Psyche
alle pijlers
Mensen met een herkenbaar iets?
donderdag 24 februari 2011 om 14:08
Dag medelezers van Viva.
Ik heb dit forum vandaag ontdekt en ben benieuwd of er iemand is met een hetgeen ik nu meemaak.
Ik ben een single moeder van 4 kids(1-5-8 en 10) de vader scheen al langer vreemd te gaan,maar ik kwam er pas achter in begin vd zwangerschap vierde kindje,en heeft ons toen ook verlaten,tot nu horen we niets van hem. In de relatie was sex voor hem het belangrijkste,maar aangezien ik na 2 jaar elke dag met hem de verplichte sex te hebben gehad,wilde minderen,was hij het niet met me eens. Maar ik kon het niet langer. Vervolgens werd ik snachts als ik sliep genomen,ik werd wel wakker natuurlijk,maar verzetten had toch geen zin.Ik accepteerde het!?!
Vanaf het moment dat hij ons verliet zakte de moed me in de schoenen en vroeg me af hoe ik dit moet gaan doen.
Door mn ex hoef ik geen sex meer,dus ook geen relatie want iedere man wil in zn relatie sex ben ik achter.
Dus alleen hun opvoeden? ik kan het niet!
De vader die we niet meer spreken is een bankdirecteur maar laat ons van 60 euro per week leven. Hierdoor kan ik niet veel eten en ben ook veel afgevallen sindsdien,ik weeg nu nog 53kilo.
Ik zorg dat de kinderen hun eten krijgen,dr blijft zo weinig over mezelf maar goed. Nu heb ik de huisarts al vaker aangegeven dat ik het niet aan kan. Heb onderzoeken gedaan online,en zou medicatie en behandeling nodig hebben om alles te verwerken. Dat begrijp ik nog,maar nu komt het: het loopt vast op kinderopvang! Het kinderdagverblijf die ik op het oog had,kwam heel anders over toen ik ze onverwachts bezocht. Ten tweede hoorde ik toen dat ze vol waren. Andere kdverblyven zitten tever weg(ik heb alleen een fiets en kan dus niet lang fietsen want dan heb ik geen energie meer voor de rest vd dag voor de kinderen te zorgen.) En sinds ik dit weet gaat het echt verkeerd met mij,ben al de hele week al aan het huilen en de kinderen lopen er..ik kan ze niet meer geven qua liefde spellen opvoeding en eten wat ik ze zo dolgraag had willen geven. Maar Ik wil ze niet kwijt,maar dit is niet wat ik ze gun,ze verdienen mama zoals ze was vroeger,maar ik kan niet meer. ! ik ben op,energieloos,geen lach meer,zo intens verdrietig om alles,,,moet ik dan het opgeven en de kinderen bij een pleeggezin onderbrengen?ik ken geen mensen die wel éven 'voor je kinderen kunnen zorgen en terwijl je weet dat dat absoluut nooit is geweest wat je wilde?terwijl je weet dat ze hun mama liefde willen? zijn er mensen die zich herkennen en die wel weten wat ik nog kan doen of tips hebben? bedankt. sabien
Ik heb dit forum vandaag ontdekt en ben benieuwd of er iemand is met een hetgeen ik nu meemaak.
Ik ben een single moeder van 4 kids(1-5-8 en 10) de vader scheen al langer vreemd te gaan,maar ik kwam er pas achter in begin vd zwangerschap vierde kindje,en heeft ons toen ook verlaten,tot nu horen we niets van hem. In de relatie was sex voor hem het belangrijkste,maar aangezien ik na 2 jaar elke dag met hem de verplichte sex te hebben gehad,wilde minderen,was hij het niet met me eens. Maar ik kon het niet langer. Vervolgens werd ik snachts als ik sliep genomen,ik werd wel wakker natuurlijk,maar verzetten had toch geen zin.Ik accepteerde het!?!
Vanaf het moment dat hij ons verliet zakte de moed me in de schoenen en vroeg me af hoe ik dit moet gaan doen.
Door mn ex hoef ik geen sex meer,dus ook geen relatie want iedere man wil in zn relatie sex ben ik achter.
Dus alleen hun opvoeden? ik kan het niet!
De vader die we niet meer spreken is een bankdirecteur maar laat ons van 60 euro per week leven. Hierdoor kan ik niet veel eten en ben ook veel afgevallen sindsdien,ik weeg nu nog 53kilo.
Ik zorg dat de kinderen hun eten krijgen,dr blijft zo weinig over mezelf maar goed. Nu heb ik de huisarts al vaker aangegeven dat ik het niet aan kan. Heb onderzoeken gedaan online,en zou medicatie en behandeling nodig hebben om alles te verwerken. Dat begrijp ik nog,maar nu komt het: het loopt vast op kinderopvang! Het kinderdagverblijf die ik op het oog had,kwam heel anders over toen ik ze onverwachts bezocht. Ten tweede hoorde ik toen dat ze vol waren. Andere kdverblyven zitten tever weg(ik heb alleen een fiets en kan dus niet lang fietsen want dan heb ik geen energie meer voor de rest vd dag voor de kinderen te zorgen.) En sinds ik dit weet gaat het echt verkeerd met mij,ben al de hele week al aan het huilen en de kinderen lopen er..ik kan ze niet meer geven qua liefde spellen opvoeding en eten wat ik ze zo dolgraag had willen geven. Maar Ik wil ze niet kwijt,maar dit is niet wat ik ze gun,ze verdienen mama zoals ze was vroeger,maar ik kan niet meer. ! ik ben op,energieloos,geen lach meer,zo intens verdrietig om alles,,,moet ik dan het opgeven en de kinderen bij een pleeggezin onderbrengen?ik ken geen mensen die wel éven 'voor je kinderen kunnen zorgen en terwijl je weet dat dat absoluut nooit is geweest wat je wilde?terwijl je weet dat ze hun mama liefde willen? zijn er mensen die zich herkennen en die wel weten wat ik nog kan doen of tips hebben? bedankt. sabien
donderdag 24 februari 2011 om 14:17
Is de scheiding al aangevraagd? Ik neem aan dat er dan ook gesproken gaat worden over allimentatie die je ex moet betalen voor de kinderen? Dit zou je financieel lucht kunnen geven.
Werk je zelf?
Je hebt online onderzoeken gehad? Nog nooit van gehoord. Waarom heeft jou huisarts je niet gewoon doorgestuurd naar een maatschappelijk werker?
Werk je zelf?
Je hebt online onderzoeken gehad? Nog nooit van gehoord. Waarom heeft jou huisarts je niet gewoon doorgestuurd naar een maatschappelijk werker?
donderdag 24 februari 2011 om 14:19
pff, klinkt alsof jij al flink opgebrand begint te raken...
Heb je geen familie die je kinderen zo nu en dan even op kunnen vangen?
4 kinderen in je eentje opvoeden is niet niks! De oudste gaan inmiddels naar school, dus de grote 'dagelijkse' opvang gaat vooral om de jongste begrijp ik?
Kan hij niet naar een peuterspeelzaal (wordt in veel gemeentes berekend naar inkomen) of voorschool? (is vaak gratis)
Naschoolse opvang voor de oudsten? (vinden ze vaak geweldig leuk)
Is er in jouw woonplaats misschien iets als homestart?
https://www.home-start.nl/?ac=Gezinnen-5-1
Of informeer eens bij het consultatiebureau, ook daar hebben ze veel ingangen om moeders als jij te helpen... (dat is ook een taak van de wijkverpleegkundige!) echt waar er zijn meer mogelijkheden dan je nu wellicht ziet..
Doen hoor, want je verdient echt een fijn leven, voor jou en je kinderen.
Heb je geen familie die je kinderen zo nu en dan even op kunnen vangen?
4 kinderen in je eentje opvoeden is niet niks! De oudste gaan inmiddels naar school, dus de grote 'dagelijkse' opvang gaat vooral om de jongste begrijp ik?
Kan hij niet naar een peuterspeelzaal (wordt in veel gemeentes berekend naar inkomen) of voorschool? (is vaak gratis)
Naschoolse opvang voor de oudsten? (vinden ze vaak geweldig leuk)
Is er in jouw woonplaats misschien iets als homestart?
https://www.home-start.nl/?ac=Gezinnen-5-1
Of informeer eens bij het consultatiebureau, ook daar hebben ze veel ingangen om moeders als jij te helpen... (dat is ook een taak van de wijkverpleegkundige!) echt waar er zijn meer mogelijkheden dan je nu wellicht ziet..
Doen hoor, want je verdient echt een fijn leven, voor jou en je kinderen.
donderdag 24 februari 2011 om 14:25
Goed dat je ziet dat deze situatie voor jou,maar ook voor je kinderen, niet vol te houden is. Ik hoop én denk echter dat er nog wel andere oplossingen te bedenken zijn dan je kinderen uit huis te laten plaatsen!
Als ik het zo lees zijn je belangrijkste problemen de financiën en het feit dat jij eigenlijk therapie nodig hebt maar die niet kan krijgen. Ik denk inderdaad dat het goed zou zijn om contact op te nemen met Maatschappelijk Werk, die kunnen bijvoorbeeld met jou kijken of het mogelijk is voorrang en eventueel zelfs subsidie te krijgen op een KDV.
Daarnaast kan ik me niet voorstellen dat die 60 euro de officieel vastgestelde alimentatie is, als jij vier kinderen hebt en hij zo goed verdient. Is het een optie om de alimentatie officieel te laten vaststellen via de rechter, en hem daar dan ook aan te gaan houden?
Als ik het zo lees zijn je belangrijkste problemen de financiën en het feit dat jij eigenlijk therapie nodig hebt maar die niet kan krijgen. Ik denk inderdaad dat het goed zou zijn om contact op te nemen met Maatschappelijk Werk, die kunnen bijvoorbeeld met jou kijken of het mogelijk is voorrang en eventueel zelfs subsidie te krijgen op een KDV.
Daarnaast kan ik me niet voorstellen dat die 60 euro de officieel vastgestelde alimentatie is, als jij vier kinderen hebt en hij zo goed verdient. Is het een optie om de alimentatie officieel te laten vaststellen via de rechter, en hem daar dan ook aan te gaan houden?
lariba wijzigde dit bericht op 24-02-2011 14:25
Reden: Stukje dubbel!
Reden: Stukje dubbel!
% gewijzigd
donderdag 24 februari 2011 om 14:28
quote:Pompadoer schreef op 24 februari 2011 @ 14:17:
Verder denk ik dat je jongste kind slechter af is met een moeder die instort dan op een kdv dat toch niet zo super is als je dacht. Tenzij het echt ernstig tekortschiet. Overweeg dus nog eens goed of je toch niet van het kdv gebruik wilt maken als dat je zoveel zou helpen.Dit lijkt me inderdaad een goede tip. Misschien vind je dit KDV niet het beste voor je jongste, maar als het verder te regelen is is het misschien wel even de beste optie.
Verder denk ik dat je jongste kind slechter af is met een moeder die instort dan op een kdv dat toch niet zo super is als je dacht. Tenzij het echt ernstig tekortschiet. Overweeg dus nog eens goed of je toch niet van het kdv gebruik wilt maken als dat je zoveel zou helpen.Dit lijkt me inderdaad een goede tip. Misschien vind je dit KDV niet het beste voor je jongste, maar als het verder te regelen is is het misschien wel even de beste optie.
donderdag 24 februari 2011 om 14:37
Zo. Die heb je wel even nodig!
Lieve vrouw, wat een verdriet.
Goed dat je hier komt schrijven! Ik zie dat je al heel veel goede tips hebt gekregen!
*Zorg als den drommel voor een goede advocaat, want je hebt recht op kinderalimentatie en, zo lang je dat nodig hebt, partneralimentatie!
*Ik zou terug gaan naar je huisarts, evt. bureau voor Jeugd en Gezin en aangeven dat je hulp nodig hebt, omdat je het niet trekt!
*Ik zou je man absoluut aangeven voor verkrachting! Wat een zak. Echt zo ga je niet om met je partner! Zul je daar over nadenken?
*Heb je familie/vrienden die je kunnen steunen/helpen/kinderen op kunnen vangen etc?
Sterkte! Ik hoop echt dat er betere tijden voor je komen!
Lieve vrouw, wat een verdriet.
Goed dat je hier komt schrijven! Ik zie dat je al heel veel goede tips hebt gekregen!
*Zorg als den drommel voor een goede advocaat, want je hebt recht op kinderalimentatie en, zo lang je dat nodig hebt, partneralimentatie!
*Ik zou terug gaan naar je huisarts, evt. bureau voor Jeugd en Gezin en aangeven dat je hulp nodig hebt, omdat je het niet trekt!
*Ik zou je man absoluut aangeven voor verkrachting! Wat een zak. Echt zo ga je niet om met je partner! Zul je daar over nadenken?
*Heb je familie/vrienden die je kunnen steunen/helpen/kinderen op kunnen vangen etc?
Sterkte! Ik hoop echt dat er betere tijden voor je komen!
donderdag 24 februari 2011 om 14:41
Ik vind het niet raar dat je er doorheen zit, je hebt nogal wat op je bord gekregen en staat er nu alleen voor met je 4 kindjes, dat is zwaar. Maar online onderzoeken? En op basis daarvan therapie en medicijnen? Dat vind ik op zijn zachtst gezegd discutabel.
En ¤ 60,- per week met 4 kinderen is weinig, erg weinig. Is die alimentatie vastgelegd?
En ¤ 60,- per week met 4 kinderen is weinig, erg weinig. Is die alimentatie vastgelegd?
donderdag 24 februari 2011 om 14:42
Is jullie scheiding al rond? Werk jij zelf of heb je een uitkering? Mocht dit laatste het geval zijn dan kan de vader natuurlijk wel meer gaan betalen (en natuurlijk moet hij gewoon voor ze gaan betalen, dat lijkt me logisch) maar daar zie jij dan niks van. Dit word berekend met je uitkering, en het eindbedrag zal altijd hetzelfde zijn.
Wat voor hulp kan je huisarts jou bieden? Echt, je kinderen hoeven helemaal niet naar een pleeggezin. Jij gaat gewoon een gesprek aan met de huisarts, verteld daar dat je er goed doorheen zit en hij zorgt ervoor dat je bij een maatschappelijk werker terecht kan. Dat lijkt me een heel goede eerste stap!
Heel veel succes met alles!!
Wat voor hulp kan je huisarts jou bieden? Echt, je kinderen hoeven helemaal niet naar een pleeggezin. Jij gaat gewoon een gesprek aan met de huisarts, verteld daar dat je er goed doorheen zit en hij zorgt ervoor dat je bij een maatschappelijk werker terecht kan. Dat lijkt me een heel goede eerste stap!
Heel veel succes met alles!!
donderdag 24 februari 2011 om 14:44
quote:Blackdress schreef op 24 februari 2011 @ 14:37:
*Ik zou je man absoluut aangeven voor verkrachting! Wat een zak. Echt zo ga je niet om met je partner! Zul je daar over nadenken?
TO's ex is een vieze klootzak, maar aangifte doen daar komt ook nogal wat bij kijken. Hoe wil ze dit gaan bewijzen? Er is al een behoorlijke tijd verstreken. Dan wordt ze door de mangel gehaald door zo'n advocaat en het lijkt me dat ze dat niet gaat trekken.
*Ik zou je man absoluut aangeven voor verkrachting! Wat een zak. Echt zo ga je niet om met je partner! Zul je daar over nadenken?
TO's ex is een vieze klootzak, maar aangifte doen daar komt ook nogal wat bij kijken. Hoe wil ze dit gaan bewijzen? Er is al een behoorlijke tijd verstreken. Dan wordt ze door de mangel gehaald door zo'n advocaat en het lijkt me dat ze dat niet gaat trekken.
donderdag 24 februari 2011 om 14:52
Nessemeisje heeft gelijk.
Het is emotioneel erg zwaar als je je ex gaat aangeven voor verkrachtig.
Je zegt dat je je niet hebt verzet en dat je het 'accepteerde'.
Deze gegevens zullen tegen je gebruikt worden. Het verdriet dat dit je gaat doen kost je zoveel energie. Energie die je graag in jezelf en je lieve kinderen stopt.
Ik duim voor je dat je snel een oplossing zult vinden voor alle ellende waar jij doorheen moet.
En dat er snel een tijd komt waarin jij en je kinderen kunnen genieten van het leven.
Het is emotioneel erg zwaar als je je ex gaat aangeven voor verkrachtig.
Je zegt dat je je niet hebt verzet en dat je het 'accepteerde'.
Deze gegevens zullen tegen je gebruikt worden. Het verdriet dat dit je gaat doen kost je zoveel energie. Energie die je graag in jezelf en je lieve kinderen stopt.
Ik duim voor je dat je snel een oplossing zult vinden voor alle ellende waar jij doorheen moet.
En dat er snel een tijd komt waarin jij en je kinderen kunnen genieten van het leven.
donderdag 24 februari 2011 om 14:54
Je moet uit je slachtofferrol kruipen, ik weet dat dat moeilijk is, maar dat je man is weggegaan en je nu die kinderen alleen moet opvoeden is juist iets goeds!!
Te ver fietsen?? Hoe ver dan?? Fietsen is juist hartstikke gezond! En als alleen daar een plek is dan moet dat maar gewoon, het is niet anders!
Sex hoef je voorlopig ook niet te hebben, richt je op jezelf en de kinderen.
Voor geld kan je toeslagen aanvragen,bijstand,voedselbank, noem het maar op, zoek informatie op!
tijd voor actie meid, je hebt het veels te ver laten komen...
Te ver fietsen?? Hoe ver dan?? Fietsen is juist hartstikke gezond! En als alleen daar een plek is dan moet dat maar gewoon, het is niet anders!
Sex hoef je voorlopig ook niet te hebben, richt je op jezelf en de kinderen.
Voor geld kan je toeslagen aanvragen,bijstand,voedselbank, noem het maar op, zoek informatie op!
tijd voor actie meid, je hebt het veels te ver laten komen...
donderdag 24 februari 2011 om 14:57
Troeta heeft wel een beetje gelijk, maar als je er echt doorheen zit, is het moeilijk om uit deze slachtofferrol te stappen.
Dat je het inderdaad hebt over een man (seks) als oplossing voor je problemen (? want dan hoef je niet meer alleen) vind ik wel tekenend. Ik denk dat je je juist moet richten op jouzelf en de kinderen. Pas als dat weer loopt zou je kunnen gaan denken aan een relatie. Als je dat zou willen.
Maar eerst moet je werken aan jezelf. Dat je deze man dit alles hebt toegestaan zegt heel veel over jou. Hij 'moest' elke dag seks? En jij vond dat goed? En met zo'n man heb je 4 kinderen gekregen? Zorg eerst dat JIJ sterk hieruit komt, daarna kun je weer iemand anders toelaten in je leven. Anders heb je kans dat je weer met zo'n lapzwans thuiskomt en dan ben je later mogelijk nog verder van huis.
Dat je het inderdaad hebt over een man (seks) als oplossing voor je problemen (? want dan hoef je niet meer alleen) vind ik wel tekenend. Ik denk dat je je juist moet richten op jouzelf en de kinderen. Pas als dat weer loopt zou je kunnen gaan denken aan een relatie. Als je dat zou willen.
Maar eerst moet je werken aan jezelf. Dat je deze man dit alles hebt toegestaan zegt heel veel over jou. Hij 'moest' elke dag seks? En jij vond dat goed? En met zo'n man heb je 4 kinderen gekregen? Zorg eerst dat JIJ sterk hieruit komt, daarna kun je weer iemand anders toelaten in je leven. Anders heb je kans dat je weer met zo'n lapzwans thuiskomt en dan ben je later mogelijk nog verder van huis.
Later is nu
donderdag 24 februari 2011 om 15:04
Eens met dreamer. Zorg dat jij eerst je grenzen leert bewaken. Daarna kun je pas andere acties ondernemen. Been there, done that. Ik had niet 4, maar 3. Ook tijdens zwangerschap. Zorg dat je ex jou gaat betalen. Daar heb je alle recht op, wanneer hij ba nk directeur is, heeft hij genoeg geld over on iets aan zijn kinderen mee te betalen.
De gedachten over pleeg gezin e.d. moet je van je af zetten.onzin, dat wil je echt niet!
De gedachten over pleeg gezin e.d. moet je van je af zetten.onzin, dat wil je echt niet!
donderdag 24 februari 2011 om 15:22
Vier kinderen, waarvan 1 in de luiers en een volwassene die moeten rondkomen van 60 euro per week, dat is gekkenwerk. Begrijp ik nu goed dat je zelf niet genoeg te eten hebt?
(NB: volgens het Nibud, zou jij tenminste zo'n 100 euro per week nodig hebben, alleen al voor eten)
Dit kan zo niet langer, jij en je kinderen moeten eten, dat moet je 1e prioriteit zijn. Want er is, zo te lezen, nog meer dat aangepakt moet worden, maar als je niet goed voor jezelf kan zorgen heb je daar de kracht niet voor.
Dat eten komt er met geld. Er moeten meer inkomsten zijn. Nu begin jezelf al over kinderopvang/werken maar dat weegt met 4 kinderen niet zo snel tegen elkaar op, al helemaal niet met 1 KDV ganger want dan moet je meer uren inkopen. Bovendien vraag ik me af of je daar nu genoeg energie voor hebt.
Er moet denk ik in de 1e plaats aan de juridische bel getrokken worden. Je hebt advies nodig.
Doe wat nodig is, schakel een, pro deo, advocaat in.
(NB: volgens het Nibud, zou jij tenminste zo'n 100 euro per week nodig hebben, alleen al voor eten)
Dit kan zo niet langer, jij en je kinderen moeten eten, dat moet je 1e prioriteit zijn. Want er is, zo te lezen, nog meer dat aangepakt moet worden, maar als je niet goed voor jezelf kan zorgen heb je daar de kracht niet voor.
Dat eten komt er met geld. Er moeten meer inkomsten zijn. Nu begin jezelf al over kinderopvang/werken maar dat weegt met 4 kinderen niet zo snel tegen elkaar op, al helemaal niet met 1 KDV ganger want dan moet je meer uren inkopen. Bovendien vraag ik me af of je daar nu genoeg energie voor hebt.
Er moet denk ik in de 1e plaats aan de juridische bel getrokken worden. Je hebt advies nodig.
Doe wat nodig is, schakel een, pro deo, advocaat in.
