Psyche
alle pijlers
Ik heb een trauma...
vrijdag 18 mei 2012 om 03:18
En ik werk er inmiddels hard aan om ermee te dealen. Het is echter zo verweven met het dagelijkse leven dat het soms zo moeilijk is...
De dood is overal. Op tv, op internet, in de krant. Mijn papa is dood. Een zelfverkozen dood. Vorig jaar maart, echter pas gevonden in april. Heel erg dood dus toen ik hem voor het laatst zag...ooit wilde ik patholoog anatoom worden. Ik heb meerdere doden gezien. Maar mijn papa....ik heb gegild, geschreeuwd en ik bleef er bijna in. En nu heb ik een trauma...alles blijft op mijn netvlies staan. De kou, zijn kou, voel ik nog steeds in mijn botten.
En dan het horen van zijn dood.... Op mijn werk. Door mijn vriend....het moment dat je letterlijk door de grond zakt....
Ik moest het even kwijt...kan niet slapen. Weer niet...
De dood is overal. Op tv, op internet, in de krant. Mijn papa is dood. Een zelfverkozen dood. Vorig jaar maart, echter pas gevonden in april. Heel erg dood dus toen ik hem voor het laatst zag...ooit wilde ik patholoog anatoom worden. Ik heb meerdere doden gezien. Maar mijn papa....ik heb gegild, geschreeuwd en ik bleef er bijna in. En nu heb ik een trauma...alles blijft op mijn netvlies staan. De kou, zijn kou, voel ik nog steeds in mijn botten.
En dan het horen van zijn dood.... Op mijn werk. Door mijn vriend....het moment dat je letterlijk door de grond zakt....
Ik moest het even kwijt...kan niet slapen. Weer niet...
vrijdag 18 mei 2012 om 03:27
Wat afschuwelijk! Gecondoleerd. Wat erg. Je vader moeten missen, is al erg, dat weet ik. Mijn vader is ook vorig jaar in maart overleden. Als hij er zelf voor gekozen heeft lijkt het me niet te verteren. Wat heftig dat je hem nog hebt gezien zo lang na zijn overlijden. Wilde je dat zelf? Of was je gevraagd hem te identificeren?
vrijdag 18 mei 2012 om 04:12
Mijn vader was psychisch gewoon heel erg ziek, ik kan alleen maar hopen dat hij nu zijn rust heeft....
Hij was 11 dagen vermist. Toen werd hij ergens bij een park op de parkeerplaats in zijn auto gevonden. We hadden hem als vermist opgegeven. Door omstandigheden beschikten we niet over een schone set kleren en dus wilden ze hem zo niet opbaren aan ons. Toen ik hem zag was hij al bijna 2 weken dood....en dat is zo ontzettend dood. Ze hadden ons verzekerd dat het wel meeviel....niet dus. Het viel helemaal niet mee!!
Die kou en die geur, het achtervolgt me zo ontzettend. Ik ben pas 25 en ik heb geen papa meer. Niet bij mijn afstuderen, niet bij mijn trouwen, nooit meer. En ik vind dat echt even ontzettend oneerlijk.
Dankjewel voor de lieve knuffels en rafaella, jij ook gecondoleerd. Ik ga even een stukje met mijn hondje wandelen, misschien kan ik dan eindelijk weer eens huilen en daarna slapen...
Hij was 11 dagen vermist. Toen werd hij ergens bij een park op de parkeerplaats in zijn auto gevonden. We hadden hem als vermist opgegeven. Door omstandigheden beschikten we niet over een schone set kleren en dus wilden ze hem zo niet opbaren aan ons. Toen ik hem zag was hij al bijna 2 weken dood....en dat is zo ontzettend dood. Ze hadden ons verzekerd dat het wel meeviel....niet dus. Het viel helemaal niet mee!!
Die kou en die geur, het achtervolgt me zo ontzettend. Ik ben pas 25 en ik heb geen papa meer. Niet bij mijn afstuderen, niet bij mijn trouwen, nooit meer. En ik vind dat echt even ontzettend oneerlijk.
Dankjewel voor de lieve knuffels en rafaella, jij ook gecondoleerd. Ik ga even een stukje met mijn hondje wandelen, misschien kan ik dan eindelijk weer eens huilen en daarna slapen...
vrijdag 18 mei 2012 om 04:21
quote:_ebba schreef op 18 mei 2012 @ 04:12:
Mijn vader was psychisch gewoon heel erg ziek, ik kan alleen maar hopen dat hij nu zijn rust heeft....
Hij was 11 dagen vermist. Toen werd hij ergens bij een park op de parkeerplaats in zijn auto gevonden. We hadden hem als vermist opgegeven. Door omstandigheden beschikten we niet over een schone set kleren en dus wilden ze hem zo niet opbaren aan ons. Toen ik hem zag was hij al bijna 2 weken dood....en dat is zo ontzettend dood. Ze hadden ons verzekerd dat het wel meeviel....niet dus. Het viel helemaal niet mee!!
Die kou en die geur, het achtervolgt me zo ontzettend. Ik ben pas 25 en ik heb geen papa meer. Niet bij mijn afstuderen, niet bij mijn trouwen, nooit meer. En ik vind dat echt even ontzettend oneerlijk.
Dankjewel voor de lieve knuffels en rafaella, jij ook gecondoleerd. Ik ga even een stukje met mijn hondje wandelen, misschien kan ik dan eindelijk weer eens huilen en daarna slapen...Aaah lieverd wat erg voor je,Verschrikkelijk hoe het is gegaan.
Mijn vader was psychisch gewoon heel erg ziek, ik kan alleen maar hopen dat hij nu zijn rust heeft....
Hij was 11 dagen vermist. Toen werd hij ergens bij een park op de parkeerplaats in zijn auto gevonden. We hadden hem als vermist opgegeven. Door omstandigheden beschikten we niet over een schone set kleren en dus wilden ze hem zo niet opbaren aan ons. Toen ik hem zag was hij al bijna 2 weken dood....en dat is zo ontzettend dood. Ze hadden ons verzekerd dat het wel meeviel....niet dus. Het viel helemaal niet mee!!
Die kou en die geur, het achtervolgt me zo ontzettend. Ik ben pas 25 en ik heb geen papa meer. Niet bij mijn afstuderen, niet bij mijn trouwen, nooit meer. En ik vind dat echt even ontzettend oneerlijk.
Dankjewel voor de lieve knuffels en rafaella, jij ook gecondoleerd. Ik ga even een stukje met mijn hondje wandelen, misschien kan ik dan eindelijk weer eens huilen en daarna slapen...Aaah lieverd wat erg voor je,Verschrikkelijk hoe het is gegaan.
vrijdag 18 mei 2012 om 05:18
Wat verschrikkelijk. Ik kan mij voorstellen dat het helemaal niet meevalt. Ik zou echt prof.hulp erbij zoeken voor je trauma. Soms zijn dingen gewoon niet zelf op te lossen.
Heb je verder nog wel familie of vrienden waar je erover kan praten?
Hier kan je ook iig je ei kwijt als je daar behoefte aan hebt.
Sterkte
Heb je verder nog wel familie of vrienden waar je erover kan praten?
Hier kan je ook iig je ei kwijt als je daar behoefte aan hebt.
Sterkte
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 18 mei 2012 om 05:28
Jij ook bedankt ebba. Rouw is zo moeilijk, zo pijnlijk. Wat mij zo tegenviel, is dat het gemis eigenlijk alleen maar erger word. Eerst is er de schrik, de klap van het verlies en alle drukte daarom heen. En dan word het steeds stiller en steeds leger en voor mij lijkt het wel of het gemis steeds groter word. Het duurt steeds langer dat ik hem niet heb gezien. Ik droom ook vaak heel naar. Hoe is dat met jou? Ben je er de hele dag mee bezig of zijn het monenten of dagen dat het je aanvliegt?
Dat moment dat je daar beschrijft, dat je je vader hebt gezien toen hij al was overleden, dat komt idd over als een trauma. Wat moeilijk voor je! Die geur en die kilte, dat het allemaal zo vers in je geheugen ligt. En je bent nog zo jong ook. Denk idd dat het goed zou zijn al zou je daar trauma therapie voor zou krijgen. EMDR bijvoorbeeld.
Hoe was dat voor jou, dat je vader geestelijk ziek was?
Dat moment dat je daar beschrijft, dat je je vader hebt gezien toen hij al was overleden, dat komt idd over als een trauma. Wat moeilijk voor je! Die geur en die kilte, dat het allemaal zo vers in je geheugen ligt. En je bent nog zo jong ook. Denk idd dat het goed zou zijn al zou je daar trauma therapie voor zou krijgen. EMDR bijvoorbeeld.
Hoe was dat voor jou, dat je vader geestelijk ziek was?
vrijdag 18 mei 2012 om 08:03
vrijdag 18 mei 2012 om 08:11
allereerst een dikke knuffel! Wat erg voor je.. En alsof ik mijn eigen verhaal hier lees. Mijn vader heeft 2 maanden geleden ook voor zijn eigen dood gekozen was depressief dat wisten we.. Maar het leek erop dat hij er weer uit krabbelde. Jaren ben ik bang geweest dat hij het zichzelf aan zou doen, en dan opeens de dag dat het echt waar word.. Vreselijk is het! En de vragen hier houden niet op. Ben zelf ook 25 was een echt papa's kindje. Ik herken veel dingen in je verhaal.. Het lijkt alsof de hele wereld instort. En alles gaat maar door, de wereld draait maar door.. Heel veel sterkte vanaf deze kant. Vreselijk!
vrijdag 18 mei 2012 om 08:25
Ik kan me voorstellen dat dat beeld en die geur je achtervolgen. Dat is ook niet niks. Ik vind het ook onverantwoord dat ze jou daaraan blootgesteld hebben.
Meid, dikke knuffel. Dood is zo onomkeerbaar.
Het is zo definitief.
Hoewel ik zelf ontzettend in de knoop zit met de dood, kan ik je wel vertellen dat de geur van het leven en de dingen die het waard maken om niet te denken aan dat ene, overal om ons heen zijn. De bomen, de paardenbloemen en boterbloemen. Vrienden die elk moment voor je klaar staan en familie. Shampoo of (in mijn geval) een ouwe nieuwe auto. Vivaforum, waar zoveel belangeloos hulp wordt geboden.
Ik hoop dat al deze dingen wat wegneemt voor je. De gedachten in je hoofd. En jij helpt me weer met mijn ervaringen. Gewoon omdat ik hoop wat te kunnen veranderen voor jou en iets te kunnen verzachten. Net zoals anderen dat voor mij gedaan hebben en nog steeds doen.
Sterkte meid.
Meid, dikke knuffel. Dood is zo onomkeerbaar.
Het is zo definitief.
Hoewel ik zelf ontzettend in de knoop zit met de dood, kan ik je wel vertellen dat de geur van het leven en de dingen die het waard maken om niet te denken aan dat ene, overal om ons heen zijn. De bomen, de paardenbloemen en boterbloemen. Vrienden die elk moment voor je klaar staan en familie. Shampoo of (in mijn geval) een ouwe nieuwe auto. Vivaforum, waar zoveel belangeloos hulp wordt geboden.
Ik hoop dat al deze dingen wat wegneemt voor je. De gedachten in je hoofd. En jij helpt me weer met mijn ervaringen. Gewoon omdat ik hoop wat te kunnen veranderen voor jou en iets te kunnen verzachten. Net zoals anderen dat voor mij gedaan hebben en nog steeds doen.
Sterkte meid.
vrijdag 18 mei 2012 om 10:28
Hem zien is een bevestiging dat hij er echt niet meer is... maar na twee weken is dat een naar beeld. Ik heb er zelf een jaar over gedaan om het beeld van mijn vader in kist kwijt te raken en hem voor me te zien hoe hij was tijdens zijn leven, gezond en wel. Ik denk dat die beelden bij jou ook weer bovenkomen, samen met de goede herinneringen. Het was een gruwelijke ervaring, sterkte in ieder geval....
vrijdag 18 mei 2012 om 10:33
quote:-no-nick- schreef op 18 mei 2012 @ 10:17:
_ebba sterkte
Wat ik mij afvraag, waarom ben je gaan kijken? Dat gedeelte snap ik niet...
Ik denk dat dat voor iedereen anders kan liggen.
Ik persoonlijk zou gaan kijken om echt echt zeker te weten of hij het wel is..
Ik zou op zo'n moment niet echt nadenken over het eventuele trauma wat ik op zou kunnen lopen.
_ebba sterkte
Wat ik mij afvraag, waarom ben je gaan kijken? Dat gedeelte snap ik niet...
Ik denk dat dat voor iedereen anders kan liggen.
Ik persoonlijk zou gaan kijken om echt echt zeker te weten of hij het wel is..
Ik zou op zo'n moment niet echt nadenken over het eventuele trauma wat ik op zou kunnen lopen.
vrijdag 18 mei 2012 om 10:36
To, allereerst gecondoleerd. Zo jong je vader kwijt en dan ook nog een zelfgekozen dood. Pittig en heel moeilijk lijkt me dat! Ik was 30 toen mijn vader overleed, maar was overlijden door hartaanval en dat is toch heel anders.
Ik denk dat er wel een fout gemaakt is door je slecht voor te bereiden op zijn aanblik. Ze hadden je moeten waarschuwen dat het een naar gezicht zou zijn. Zij zijn het gewend, maar jij niet. Kan me wel voorstellen dat je bent gaan kijken als bevestiging van zijn dood en afscheid.
Er is hier ook een topic op viva voor mensen die een ouder kwijt zijn. Voel je vrij om mee te schrijven!
Ik ben mijn mama of papa kwijt
Ik denk dat er wel een fout gemaakt is door je slecht voor te bereiden op zijn aanblik. Ze hadden je moeten waarschuwen dat het een naar gezicht zou zijn. Zij zijn het gewend, maar jij niet. Kan me wel voorstellen dat je bent gaan kijken als bevestiging van zijn dood en afscheid.
Er is hier ook een topic op viva voor mensen die een ouder kwijt zijn. Voel je vrij om mee te schrijven!
Ik ben mijn mama of papa kwijt
