Psyche
alle pijlers
Je gevoel uitschakelen/verbergen
maandag 19 december 2011 om 11:38
Ik heb de vraag eerder andersom; ik kan mijn gevoel zo goed uitschakelen dat ik het ook onbewust doe. Ik ervaar dat als erg vervelend. Ik zou op sommige momenten juist willen dat ik wel "echt kan voelen".
Lastig uit te leggen hoe je die knop om moet zetten.
Ik geloof dat ik iets in de trant tegen mezelf zeg: niet "piepen" en gewoon doen! Dus alle onzekerheid/gevoelens e.d. aan de kant schuiven en gewoon doen wat je moet doen.
Nou lekker vaag beschreven
Lastig uit te leggen hoe je die knop om moet zetten.
Ik geloof dat ik iets in de trant tegen mezelf zeg: niet "piepen" en gewoon doen! Dus alle onzekerheid/gevoelens e.d. aan de kant schuiven en gewoon doen wat je moet doen.
Nou lekker vaag beschreven
maandag 19 december 2011 om 11:38
ik weet het niet TO, maar het schijnt dat ik er wel goed in ben. Ik kan met een pesthumeur omdat het thuis niet lekker liep naar mijn werk rijden en met een stralende glimlach naar binnen lopen en heel lief en gezellig doen tegen mijn cliënten en collega's. En dat is dan geen pose, ik ben dan echt het zonnetje in huis.
Maar hoe ik dat doe, die knop omzetten? Geen idee, ik geef mezelf geen peptalk voor ik naar binnen stap, ik heb geen kort meditatiemomentje, helemaal niks...
Andersom kan ik het ook, de schrijnende gevallen van mijn werk schud ik net zo gemakkelijk weer van mij af als mijn dienst erop zit.
Maar hoe ik dat doe, die knop omzetten? Geen idee, ik geef mezelf geen peptalk voor ik naar binnen stap, ik heb geen kort meditatiemomentje, helemaal niks...
Andersom kan ik het ook, de schrijnende gevallen van mijn werk schud ik net zo gemakkelijk weer van mij af als mijn dienst erop zit.
maandag 19 december 2011 om 11:54
Hmmm.. Ik ben gewoon een rete gevoelig persoon, en het schijnt dat mijn lichaam dat gewoon heel erg uitstraalt: als ik happy ben, dan ben ik dat ook ECHT, maar als ik me maar een beetje rot voel, dan lijkt het voor anderen alsof ik rete ongelukkig ben, haha.
Ik schijn nogal snel kwaad te kijken, of uit te stralen wat ik voel.
Heel irritant, maar ik wil graag dat mijn negatieve gevoelens gewoon niet naar buiten worden geprojecteerd, zoals dat nu gebeurd. Ik voel me ook zelden neutraal.. Of heel blij, of gewoon down.. :s
Ik schijn nogal snel kwaad te kijken, of uit te stralen wat ik voel.
Heel irritant, maar ik wil graag dat mijn negatieve gevoelens gewoon niet naar buiten worden geprojecteerd, zoals dat nu gebeurd. Ik voel me ook zelden neutraal.. Of heel blij, of gewoon down.. :s
maandag 19 december 2011 om 12:03
Verstand op nul, noem ik het zelf.
Zelf zet ik een soort van masker op
Kan op het werk van neutraal tot heel vrolijk zijn, afhankelijk van de situatie. Chagarijnig zal men mij niet snel zien (wat dus niet wil zeggen dat ik dat nooit ben)
Kan me wel eens verbazen over lomp gedrag van anderen, zo van "die is duidelijk met het verkeerde been uit bed gestapt". Dat men zich dan zo uit naar iemand die niets met een/die situatie te maken heeft, snap ik niet.
Zelf zet ik een soort van masker op
Kan op het werk van neutraal tot heel vrolijk zijn, afhankelijk van de situatie. Chagarijnig zal men mij niet snel zien (wat dus niet wil zeggen dat ik dat nooit ben)
Kan me wel eens verbazen over lomp gedrag van anderen, zo van "die is duidelijk met het verkeerde been uit bed gestapt". Dat men zich dan zo uit naar iemand die niets met een/die situatie te maken heeft, snap ik niet.
maandag 19 december 2011 om 12:09
quote:mali30 schreef op 19 december 2011 @ 11:24:
Moet je niet willen, heeft mij een hoop ellende bezorgd Mij ook. Te goed geleerd vroeger. Nadelen? Nou, wat dacht je van een hoop spanning in je lijf en in je hoofd? En het kost idd een hoop energie.
Al voel ik me nog zo rot en depri, ik kan ergens gewoon vrolijk naar binnen stappen, luchtige kletspraatjes houden en niemand die ook maar iets in de gaten heeft. Mensen kijken niet zo goed hoor. Hoe doe ik dat? Ik heb ook niet echt een idee hoe ik 'die knop' omzet. Ik moet juist die knop omzetten als ik bij mensen kom waar ik juist wél met gevoel aanwezig wil zijn.
Moet je niet willen, heeft mij een hoop ellende bezorgd Mij ook. Te goed geleerd vroeger. Nadelen? Nou, wat dacht je van een hoop spanning in je lijf en in je hoofd? En het kost idd een hoop energie.
Al voel ik me nog zo rot en depri, ik kan ergens gewoon vrolijk naar binnen stappen, luchtige kletspraatjes houden en niemand die ook maar iets in de gaten heeft. Mensen kijken niet zo goed hoor. Hoe doe ik dat? Ik heb ook niet echt een idee hoe ik 'die knop' omzet. Ik moet juist die knop omzetten als ik bij mensen kom waar ik juist wél met gevoel aanwezig wil zijn.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 19 december 2011 om 12:22
Ik ben zelf momenteel veel aan het piekeren/reflecteren hoe ik de dingen doe en hoe dat met mijn gevoelsbelevenis zit.
Vandaar dat ik ook vroeg naar die nadelen.
Natuurlijk ervaar ik zelf ook nadelen. zoals het schakelen in het gevoel.
Als ik aan het werk ben en iemand zegt vanuit het niets "wat heb je een leuk jurkje aan". dan reageer ik zo ontzettend nuchter. Helemaal niet leuk eigenlijk en dat merk ik ook aan de ander. Later kom ik daar dan wel op terug naar de ander toe.
Als ik aan het werk ben en een collega veteld iets over zichzelf, dan kan ik daar wel prima (met gevoel)op reageren.
Oftewel als ik mijn "ik ben aan het werk"masker op heb dan kan ik er niet tegen als anderen over iets persoonlijks van mij beginnen (zoals een leuk jurkje oid), maar wel als ze het persoonlijke verhaal bij en over zichzelf houden.
Vandaar dat ik ook vroeg naar die nadelen.
Natuurlijk ervaar ik zelf ook nadelen. zoals het schakelen in het gevoel.
Als ik aan het werk ben en iemand zegt vanuit het niets "wat heb je een leuk jurkje aan". dan reageer ik zo ontzettend nuchter. Helemaal niet leuk eigenlijk en dat merk ik ook aan de ander. Later kom ik daar dan wel op terug naar de ander toe.
Als ik aan het werk ben en een collega veteld iets over zichzelf, dan kan ik daar wel prima (met gevoel)op reageren.
Oftewel als ik mijn "ik ben aan het werk"masker op heb dan kan ik er niet tegen als anderen over iets persoonlijks van mij beginnen (zoals een leuk jurkje oid), maar wel als ze het persoonlijke verhaal bij en over zichzelf houden.
maandag 19 december 2011 om 13:25
Maja, wat goed dat je het onder controle hebt gekregen.
Ik moet er ook wel bij zeggen dat ik tijdens mijn werk met agressie (schelden, spugen en eventueel slaan en schoppen) te maken heb. Dus ik moet wel met een glasharde blik kunnen kijken, en niet tonen dat ik bang oid ben. Ook moet ik geen onzekerheid tonen. Dan wordt het er niet beter op.
Daarmee wil ik alleen maar zeggen, dat ik dat masker en het niet- voelen nodig heb, alleen al om mijn werk goed te doen.
Maar wat je zegt over het controle hebben over, dat lijkt me wel beter. Om het ook bewust in te zetten,maar die knop ook weer uit te zetten.
Ik moet er ook wel bij zeggen dat ik tijdens mijn werk met agressie (schelden, spugen en eventueel slaan en schoppen) te maken heb. Dus ik moet wel met een glasharde blik kunnen kijken, en niet tonen dat ik bang oid ben. Ook moet ik geen onzekerheid tonen. Dan wordt het er niet beter op.
Daarmee wil ik alleen maar zeggen, dat ik dat masker en het niet- voelen nodig heb, alleen al om mijn werk goed te doen.
Maar wat je zegt over het controle hebben over, dat lijkt me wel beter. Om het ook bewust in te zetten,maar die knop ook weer uit te zetten.
maandag 19 december 2011 om 13:32
Ik kan het wel, maar vraag me niet hoe.
Heb een tijdje geleden bijv melding bij een instantie gemaakt, betrof een gezin hier in de buurt.
Daags erna kwam ik die buurvrouw tegen in de supermarkt en we hebben gewoon een gezellig praatje gemaakt.
Daarna heb ik wel zoiets van, "ja maar, ik heb wel..." en " jij doet wel..."
En dat laat ik ertussen hangen, volgende keer weer gewoon dat praatje.
Heb een tijdje geleden bijv melding bij een instantie gemaakt, betrof een gezin hier in de buurt.
Daags erna kwam ik die buurvrouw tegen in de supermarkt en we hebben gewoon een gezellig praatje gemaakt.
Daarna heb ik wel zoiets van, "ja maar, ik heb wel..." en " jij doet wel..."
En dat laat ik ertussen hangen, volgende keer weer gewoon dat praatje.
maandag 19 december 2011 om 13:49
quote:Maja82 schreef op 19 december 2011 @ 13:19:
Ik heb met RET het e.e.a. onder controle gekregen. Maar dan op een manier die mijn niet schaadt.
Ook ik kan letterlijk ziek worden als ik dingen onderdruk of voor mezelf ontken en de emoties niet toelaat.
Wat bedoel je met RET?
Als ik het hier zo allemaal lees, valt er eigenlijk niet echt te zeggen HOE je dat nou precies doet? Die knop omzetten?
Zojuist vertelde me iemand dat mijn gezicht gewoon heel expressief is.. Daar valt dus weinig aan te doen, behalve dan dat ik dan inderdaad een "masker" op zou moeten zetten.. :s
Ik heb met RET het e.e.a. onder controle gekregen. Maar dan op een manier die mijn niet schaadt.
Ook ik kan letterlijk ziek worden als ik dingen onderdruk of voor mezelf ontken en de emoties niet toelaat.
Wat bedoel je met RET?
Als ik het hier zo allemaal lees, valt er eigenlijk niet echt te zeggen HOE je dat nou precies doet? Die knop omzetten?
Zojuist vertelde me iemand dat mijn gezicht gewoon heel expressief is.. Daar valt dus weinig aan te doen, behalve dan dat ik dan inderdaad een "masker" op zou moeten zetten.. :s
maandag 19 december 2011 om 15:39
In mijn geval betekend dat masker, mijn eigen gevoelens niet laten zien. Dat vind ik wat anders dan mijn gevoelens blockeren.
Wat een ander zegt of doet, komt bij mij echt wel binnen.
Absoluut niet, dat een ander het voor de kiezen krijgt, omdat ik toevallig, om wat voor reden ook, wat uit mijn hum zou zijn.
Daarom snap ik het afreageren van anderen die om wat voor reden ook niet lekker in hun vel zitten, niet (4e alinea van mijn vorige post)
Wat een ander zegt of doet, komt bij mij echt wel binnen.
Absoluut niet, dat een ander het voor de kiezen krijgt, omdat ik toevallig, om wat voor reden ook, wat uit mijn hum zou zijn.
Daarom snap ik het afreageren van anderen die om wat voor reden ook niet lekker in hun vel zitten, niet (4e alinea van mijn vorige post)
maandag 19 december 2011 om 23:02
Ik heb alleen jouw topic gelezen, nog niet eens alle reacties, maar geloof me, dat wil je niet!! Ik dacht ook destijds dat het de perfecte oplossing was, waardoor ik nu soms niet eens meer weet hoe ik me echt voel.. Ben ik vrolijk, of doe ik alleen vrolijk? Zonde om jezelf en anderen voor de gek te houden!
dinsdag 20 december 2011 om 02:02
@Wazig; herkenbaar! Ik ben tijdens mijn werk ook niet bezig met eigen issues, dat kan ik dan goed van me af zetten en oprecht stralend zijn. Dat is niet nep, dat is omdat het op dat moment niet speelt, naar de achtergrond gaat.. en omgekeerd zal ik bijv issues op het werk niet op mijn kinderen of anderen, die er niks mee te maken hebben, afreageren.
Maar keerzijde van die knop kunnen omzetten is wel dat ik niet altijd naar wens de knop de andere kant op kan zetten, als ik eenmaal met gevoelens bezig ben. Werk enzo is nogal rationeel, dna komt dat in de plaats van gevoel en is dat makkelijker schakelen.
Dat is lastiger als je juist op gevoel overschakelt, om dan afstand te houden van andere gevoelens, die spelen.Ik ervaar het zeker niet als een masker, maar juist de wisselwerking met bepaalde mensen, oa op mijn werk, maakt dat ik niet hoef toe te geven aan bepaalde gevoelens/issues. En dat is alleen maar goed, je hoeft er ook niet in te zwelgen, ik wil en hoef niet hele dagen over bepaalde dingen te piekeren. Het houdt me in het "hier en nu" en dat vind ik juist waardevol.
Is ook het verschil tussen (een beetje) controle over je gevoel houden (zekere mate van gepaste zelfdiscipline) en je helemaal overgeven aan je gevoel. Je bent je gevoel niet! Dus het moet ook niet zo zijn dat gevoel jou "overneemt". Mits je op een "gepaster" tijdstip wel die gevoelens kan uiten! Onderdrukken werkt niet op den duur en dat is nep. Maar ook niet te pas en onpas gevoelens uiten of je daardoor laten beheersen (in beslag laten nemen door piekeren enzo)..
Maar keerzijde van die knop kunnen omzetten is wel dat ik niet altijd naar wens de knop de andere kant op kan zetten, als ik eenmaal met gevoelens bezig ben. Werk enzo is nogal rationeel, dna komt dat in de plaats van gevoel en is dat makkelijker schakelen.
Dat is lastiger als je juist op gevoel overschakelt, om dan afstand te houden van andere gevoelens, die spelen.Ik ervaar het zeker niet als een masker, maar juist de wisselwerking met bepaalde mensen, oa op mijn werk, maakt dat ik niet hoef toe te geven aan bepaalde gevoelens/issues. En dat is alleen maar goed, je hoeft er ook niet in te zwelgen, ik wil en hoef niet hele dagen over bepaalde dingen te piekeren. Het houdt me in het "hier en nu" en dat vind ik juist waardevol.
Is ook het verschil tussen (een beetje) controle over je gevoel houden (zekere mate van gepaste zelfdiscipline) en je helemaal overgeven aan je gevoel. Je bent je gevoel niet! Dus het moet ook niet zo zijn dat gevoel jou "overneemt". Mits je op een "gepaster" tijdstip wel die gevoelens kan uiten! Onderdrukken werkt niet op den duur en dat is nep. Maar ook niet te pas en onpas gevoelens uiten of je daardoor laten beheersen (in beslag laten nemen door piekeren enzo)..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 20 december 2011 om 09:47
OK nerd_ ik snap weinig van je post, maar bedankt voor je bijdrage, hahaha.
Maar ik zou dus moeten leren om mijn prive niet mee naar het werk te nemen. Maar het is heel raar dat ik dat vaak bij mijn ene baan wel kan (daar voel ik me op mijn gemak en zit ik niet tussen modemensen), maar bij het werk dat het belangrijkst is (in de mode), schijn ik dat wél nogal snel toe te geven aan mijn gevoel.
Dat is toch raar? Want dat werk in de mode is gewoon waar ik voor gestudeerd heb - en ik me ook echt in wil gaan ontwikkelen..
Weird..
Maar ik zou dus moeten leren om mijn prive niet mee naar het werk te nemen. Maar het is heel raar dat ik dat vaak bij mijn ene baan wel kan (daar voel ik me op mijn gemak en zit ik niet tussen modemensen), maar bij het werk dat het belangrijkst is (in de mode), schijn ik dat wél nogal snel toe te geven aan mijn gevoel.
Dat is toch raar? Want dat werk in de mode is gewoon waar ik voor gestudeerd heb - en ik me ook echt in wil gaan ontwikkelen..
Weird..
dinsdag 20 december 2011 om 11:47
Apartgeval; Lastig en ingewikkeld hé?
Zou het ook te maken kunnen hebben, dat je je bij je modebaan niet zo op je gemakt voelt? Dus sowieso minder goed raad weet met je houding/lichaamstaal e.d.?
Dus dan merk je het voor jezelf ook sneller op.
Eerder schreef ik over mijn werkmasker,ik bedoel daar eigenlijk "werkmodus"mee. Want ik vind toch ook niet dat ik mezelf anders voordoe.
Het is zoals ik eerder schreef: niet "piepen"en gewoon doen. Onzekerheden en allerlei andere gedachten opzij schuiven.
In het hier en nu staan zoals Suzy het benoemd.
Ik heb ook zelden/nooit dat ik mijn frustratie's e.d. op ander uit. Ik snap mensen die dat wel doen dan ook niet.
Wat ik ook als lastig ervaar is, dat ik niet zo snel of eerder gezegd nooit boos wordt. Ook in mijn werk is dat wel belangrijk. Niet zoeer het boos worden,maar dat gevoel gebruiken om goed grenzen aan te kunnen geven.
Zou het ook te maken kunnen hebben, dat je je bij je modebaan niet zo op je gemakt voelt? Dus sowieso minder goed raad weet met je houding/lichaamstaal e.d.?
Dus dan merk je het voor jezelf ook sneller op.
Eerder schreef ik over mijn werkmasker,ik bedoel daar eigenlijk "werkmodus"mee. Want ik vind toch ook niet dat ik mezelf anders voordoe.
Het is zoals ik eerder schreef: niet "piepen"en gewoon doen. Onzekerheden en allerlei andere gedachten opzij schuiven.
In het hier en nu staan zoals Suzy het benoemd.
Ik heb ook zelden/nooit dat ik mijn frustratie's e.d. op ander uit. Ik snap mensen die dat wel doen dan ook niet.
Wat ik ook als lastig ervaar is, dat ik niet zo snel of eerder gezegd nooit boos wordt. Ook in mijn werk is dat wel belangrijk. Niet zoeer het boos worden,maar dat gevoel gebruiken om goed grenzen aan te kunnen geven.
dinsdag 20 december 2011 om 13:11
quote:apartgeval schreef op 20 december 2011 @ 09:47:
Maar het is heel raar dat ik dat vaak bij mijn ene baan wel kan (daar voel ik me op mijn gemak en zit ik niet tussen modemensen), maar bij het werk dat het belangrijkst is (in de mode), schijn ik dat wél nogal snel toe te geven aan mijn gevoel.Ik weet niet wat je andere baan is, wat voor werk, maar is het niet zo dat je in je baan in de mode meer met 'op je gevoel werken' te maken hebt en dat het daardoor lastiger is?
Maar het is heel raar dat ik dat vaak bij mijn ene baan wel kan (daar voel ik me op mijn gemak en zit ik niet tussen modemensen), maar bij het werk dat het belangrijkst is (in de mode), schijn ik dat wél nogal snel toe te geven aan mijn gevoel.Ik weet niet wat je andere baan is, wat voor werk, maar is het niet zo dat je in je baan in de mode meer met 'op je gevoel werken' te maken hebt en dat het daardoor lastiger is?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 20 december 2011 om 13:37
quote:Elmervrouw schreef op 20 december 2011 @ 13:11:
[...]
Ik weet niet wat je andere baan is, wat voor werk, maar is het niet zo dat je in je baan in de mode meer met 'op je gevoel werken' te maken hebt en dat het daardoor lastiger is?
Ja, dat klopt wel, maar dat zou natuurlijk niet moeten betekenen dat ik mezelf zou moeten laten leiden door mijn slechte gevoel - als ik mezelf een keer rot voel. Ook heb ik in die modebaan eigenlijk vaak het gevoel dat ik "minder" ben dan de mensen om me heen, omdat ze zich zo gedragen alsof ze alles zijn, hahah..
Ik hou totaal niet van de mensen in de modewereld.
Maar goed. HEt zou beter zijn als ik wat zelfverzekerder zou worden, vooral in dit vak.. Dus Wazig, ja klopt.. Ik voel me veel minder op mijn gemak, haha.
[...]
Ik weet niet wat je andere baan is, wat voor werk, maar is het niet zo dat je in je baan in de mode meer met 'op je gevoel werken' te maken hebt en dat het daardoor lastiger is?
Ja, dat klopt wel, maar dat zou natuurlijk niet moeten betekenen dat ik mezelf zou moeten laten leiden door mijn slechte gevoel - als ik mezelf een keer rot voel. Ook heb ik in die modebaan eigenlijk vaak het gevoel dat ik "minder" ben dan de mensen om me heen, omdat ze zich zo gedragen alsof ze alles zijn, hahah..
Ik hou totaal niet van de mensen in de modewereld.
Maar goed. HEt zou beter zijn als ik wat zelfverzekerder zou worden, vooral in dit vak.. Dus Wazig, ja klopt.. Ik voel me veel minder op mijn gemak, haha.