
dinsdag 10 mei 2011 om 13:22
Potverdorie Nola, laat anderen lullen!
Als iemand tegen je zegt dat je harteloos bent, zeg dan maar eens de waarheid en dat je moeder een harteloos mens is die zegt dat ze helemaal geen kinderen had gewild!
Zie het als een beslissing die je nu maakt. Omdat je je moet richten op jezelf. Omdat alle energie nu daar in gaat zitten.
Laat het even los, leg het ergens neer waar je het niet ziet en bedenk dat het er over een tijdje nog wel ligt en dat je als je weer genoeg energie hebt en beter in je vel zit, en als je het nog wil dan kun je het weer oppakken.
Ik wens je veel rust.
M.
Als iemand tegen je zegt dat je harteloos bent, zeg dan maar eens de waarheid en dat je moeder een harteloos mens is die zegt dat ze helemaal geen kinderen had gewild!
Zie het als een beslissing die je nu maakt. Omdat je je moet richten op jezelf. Omdat alle energie nu daar in gaat zitten.
Laat het even los, leg het ergens neer waar je het niet ziet en bedenk dat het er over een tijdje nog wel ligt en dat je als je weer genoeg energie hebt en beter in je vel zit, en als je het nog wil dan kun je het weer oppakken.
Ik wens je veel rust.
M.
dinsdag 10 mei 2011 om 13:36
Je hebt idd een moeilijk jaar gehad, zeg. Gun jezelf ook de tijd om het verlies van je ongeboren kindje en het contact met je ex en je moeder te verwerken. Logisch dat je niet zo vrolijk bent als anders. Toch, als ik het zo lees, komt 't op me over dat jij hier wel doorheen komt; je verhaal is helder (je weet wat je wil) en ondanks de tegenslagen toch ook positief. Je komt wel sterk op me over. Toch goed dat je er elke dag wat van probeert te maken terwijl je je zo moe voelt.
Verder over die oordelen: veel mensen hebben toch altijd wel hun oordeel klaar, terwijl ze het hele verhaal niet kennen. Jij weet zelf precies waarom je het contact hebt verbroken; daar kunnen anderen niet over oordelen.
Bepaalde (conservatieve) opvattingen (eert uw vader en moeder, ga niet vreemd, ga niet scheiden (vaak als er kinderen in het spel zijn) zitten bij veel mensen zo (onbewust) ingebakken dat ze gelijk al oordelen dat het 'slecht' is wanneer je van deze opgelegde regeltjes afwijkt. Maar ze kennen dan het hele achterliggende verhaal niet dat erachter zit. Of ze willen het gewoon niet weten, omdat 't vaak te complex is. Een regel als 'eert uw vader/moeder' is tenminste lekker simpel om een conclusie aan te verbinden.
Als het niet gaat over het verbroken contact met je moeder, dan zouden ze wel over iets anders oordelen.
Verder over die oordelen: veel mensen hebben toch altijd wel hun oordeel klaar, terwijl ze het hele verhaal niet kennen. Jij weet zelf precies waarom je het contact hebt verbroken; daar kunnen anderen niet over oordelen.
Bepaalde (conservatieve) opvattingen (eert uw vader en moeder, ga niet vreemd, ga niet scheiden (vaak als er kinderen in het spel zijn) zitten bij veel mensen zo (onbewust) ingebakken dat ze gelijk al oordelen dat het 'slecht' is wanneer je van deze opgelegde regeltjes afwijkt. Maar ze kennen dan het hele achterliggende verhaal niet dat erachter zit. Of ze willen het gewoon niet weten, omdat 't vaak te complex is. Een regel als 'eert uw vader/moeder' is tenminste lekker simpel om een conclusie aan te verbinden.
Als het niet gaat over het verbroken contact met je moeder, dan zouden ze wel over iets anders oordelen.
wat je water geeft, groeit
dinsdag 10 mei 2011 om 13:43
Fijn om deze steun te krijgen, dat er gezegd wordt nola, pak je rust. Het is normaal en het mag best.
Als ik in de spiegel kijk zie ik geen leuke vrouw meer staan.
Ik weet dat ik ook dingen wel goed doe.
Kan het aflezen aan hoe mijn vriendinnen over me denken, hoe mijn ex van vijf jaar nog altijd goed over me denkt, dus ik weet het ergens wel.
Maar als ik in de spiegel kijk zie ik een arrogante vrouw.
Hard en ongeduldig, zelfs mijn lichaam heeft een trotse houding, en ik weet waarom.
Ik heb ooit besloten dat als ik me groot maak dat niemand me dan kan kwetsen, en nu zie ik mezelf en denk ik.. Wat stel je nou eigenlijk voor Nola?
Wat heb jij nou om arrogant over te zijn.
Er wordt niet eens van je gehouden als ze je eenmaal beter kennen.
En ik weet dat het monster stemmetje komt doordat ik me nu vreselijk terug geworpen voel.. maar ik ben echt moe. En heb niet eens meer zin om het tegen te spreken steeds.
Ik hoop dat dit gevoel weer wegtrekt, want ik zit er echt even helemaal doorheen.
Als ik in de spiegel kijk zie ik geen leuke vrouw meer staan.
Ik weet dat ik ook dingen wel goed doe.
Kan het aflezen aan hoe mijn vriendinnen over me denken, hoe mijn ex van vijf jaar nog altijd goed over me denkt, dus ik weet het ergens wel.
Maar als ik in de spiegel kijk zie ik een arrogante vrouw.
Hard en ongeduldig, zelfs mijn lichaam heeft een trotse houding, en ik weet waarom.
Ik heb ooit besloten dat als ik me groot maak dat niemand me dan kan kwetsen, en nu zie ik mezelf en denk ik.. Wat stel je nou eigenlijk voor Nola?
Wat heb jij nou om arrogant over te zijn.
Er wordt niet eens van je gehouden als ze je eenmaal beter kennen.
En ik weet dat het monster stemmetje komt doordat ik me nu vreselijk terug geworpen voel.. maar ik ben echt moe. En heb niet eens meer zin om het tegen te spreken steeds.
Ik hoop dat dit gevoel weer wegtrekt, want ik zit er echt even helemaal doorheen.
..popcorn?
dinsdag 10 mei 2011 om 14:31
Maar kennen die mensen jou werkelijk? Als jij je 'groot/sterk' opstelt, dan leren mensen jou ook niet werkelijk kennen. Je laat ze dan waarschijnlijk ook niet weten hoeveel verdriet je hebt.
Dit is voor mij wel herkenbaar en ik krijg de indruk dat jij je niet zo gauw kwetsbaar opstelt of laat zien dat jij ook anderen nodig hebt.
Heb ff het volgende stukje van internet geplukt, want ik weet 't zelf niet goed te verwoorden:
De betekenis van het woord kwetsbaar is volgens Van Dale: "gekwetst kunnen worden". Dit zal iedereen bekend in de oren klinken. De meeste mensen lijken zelfs alleen al bij het horen van het woord 'kwetsbaar' in elkaar te krimpen. Het kan eng zijn en pijn opleveren. Soms wordt kwetsbaarheid zelfs op één lijn gezet met zwak en zielig. Zelden wordt het in verband gebracht met een houding van transparantie, waarvoor je kiezen kunt. Kwetsbaarheid is een keuze om jezelf te laten kennen en een ander het recht te geven in je leven te spreken
Als je uitstraalt dat jij niemand nodig hebt, kun je idd bestempeld worden als 'arrogant'. Misschien moet je wat meer met anderen praten over je verdriet, je wat meer openstellen en laten merken dat je anderen ook nodig hebt. Maar ik weet niet in hoeverre dat daar in hebt buitenland mogelijk is.
Heel veel sterkte in ieder geval!
Dit is voor mij wel herkenbaar en ik krijg de indruk dat jij je niet zo gauw kwetsbaar opstelt of laat zien dat jij ook anderen nodig hebt.
Heb ff het volgende stukje van internet geplukt, want ik weet 't zelf niet goed te verwoorden:
De betekenis van het woord kwetsbaar is volgens Van Dale: "gekwetst kunnen worden". Dit zal iedereen bekend in de oren klinken. De meeste mensen lijken zelfs alleen al bij het horen van het woord 'kwetsbaar' in elkaar te krimpen. Het kan eng zijn en pijn opleveren. Soms wordt kwetsbaarheid zelfs op één lijn gezet met zwak en zielig. Zelden wordt het in verband gebracht met een houding van transparantie, waarvoor je kiezen kunt. Kwetsbaarheid is een keuze om jezelf te laten kennen en een ander het recht te geven in je leven te spreken
Als je uitstraalt dat jij niemand nodig hebt, kun je idd bestempeld worden als 'arrogant'. Misschien moet je wat meer met anderen praten over je verdriet, je wat meer openstellen en laten merken dat je anderen ook nodig hebt. Maar ik weet niet in hoeverre dat daar in hebt buitenland mogelijk is.
Heel veel sterkte in ieder geval!
wat je water geeft, groeit
dinsdag 10 mei 2011 om 14:34
Ik denk trouwens dat dit een heel belangrijke fase in je leven is. Je wordt nu echt geconfronteerd met je 'sterke' houding. Je mag soms ook best 'zwak' zijn en ook jij hebt anderen nodig.
Ik denk echt dat je hier sterker uit gaat komen, ook al ga je nu door een heel moeilijk periode.
Ik denk echt dat je hier sterker uit gaat komen, ook al ga je nu door een heel moeilijk periode.
wat je water geeft, groeit
dinsdag 10 mei 2011 om 15:13
dinsdag 10 mei 2011 om 15:24
Even reageren op jouw uitspraak:
Waar ik tegenop zie zijn de reacties van anderen, die mij het harteloze kind zullen vinden dat haar moeder in de steek laat.
Ik zou dit nooit denken, ik zou juist denken: 'Wat moet zij een slechte band gehad hebben met haar moeder, als je gedwongen wordt deze vreselijke keuze te maken'. En ik neem zomaar aan dat ik niet de enige bent die dat denkt.
En als je echt vast zit op een gegeven moment zoek dan een professioneel iemand om erover te praten.
Waar ik tegenop zie zijn de reacties van anderen, die mij het harteloze kind zullen vinden dat haar moeder in de steek laat.
Ik zou dit nooit denken, ik zou juist denken: 'Wat moet zij een slechte band gehad hebben met haar moeder, als je gedwongen wordt deze vreselijke keuze te maken'. En ik neem zomaar aan dat ik niet de enige bent die dat denkt.
En als je echt vast zit op een gegeven moment zoek dan een professioneel iemand om erover te praten.
pop1980 wijzigde dit bericht op 10-05-2011 15:26
Reden: Wat beter verwoord
Reden: Wat beter verwoord
% gewijzigd
dinsdag 10 mei 2011 om 21:21
Ik denk dat ik mezelf gewoon maar even een tijdje moet laten ademen. Me lekker bezig zal houden met fijne dingen waar ik rustig van wordt, die me niet opjagen.. en gewoon even een tijdje zijn, bij mezelf.
Klinkt goed.. en dan hoop ik niet meer zo down te zijn..
En zo wel ook goed. Ik mag het even van mezelf.
En gek genoeg voel ik me door dat besluit iets beter.
Klinkt goed.. en dan hoop ik niet meer zo down te zijn..
En zo wel ook goed. Ik mag het even van mezelf.
En gek genoeg voel ik me door dat besluit iets beter.
..popcorn?
