Psyche
alle pijlers
Incompleet zonder relatie?
donderdag 22 december 2011 om 21:50
Waarom voelen zoveel mensen zich incompleet zonder relatie?
Gaat het om bevestiging en aandacht? Of om het feit (?) dat het leven met zn 2n leuker is? Of zoeken we in onze partner iets dat we niet in onszelf kunnen vinden?
Ik kom uit een relatie met een man die al jaren vreemdgaat en liegt. En toch... Ik had hem zijn gang laten gaan als hij maar bij ons was gebleven. Een keuze gebaseerd op angst en onzekerheid weet ik nu. Maar toen ik hem zelfs een verstandshuwelijk voorstelde dacht ik écht dat ik het niet zou overleven als hij weg zou gaan. En hoewel de momenten van opluchting (geen wantrouwen en achterdocht meer) steeds vaker voorkomen, overheerst ook het gevoel van het missen van een 'teamgevoel'. Dat onvoorwaardelijke maatje (dat hij overigens allang niet meer was, maar dat wist ik toen niet). Die arm. En het gevoel dat ik met hem de wereld aankon..
Waarom kan ik dat (nog) niet uit mezelf halen? Daarmee krijgt het topic een andere wending maar eigenlijk wil ik vragen: waarom hebben veel mensen een relatie nodig en is het zo verschrikkelijk om alleen te zijn?
Gaat het om bevestiging en aandacht? Of om het feit (?) dat het leven met zn 2n leuker is? Of zoeken we in onze partner iets dat we niet in onszelf kunnen vinden?
Ik kom uit een relatie met een man die al jaren vreemdgaat en liegt. En toch... Ik had hem zijn gang laten gaan als hij maar bij ons was gebleven. Een keuze gebaseerd op angst en onzekerheid weet ik nu. Maar toen ik hem zelfs een verstandshuwelijk voorstelde dacht ik écht dat ik het niet zou overleven als hij weg zou gaan. En hoewel de momenten van opluchting (geen wantrouwen en achterdocht meer) steeds vaker voorkomen, overheerst ook het gevoel van het missen van een 'teamgevoel'. Dat onvoorwaardelijke maatje (dat hij overigens allang niet meer was, maar dat wist ik toen niet). Die arm. En het gevoel dat ik met hem de wereld aankon..
Waarom kan ik dat (nog) niet uit mezelf halen? Daarmee krijgt het topic een andere wending maar eigenlijk wil ik vragen: waarom hebben veel mensen een relatie nodig en is het zo verschrikkelijk om alleen te zijn?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 23 december 2011 om 10:03
quote:Soyli schreef op 23 december 2011 @ 09:59:
En daarom ook mijn vraag.. Ook om tegenwicht te geven aan mijn (bizarre) idee dat ik zonder relatie minder ben. Want dat is toch niet zo (vraagt ze heel onzeker terwijl ze het antwoord eigenlijk wel weet maar (nog) niet voelt)??
Soyli, wie of wat heeft zich zó in jouw hoofd geprent dat je minder zou zijn zonder relatie?
Als dat inderdaad uit onzekerheid voortkomt moet je dáár aan werken, lijkt me.
En daarom ook mijn vraag.. Ook om tegenwicht te geven aan mijn (bizarre) idee dat ik zonder relatie minder ben. Want dat is toch niet zo (vraagt ze heel onzeker terwijl ze het antwoord eigenlijk wel weet maar (nog) niet voelt)??
Soyli, wie of wat heeft zich zó in jouw hoofd geprent dat je minder zou zijn zonder relatie?
Als dat inderdaad uit onzekerheid voortkomt moet je dáár aan werken, lijkt me.
vrijdag 23 december 2011 om 10:10
Het ligt een beetje aan de persoon denk ik of je wel of niet alleen kan zijn.
Ik weet van mijn man dat ie wat moeilijker alleen zou kunnen als ik er niet zou zijn, had hij (denk ik) binnen de kortste keren een ander. En ik zie om mij heen dat veel mensen zo zijn.
Ik denk dat als ik alleen zou komen te staan, door scheiding of als mijn man dood gaat, waar ik niet aan moet denken overigens, dat ik dan niet snel weer een partner zoek. En al helemaal niet mee ga samenwonen.
Evt wel voor af en toe seks, of hooguit een LATrelatie, maar ik vind het prima alleen te zijn. Kan me goed vermaken, ben zelfstandig en tevreden met mezelf, heb genoeg te doen buiten mijn werk en kinderen en vind alleen zijn geen straf.
Ik snap sommige mensen gewoon niet, dat je liever een niet zo leuke of zelfs afschuwelijke relatie hebt dan alleen te zijn. Zo van beter iets dan niets????
(gelukkig is het bij mij overigens niet ter sprake, want ik ben nog steeds gek op m en hij op mij)
Ik weet van mijn man dat ie wat moeilijker alleen zou kunnen als ik er niet zou zijn, had hij (denk ik) binnen de kortste keren een ander. En ik zie om mij heen dat veel mensen zo zijn.
Ik denk dat als ik alleen zou komen te staan, door scheiding of als mijn man dood gaat, waar ik niet aan moet denken overigens, dat ik dan niet snel weer een partner zoek. En al helemaal niet mee ga samenwonen.
Evt wel voor af en toe seks, of hooguit een LATrelatie, maar ik vind het prima alleen te zijn. Kan me goed vermaken, ben zelfstandig en tevreden met mezelf, heb genoeg te doen buiten mijn werk en kinderen en vind alleen zijn geen straf.
Ik snap sommige mensen gewoon niet, dat je liever een niet zo leuke of zelfs afschuwelijke relatie hebt dan alleen te zijn. Zo van beter iets dan niets????
(gelukkig is het bij mij overigens niet ter sprake, want ik ben nog steeds gek op m en hij op mij)
vrijdag 23 december 2011 om 10:43
Dit geldt niet voor iedereen natuurlijk, maar (op mijn leeftijd, 22), valt me op dat juist veel onzekere meisjes op zoek zijn naar een relatie, en ook nooit te lang vrijgezel zijn...
De meest knappe, best geklede, populairste types zijn echter vaak vrijgezel. Misschien is dit toeval hoor, en is dit alleen in mijn omgeving zo. ( of ze hebben relaties die vervolgens maar 1,2 maanden duren)
Mijn verklaring daarvoor is, dat volgens mij voor mensen verschillende redenen zijn om een relatie aan te gaan.
Een hele belangrijke daarvan, is om een relatie aan te gaan, om jezelf beter te voelen. Die mensen houden van een persoon, omdat die persoon van hem/haar houdt. En hoe meer die persoon dit laat blijken, hoe meer zij van hem gaat houden, want hij geeft haar zelfvertrouwen en het idee dat ze leuk is. Een relatie werkt voor diegene als oppepper voor zichzelf.
Dat zijn ook de types die het meest boos/haterig worden als hun ex iets flikt: Dat zorgt er namelijk meteen voor dat hun zelfvertouwen enorm keldert. Eigenlijk best een egoistische reden om een relatie te hebben..
Daarnaast zijn er gewoon mensen die het liefst alles samen willen doen, en erg slecht alleen kunnen zijn. Die gewoon graag alles overleggen.
Sommige anderen zijn ZO erg gewend aan het hebben van een relatie ( al vanaf hun 14e vriendjes/vriendinnetjes ) dat ze simpelweg niet meer weten hoe het is om geen relatie te hebben, en niet meer zonder kunnen, en in paniek raken als ze vrijgezel zijn..
Zelf ben ik ook opzich wel gelukkig vrijgezel, ik heb mijn momenten, vooral nu met kerst, dat ik er wel eens over nadenk dat het soms wel weer eens leuk kan zijn. Maar als er dan een vogeltje tegen het raam vliegt, dan denk ik ''Hey, er vliegt een vogeltje tegen het raam'', en ben ik de relatie kwestie weer voor een paar weken vergeten en er niet meer mee bezig...
De meest knappe, best geklede, populairste types zijn echter vaak vrijgezel. Misschien is dit toeval hoor, en is dit alleen in mijn omgeving zo. ( of ze hebben relaties die vervolgens maar 1,2 maanden duren)
Mijn verklaring daarvoor is, dat volgens mij voor mensen verschillende redenen zijn om een relatie aan te gaan.
Een hele belangrijke daarvan, is om een relatie aan te gaan, om jezelf beter te voelen. Die mensen houden van een persoon, omdat die persoon van hem/haar houdt. En hoe meer die persoon dit laat blijken, hoe meer zij van hem gaat houden, want hij geeft haar zelfvertrouwen en het idee dat ze leuk is. Een relatie werkt voor diegene als oppepper voor zichzelf.
Dat zijn ook de types die het meest boos/haterig worden als hun ex iets flikt: Dat zorgt er namelijk meteen voor dat hun zelfvertouwen enorm keldert. Eigenlijk best een egoistische reden om een relatie te hebben..
Daarnaast zijn er gewoon mensen die het liefst alles samen willen doen, en erg slecht alleen kunnen zijn. Die gewoon graag alles overleggen.
Sommige anderen zijn ZO erg gewend aan het hebben van een relatie ( al vanaf hun 14e vriendjes/vriendinnetjes ) dat ze simpelweg niet meer weten hoe het is om geen relatie te hebben, en niet meer zonder kunnen, en in paniek raken als ze vrijgezel zijn..
Zelf ben ik ook opzich wel gelukkig vrijgezel, ik heb mijn momenten, vooral nu met kerst, dat ik er wel eens over nadenk dat het soms wel weer eens leuk kan zijn. Maar als er dan een vogeltje tegen het raam vliegt, dan denk ik ''Hey, er vliegt een vogeltje tegen het raam'', en ben ik de relatie kwestie weer voor een paar weken vergeten en er niet meer mee bezig...
vrijdag 23 december 2011 om 10:48
quote:mister23 schreef op 23 december 2011 @ 10:43:
Dit geldt niet voor iedereen natuurlijk, maar (op mijn leeftijd, 22), valt me op dat juist veel onzekere meisjes op zoek zijn naar een relatie, en ook nooit te lang vrijgezel zijn...
De meest knappe, best geklede, populairste types zijn echter vaak vrijgezel. Misschien is dit toeval hoor, en is dit alleen in mijn omgeving zo.
Mijn verklaring daarvoor is, dat volgens mij voor mensen verschillende redenen zijn om een relatie aan te gaan.
Een hele belangrijke daarvan, is om een relatie aan te gaan, om jezelf beter te voelen. Die mensen houden van een persoon, omdat die persoon van hem/haar houdt. En hoe meer die persoon dit laat blijken, hoe meer zij van hem gaat houden, want hij geeft haar zelfvertrouwen en het idee dat ze leuk is. Een relatie werkt voor diegene als oppepper voor zichzelf.
Dat zijn ook de types die het meest boos/haterig worden als hun ex iets flikt: Dat zorgt er namelijk meteen voor dat hun zelfvertouwen enorm keldert. Eigenlijk best een egoistische reden om een relatie te hebben..
Daarnaast zijn er gewoon mensen die het liefst alles samen willen doen, en erg slecht alleen kunnen zijn. Die gewoon graag alles overleggen.
Sommige anderen zijn ZO erg gewend aan het hebben van een relatie ( al vanaf hun 14e vriendjes/vriendinnetjes ) dat ze simpelweg niet meer weten hoe het is om geen relatie te hebben, en niet meer zonder kunnen, en in paniek raken als ze vrijgezel zijn..
Zelf ben ik ook opzich wel gelukkig vrijgezel, ik heb mijn momenten, vooral nu met kerst, dat ik er wel eens over nadenk dat het soms wel weer eens leuk kan zijn. Maar als er dan een vogeltje tegen het raam vliegt, dan denk ik ''Hey, er vliegt een vogeltje tegen het raam'', en ben ik de relatie kwestie weer voor een paar weken vergeten en er niet meer mee bezig...Mooie post.
Dit geldt niet voor iedereen natuurlijk, maar (op mijn leeftijd, 22), valt me op dat juist veel onzekere meisjes op zoek zijn naar een relatie, en ook nooit te lang vrijgezel zijn...
De meest knappe, best geklede, populairste types zijn echter vaak vrijgezel. Misschien is dit toeval hoor, en is dit alleen in mijn omgeving zo.
Mijn verklaring daarvoor is, dat volgens mij voor mensen verschillende redenen zijn om een relatie aan te gaan.
Een hele belangrijke daarvan, is om een relatie aan te gaan, om jezelf beter te voelen. Die mensen houden van een persoon, omdat die persoon van hem/haar houdt. En hoe meer die persoon dit laat blijken, hoe meer zij van hem gaat houden, want hij geeft haar zelfvertrouwen en het idee dat ze leuk is. Een relatie werkt voor diegene als oppepper voor zichzelf.
Dat zijn ook de types die het meest boos/haterig worden als hun ex iets flikt: Dat zorgt er namelijk meteen voor dat hun zelfvertouwen enorm keldert. Eigenlijk best een egoistische reden om een relatie te hebben..
Daarnaast zijn er gewoon mensen die het liefst alles samen willen doen, en erg slecht alleen kunnen zijn. Die gewoon graag alles overleggen.
Sommige anderen zijn ZO erg gewend aan het hebben van een relatie ( al vanaf hun 14e vriendjes/vriendinnetjes ) dat ze simpelweg niet meer weten hoe het is om geen relatie te hebben, en niet meer zonder kunnen, en in paniek raken als ze vrijgezel zijn..
Zelf ben ik ook opzich wel gelukkig vrijgezel, ik heb mijn momenten, vooral nu met kerst, dat ik er wel eens over nadenk dat het soms wel weer eens leuk kan zijn. Maar als er dan een vogeltje tegen het raam vliegt, dan denk ik ''Hey, er vliegt een vogeltje tegen het raam'', en ben ik de relatie kwestie weer voor een paar weken vergeten en er niet meer mee bezig...Mooie post.
vrijdag 23 december 2011 om 10:59
Ik heb relaties gehad en ben alleen geweest, en soms was ik gelukkig en soms niet. Dat had weinig met de relationele staat te maken.
Tot ik een relatie kreeg met mijn huidige man. En bleek er boven op gewoon 'tevreden en gelukkig zijn met wie je bent' nog een enorme bonus van het leven te zitten
Wij zijn (sorry klinkt klef) echt zó goed samen. Alles krijgt er glans van, het is op die manier heerlijk het leven samen door te gaan. Zelfstandig, twee mensen, maar samen iets extra.
Dus nu ik dit ken, zou ik het heel moeilijk vinden zonder relatie.
Ben er overigens van overtuigd dat als je niet blij met je zelf bent, de grootste liefde je nog niet gelukkig kan maken. Dat moet de basis zijn.
Tot ik een relatie kreeg met mijn huidige man. En bleek er boven op gewoon 'tevreden en gelukkig zijn met wie je bent' nog een enorme bonus van het leven te zitten
Wij zijn (sorry klinkt klef) echt zó goed samen. Alles krijgt er glans van, het is op die manier heerlijk het leven samen door te gaan. Zelfstandig, twee mensen, maar samen iets extra.
Dus nu ik dit ken, zou ik het heel moeilijk vinden zonder relatie.
Ben er overigens van overtuigd dat als je niet blij met je zelf bent, de grootste liefde je nog niet gelukkig kan maken. Dat moet de basis zijn.
vrijdag 23 december 2011 om 11:09
ik heb me juist altijd veel completer gevoeld zonder relatie.
Al die ellende die ik heb ervaren in relaties,wil ik niet meer.
lieve Soyli, voor jou is het nu erg moeilijk, dat snap ik, en een soort van herontdekken van wie je zelf bent.
Je moet nog zoveel verwerken, maar je zult zien dat je er straks, over een tijdje, veel sterker uit zult komen.
Al die ellende die ik heb ervaren in relaties,wil ik niet meer.
lieve Soyli, voor jou is het nu erg moeilijk, dat snap ik, en een soort van herontdekken van wie je zelf bent.
Je moet nog zoveel verwerken, maar je zult zien dat je er straks, over een tijdje, veel sterker uit zult komen.
vrijdag 23 december 2011 om 11:59
quote:Soyli schreef op 23 december 2011 @ 09:51:
[...]
Precies!! Als ik dát nou ook eens ging voelen.. Praktische red ik het wel, financieel moet ook gaan lukken hoop ik, maar emotioneel vind ik het zo moeilijk op dit moment. En waarom? Zeker na de relatie waar ik uit kom. Eentje waar ex jarenlang tegen me gelogen heeft en de ene na de andere affaire erop nahield (waarschijnlijk omdat hij (ook?) iets zocht dat ie niet in zichzelf kon vinden..)..
En dat ga je ook voelen hoor! Heeft alleen even tijd nodig. Je moet je nog gaan realiseren dat je nu beter af bent dan in de relatie die je hierboven beschrijft. En dan ga je je vrijheid waarderen.
En waarom zou je minder zijn zonder relatie? Waarom denk je dat er steeds meer singles komen die dat bewust ook willen blijven?
Die voelen zich ook echt niet minder hoor, ik in ieder geval niet, integendeel.
[...]
Precies!! Als ik dát nou ook eens ging voelen.. Praktische red ik het wel, financieel moet ook gaan lukken hoop ik, maar emotioneel vind ik het zo moeilijk op dit moment. En waarom? Zeker na de relatie waar ik uit kom. Eentje waar ex jarenlang tegen me gelogen heeft en de ene na de andere affaire erop nahield (waarschijnlijk omdat hij (ook?) iets zocht dat ie niet in zichzelf kon vinden..)..
En dat ga je ook voelen hoor! Heeft alleen even tijd nodig. Je moet je nog gaan realiseren dat je nu beter af bent dan in de relatie die je hierboven beschrijft. En dan ga je je vrijheid waarderen.
En waarom zou je minder zijn zonder relatie? Waarom denk je dat er steeds meer singles komen die dat bewust ook willen blijven?
Die voelen zich ook echt niet minder hoor, ik in ieder geval niet, integendeel.
vrijdag 23 december 2011 om 12:43
Waarom voelen zoveel mensen zich incompleet zonder relatie..?
ongetwijfeld hebben sommige mensen dit ook om een bepaalde leegte in zichzelf op te vullen. De opvulling zoeken ze dan in een ander. Dat kan een reden zijn om ook in een ´foute´ relatie te blijven hangen. Als je die innerlijke leegte niet kent (het gevoel ervan), dan kan je misschien happy single zijn. Ik herken bovenstaande zelf maar al te goed. Ik verwacht ook niet dat het ooit weggaat, maar probeer me er wel bewust van te zijn mbt de keuzes die ik maak.
ongetwijfeld hebben sommige mensen dit ook om een bepaalde leegte in zichzelf op te vullen. De opvulling zoeken ze dan in een ander. Dat kan een reden zijn om ook in een ´foute´ relatie te blijven hangen. Als je die innerlijke leegte niet kent (het gevoel ervan), dan kan je misschien happy single zijn. Ik herken bovenstaande zelf maar al te goed. Ik verwacht ook niet dat het ooit weggaat, maar probeer me er wel bewust van te zijn mbt de keuzes die ik maak.
vrijdag 23 december 2011 om 21:27
quote:lavan568 schreef op 23 december 2011 @ 11:09:
ik heb me juist altijd veel completer gevoeld zonder relatie.
Al die ellende die ik heb ervaren in relaties,wil ik niet meer.
lieve Soyli, voor jou is het nu erg moeilijk, dat snap ik, en een soort van herontdekken van wie je zelf bent.
Je moet nog zoveel verwerken, maar je zult zien dat je er straks, over een tijdje, veel sterker uit zult komen. Wat een bemoedigend bericht.. We hebben elkaar al vaker 'gesproken' op diverse topics, dankjewel voor je hart onder riem (telkens weer)...
ik heb me juist altijd veel completer gevoeld zonder relatie.
Al die ellende die ik heb ervaren in relaties,wil ik niet meer.
lieve Soyli, voor jou is het nu erg moeilijk, dat snap ik, en een soort van herontdekken van wie je zelf bent.
Je moet nog zoveel verwerken, maar je zult zien dat je er straks, over een tijdje, veel sterker uit zult komen. Wat een bemoedigend bericht.. We hebben elkaar al vaker 'gesproken' op diverse topics, dankjewel voor je hart onder riem (telkens weer)...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 23 december 2011 om 21:28
vrijdag 23 december 2011 om 21:30
@Aranea.. Dankje... Ik hoop zó dat je gelijk hebt.. Er is nog veel zwart op dit moment, maar tijd heelt alle wonden zeggen ze dus ik zal er ook wel weer bovenop komen.. Met of zonder relatie in de toekomst (met twee kleine kindjes vind ik het sowieso moeilijk om af te wegen wat wijsheid is op dat vlak)..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 23 december 2011 om 21:33
Je kunt niet alles uit jezelf halen, Soyli. Maar als het de keus is tussen een slechte relatie (bedrog, ken het helaas) of alleen is, dan liever alleen. Anders ga je zoveel van jezelf inleveren (qua zelfvertrouwen en eigenwaarde). Er is ook veel te halen uit je vrienden of soms gewoon de kassajuf of iemand bij de bushalte. Ik denk ook dat er iets in jou zit waardoor je een slechte relatie hebt. En als je dat kan aanpakken, heb je meer kans op een goede relatie.
Samen is misschien ook wel leuker, maar alleen als het ook echt leuker is.
Samen is misschien ook wel leuker, maar alleen als het ook echt leuker is.
I have my fears but they do not have me
vrijdag 23 december 2011 om 21:58
Daar heb je gelijk in. Toen ik het schreef wist ik het ook eigenlijk wel; je kunt nooit álles uit jezelf halen. Maar tot drie maanden geleden haalde ik álles uit hem. En vrijwel niets uit mezelf of de mensen om me heen (die had ik nauwelijks nodig; hij was er toch..).
En dat ik zó ver over mijn grenzen heen ben gegaan, en hem dat heb láten doen, reken ik mezelf aan. Hoewel ik ook wel weet dat ik op dat moment niet anders kon. Wát de oorzaak hiervan is weet ik niet. Ik weet wel dat ik mezelf naast hem vreselijk klein heb gemaakt. Misschien was het wel gemakzucht. Of idd een gebrek aan zelfvertrouwen en zelfrespect (hoewel ik dat heel duidelijk in mijn werk en op sociaal gebied níet heb; daar sta ik aardig mijn mannetje. Maar in mijn relatie liet ik hem alles bepalen, waarschijnlijk uit angst dat hij weg zou gaan... En nu dat gebeurd is blijkt dat ik het wél gewoon kan; alleen zijn. Het is niet fijn, er zit veel verdriet en boosheid, maar ik stá nog en eigenlijk gaan dingen me best goed af)..
Maar goed. Nu ik niet meer bang hoef te zijn voor zijn weggaan is er angst voor.... Tja. Waar ben ik eigenlijk bang voor. Ik denk eigenlijk het feit dat ik mezelf blijkbaar níet compleet voel zonder relatie. Maar wáárom dat zo is, dat weet ik niet. Eigenlijk vind ik het best relaxt op dit moment. Bizar om dat hier schrijvende nu te ontdekken. Maar ik zie me niet alleen blijven tot mijn 80e hoewel je daar natuurlijk nooit iets aan kunt forceren. En juist dát ongrijpbare, dát vind ik zo moeilijk ook..
Dus misschien is de vraag wel niet waarom mensen zich incompleet voelen zonder relatie maar meer waarom we er toch steeds weer naar op zoek gaan (of in een slechte relatie blijven hangen). Ook al is het goed zoals het is nu.
En dat ik zó ver over mijn grenzen heen ben gegaan, en hem dat heb láten doen, reken ik mezelf aan. Hoewel ik ook wel weet dat ik op dat moment niet anders kon. Wát de oorzaak hiervan is weet ik niet. Ik weet wel dat ik mezelf naast hem vreselijk klein heb gemaakt. Misschien was het wel gemakzucht. Of idd een gebrek aan zelfvertrouwen en zelfrespect (hoewel ik dat heel duidelijk in mijn werk en op sociaal gebied níet heb; daar sta ik aardig mijn mannetje. Maar in mijn relatie liet ik hem alles bepalen, waarschijnlijk uit angst dat hij weg zou gaan... En nu dat gebeurd is blijkt dat ik het wél gewoon kan; alleen zijn. Het is niet fijn, er zit veel verdriet en boosheid, maar ik stá nog en eigenlijk gaan dingen me best goed af)..
Maar goed. Nu ik niet meer bang hoef te zijn voor zijn weggaan is er angst voor.... Tja. Waar ben ik eigenlijk bang voor. Ik denk eigenlijk het feit dat ik mezelf blijkbaar níet compleet voel zonder relatie. Maar wáárom dat zo is, dat weet ik niet. Eigenlijk vind ik het best relaxt op dit moment. Bizar om dat hier schrijvende nu te ontdekken. Maar ik zie me niet alleen blijven tot mijn 80e hoewel je daar natuurlijk nooit iets aan kunt forceren. En juist dát ongrijpbare, dát vind ik zo moeilijk ook..
Dus misschien is de vraag wel niet waarom mensen zich incompleet voelen zonder relatie maar meer waarom we er toch steeds weer naar op zoek gaan (of in een slechte relatie blijven hangen). Ook al is het goed zoals het is nu.
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 23 december 2011 om 22:06
Omdat het, stomweg, moeilijk is om (emotioneel) je eigen leven te leiden. Verantwoordelijk te zijn voor je eigen geluk. (en dat heeft niet zoveel met onzekerheid of verlegenheid te maken, vandaar dat je werk e.d. wel lukt)
Je bezig houden met een ander of een ander verantwoordelijk maken voor jezelf is simpeler. En waarom dat is kan een veelvoud van redenen hebben. Voor mezelf weet ik wel welke dat zijn. Voor jou kan ik niet spreken, daar 'moet' je zelf achter komen.
Je bezig houden met een ander of een ander verantwoordelijk maken voor jezelf is simpeler. En waarom dat is kan een veelvoud van redenen hebben. Voor mezelf weet ik wel welke dat zijn. Voor jou kan ik niet spreken, daar 'moet' je zelf achter komen.
I have my fears but they do not have me
zaterdag 24 december 2011 om 09:18
quote:Soyli schreef op 23 december 2011 @ 21:58:
En dat ik zó ver over mijn grenzen heen ben gegaan, en hem dat heb láten doen, reken ik mezelf aan. Hoewel ik ook wel weet dat ik op dat moment niet anders kon. Wát de oorzaak hiervan is weet ik niet. Ik weet wel dat ik mezelf naast hem vreselijk klein heb gemaakt. Misschien was het wel gemakzucht. Of idd een gebrek aan zelfvertrouwen en zelfrespect (hoewel ik dat heel duidelijk in mijn werk en op sociaal gebied níet heb; daar sta ik aardig mijn mannetje. Maar in mijn relatie liet ik hem alles bepalen, waarschijnlijk uit angst dat hij weg zou gaan... En nu dat gebeurd is blijkt dat ik het wél gewoon kan; alleen zijn. Het is niet fijn, er zit veel verdriet en boosheid, maar ik stá nog en eigenlijk gaan dingen me best goed af)..
Waarom je dit met jezelf hebt laten gebeuren, is een goeie vraag. Ik herken dat ook wel bij mezelf uit een vorige relatie. Vooral juist die waarom vraag maakte me gek. Maar ik weet wel, dat, als je echt gaat voelen wat dat kleine meisje in jou echt nodig heeft, zodat je er steeds beter voor kan gaan zorgen.....dat dan dat boze onbegripsgevoel langzaam aan naar de achtergrond verschuift.
Maar goed. Nu ik niet meer bang hoef te zijn voor zijn weggaan is er angst voor.... Tja. Waar ben ik eigenlijk bang voor. Ik denk eigenlijk het feit dat ik mezelf blijkbaar níet compleet voel zonder relatie. Maar wáárom dat zo is, dat weet ik niet. Eigenlijk vind ik het best relaxt op dit moment. Bizar om dat hier schrijvende nu te ontdekken. Maar ik zie me niet alleen blijven tot mijn 80e hoewel je daar natuurlijk nooit iets aan kunt forceren. En juist dát ongrijpbare, dát vind ik zo moeilijk ook..
Wauw, die zin dat je het best wel relaxt vind op dit moment. Wat heb jij een grote sprongen gemaakt, echt goed. En je moet het ook zo zien, je bent nu helemaal naakt in je gevoelens, en moet een beetje samen met jezelf opnieuw beginnen. En wie weet kom je ooit wel een hele leuke lieve andere partner tegen, of misschien zeg je dan wel: voor mij hoeft het niet meer. Leef een beetje bij de dag, als je maar wel heel erg lief blijft voor jezelf, want dat heb je nu zo erg hard nodig, na al die jaren verwaarlozing.
Dus misschien is de vraag wel niet waarom mensen zich incompleet voelen zonder relatie maar meer waarom we er toch steeds weer naar op zoek gaan (of in een slechte relatie blijven hangen). Ook al is het goed zoals het is nu.Tja, waarom gaan mensen er steeds weer naar op zoek? Omdat het makkelijker lijkt te zijn? ik weet het antwoord op de vraag ook niet. Ik heb ook weleens van die momenten, dat ik me weer even eenzaam voel, maar dan kijk ik om me heen en zie dan man en vrouw samen boodschappen doen, waarin manlief ongeinteresseerd het boodschappenkarretje vooruit duwt, en vrouw geeergerde opmerkingen naar hem maakt. O ja, dan weet ik het weer waarom ik alleen wil blijven.
En dat ik zó ver over mijn grenzen heen ben gegaan, en hem dat heb láten doen, reken ik mezelf aan. Hoewel ik ook wel weet dat ik op dat moment niet anders kon. Wát de oorzaak hiervan is weet ik niet. Ik weet wel dat ik mezelf naast hem vreselijk klein heb gemaakt. Misschien was het wel gemakzucht. Of idd een gebrek aan zelfvertrouwen en zelfrespect (hoewel ik dat heel duidelijk in mijn werk en op sociaal gebied níet heb; daar sta ik aardig mijn mannetje. Maar in mijn relatie liet ik hem alles bepalen, waarschijnlijk uit angst dat hij weg zou gaan... En nu dat gebeurd is blijkt dat ik het wél gewoon kan; alleen zijn. Het is niet fijn, er zit veel verdriet en boosheid, maar ik stá nog en eigenlijk gaan dingen me best goed af)..
Waarom je dit met jezelf hebt laten gebeuren, is een goeie vraag. Ik herken dat ook wel bij mezelf uit een vorige relatie. Vooral juist die waarom vraag maakte me gek. Maar ik weet wel, dat, als je echt gaat voelen wat dat kleine meisje in jou echt nodig heeft, zodat je er steeds beter voor kan gaan zorgen.....dat dan dat boze onbegripsgevoel langzaam aan naar de achtergrond verschuift.
Maar goed. Nu ik niet meer bang hoef te zijn voor zijn weggaan is er angst voor.... Tja. Waar ben ik eigenlijk bang voor. Ik denk eigenlijk het feit dat ik mezelf blijkbaar níet compleet voel zonder relatie. Maar wáárom dat zo is, dat weet ik niet. Eigenlijk vind ik het best relaxt op dit moment. Bizar om dat hier schrijvende nu te ontdekken. Maar ik zie me niet alleen blijven tot mijn 80e hoewel je daar natuurlijk nooit iets aan kunt forceren. En juist dát ongrijpbare, dát vind ik zo moeilijk ook..
Wauw, die zin dat je het best wel relaxt vind op dit moment. Wat heb jij een grote sprongen gemaakt, echt goed. En je moet het ook zo zien, je bent nu helemaal naakt in je gevoelens, en moet een beetje samen met jezelf opnieuw beginnen. En wie weet kom je ooit wel een hele leuke lieve andere partner tegen, of misschien zeg je dan wel: voor mij hoeft het niet meer. Leef een beetje bij de dag, als je maar wel heel erg lief blijft voor jezelf, want dat heb je nu zo erg hard nodig, na al die jaren verwaarlozing.
Dus misschien is de vraag wel niet waarom mensen zich incompleet voelen zonder relatie maar meer waarom we er toch steeds weer naar op zoek gaan (of in een slechte relatie blijven hangen). Ook al is het goed zoals het is nu.Tja, waarom gaan mensen er steeds weer naar op zoek? Omdat het makkelijker lijkt te zijn? ik weet het antwoord op de vraag ook niet. Ik heb ook weleens van die momenten, dat ik me weer even eenzaam voel, maar dan kijk ik om me heen en zie dan man en vrouw samen boodschappen doen, waarin manlief ongeinteresseerd het boodschappenkarretje vooruit duwt, en vrouw geeergerde opmerkingen naar hem maakt. O ja, dan weet ik het weer waarom ik alleen wil blijven.
maandag 26 december 2011 om 10:57
Haha, ik ken die situaties Lavan.. Moet je eens naar Ikea gaan, de ultieme single-test
Ik ben alleen. Kindjes zijn naar ex. En het voelt dubbel. Heerlijk die rust, geen verplichtingen (maar wel mogelijkheden) vandaag. Maar tegelijkertijd ook het verdriet om de scheiding. Het feit dat ik daarmee ook mijn schoonfamilie verloren ben (wonen honderden km hier vandaan dus het is ook niet zo dat je elkaar even makkelijk opzoekt). Én het 'alleen' zijn. Vooral op dagen als deze mis ik zó een arm om me heen. Iemand die tegen me zegt dat hij van mij houdt. Onvoorwaardelijk en voor altijd. Er is maar één iemand die ons gezin weer compleet kan maken en dat is nou júist de man waarmee ik niet meer door een deur kan... En eerlijk gezegd weet ik niet of ik ooit nog van iemand anders kan houden; ook vanwege wat dat voor mijn kinderen zou betekenen. Wat een ellende dit...
Ik ben alleen. Kindjes zijn naar ex. En het voelt dubbel. Heerlijk die rust, geen verplichtingen (maar wel mogelijkheden) vandaag. Maar tegelijkertijd ook het verdriet om de scheiding. Het feit dat ik daarmee ook mijn schoonfamilie verloren ben (wonen honderden km hier vandaan dus het is ook niet zo dat je elkaar even makkelijk opzoekt). Én het 'alleen' zijn. Vooral op dagen als deze mis ik zó een arm om me heen. Iemand die tegen me zegt dat hij van mij houdt. Onvoorwaardelijk en voor altijd. Er is maar één iemand die ons gezin weer compleet kan maken en dat is nou júist de man waarmee ik niet meer door een deur kan... En eerlijk gezegd weet ik niet of ik ooit nog van iemand anders kan houden; ook vanwege wat dat voor mijn kinderen zou betekenen. Wat een ellende dit...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
maandag 26 december 2011 om 11:48
Natuurlijk, op zo'n dag als vandaag voel je je waarschijnlijk nog veel eenzamer dan op andere dagen.
Want in je verdriet mis je hem nu nog veel meer dan anders. En mensen zijn nou eenmaal geneigd om zich vast te houden aan de momenten die wel goed waren, al waren ze nog zo spaarzaam.
Maar ik hoop echt dat je ook de realiteit niet uit het oog verliest, dwz al die keren dat hij jou zo'n verdriet heeft gedaan met zijn ontrouw.
Want dat "onvoorwaardelijk en voor altijd" gold tussen jullie toch allang niet meer?
Hij dacht er in ieder geval heel anders over.
En een eventuele nieuwe man? Ach, zo belangrijk is dat denk ik uiteindelijk ook niet, zeker niet nu. Misschien, als je straks jezelf weer bij elkaar geraapt hebt (en je bent al zo ver vind ik) zeg je wel, voor mij nooit meer een man....of niet....de tijd zal het leren.
Ik hoop dat je vandaag toch kunt genieten van het feit dat je geen verplichtingen hebt, en die mogelijkheden kunt gaan doen waar je over schreef.
Want in je verdriet mis je hem nu nog veel meer dan anders. En mensen zijn nou eenmaal geneigd om zich vast te houden aan de momenten die wel goed waren, al waren ze nog zo spaarzaam.
Maar ik hoop echt dat je ook de realiteit niet uit het oog verliest, dwz al die keren dat hij jou zo'n verdriet heeft gedaan met zijn ontrouw.
Want dat "onvoorwaardelijk en voor altijd" gold tussen jullie toch allang niet meer?
Hij dacht er in ieder geval heel anders over.
En een eventuele nieuwe man? Ach, zo belangrijk is dat denk ik uiteindelijk ook niet, zeker niet nu. Misschien, als je straks jezelf weer bij elkaar geraapt hebt (en je bent al zo ver vind ik) zeg je wel, voor mij nooit meer een man....of niet....de tijd zal het leren.
Ik hoop dat je vandaag toch kunt genieten van het feit dat je geen verplichtingen hebt, en die mogelijkheden kunt gaan doen waar je over schreef.
maandag 26 december 2011 om 11:57
Dankje Lavan...
Bedacht me net dat ik opgelucht ben als mensen tegen me zeggen dat ik nog niet aan het een nieuwe relatie hoef te denken. Dat ik daar nog lang niet aan toe ben. Of hoef te zijn. Hoe bizar. Ik heb het dus nódig dat mensen dat tegen me zeggen om het voor mezelf nog niet te hoeven (een nieuwe relatie)..
En je hebt gelijk hoor. Vooral de goede momenten komen langs op dit moment. Niet het feit dat hij me drie keer (zover als ik weet, ik denk dat het vaker is geweest want ik heb hem nauwelijks gecontroleerd. Als ik dat wel deed kwam er vaak iets aan het licht) langdurig bedrogen heeft met drie andere vrouwen.. Alleen dát al zou een reden moeten zijn om nooit meer met hem door te willen. En dat wéét en voel ik ook, maar ik kan ook niet zomaar wegvegen dat ik dit nooit gewild heb, en dat ik waarschijnlijk meer van hem gehouden heb al die jaren dan hij van mij...
Bedacht me net dat ik opgelucht ben als mensen tegen me zeggen dat ik nog niet aan het een nieuwe relatie hoef te denken. Dat ik daar nog lang niet aan toe ben. Of hoef te zijn. Hoe bizar. Ik heb het dus nódig dat mensen dat tegen me zeggen om het voor mezelf nog niet te hoeven (een nieuwe relatie)..
En je hebt gelijk hoor. Vooral de goede momenten komen langs op dit moment. Niet het feit dat hij me drie keer (zover als ik weet, ik denk dat het vaker is geweest want ik heb hem nauwelijks gecontroleerd. Als ik dat wel deed kwam er vaak iets aan het licht) langdurig bedrogen heeft met drie andere vrouwen.. Alleen dát al zou een reden moeten zijn om nooit meer met hem door te willen. En dat wéét en voel ik ook, maar ik kan ook niet zomaar wegvegen dat ik dit nooit gewild heb, en dat ik waarschijnlijk meer van hem gehouden heb al die jaren dan hij van mij...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
maandag 26 december 2011 om 12:11
Tja, dat is een pijnlijk besef, dat je waarschijnlijk meer van hem hebt gehouden dan hij van jou.
Maar nog erger is, dat je te weinig van jezelf hebt gehouden.
Het goede nieuws is dat je vanaf nu wel kunt gaan leren om jezelf en je kinderen op nummer 1 te gaan zetten.
Er zijn zoveel vrouwen die je al zijn voorgegaan. Er zijn er die na een ellendig huwelijk toch weer een nieuwe partner hebben gevonden, maar er zijn er ook veel die steeds beter in hun vel komen te zitten als ze alleen zijn. Wat betreft het laatste ben ik er eentje van.
Geef jezelf de tijd om te herstellen, lieve Soyli, heus het komt goed.
Maar nog erger is, dat je te weinig van jezelf hebt gehouden.
Het goede nieuws is dat je vanaf nu wel kunt gaan leren om jezelf en je kinderen op nummer 1 te gaan zetten.
Er zijn zoveel vrouwen die je al zijn voorgegaan. Er zijn er die na een ellendig huwelijk toch weer een nieuwe partner hebben gevonden, maar er zijn er ook veel die steeds beter in hun vel komen te zitten als ze alleen zijn. Wat betreft het laatste ben ik er eentje van.
Geef jezelf de tijd om te herstellen, lieve Soyli, heus het komt goed.
dinsdag 7 februari 2012 om 11:34
Ga dit topic toch nog maar eens omhoog halen.
Het gaat beter met me. Maar waar ik nu vooral tegenaanloop is dat ik het 'delen' mis. Het delen van de fijne dingen, het opvoeden van de kinderen, maar ook de dingen uit het dagelijks leven.
De vrijheid en het niet meer hoeven wantrouwen is heerlijk, maar de pijn van het niet kunnen delen overheerst. Is dat herkenbaar?
Het gaat beter met me. Maar waar ik nu vooral tegenaanloop is dat ik het 'delen' mis. Het delen van de fijne dingen, het opvoeden van de kinderen, maar ook de dingen uit het dagelijks leven.
De vrijheid en het niet meer hoeven wantrouwen is heerlijk, maar de pijn van het niet kunnen delen overheerst. Is dat herkenbaar?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 7 februari 2012 om 15:37
Hoi, ik heb t topic af en toe meegelezen. Niet gepost. Herkende het zo, was toen echt alleen maar blij met single zijn. En nog eigenlijk...
Maar je laatste opmerking is raak.
Realiseer me ineens waarom ik het ook niet herkende. Ik had een hechte groep vrienden om me heen. Met hen deelde ik toch wel. Dus wat er met de relatie voorbij ging was de beklemming, de achterdocht en de sex... Maar de rest werd door anderen opgevangen.
Fijn om me dat te realiseren.
Dank.
Maar je laatste opmerking is raak.
Realiseer me ineens waarom ik het ook niet herkende. Ik had een hechte groep vrienden om me heen. Met hen deelde ik toch wel. Dus wat er met de relatie voorbij ging was de beklemming, de achterdocht en de sex... Maar de rest werd door anderen opgevangen.
Fijn om me dat te realiseren.
Dank.
