Psyche
alle pijlers
Ik weet het even niet meer
donderdag 15 september 2011 om 12:21
Ben bijna wanhoop nabij...Ik weet ook niet of het hier hoort maar dat hoor ik dan wel.
Zit in een lastige situatie en graag zou ik willen weten hoe jullie erover dachten of tips, adviezen.
Ik heb afgelopen December mijn vader verloren aan kanker, een jaar samen met mn moeder voor m gezorgd tot het einde, thuis.
Nu hebben we te horen gekregen dat mijn moeder longkanker heeft en kan niet worden geopereerd. Is een heel klein plekje wat ze weg gaan proberen te krijgen met chemo. Ligt nu in zh voor chemo.
Wat wil nu het geval, ze trekt enorm aan me en eist dat ik 12 uur per dag bij haar thuis ben om te verzorgen. Ze doet zieker voor dan ze is hebben we al in de gatenen d everpleegster ook in het ziekenhuis. In het ziekenhuis zeiden ze ook, lopen en gewoon dingen doen, ja maar zegt ze dan, ik word ziek van chemo, hoeft niet wordt er gezegd
Het is een klein plekje wat ze hebben gevonden maar ze ligt thuis hele dag op de bank, doet niks dan alleen maar wachten tot ze dood gaat, zegt ze ook. Ik ga snel dood. Ze loopt alles al te verdelen (inboedel). In het ziekenhuis zeggen ze ookal, mevr, u kan lopen en na deze dagen chemo...ze is actiever dan ik....Als er visite komt heeft ze hoogste woord en is ze ineens heel vrolijk. Ze kan ook weinig hebben , qua pijn, normaal gesproken al.
Vlak voor ze het ziekenhuis in ging, ze moest overal heen met de auto , naar de stad en boodschappen doen en ze wilt niet alleen want stel je voor dat ze neervalt.
Nu wil het geval dat ik zelf al niet mobiel ben door ongeluk paar jaar geleden en veel last heb van been en rug. Toen we dit deden naar de stad, ze liep sneller dan ik en vloog overal heen.
Ik loop al weken voor dr te zorgen afgelopen Maandag heb ik gezegd, Ma het is niet niks wat je hebt, maar ik voel me niet top, mijn lichaam wil even niet meer. Ik ben ook even aan rust toe en bakkie koffie drinken bij vriendinnen enzo. Ben sinds dien nergens meer geweest, alleen maar bij haar. Kreeg ik t ehoren, stel je niet aan, ik ga dood en jij hebt alleen maar pijn en daar heb je medicijnen voor en wie is er belangrijker, je vrienden of ik?
Toen klapt eik dicht. Draaide thuis helemaal door, ik heb ook 2 kinderen, oudste is 17, die sta me nu ook heel goed bij en paar vriendinnen, want mijn energie is helemaal nihil. Ik heb ook nog een zoon die autistisch is, dus vraagt aandacht en geduld. Maar ikkrijg dta niet aan verstand van mn moeder gebracht. Ze wilt geen thuishulp, geen vreemde mensen over de vloer en ik sta ondertussen met rug tegen de muur. Ik heb ook een jongere zusje, die werkt hele dagen en komt met allerlei cadeaus naar me ma en heb haar ookal gevraagd, zorg jij voor Ma want ik kan niet meer,, ben even op. Ja maar ik heb ook afspraken krijg ik te horen.........
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat ik adviezen krijg of iets.
Dank je wel voor het lezen in iedergeval.
Zit in een lastige situatie en graag zou ik willen weten hoe jullie erover dachten of tips, adviezen.
Ik heb afgelopen December mijn vader verloren aan kanker, een jaar samen met mn moeder voor m gezorgd tot het einde, thuis.
Nu hebben we te horen gekregen dat mijn moeder longkanker heeft en kan niet worden geopereerd. Is een heel klein plekje wat ze weg gaan proberen te krijgen met chemo. Ligt nu in zh voor chemo.
Wat wil nu het geval, ze trekt enorm aan me en eist dat ik 12 uur per dag bij haar thuis ben om te verzorgen. Ze doet zieker voor dan ze is hebben we al in de gatenen d everpleegster ook in het ziekenhuis. In het ziekenhuis zeiden ze ook, lopen en gewoon dingen doen, ja maar zegt ze dan, ik word ziek van chemo, hoeft niet wordt er gezegd
Het is een klein plekje wat ze hebben gevonden maar ze ligt thuis hele dag op de bank, doet niks dan alleen maar wachten tot ze dood gaat, zegt ze ook. Ik ga snel dood. Ze loopt alles al te verdelen (inboedel). In het ziekenhuis zeggen ze ookal, mevr, u kan lopen en na deze dagen chemo...ze is actiever dan ik....Als er visite komt heeft ze hoogste woord en is ze ineens heel vrolijk. Ze kan ook weinig hebben , qua pijn, normaal gesproken al.
Vlak voor ze het ziekenhuis in ging, ze moest overal heen met de auto , naar de stad en boodschappen doen en ze wilt niet alleen want stel je voor dat ze neervalt.
Nu wil het geval dat ik zelf al niet mobiel ben door ongeluk paar jaar geleden en veel last heb van been en rug. Toen we dit deden naar de stad, ze liep sneller dan ik en vloog overal heen.
Ik loop al weken voor dr te zorgen afgelopen Maandag heb ik gezegd, Ma het is niet niks wat je hebt, maar ik voel me niet top, mijn lichaam wil even niet meer. Ik ben ook even aan rust toe en bakkie koffie drinken bij vriendinnen enzo. Ben sinds dien nergens meer geweest, alleen maar bij haar. Kreeg ik t ehoren, stel je niet aan, ik ga dood en jij hebt alleen maar pijn en daar heb je medicijnen voor en wie is er belangrijker, je vrienden of ik?
Toen klapt eik dicht. Draaide thuis helemaal door, ik heb ook 2 kinderen, oudste is 17, die sta me nu ook heel goed bij en paar vriendinnen, want mijn energie is helemaal nihil. Ik heb ook nog een zoon die autistisch is, dus vraagt aandacht en geduld. Maar ikkrijg dta niet aan verstand van mn moeder gebracht. Ze wilt geen thuishulp, geen vreemde mensen over de vloer en ik sta ondertussen met rug tegen de muur. Ik heb ook een jongere zusje, die werkt hele dagen en komt met allerlei cadeaus naar me ma en heb haar ookal gevraagd, zorg jij voor Ma want ik kan niet meer,, ben even op. Ja maar ik heb ook afspraken krijg ik te horen.........
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat ik adviezen krijg of iets.
Dank je wel voor het lezen in iedergeval.
donderdag 15 september 2011 om 13:53
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 13:46:
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKERik probeer heel hard begrip te hebben voor deze reactie en dat lukt me niet.
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKERik probeer heel hard begrip te hebben voor deze reactie en dat lukt me niet.
donderdag 15 september 2011 om 13:53
Kikietje, heb jij kinderen? Turf jij iedere keer dat jij ze een schone broek geeft? Dat jij ze onder de douche zet? En schuif je dat later onder hun neus? Zo van, ik heb jou toen 350 x gedouchet, dus ik heb er nog 350 tegoed?
Ze moet helemaal niets! Een moeder kan toch zelf wel inzien dat haar kind ook nog een eigen gezin heeft? Doe is normaal, bellen omdat je van je ziekenhuiskamer naar beneden gebracht wil worden naar de taxi. Hoe haal je het in je hoofd? Je kunt ook misbruik van de situatie maken.
Ze moet helemaal niets! Een moeder kan toch zelf wel inzien dat haar kind ook nog een eigen gezin heeft? Doe is normaal, bellen omdat je van je ziekenhuiskamer naar beneden gebracht wil worden naar de taxi. Hoe haal je het in je hoofd? Je kunt ook misbruik van de situatie maken.
donderdag 15 september 2011 om 13:56
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 13:46:
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKERBen jij TO's moeder?
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKERBen jij TO's moeder?
donderdag 15 september 2011 om 13:56
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 13:46:
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKERUhhhh ja! maar ik ben ook niet mobiel!
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKERUhhhh ja! maar ik ben ook niet mobiel!
donderdag 15 september 2011 om 13:57
@ Kikietje: dat vind ik wel erg kort door de bocht. Als je als ouder voor je kind zorgt heb je er over het algemeen geen gezin naast, dat is namelijk je gezin dan. TO heeft ook nog kinderen, als alleenstaande moeder én haar gezondheid niet mee. Natuurlijk is enige hulp vanzelfsprekend maar het kán niet allemaal op haar schouders terecht komen. Erg onredelijk.
donderdag 15 september 2011 om 13:59
@Flowerlady, niet op reageren. Dat is er zo eentje die het kennelijk wel normaal vindt om even heen en weer te rijden om moeders van haar ziekenhuiskamer naar de uitgang van het ziekenhuis te brengen. Ik vind dat abnormaal. Ze smste je toch? Volgende keer niet meer reageren. Dan ben je druk met iets anders.
donderdag 15 september 2011 om 14:07
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 13:46:
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKER
Wat is jouw probleem? Iemand met kanker gaat niet per definitie gelijk dood hoor.
Heb je überhaupt wel de rest van de postings gelezen?
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKER
Wat is jouw probleem? Iemand met kanker gaat niet per definitie gelijk dood hoor.
Heb je überhaupt wel de rest van de postings gelezen?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 15 september 2011 om 14:14
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 13:46:
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKER
Wat een rare post. Heb je over het feit heen gelezen dat TO de afgelopen 2 jaar haar vader naar de dood begeleid heeft? Logisch dat zij bovenop de gevoelens van rouw en haar eigen lichamelijke klachten/de behoeftes van haar kinderen er niet om staat te springen haar moeder intensief te helpen. En al helemaal niet omdat moeder zich zieker voordoet dan ze is en hulp van anderen weigert.
TO, laat je niets aanpraten door je moeder en door dit soort posts. Je doet het goed en hebt het volste recht om je grenzen te stellen.
Beetje raar dat kinderen altijd lopen te zeuren zodra de zorg van hun ouders (tijdelijk) op hun schouders terecht komt. Hoeveel jaar heeft je moeder voor jou gezorgt en voor je klaar gestaan? Liep ze ook zo te zeuren dat het zo zwaar was? Het is iets heel naars en je hoort er gewoon te zijn voor haar, vooral nu, dag en nacht!!!!! ZE HEEFT KANKER
Wat een rare post. Heb je over het feit heen gelezen dat TO de afgelopen 2 jaar haar vader naar de dood begeleid heeft? Logisch dat zij bovenop de gevoelens van rouw en haar eigen lichamelijke klachten/de behoeftes van haar kinderen er niet om staat te springen haar moeder intensief te helpen. En al helemaal niet omdat moeder zich zieker voordoet dan ze is en hulp van anderen weigert.
TO, laat je niets aanpraten door je moeder en door dit soort posts. Je doet het goed en hebt het volste recht om je grenzen te stellen.
donderdag 15 september 2011 om 14:15
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:10:
Ik wist niet dat kanker ineens wordt gezien als een griepje... (Ben zeker de enige waarbij in de omgeving mensen met bosjes tegelijk chemo's ondergaan)Ach, mijn ouders zijn overleden en mijn schoonmoeder is aan de laatste loodjes bezig. Ik "ken" mijn kankergevallen.
Ik wist niet dat kanker ineens wordt gezien als een griepje... (Ben zeker de enige waarbij in de omgeving mensen met bosjes tegelijk chemo's ondergaan)Ach, mijn ouders zijn overleden en mijn schoonmoeder is aan de laatste loodjes bezig. Ik "ken" mijn kankergevallen.
donderdag 15 september 2011 om 14:16
donderdag 15 september 2011 om 14:16
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:07:
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.
Ne ehoop het ook niet voor je maar idd, geen kinderen en heb ook een zware tijd gehad, allemaal alleen ik heb nog ook erbij dta ik niet mobiel ben en auti zoon heb en er alleen voor sta....
Ik ben e rook geweest voor mn vader toen, non stop.....maar ja kan beter idd niet op jou reageren....heb het al hoog zitten. Sorry
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.
Ne ehoop het ook niet voor je maar idd, geen kinderen en heb ook een zware tijd gehad, allemaal alleen ik heb nog ook erbij dta ik niet mobiel ben en auti zoon heb en er alleen voor sta....
Ik ben e rook geweest voor mn vader toen, non stop.....maar ja kan beter idd niet op jou reageren....heb het al hoog zitten. Sorry
donderdag 15 september 2011 om 14:16
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:07:
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.
Nou, ik kan je vertellen dat mijn moeder ook kanker heeft gehad. (2 keer) En ik ben er voor haar geweest waar ik kon, maar zijzelf stond ondanks alles heel positief in het leven.
Ik ben meegeweest naar de (poliklinische) chemo's, bestralingen en andere afspraken in het ziekenhuis, maar mijn moeder is nooit, maar dan ook echt nooit! zo onredelijk geweest zoals TO's moeder.
Als jij het redelijk vindt om naar het ziekenhuis te moeten komen om je moeder van de kamer naar de uitgang te brengen om in een taxi te stappen............veel succes dan!
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.
Nou, ik kan je vertellen dat mijn moeder ook kanker heeft gehad. (2 keer) En ik ben er voor haar geweest waar ik kon, maar zijzelf stond ondanks alles heel positief in het leven.
Ik ben meegeweest naar de (poliklinische) chemo's, bestralingen en andere afspraken in het ziekenhuis, maar mijn moeder is nooit, maar dan ook echt nooit! zo onredelijk geweest zoals TO's moeder.
Als jij het redelijk vindt om naar het ziekenhuis te moeten komen om je moeder van de kamer naar de uitgang te brengen om in een taxi te stappen............veel succes dan!
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 15 september 2011 om 14:16
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:07:
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.
Dit heeft TO tot op heden altijd gedaan!
Alleen kàn ze nu het nu (even) niet meer in verband met haar eigen lijf en gezin.
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.
Dit heeft TO tot op heden altijd gedaan!
Alleen kàn ze nu het nu (even) niet meer in verband met haar eigen lijf en gezin.
donderdag 15 september 2011 om 14:18
quote:Tickel schreef op 15 september 2011 @ 14:16:
[...]
Nou, ik kan je vertellen dat mijn moeder ook kanker heeft gehad. (2 keer) En ik ben er voor haar geweest waar ik kon, maar zijzelf stond ondanks alles heel positief in het leven.
Ik ben meegeweest naar de (poliklinische) chemo's, bestralingen en andere afspraken in het ziekenhuis, maar mijn moeder is nooit, maar dan ook echt nooit! zo onredelijk geweest zoals TO's moeder.
Als jij het redelijk vindt om naar het ziekenhuis te moeten komen om je moeder van de kamer naar de uitgang te brengen om in een taxi te stappen............veel succes dan!
Helemaal mee eens.
De moeder van TO verwacht veel te veel. En ze verwacht het allemaal van 1 persoon, die de nodige sores en lichamelijke klachten heeft. En dat is niet realistisch!
[...]
Nou, ik kan je vertellen dat mijn moeder ook kanker heeft gehad. (2 keer) En ik ben er voor haar geweest waar ik kon, maar zijzelf stond ondanks alles heel positief in het leven.
Ik ben meegeweest naar de (poliklinische) chemo's, bestralingen en andere afspraken in het ziekenhuis, maar mijn moeder is nooit, maar dan ook echt nooit! zo onredelijk geweest zoals TO's moeder.
Als jij het redelijk vindt om naar het ziekenhuis te moeten komen om je moeder van de kamer naar de uitgang te brengen om in een taxi te stappen............veel succes dan!
Helemaal mee eens.
De moeder van TO verwacht veel te veel. En ze verwacht het allemaal van 1 persoon, die de nodige sores en lichamelijke klachten heeft. En dat is niet realistisch!
donderdag 15 september 2011 om 14:20
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:07:
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.Ik ook. Maar wel als het redelijk blijft. En niet omdat je jezelf zielig vindt je dochter voor iedere poep en scheet op laten draven. De dingen die zij écht niet meer kan, daar zal ik haar met alle liefde mee helpen.
Geen kinderen, maar ik weet wel zeker dat (alsjeblieft niet) als mijn moeder ooit zoiets zou krijgen, ik alles maar dan ook alles zal doen om haar te steunen en er voor haar te zijn.Ik ook. Maar wel als het redelijk blijft. En niet omdat je jezelf zielig vindt je dochter voor iedere poep en scheet op laten draven. De dingen die zij écht niet meer kan, daar zal ik haar met alle liefde mee helpen.
donderdag 15 september 2011 om 14:21
Flowerlady,
Trek je niets aan van de rare uitspraken van Kikietje.
Je doet wat je kunt en moet daarin ook aan jezelf gaan denken. En aan je kinderen. Ga nu vooral niet twijfelen aan of je het wel goed doet! Probeer toch nog met je zus te praten, al lijkt me thuiszorg wel echt nodig. En wie weet, vind je moeder dat zo vervelend dat ze inderdaad weer meer zelf doet.
Het is ook in haar belang het zover mogelijk positief te blijven benaderen! Sterkte!
Trek je niets aan van de rare uitspraken van Kikietje.
Je doet wat je kunt en moet daarin ook aan jezelf gaan denken. En aan je kinderen. Ga nu vooral niet twijfelen aan of je het wel goed doet! Probeer toch nog met je zus te praten, al lijkt me thuiszorg wel echt nodig. En wie weet, vind je moeder dat zo vervelend dat ze inderdaad weer meer zelf doet.
Het is ook in haar belang het zover mogelijk positief te blijven benaderen! Sterkte!
donderdag 15 september 2011 om 14:21
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:10:
Ik wist niet dat kanker ineens wordt gezien als een griepje... (Ben zeker de enige waarbij in de omgeving mensen met bosjes tegelijk chemo's ondergaan)Niet over zaken praten waar je geen verstand van hebt Kikietje. Je bent niet de enige met kankerpatiënten in de omgeving. Geeft je dus ook geen recht om TO een schuldgevoel aan te praten. Daar heeft ze haar moeder al voor.
Ik wist niet dat kanker ineens wordt gezien als een griepje... (Ben zeker de enige waarbij in de omgeving mensen met bosjes tegelijk chemo's ondergaan)Niet over zaken praten waar je geen verstand van hebt Kikietje. Je bent niet de enige met kankerpatiënten in de omgeving. Geeft je dus ook geen recht om TO een schuldgevoel aan te praten. Daar heeft ze haar moeder al voor.
donderdag 15 september 2011 om 14:22
quote:Tickel schreef op 15 september 2011 @ 14:16:
[...]
Nou, ik kan je vertellen dat mijn moeder ook kanker heeft gehad. (2 keer) En ik ben er voor haar geweest waar ik kon, maar zijzelf stond ondanks alles heel positief in het leven.
Ik ben meegeweest naar de (poliklinische) chemo's, bestralingen en andere afspraken in het ziekenhuis, maar mijn moeder is nooit, maar dan ook echt nooit! zo onredelijk geweest zoals TO's moeder.
Dat doe ik dus ook, alle onderzoeken mee gegaan en ook bij dr geweest eerste dag chemo, thuis alles geregeld, arts gebeld ect maar enigste verschil is dat onze Ma niet positief is en dat trekt nog harder. Ze heeft ook niet makkelijk, snap ik, dr man verloren en 2 maanden later zij zelf kanker, ik doe ook wat ik kan alleen nu kan ik even niet meer, lichamelijk en geestelijk.....en dat snapt me Ma niet. Ze belde net vanuit ziekenhuis, dank je wel voor je zorgen en dit was het, ik red me wel.......................
Als jij het redelijk vindt om naar het ziekenhuis te moeten komen om je moeder van de kamer naar de uitgang te brengen om in een taxi te stappen............veel succes dan!
[...]
Nou, ik kan je vertellen dat mijn moeder ook kanker heeft gehad. (2 keer) En ik ben er voor haar geweest waar ik kon, maar zijzelf stond ondanks alles heel positief in het leven.
Ik ben meegeweest naar de (poliklinische) chemo's, bestralingen en andere afspraken in het ziekenhuis, maar mijn moeder is nooit, maar dan ook echt nooit! zo onredelijk geweest zoals TO's moeder.
Dat doe ik dus ook, alle onderzoeken mee gegaan en ook bij dr geweest eerste dag chemo, thuis alles geregeld, arts gebeld ect maar enigste verschil is dat onze Ma niet positief is en dat trekt nog harder. Ze heeft ook niet makkelijk, snap ik, dr man verloren en 2 maanden later zij zelf kanker, ik doe ook wat ik kan alleen nu kan ik even niet meer, lichamelijk en geestelijk.....en dat snapt me Ma niet. Ze belde net vanuit ziekenhuis, dank je wel voor je zorgen en dit was het, ik red me wel.......................
Als jij het redelijk vindt om naar het ziekenhuis te moeten komen om je moeder van de kamer naar de uitgang te brengen om in een taxi te stappen............veel succes dan!
donderdag 15 september 2011 om 14:25
quote:kikietje schreef op 15 september 2011 @ 14:10:
Ik wist niet dat kanker ineens wordt gezien als een griepje... (Ben zeker de enige waarbij in de omgeving mensen met bosjes tegelijk chemo's ondergaan)
Je bent niet de enige, iedereen krijgt zijn/haar deel verdriet en verlies te verwerken. En of dat nu door een ziekte of iets anders is, dat maakt niet uit.
Wáár het hier wel om gaat is dat TO's moeder onredelijke dingen vraagt die niets te maken hebben met het "er voor elkaar zijn".
Ik wist niet dat kanker ineens wordt gezien als een griepje... (Ben zeker de enige waarbij in de omgeving mensen met bosjes tegelijk chemo's ondergaan)
Je bent niet de enige, iedereen krijgt zijn/haar deel verdriet en verlies te verwerken. En of dat nu door een ziekte of iets anders is, dat maakt niet uit.
Wáár het hier wel om gaat is dat TO's moeder onredelijke dingen vraagt die niets te maken hebben met het "er voor elkaar zijn".
“Don’t look back – you’re not going that way.”