Psyche
alle pijlers
Mijn moeder draait volledig door
vrijdag 2 februari 2018 om 17:55
Ik ben op een punt gekomen dat ik het niet meer weet...
Om een beeld te schetsen: Ik ben nu 26 jaar en mijn moeder heeft al problemen met alcoholisme sinds ik me kan herinneren. Ik ben alleen met haar opgegroeid, verder geen broers en zussen. Verder heeft ze ook persoonlijke problemen: lange tijd werkloos, geen partner (wat ze wel graag wilt), last van eenzaamheid, geldproblemen en ik ben ondertussen ook geëmigeerd (wat ze vreselijk vindt)... Daarnaast heeft ze een moeilijke persoonlijkheid. Er is niemand met wie ze nooit ruzie mee heeft gemaakt, ze scheldt mensen uit, voornamelijk als ze dronken is. Bijna al haar banen in haar leven zijn geëindigd met ruzie en haar familie is haar ondertussen ook zat. Soms scheldt ze voorbijgangers uit op straat, maar dan is ze meestal wel dronken. Ik weet dat je geen diagnoses mag geven zonder er een diagnose is (wat ook nooit zal gebeuren want ze is absoluut ANTI psychologen ed), maar om het 'netjes' te zeggen heeft ze wat borderline-trekjes.
Het gaat altijd op en af met haar. Ze kan absoluut de lieve, warme moeder zijn. Dan komt langzaam weer mijn vertrouwen terug en soms vertel ik haar iets persoonlijks. Helaas keert dat altijd weer tegen me, bijvoorbeeld nu in mijn huwelijk. Mijn moeder heeft op een of andere manier een vreselijke hekel heeft aan mijn man. Waarom weet ik niet - ze was ontzettend vriendelijk de laatste keer dat ze hier voor 10 dagen bij ons logeerde. Een paar weken daarna sprak ik mijn moeder op skype waar ze zeer negatieve dingen zei over mijn man -details daargelaten- maar het kwam erop neer dat hij mij manipuleert, dat hij mij van haar af wil pakken, dat hij tussen de relatie stookt van mij en mijn moeder, en allerlei scheldwoorden. Twee weken later ong., toen ze weer nuchter was geworden, kreeg ze spijt. Ik heb het haar vergeven, want ik had er ook geen zin meer in. Maar dan weer een aantal weken later kreeg hij een hele scheldpartij naar hem toe geslingerd via messenger. Zelfde verhaal: we hebben een stevig gesprek gehad nadat ze na ong. 10 dagen weer nuchter was. Ook weer vergeven. Vorige week was ik weer naar Nederland gekomen. Tijdens dat tripje heeft ze mijn man vernederd waar mijn vrienden bij waren, gescholden, hysterisch gedaan, gehuild, geschreeuwd, al drinkend en blowend... Daarna schreef ze mijn man weer op messenger dat ze samen met mijn ex hem in elkaar komt slaan (ze zou mijn ex dus contacteren en ons adres doorgeven), dat ze persoonlijk het vliegtuig pakt om hem in elkaar te rammen, en ga zo maar door; ze heeft het telefoonnummer van zijn vader gevonden en hem opgebeld en meerdere berichten gestuurd (en bemoeide zich met geldzaken tussen man en zijn vader en over de erfenis); ze heeft ook twee van mijn goede vrienden gebeld; ze heeft mijn oma afgelopen week weer telefonisch helemaal uitgescholden en een oude vriendin van mijn moeder (waar ik soms een wijntje mee drink als ik in NL ben) via facebook -op haar wall- uitgescholden "zodat iedereen kan lezen hoe ze werkelijk in elkaar zit" en nadat zij dat had geblokkeerd ging ze verder op de wall van haar vrienden. Alles open en bloot, en ontzettend gêntant.
Dit is alleen even van de laatste dagen, maar ze is al heeeel vaak erg ver gegaan. Ik heb ontzettend veel met haar meegemaakt. Ik heb vaker mijn grenzen verlegd, maar nu kan ze wat mij betreft gearresteerd worden. Ik weet het écht niet meer, ik heb het zó gehad. Ze is in 2015 wel eens opgenomen geworden omdat het crisisteam langskwam, maar dat was zo eenvoudig niet. Voornamelijk omdat ze totaal niet meewerkt. Ze is een keer naar AA gegaan en één keer naar een psycholoog. Ze wil absoluut geen hulp en is erg tegen de psychiatrie. Ik heb vandaag haar huisarts gebeld, maar eigenlijk kan ik niet zoveel doen. Ik zou het liefst mijn handen van haar aftrekken, maar ze MOET stoppen met iedereen om mij heen contacteren en ze gaat alleen verder als ik haar niet contacteer. Op dit moment probeert ze er alles aan om te stoken tussen mij en mijn man, trekt onze familie en vrienden erbij en als er geen 'medewerking' of erkenning is van hun kant, krijgen zij ook de volle laag. Met haar praten lukt niet. Ik belde haar vandaag al op om rustig uit te leggen dat ik het niet fijn vind wat ze aan het doen is, maar ze was erg dronken en begon meteen te schreeuwen.
Ik kan natuurlijk wel door blijven vertellen, maar het is al zo'n lang verhaal geworden. Iemand die dit herkent? Ik weet niet meer wat te doen. Ik ben bang dat ze zichzelf iets gaat aandoen en ik weet dat als ik haar vertel dat ik het contact met haar wil verbreken die angst een heel stuk dichterbij zou komen. Anderzijds... Ik hoef haar niet meer te zien of te spreken, al die negativiteit kan ik niet meer aan. Ze draait volledig door en lijkt erin te blijven hangen. Spijt lijkt ze ook niet meer te hebben (hoeft van mij ook niet, want vergeven zal ik niet meer doen, maar het zegt iets over 'hoe ver' ze nu is). Heeft iemand enig idee hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Of kan ik toch bepaalde stappen ondernemen? Want gewoon praten met haar werkt echt niet meer...
Bedankt allemaal voor het lezen.
Om een beeld te schetsen: Ik ben nu 26 jaar en mijn moeder heeft al problemen met alcoholisme sinds ik me kan herinneren. Ik ben alleen met haar opgegroeid, verder geen broers en zussen. Verder heeft ze ook persoonlijke problemen: lange tijd werkloos, geen partner (wat ze wel graag wilt), last van eenzaamheid, geldproblemen en ik ben ondertussen ook geëmigeerd (wat ze vreselijk vindt)... Daarnaast heeft ze een moeilijke persoonlijkheid. Er is niemand met wie ze nooit ruzie mee heeft gemaakt, ze scheldt mensen uit, voornamelijk als ze dronken is. Bijna al haar banen in haar leven zijn geëindigd met ruzie en haar familie is haar ondertussen ook zat. Soms scheldt ze voorbijgangers uit op straat, maar dan is ze meestal wel dronken. Ik weet dat je geen diagnoses mag geven zonder er een diagnose is (wat ook nooit zal gebeuren want ze is absoluut ANTI psychologen ed), maar om het 'netjes' te zeggen heeft ze wat borderline-trekjes.
Het gaat altijd op en af met haar. Ze kan absoluut de lieve, warme moeder zijn. Dan komt langzaam weer mijn vertrouwen terug en soms vertel ik haar iets persoonlijks. Helaas keert dat altijd weer tegen me, bijvoorbeeld nu in mijn huwelijk. Mijn moeder heeft op een of andere manier een vreselijke hekel heeft aan mijn man. Waarom weet ik niet - ze was ontzettend vriendelijk de laatste keer dat ze hier voor 10 dagen bij ons logeerde. Een paar weken daarna sprak ik mijn moeder op skype waar ze zeer negatieve dingen zei over mijn man -details daargelaten- maar het kwam erop neer dat hij mij manipuleert, dat hij mij van haar af wil pakken, dat hij tussen de relatie stookt van mij en mijn moeder, en allerlei scheldwoorden. Twee weken later ong., toen ze weer nuchter was geworden, kreeg ze spijt. Ik heb het haar vergeven, want ik had er ook geen zin meer in. Maar dan weer een aantal weken later kreeg hij een hele scheldpartij naar hem toe geslingerd via messenger. Zelfde verhaal: we hebben een stevig gesprek gehad nadat ze na ong. 10 dagen weer nuchter was. Ook weer vergeven. Vorige week was ik weer naar Nederland gekomen. Tijdens dat tripje heeft ze mijn man vernederd waar mijn vrienden bij waren, gescholden, hysterisch gedaan, gehuild, geschreeuwd, al drinkend en blowend... Daarna schreef ze mijn man weer op messenger dat ze samen met mijn ex hem in elkaar komt slaan (ze zou mijn ex dus contacteren en ons adres doorgeven), dat ze persoonlijk het vliegtuig pakt om hem in elkaar te rammen, en ga zo maar door; ze heeft het telefoonnummer van zijn vader gevonden en hem opgebeld en meerdere berichten gestuurd (en bemoeide zich met geldzaken tussen man en zijn vader en over de erfenis); ze heeft ook twee van mijn goede vrienden gebeld; ze heeft mijn oma afgelopen week weer telefonisch helemaal uitgescholden en een oude vriendin van mijn moeder (waar ik soms een wijntje mee drink als ik in NL ben) via facebook -op haar wall- uitgescholden "zodat iedereen kan lezen hoe ze werkelijk in elkaar zit" en nadat zij dat had geblokkeerd ging ze verder op de wall van haar vrienden. Alles open en bloot, en ontzettend gêntant.
Dit is alleen even van de laatste dagen, maar ze is al heeeel vaak erg ver gegaan. Ik heb ontzettend veel met haar meegemaakt. Ik heb vaker mijn grenzen verlegd, maar nu kan ze wat mij betreft gearresteerd worden. Ik weet het écht niet meer, ik heb het zó gehad. Ze is in 2015 wel eens opgenomen geworden omdat het crisisteam langskwam, maar dat was zo eenvoudig niet. Voornamelijk omdat ze totaal niet meewerkt. Ze is een keer naar AA gegaan en één keer naar een psycholoog. Ze wil absoluut geen hulp en is erg tegen de psychiatrie. Ik heb vandaag haar huisarts gebeld, maar eigenlijk kan ik niet zoveel doen. Ik zou het liefst mijn handen van haar aftrekken, maar ze MOET stoppen met iedereen om mij heen contacteren en ze gaat alleen verder als ik haar niet contacteer. Op dit moment probeert ze er alles aan om te stoken tussen mij en mijn man, trekt onze familie en vrienden erbij en als er geen 'medewerking' of erkenning is van hun kant, krijgen zij ook de volle laag. Met haar praten lukt niet. Ik belde haar vandaag al op om rustig uit te leggen dat ik het niet fijn vind wat ze aan het doen is, maar ze was erg dronken en begon meteen te schreeuwen.
Ik kan natuurlijk wel door blijven vertellen, maar het is al zo'n lang verhaal geworden. Iemand die dit herkent? Ik weet niet meer wat te doen. Ik ben bang dat ze zichzelf iets gaat aandoen en ik weet dat als ik haar vertel dat ik het contact met haar wil verbreken die angst een heel stuk dichterbij zou komen. Anderzijds... Ik hoef haar niet meer te zien of te spreken, al die negativiteit kan ik niet meer aan. Ze draait volledig door en lijkt erin te blijven hangen. Spijt lijkt ze ook niet meer te hebben (hoeft van mij ook niet, want vergeven zal ik niet meer doen, maar het zegt iets over 'hoe ver' ze nu is). Heeft iemand enig idee hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Of kan ik toch bepaalde stappen ondernemen? Want gewoon praten met haar werkt echt niet meer...
Bedankt allemaal voor het lezen.
spinnetje_ wijzigde dit bericht op 02-02-2018 18:05
2.08% gewijzigd
Hakuna Matata
vrijdag 2 februari 2018 om 18:01
vrijdag 2 februari 2018 om 18:04
vrijdag 2 februari 2018 om 18:11
Kan ik zorgen dat ze gedwongen opgenomen wordt of iets wat erop lijkt?Onbevangen schreef: ↑02-02-2018 18:07Jeetje wat heftig voor jou...
Eigenlijk zou jouw moeder opgenomen moeten worden, maar ze ziet zelf niet in dat ze hulp nodig heeft. Ik ben bang dat ze niet gaat veranderen. Tenzij dat ze een keer gedwongen opgenomen wordt.
Ze is behoorlijk maf hoor - ze heeft naar mijn weten al twee keer iets uit het raam gegooid. Een bord en een bloempot en ze woont op drie hoog. Het had op iemand kunnen vallen. Dat zijn voor mij echt wel tekenen dat ze hulp moet hebben, want dat is gewoon gevaarlijk, maar het lukt me niet om haar dat in te laten zien.
Hakuna Matata
vrijdag 2 februari 2018 om 18:11
Meld aan de hulpdiensten dat je het contact met je moeder verbreekt en dat je haar nummer blokkeert.
Meldt aan je moeder kort dat je het contact verbreekt en waarom.
Meer dan dat kun je niet doen, je hebt geen invloed (meer) op je moeder.
Meldt aan je moeder kort dat je het contact verbreekt en waarom.
Meer dan dat kun je niet doen, je hebt geen invloed (meer) op je moeder.
anoniem_169486 wijzigde dit bericht op 02-02-2018 18:12
0.40% gewijzigd
vrijdag 2 februari 2018 om 18:15
Huisarts zal haar vandaag bellen, zei ze. Verder heb ik er nog niets over gehoord. Ik heb een aantal jaar al eens gedreigd met contact verbreken, toen ik een jaar of 22 of 23 was of iets. Dat hield ik maar een paar weken vol omdat ik voor me zag hoe mijn moeder in haar eentje thuis zat te huilen en dat brak mij net zo goed. Dus ja, hoe doe je dat, contact verbreken met je moeder? Dat gaat ook niet zonder tranen, helaas.MissPientje schreef: ↑02-02-2018 18:04Wat moet dit vreselijk voor jou en je man zijn....
Wat voor advies heeft de huisarts gegeven? Kun je haar wel bereiken indien je dreigt met contact verbreken? Zou ze dan open staan voor behandeling? Of hebben jullie dat allang geprobeerd en is er geen redden meer aan
...
Hakuna Matata
vrijdag 2 februari 2018 om 18:17
Ik denk dat je daar niet zomaar voor kan zorgen. Je kan het wel aangeven bij de politie of instantie. Maar dan moet ( volgens mij ) een psychiater een diagnose stellen en een rechter moet beslissen of ze gedwongen opgenomen wordt.spinnetje_ schreef: ↑02-02-2018 18:11Kan ik zorgen dat ze gedwongen opgenomen wordt of iets wat erop lijkt?
Ze is behoorlijk maf hoor - ze heeft naar mijn weten al twee keer iets uit het raam gegooid. Een bord en een bloempot en ze woont op drie hoog. Het had op iemand kunnen vallen. Dat zijn voor mij echt wel tekenen dat ze hulp moet hebben, want dat is gewoon gevaarlijk, maar het lukt me niet om haar dat in te laten zien.
vrijdag 2 februari 2018 om 18:26
Als ze een gevaar is voor zichzelf en/of haar omgeving, kun je een RM aanvragen.spinnetje_ schreef: ↑02-02-2018 18:11Kan ik zorgen dat ze gedwongen opgenomen wordt of iets wat erop lijkt?
Ze is behoorlijk maf hoor - ze heeft naar mijn weten al twee keer iets uit het raam gegooid. Een bord en een bloempot en ze woont op drie hoog. Het had op iemand kunnen vallen. Dat zijn voor mij echt wel tekenen dat ze hulp moet hebben, want dat is gewoon gevaarlijk, maar het lukt me niet om haar dat in te laten zien.
vrijdag 2 februari 2018 om 18:32
Het is je moeder, maar dat wil niet zeggen dat je alles maar moet accepteren. De loyaliteit van een kind voor haar moeder is enorm, maar ik zou volledig begrijpen als je je handen van haar aftrekt.
Ik vrees dat je niets kunt doen. De kans is heel klein, dat als jij je handen van haar aftrekt, ze tot inzicht komt en hulp wil. Je zal merken dat als je voor jezelf kiest dit je na een tijd rust geeft.
Heeft ze nog anderen die zich om haar bekommeren?
Ik vrees dat je niets kunt doen. De kans is heel klein, dat als jij je handen van haar aftrekt, ze tot inzicht komt en hulp wil. Je zal merken dat als je voor jezelf kiest dit je na een tijd rust geeft.
Heeft ze nog anderen die zich om haar bekommeren?
vrijdag 2 februari 2018 om 18:32
Dat klinkt heel erg. Een liefdevolle benadering helpt niet, redelijkheid is ze niet vatbaar voor, dus ik zou het contact minimaliseren. Je kan hooguit op een bepaald vast tijdstip per week een teken van leven geven (want ze is nu eenmaal je moeder), maar verder niet meer op haar initiatief ingaan.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 2 februari 2018 om 19:08
Jouw moeder is een alcoholist en die houden alleen van de alcohol. Van niets anders, dit klinkt misschien hard voor jou als haar dochter maar haar enige doel is alcohol en strijd die hierbij hoort.
Maak een plan voor jezelf en houd je hieraan.Hoe vaak kan jij contact met haar hebben ongeacht haar staat van zijn?
Stel : dit is een keer per maand dan ga jij dus een keer per maand naar haar toe. Stel : een keer per week bellen dan bel jij haar dus een keer per maand. Voor de rest blokkeer jij het contact.
Omdat jij toevallig geboren bent en zij jouw moeder is betekent dit niet dat jij verplicht bent om meer te bieden. Kies voor jezelf, jouw leven en jullie toekomst samen. Dat zij er een kolerezooi van heeft gemaakt is niet jouw verantwoordelijkheid. Stel dus heel duidelijk jouw grenzen, dat mag jij.
Maak een plan voor jezelf en houd je hieraan.Hoe vaak kan jij contact met haar hebben ongeacht haar staat van zijn?
Stel : dit is een keer per maand dan ga jij dus een keer per maand naar haar toe. Stel : een keer per week bellen dan bel jij haar dus een keer per maand. Voor de rest blokkeer jij het contact.
Omdat jij toevallig geboren bent en zij jouw moeder is betekent dit niet dat jij verplicht bent om meer te bieden. Kies voor jezelf, jouw leven en jullie toekomst samen. Dat zij er een kolerezooi van heeft gemaakt is niet jouw verantwoordelijkheid. Stel dus heel duidelijk jouw grenzen, dat mag jij.
enn wijzigde dit bericht op 02-02-2018 19:15
0.12% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 2 februari 2018 om 19:11
Oh en aan iedereen die jou benadert over het gedrag van jouw moeder zeggen dat ze de politie moeten bellen als ze echt last van haar hebben. Buren informeren dat zij direct contact met de politie moeten opnemen als zij overlast ervaren, vrienden/familie hetzelfde adviseren mocht zij hen benaderen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 2 februari 2018 om 19:13
.
vrijdag 2 februari 2018 om 19:14
Kan dit ook zonder dossier van overlast?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 2 februari 2018 om 19:18
@Enn: ja zeker kan dat. Je kunt als particulier ook je zorgen uiten over een buur of familielid. Er hoeft geen sprake te zijn van overlast, iemand kan ook vereenzamen / vervuilen bijvoorbeeld, of zichzelf in gevaar brengen, zonder dat anderen dat echt in de gaten hebben d.m.v. overlast in welke vorm dan ook.
Aanvulling: zo'n team kan natuurlijk ook niet alles. Maar op verzoek van huisarts, familielid of b.v. de wijkagent kan een team wel langsgaan bij een persoon. Gewoon aanbellen, kijken wat je aantreft. Kijken welke informatie je kunt verzamelen (eerdere contacten met de crisisdienst, informatie via huisarts en/of familie of andere betrokkenen, enz.). En vervolgens zoeken naar een ingang om daadwerkelijk contact met iemand op te bouwen en toe te werken naar passende zorg.
Aanvulling: zo'n team kan natuurlijk ook niet alles. Maar op verzoek van huisarts, familielid of b.v. de wijkagent kan een team wel langsgaan bij een persoon. Gewoon aanbellen, kijken wat je aantreft. Kijken welke informatie je kunt verzamelen (eerdere contacten met de crisisdienst, informatie via huisarts en/of familie of andere betrokkenen, enz.). En vervolgens zoeken naar een ingang om daadwerkelijk contact met iemand op te bouwen en toe te werken naar passende zorg.
anoniem_64b2e5ab4f6dd wijzigde dit bericht op 02-02-2018 19:20
43.51% gewijzigd
vrijdag 2 februari 2018 om 19:19
Ah dat is goed om te weten! Thanks!Teigera schreef: ↑02-02-2018 19:18@Enn: ja zeker kan dat. Je kunt als particulier ook je zorgen uiten over een buur of familielid. Er hoeft geen sprake te zijn van overlast, iemand kan ook vereenzamen / vervuilen bijvoorbeeld, of zichzelf in gevaar brengen, zonder dat anderen dat echt in de gaten hebben d.m.v. overlast in welke vorm dan ook.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
