Psyche
alle pijlers
Leven met ADD
zaterdag 25 november 2017 om 08:36
Ongeveer 3 maanden geleden heb ik de diagnose ADD gekregen. Het kwam uiteindelijk niet geheel als verrassing omdat ik er al veel over gelezen heb. Uiteraard heeft de psychiater medicijnen voorgeschreven, maar die helpen niet en ben ermee gestopt, ook heb ik besloten het coachingstraject niet in te gaan, omdat ik overtuigd ben dat ik mijn eigen gevoel moet volgen bij het leven met ADD, opzoek dus naar oplossingen die bij mijzelf passen.
Vandaar dat ik besloten heb om aan dit forum deel te nemen, opzoek naar tips van andere personen met ADD die misschien ook bij mij goed passen, geen medicijnen tips dus...
Waar ikzelf het meeste moeite mee heb is:
- woede aanvallen bij onrecht of niet begrepen worden
- continue angst dat iets ergs gebeurd met mijn dierbaren
- wel goed in slaap komen maar veel wakker zijn in de nacht en dan gaan piekeren, ook lig ik vroeg in de ochtend al wakker om in mijn hoofd de dag door te nemen.
- onrust in het hoofd
Ben benieuwd of er ook ADD ers zijn op dit forum, die dus interessante tips hebben die wellicht mij kunnen helpen.
Vandaar dat ik besloten heb om aan dit forum deel te nemen, opzoek naar tips van andere personen met ADD die misschien ook bij mij goed passen, geen medicijnen tips dus...
Waar ikzelf het meeste moeite mee heb is:
- woede aanvallen bij onrecht of niet begrepen worden
- continue angst dat iets ergs gebeurd met mijn dierbaren
- wel goed in slaap komen maar veel wakker zijn in de nacht en dan gaan piekeren, ook lig ik vroeg in de ochtend al wakker om in mijn hoofd de dag door te nemen.
- onrust in het hoofd
Ben benieuwd of er ook ADD ers zijn op dit forum, die dus interessante tips hebben die wellicht mij kunnen helpen.
vrijdag 14 december 2018 om 11:38
Haha wat leuk om dit te lezen!
Ik heb zelf ook ADD. Op de basisschool werdt ik op advies van de leraar naar zo'n test gestuurd. Na een aantal gesprekken en testjes kwam er toen al naar voren dar ik ADD had. Mijn ouders vonden dat toen maar "onzin", want ze vonden. Dat tegenwoordig iedereen in hokjes geduwd werden en dat ik was zoals ik was. Er is toen niks met deze diagnose gedaan.
Echter begonnen de problemen vanaf mn pubertijd op te spelen, ik merkte zelf dat ik bijvoorbeeld een motivatie van een steen had en in mijn relatie liep ook veel dingen niet goed, door o.a. Vergeetachtigheid enz enz. Toen ik dit steeds meer begon in te zien heb ik mezelf in de kenmerken van ADD verdiept. Dit kwam heel erg overeen met mijn "gedragsproblemen". Ik heb toen besloten om naar het GAGGB t gaan. Hierdoor heb ik heelveel van mezelf leren kennen! Ik ben echt blij dat ik dit gedaan heb en doormede van medicijnen gaat alles nu veel beter, zowel persoonlijk als in de relatie.
Ik heb ook ondervonden dat ADD hele mooie kanten heeft en dat het je ook wel weer "bijzonder" maakt.
Voor mij voelt het absoluut niet of wordt ik in een hokje geplaatst, maar voelt het juist fijn dat ik de reden van mijn emoties en gedrag weet.
Dingen uitstellen is nog steeds een groot probleem voor me.. ik kan altijd heeerlijk mijn tijd onodig verknoeien aan onzinnige dingen of niks doen. Zo kan ik rustig een hele avond muziek luisteren met eventueel een biertje en de hele avond lekker weg dromen/fantaseren.
Ik heb mijn momenten van rust echt nodig, dat ik me echt even terug moet trekken van de mensen.
Ik voel situaties veel sterker aan dan andere mensen. Als er bijvoorbeerd een bepaalde sfeer op een feestje hangt, merk ik dat direct en als ik dat dan later met mijn vriendin bespreek, had ze dat helemaal niet zo goed opgemerkt tijdens het feestje.
Mijn leven bestaat echt uit pieken en dalen, ik kan super gelukkig zijn en vol ambitie en een uur later diep in een dal en vol negativeit. Ik heb ook altijd de behoefte om mijn gevoelens aan mijn vriendin te vertellen, ik moet het kwijt (dit heb ik tijdens CAGGB geleerd, voorheen was ik erg gesloten)
Maar ik zit nu een tijdje aan medicijnen, escitalopram om precies te zijn, maar sinds ik dat neem ben ik veel rustiger in mn hoofd en bestaat mn leven niet meer uit pieken en dalen, maar is het heel stabiel/oppervlakkig.
Ik heb zelf ook ADD. Op de basisschool werdt ik op advies van de leraar naar zo'n test gestuurd. Na een aantal gesprekken en testjes kwam er toen al naar voren dar ik ADD had. Mijn ouders vonden dat toen maar "onzin", want ze vonden. Dat tegenwoordig iedereen in hokjes geduwd werden en dat ik was zoals ik was. Er is toen niks met deze diagnose gedaan.
Echter begonnen de problemen vanaf mn pubertijd op te spelen, ik merkte zelf dat ik bijvoorbeeld een motivatie van een steen had en in mijn relatie liep ook veel dingen niet goed, door o.a. Vergeetachtigheid enz enz. Toen ik dit steeds meer begon in te zien heb ik mezelf in de kenmerken van ADD verdiept. Dit kwam heel erg overeen met mijn "gedragsproblemen". Ik heb toen besloten om naar het GAGGB t gaan. Hierdoor heb ik heelveel van mezelf leren kennen! Ik ben echt blij dat ik dit gedaan heb en doormede van medicijnen gaat alles nu veel beter, zowel persoonlijk als in de relatie.
Ik heb ook ondervonden dat ADD hele mooie kanten heeft en dat het je ook wel weer "bijzonder" maakt.
Voor mij voelt het absoluut niet of wordt ik in een hokje geplaatst, maar voelt het juist fijn dat ik de reden van mijn emoties en gedrag weet.
Dingen uitstellen is nog steeds een groot probleem voor me.. ik kan altijd heeerlijk mijn tijd onodig verknoeien aan onzinnige dingen of niks doen. Zo kan ik rustig een hele avond muziek luisteren met eventueel een biertje en de hele avond lekker weg dromen/fantaseren.
Ik heb mijn momenten van rust echt nodig, dat ik me echt even terug moet trekken van de mensen.
Ik voel situaties veel sterker aan dan andere mensen. Als er bijvoorbeerd een bepaalde sfeer op een feestje hangt, merk ik dat direct en als ik dat dan later met mijn vriendin bespreek, had ze dat helemaal niet zo goed opgemerkt tijdens het feestje.
Mijn leven bestaat echt uit pieken en dalen, ik kan super gelukkig zijn en vol ambitie en een uur later diep in een dal en vol negativeit. Ik heb ook altijd de behoefte om mijn gevoelens aan mijn vriendin te vertellen, ik moet het kwijt (dit heb ik tijdens CAGGB geleerd, voorheen was ik erg gesloten)
Maar ik zit nu een tijdje aan medicijnen, escitalopram om precies te zijn, maar sinds ik dat neem ben ik veel rustiger in mn hoofd en bestaat mn leven niet meer uit pieken en dalen, maar is het heel stabiel/oppervlakkig.
