Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 5
zaterdag 31 juli 2010 om 10:15
Deel 5 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar. En van honden houden is een vereiste
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 4: Ik ben zo bang... deel 4
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar. En van honden houden is een vereiste
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 4: Ik ben zo bang... deel 4
donderdag 5 augustus 2010 om 15:11
Goedemorgen
lekker slapen hoor Bo, hoop dat je snel wat opknapt
Noanne, met een rotte reden in het ziekenhuis, maar gelukkig kunnen nu wel al die onderzoeken gedaan worden. Sterkte vandaag
Zoeb wat een verhaal van die bordercollie
Voor alle vakantiegangers welkom terug. En ik ben benieuwd naar de foto's
Nu ga ik even niets doen, want ik moet ook wakker worden
lekker slapen hoor Bo, hoop dat je snel wat opknapt
Noanne, met een rotte reden in het ziekenhuis, maar gelukkig kunnen nu wel al die onderzoeken gedaan worden. Sterkte vandaag
Zoeb wat een verhaal van die bordercollie
Voor alle vakantiegangers welkom terug. En ik ben benieuwd naar de foto's
Nu ga ik even niets doen, want ik moet ook wakker worden
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
donderdag 5 augustus 2010 om 15:36
Robo, wat naar dat je je zo ziek voelt. Ik las iets over een been ergens, wat is er aan de hand met je been? Heb je er veel pijn aan, of is het te dragen? Probeer inderdaad maar te rusten, je lijf heeft het even zwaar nu.
Noanne, ik had je nog niet eerder gelezen op dit topic, maar ik begrijp dat jij je momenteel ook in een onzekere situatie bevindt. Ik wil je veel sterkte en kracht toewensen, hopelijk kun je hier wat steun vinden. Staan er nog wat onderzoeken op het programma nu je in het ziekenhuis ligt?
Gelukkeling, zat jij ook in de lappenmand? Pijn aan je kaak is zeer onprettig, ik hoop dat de oefeningen je zullen helpen.
Die reis van ons, het was af en toe wel spannend. We zijn vaker in Indonesië geweest en met de uitgebreide voorbereiding voor vertrek hadden we weinig problemen voorzien. Toch deden er zich wat moeilijkheden voor. Het grootste probleem was nog wel het vervoer. Auto's in Indonesië hebben standaard geen gordel, de wegen waren zeer, maar dan ook zeer slecht en de reisduur daarom erg lang. Chauffeurs rijden als gekken en in combinatie met donkerte en slecht weer leverde dat spannende momenten op. Wij hebben ons bij tijd en wijle nogal onverantwoordelijke ouders gevoeld. Echter hebben we vooral enorm genoten. Het was zeer bijzonder en intiem, dat wij daar zo met z'n drietjes waren in de meest adembenemende omgevingen. En mijn dochter was werkelijk ontzettend lief! Geen één keer gehuild in het vliegtuig of de auto, ik was degene die mekkerde We kregen mede door haar leuk contact met de lokale bevolking en dat leverde bijzondere situaties op. Op Flores hebben we een heel leuk Noors stel ontmoet, beiden ook arts en zij hadden eveneens een kleintje mee rond de leeftijd van H. We hebben in die week regelmatig op elkaars kinderen gepast, zodat mijn man en ik (en zij ook) konden duiken en snorkelen. Ik heb wel het idee dat H heeft genoten. De schoonheid van het land maakt ze natuurlijk niet bewust mee, maar haar blije ouders die alle tijd voor haar hebben, dat heeft ze zeker gemerkt. Ze was de hele reis gezellig en vrolijk, is niet ziek geweest en heeft gesmuld van de verschillende soorten fruit. Toch zouden we niet meer zo snel naar een ontwikkelingsland gaan met zo'n kleintje, de voorzieningen waren (muv Bali) gewoon zeer slecht. Reeds in Nederland geboekte (en betaalde) hotels waren regelmatig overboekt waardoor we werden gedropt in een slecht hotel, hotels die zeiden bepaalde faciliteiten te hebben hadden dat uiteindelijk toch niet, vluchten werden last minute geannuleerd, allemaal niet zo handig met een baby. Reizen met een kleintje is absoluut geweldig, maar de volgende keer wordt het toch eerder Noord-Amerika dan Zuidoost-Azië. Totdat ze wat ouder is, dan gaan we weer verder waar we nu gebleven zijn. Maar dan in het laagseizoen.
Noanne, ik had je nog niet eerder gelezen op dit topic, maar ik begrijp dat jij je momenteel ook in een onzekere situatie bevindt. Ik wil je veel sterkte en kracht toewensen, hopelijk kun je hier wat steun vinden. Staan er nog wat onderzoeken op het programma nu je in het ziekenhuis ligt?
Gelukkeling, zat jij ook in de lappenmand? Pijn aan je kaak is zeer onprettig, ik hoop dat de oefeningen je zullen helpen.
Die reis van ons, het was af en toe wel spannend. We zijn vaker in Indonesië geweest en met de uitgebreide voorbereiding voor vertrek hadden we weinig problemen voorzien. Toch deden er zich wat moeilijkheden voor. Het grootste probleem was nog wel het vervoer. Auto's in Indonesië hebben standaard geen gordel, de wegen waren zeer, maar dan ook zeer slecht en de reisduur daarom erg lang. Chauffeurs rijden als gekken en in combinatie met donkerte en slecht weer leverde dat spannende momenten op. Wij hebben ons bij tijd en wijle nogal onverantwoordelijke ouders gevoeld. Echter hebben we vooral enorm genoten. Het was zeer bijzonder en intiem, dat wij daar zo met z'n drietjes waren in de meest adembenemende omgevingen. En mijn dochter was werkelijk ontzettend lief! Geen één keer gehuild in het vliegtuig of de auto, ik was degene die mekkerde We kregen mede door haar leuk contact met de lokale bevolking en dat leverde bijzondere situaties op. Op Flores hebben we een heel leuk Noors stel ontmoet, beiden ook arts en zij hadden eveneens een kleintje mee rond de leeftijd van H. We hebben in die week regelmatig op elkaars kinderen gepast, zodat mijn man en ik (en zij ook) konden duiken en snorkelen. Ik heb wel het idee dat H heeft genoten. De schoonheid van het land maakt ze natuurlijk niet bewust mee, maar haar blije ouders die alle tijd voor haar hebben, dat heeft ze zeker gemerkt. Ze was de hele reis gezellig en vrolijk, is niet ziek geweest en heeft gesmuld van de verschillende soorten fruit. Toch zouden we niet meer zo snel naar een ontwikkelingsland gaan met zo'n kleintje, de voorzieningen waren (muv Bali) gewoon zeer slecht. Reeds in Nederland geboekte (en betaalde) hotels waren regelmatig overboekt waardoor we werden gedropt in een slecht hotel, hotels die zeiden bepaalde faciliteiten te hebben hadden dat uiteindelijk toch niet, vluchten werden last minute geannuleerd, allemaal niet zo handig met een baby. Reizen met een kleintje is absoluut geweldig, maar de volgende keer wordt het toch eerder Noord-Amerika dan Zuidoost-Azië. Totdat ze wat ouder is, dan gaan we weer verder waar we nu gebleven zijn. Maar dan in het laagseizoen.
donderdag 5 augustus 2010 om 15:39
[quote]Netje-67 schreef op 05 augustus 2010 @ 14:42:
Mijn moeder heeft er af en toe nog steeds last van dat ze zich op het ene moment prima voelt, en het andere zó intens moe... Maar zij heeft geen chemo gehad.
Dit heb ik ook heel lang gehad, echt onverklaarbare moeheid. Je loopt lekker te winkelen en ineens lijkt het wel of alle energie uit je wegstroomt, alsof je ''leegloopt'' bij wijze van spreken en weet je haast niet hoe je thuis moet komen....
Ik heb ook geen chemo gehad, alleen die grote operatie voor de baarmoederhalskanker.
Netje wat erg voor jullie, je krijgt toch weer hoop, dat zit nu eenmaal in de mens en gelukkig maar, want anders was het een trieste boel.
Sterkte
Mijn moeder heeft er af en toe nog steeds last van dat ze zich op het ene moment prima voelt, en het andere zó intens moe... Maar zij heeft geen chemo gehad.
Dit heb ik ook heel lang gehad, echt onverklaarbare moeheid. Je loopt lekker te winkelen en ineens lijkt het wel of alle energie uit je wegstroomt, alsof je ''leegloopt'' bij wijze van spreken en weet je haast niet hoe je thuis moet komen....
Ik heb ook geen chemo gehad, alleen die grote operatie voor de baarmoederhalskanker.
Netje wat erg voor jullie, je krijgt toch weer hoop, dat zit nu eenmaal in de mens en gelukkig maar, want anders was het een trieste boel.
Sterkte
donderdag 5 augustus 2010 om 15:53
Hai Milaatje ik ga er eens lekker voor zitten om te lezen over alle perikelen daar in dat verre Indonesië! Het vervoer is inderdaad heel slecht en de wegen zeker ook. Het zal inderdaad niet altijd volgens de Nederlandse ''veiligheids''richtlijnen hebben gekund, nooit denk ik. Je vergeeft het jezelf niet als er echt iets ernstigs gebeurt natuurlijk, dat is zo. Maar aan de andere kant, als H ouder was geweest had het ook niet fijn geweest, nu loopt ze nog niet en heb je haar nog redelijk onder controle qua actieradius zeg maar. Deze reis pakken ze i.i.g. niet meer van jullie af!
Heerlijk ook weer een beetje genieten van de luxe van je huis nu en van de stapels was. Moet je al snel weer werken?
Heerlijk ook weer een beetje genieten van de luxe van je huis nu en van de stapels was. Moet je al snel weer werken?
donderdag 5 augustus 2010 om 16:07
Zoveel pagina's hier, ik weet echt even niet hoe ik het bij moet houden. Ik mis echt even alles.
Bo ik lees dat de chemo dip weer heeft toegeslagen, bah. Wat er niet veilig is in het bos moet ik teruglezen. (in het bos zijn de wilde dieren!)
Hier alles goed, druk wel hoor! Maar heel fijn en bijzonder allemaal. Hoe zo'n wezentje er helemaal is en zich totaal overgeeft aan je.
Bo ik lees dat de chemo dip weer heeft toegeslagen, bah. Wat er niet veilig is in het bos moet ik teruglezen. (in het bos zijn de wilde dieren!)
Hier alles goed, druk wel hoor! Maar heel fijn en bijzonder allemaal. Hoe zo'n wezentje er helemaal is en zich totaal overgeeft aan je.
donderdag 5 augustus 2010 om 17:34
Zo, zoon ligt op buik en ik ga per pagina lezen!
Bo in het bos zijn geen wilde dieren maar wilde jagers dus. Waarom zouden ze op een hond schieten, dat is toch van de zotte!
En Joe verzameld schoenveters hahaha.
Gelukkeling lijkt me niet fijn zoals het vroeger in Frankrijk was. Ze is er hier tm zondag en ik vind dr echt fijn.
Leo mooie glitter hoor, hoop dat ie er niet op lijkt
(hij lijkt als 2 druppels water op mijn vriend)
Zoebie wat gaaf een bruidspaar! (heb ik eindelijk een reden om te trouwen haha)
Bo in het bos zijn geen wilde dieren maar wilde jagers dus. Waarom zouden ze op een hond schieten, dat is toch van de zotte!
En Joe verzameld schoenveters hahaha.
Gelukkeling lijkt me niet fijn zoals het vroeger in Frankrijk was. Ze is er hier tm zondag en ik vind dr echt fijn.
Leo mooie glitter hoor, hoop dat ie er niet op lijkt
(hij lijkt als 2 druppels water op mijn vriend) Zoebie wat gaaf een bruidspaar! (heb ik eindelijk een reden om te trouwen haha)
donderdag 5 augustus 2010 om 18:06
Toen mijn ruggeprik op de rol stond zondag moesten ze eerst een infuus aanleggen. Ze prikte eerst mis 'oeps die ging erdoor'. Ik moest aan je denken, bij mij ging het wel doordat 'de verlossing' eraan kwam maar het is echt niet fijn.
Okkie (laten we hem hier maar zo blijven noemen ja!) deed het goed afgelopen nacht. Wel elke 2 uur wakker (melk!) maar daarna wel meteen slapen. Ik heb gelukkig afgelopen weken veel uren gemaakt.
Hij ligt nu nog op mijn mijn borst te slapen en ik heb alles bijgelezen!
Okkie (laten we hem hier maar zo blijven noemen ja!) deed het goed afgelopen nacht. Wel elke 2 uur wakker (melk!) maar daarna wel meteen slapen. Ik heb gelukkig afgelopen weken veel uren gemaakt.
Hij ligt nu nog op mijn mijn borst te slapen en ik heb alles bijgelezen!
donderdag 5 augustus 2010 om 19:59
donderdag 5 augustus 2010 om 20:22
Ach ja de Okkie! ik weet het nog, mijn zussen broer en ik hadden de Donald Duck en later de Pep, maar die kennen jullie vast niet meer.
Phoehee ik las in de krant vandaag dat een op de twaalf vrouwen een depressie heeft na de geboorte van hun kind, veel meer dan aanvankelijk gedacht werd, niet iedereen durft over zijn gevoelens/angsten te praten. Ik had het ook, mede door de doorwaakte nachten en de gevoelens van wanhoop, die het hebben van een huilbaby met zich meebrachten. Bovendien een hork van een man die rustig zei: zorg dat dat jong zijn muil houdt ik moet morgen werken
Toen was het al mis eigenlijk, maar dat is een heel ander verhaal.
Wat ik hiermee wil zeggen? Eigenlijk alleen maar, let op, niet wegstoppen als je zulke gevoelens zou hebben, dat heb ik toen wel gedaan omdat ik me al een slechte moeder voelde, want baby huilde de hele tijd.
Phoehee ik las in de krant vandaag dat een op de twaalf vrouwen een depressie heeft na de geboorte van hun kind, veel meer dan aanvankelijk gedacht werd, niet iedereen durft over zijn gevoelens/angsten te praten. Ik had het ook, mede door de doorwaakte nachten en de gevoelens van wanhoop, die het hebben van een huilbaby met zich meebrachten. Bovendien een hork van een man die rustig zei: zorg dat dat jong zijn muil houdt ik moet morgen werken
Toen was het al mis eigenlijk, maar dat is een heel ander verhaal.
Wat ik hiermee wil zeggen? Eigenlijk alleen maar, let op, niet wegstoppen als je zulke gevoelens zou hebben, dat heb ik toen wel gedaan omdat ik me al een slechte moeder voelde, want baby huilde de hele tijd.
vrijdag 6 augustus 2010 om 06:59
Ik had laaste drie chemo amper meer kon. Werd iets verlaagd dokter zei eerder moest zeggen. Wist ik veel dacht moet gewoon. Maar darmen deden amper meer en veel vocht vasthouden. Toen iets lager dat voelde iets beter. Maar weet nog robo eerste dagen naar chemo kapot was. Lag veel op bed slapen wachten. En bot pijn brr. Ik hoop je snel iets beter voel hoor. Ik zei altijd rot tak kuur heet anders mar takken kuur punt uit. Netje sterkte vreselijk rot ziekte En bo je zeur niet iedereen weet die zo kuur krijg mega zwaar is. Knuffels iedereen. Gisteren ruzie op werk bah. Maar goed was zat sommige kantjes aflopen. En ik vraag om hulp uit kan zoeken. Woest was ik was bijna van plan weg te gaan. Want ging nog man op mijn afreageren die begeleiding hoor te geven. Wat een vent leiding was ver te zoeken zootje kort om. Tja kijken maar nu gaat maar zal wel hem net als gisteren goed waarheid zeggen. Pff hierna week nog dan drie weken vrij echt aan toe. Tja die moeheid blijf ja ik slaap best veel echt nodig. Leuke foto,s zoebie. Pff verhaal van die hond ja echt beschem engel kan niet anders. Joh robo praat effe met dokter iets om laag kan. Bij mijn werd gezegd geen kwaad kon dat gedaan werd. Want ik werd echt te ziek moet zoveel huilen wilde niets meer. toen. Mijn hart zit nog vol verdriet tja is moet werken anders. Maar goed zet door het moet werk enkel niet meer over gezegd. Nu deze week 44 uur het is genoeg zo heb contract half jaar tot februari Ik hoop zoveel kan sparen eerder kan stoppen. Ik hoor 36 uur te werken maar steeds geen vrij had maandagmiddag vrij moeten zijn te druk pff. Maar goed is niet anders nu weekend. Ook rot zoebie op werk zo met je dagen om wordt gegaan. .
vrijdag 6 augustus 2010 om 08:33
Bo ik hoop dat je je vandaag iets beter voelt en dat de zon bij je schijnt.
Anita, nog één week. Ik neem nog steeds diep mijn pet voor je af hoeveel uren jij maakt met dat zware werk. Ik klaag wel, maar ik heb eigenlijk een luizenbaantje vergeleken bij jou.
Bah Gelukkeling wat een a sociale vent. Het is toch ook zijn kind.
Goed te begrijpen dat je daar niet mee verder kon.
Anita, nog één week. Ik neem nog steeds diep mijn pet voor je af hoeveel uren jij maakt met dat zware werk. Ik klaag wel, maar ik heb eigenlijk een luizenbaantje vergeleken bij jou.
Bah Gelukkeling wat een a sociale vent. Het is toch ook zijn kind.
Goed te begrijpen dat je daar niet mee verder kon.
vrijdag 6 augustus 2010 om 09:37
Goedemorgen allemaal,
Bo, hoe gaat het vandaag, heb je lekker geslapen? Ellendig hoor, de chemodip. Bah.
In het dorp naast mijn dorp is een folkloristisch festival bezig. Uit wel 15 landen dansgroepen. Die Indiërs kregen voor een groot deel geen visum, dus in plaats van met z'n 25-en zijn ze nu met z'n 5-en. 3 trommelspelers en 2 dansers. Ziet er niet uit natuurlijk, de choreografieën zijn overduidelijk voor een hele groep.
Is het erg gemeen als ik het allemaal slapstick vind? Ja he?
Er is ook een groep uit de Vogezen! Vandaar dat ik er over begin. Ik hoop dat ik ze nog te zien krijg, ik loop ze steeds mis op de een of andere manier....
Poeh, ligt je zoon op zijn buik? Moet dat tegenwoordig? Om te slapen ook? In de tijd dat Fien een baby was moesten de baby's op hun zij, eventueel gestut met handdoeken om ze zo te laten liggen en dan om de paar uur omdraaien tegen de voorkeurshouding. Nu is het weer anders dus.
Hoe is het met jou? Voel je je weer goed na de bevalling?
Bo, hoe gaat het vandaag, heb je lekker geslapen? Ellendig hoor, de chemodip. Bah.
In het dorp naast mijn dorp is een folkloristisch festival bezig. Uit wel 15 landen dansgroepen. Die Indiërs kregen voor een groot deel geen visum, dus in plaats van met z'n 25-en zijn ze nu met z'n 5-en. 3 trommelspelers en 2 dansers. Ziet er niet uit natuurlijk, de choreografieën zijn overduidelijk voor een hele groep.
Is het erg gemeen als ik het allemaal slapstick vind? Ja he?
Er is ook een groep uit de Vogezen! Vandaar dat ik er over begin. Ik hoop dat ik ze nog te zien krijg, ik loop ze steeds mis op de een of andere manier....
Poeh, ligt je zoon op zijn buik? Moet dat tegenwoordig? Om te slapen ook? In de tijd dat Fien een baby was moesten de baby's op hun zij, eventueel gestut met handdoeken om ze zo te laten liggen en dan om de paar uur omdraaien tegen de voorkeurshouding. Nu is het weer anders dus.
Hoe is het met jou? Voel je je weer goed na de bevalling?
vrijdag 6 augustus 2010 om 09:39
Goedemorgen lieve meiden,
Bo ben je ietsjes beter vandaag? ik hoop het met heel mijn hart!
Anita wat ben je nog steeds aan het bikkelen! Het is zo vreselijk om ruzie te hebben! ik kan er erg slecht tegen, het vreet me op vanbinnen. Ik hoop dat vandaag alles weer in orde komt en dat de juiste mensen hun excuses kunnen maken. Leve de vakantie, nog een dikke week.....
Voor jou is het in orde nu je rooster Zoebie? bij ons maakte ik altijd de roosters en dat was een klus zal ik je zeggen, de een wilde niet op woensdag, de ander niet op donderdag en ga zo maar door. Zolang iedereen er was; no problemo, maar in vakantietijd heel moeilijk.Nu hebben ze een roosterprogramma van Square en is mijn leidinggevende het gaan doen. Binnen de twee maanden moesten we een vast rooster gaan werken, want het was haar te moeilijk om de boel sluitend te krijgen.
Ja het is een triest verhaal mijn franse huwelijk, buiten de depressieve gevoelens, de huilbaby ook nog de teleurstelling om het feit het allemaal in mijn eentje te moeten doen, ik was er kapot van. Heb het toch bij elkaar nog tien jaar volgehouden, je wilt niet falen, achteraf erg zonde van mijn tijd maar ja.
Bo ben je ietsjes beter vandaag? ik hoop het met heel mijn hart!
Anita wat ben je nog steeds aan het bikkelen! Het is zo vreselijk om ruzie te hebben! ik kan er erg slecht tegen, het vreet me op vanbinnen. Ik hoop dat vandaag alles weer in orde komt en dat de juiste mensen hun excuses kunnen maken. Leve de vakantie, nog een dikke week.....
Voor jou is het in orde nu je rooster Zoebie? bij ons maakte ik altijd de roosters en dat was een klus zal ik je zeggen, de een wilde niet op woensdag, de ander niet op donderdag en ga zo maar door. Zolang iedereen er was; no problemo, maar in vakantietijd heel moeilijk.Nu hebben ze een roosterprogramma van Square en is mijn leidinggevende het gaan doen. Binnen de twee maanden moesten we een vast rooster gaan werken, want het was haar te moeilijk om de boel sluitend te krijgen.
Ja het is een triest verhaal mijn franse huwelijk, buiten de depressieve gevoelens, de huilbaby ook nog de teleurstelling om het feit het allemaal in mijn eentje te moeten doen, ik was er kapot van. Heb het toch bij elkaar nog tien jaar volgehouden, je wilt niet falen, achteraf erg zonde van mijn tijd maar ja.
vrijdag 6 augustus 2010 om 10:42
Ben ik weer; wat een schattige foto's Zoeb!
Zo lief, dat kleine lijfje naast het grote hondenlijf.
Hier zijn Sam en Joe rustig; ze hebben gisteren weer ontwormspul gehad en daar zijn ze altijd even van van de leg.
Ik ben zelf nog niks beter, dit is niet meer de "normale" chemomoeheid. Ik snap het niet, ik ben zo ontzettend moe dat ik wel kan huilen de hele tijd (en dat heb ik gisteren dan ook gedaan).
Vandaag bloedprikken, maandag ben ik erg benieuwd naar de uitslagen.
Ik weet steeds niet zo goed wat ik hier neer moet zetten; het gaat gewoon helemaal niet OK met me maar ik ben het ook zo zat om steeds met problemen te komen, begrijpen jullie?
Alleen lukt het gewoon niet deze week, niks lukt. Gisteren tijdens de afwas kreeg ik me toch een huilbui, het lukte me niet om de hapjespan op te tillen en dat werd me teveel.
Anita, ik snap je dus erg goed, qua moeheid. En wat grappig, ik noem de Taxol ook takkenchemo
Ik heb er minder last mee aan mijn maag dan met de Xeloda en Navelbine, maar die moeheid is echt vreselijk.
Goed dat jij gisteren gezegd hebt waar het op staat; laat je collega's maar eens goed helpen hoor!
Phoehee, geniet je van je zoon? Wat fijn dat hij goed drinkt, maar elke twee uur opstaan lijkt me toch vermoeiend...
Leo, wat geinig, een groep uit de Vogezen?? Ik ga zo eens Googlen om te kijken of ik kan vinden welke groep het is
Zo zie je maar, kom jij niet naar hier, dan komen de Vogezen wel naar jou!!
Gelukkeling, jouw Franse huwelijk, wat een nare tijd... En als ik dan lees dat je er 10 jaar bent gebleven, dan zet me dat enorm aan het denken. Ook over mijn eigen moeder, die ook geen fijn huwelijk had. Want er speelt zoveel mee, als je in een situatie blijft die niet goed is voor je, dat ik me er jaren later nog steeds wel eens vragen over stel.
Ik ben zo blij dat jij echt nieuw geluk hebt gevonden, nieuwe liefde.
Its, hoe gaat het bij jou? Moet je veel werken dit weekend, of gaan jij en Itsman lekker relaxen? Hier is het eindelijk weer beter weer, ik hoop bij jullie ook.
Milaatje, mijn been werd dik en hard, dus dachten ze aan trombose. Echo gehad, en dat was het niet. Maar er is wel iets voelbaar achter de spier, alleen is dat geen bloedvat maar iets anders. Daarna werd het been steeds dikker, oedeem, en we wachten nu de PETscan af om te kijken wat de oorzaak daarvan is.
Zo lief, dat kleine lijfje naast het grote hondenlijf.
Hier zijn Sam en Joe rustig; ze hebben gisteren weer ontwormspul gehad en daar zijn ze altijd even van van de leg.
Ik ben zelf nog niks beter, dit is niet meer de "normale" chemomoeheid. Ik snap het niet, ik ben zo ontzettend moe dat ik wel kan huilen de hele tijd (en dat heb ik gisteren dan ook gedaan).
Vandaag bloedprikken, maandag ben ik erg benieuwd naar de uitslagen.
Ik weet steeds niet zo goed wat ik hier neer moet zetten; het gaat gewoon helemaal niet OK met me maar ik ben het ook zo zat om steeds met problemen te komen, begrijpen jullie?
Alleen lukt het gewoon niet deze week, niks lukt. Gisteren tijdens de afwas kreeg ik me toch een huilbui, het lukte me niet om de hapjespan op te tillen en dat werd me teveel.
Anita, ik snap je dus erg goed, qua moeheid. En wat grappig, ik noem de Taxol ook takkenchemo
Ik heb er minder last mee aan mijn maag dan met de Xeloda en Navelbine, maar die moeheid is echt vreselijk.
Goed dat jij gisteren gezegd hebt waar het op staat; laat je collega's maar eens goed helpen hoor!
Phoehee, geniet je van je zoon? Wat fijn dat hij goed drinkt, maar elke twee uur opstaan lijkt me toch vermoeiend...
Leo, wat geinig, een groep uit de Vogezen?? Ik ga zo eens Googlen om te kijken of ik kan vinden welke groep het is
Zo zie je maar, kom jij niet naar hier, dan komen de Vogezen wel naar jou!!
Gelukkeling, jouw Franse huwelijk, wat een nare tijd... En als ik dan lees dat je er 10 jaar bent gebleven, dan zet me dat enorm aan het denken. Ook over mijn eigen moeder, die ook geen fijn huwelijk had. Want er speelt zoveel mee, als je in een situatie blijft die niet goed is voor je, dat ik me er jaren later nog steeds wel eens vragen over stel.
Ik ben zo blij dat jij echt nieuw geluk hebt gevonden, nieuwe liefde.
Its, hoe gaat het bij jou? Moet je veel werken dit weekend, of gaan jij en Itsman lekker relaxen? Hier is het eindelijk weer beter weer, ik hoop bij jullie ook.
Milaatje, mijn been werd dik en hard, dus dachten ze aan trombose. Echo gehad, en dat was het niet. Maar er is wel iets voelbaar achter de spier, alleen is dat geen bloedvat maar iets anders. Daarna werd het been steeds dikker, oedeem, en we wachten nu de PETscan af om te kijken wat de oorzaak daarvan is.
