Psyche
alle pijlers
Moeite met sociale contacten
zaterdag 16 november 2019 om 19:17
Hallo allemaal,
Ik heb al een hoop gegoogled op het onderwerp en zie wel topics van een poos geleden maar wil zo graag met iemand praten over hoe ik me voel in sociale contacten.
Ik heb moeite met sociale contacten. Ik heb vriendinnen, ik heb vrienden, leuke collega's maar toch lijkt het me allemaal zoveel energie te kosten.
Met de mensen die al langer in mijn leven zijn en die ik echt heel goed ken heb ik niet zoveel moeite, het zit hem vooral in nieuwe contacten.
Ik lijk altijd net het verkeerde te zeggen, te laat te lachen, vindt mezelf niet zo gevat, hip en adrem. Lijkt alsof het anderen altijd makkelijker af gaat. Ik ben altijd wat stilletjes en afwachtend.
Als ik initiatief neem naar anderen toe en het lukt niet, gaat het muurtje nog meer omhoog en neem ik dat mee als bevestiging dat ik ook niet de moeite waard ben. Ik weet het, het klinkt zo stom maar zo voel ik me echt. Ik heb wel eens terug gehoord dat mensen mij niet kunnen peilen, terwijl de mensen die me heel goed kennen me juist een open boek vinden.
Ik ben overigens al in de 40 en het lijkt erger te worden, hoe ouder ik word. Nu mijn dochter in een nieuwe klas zit en de moeders elkaar al aardig goed kennen, merk ik dat het toeneemt. Ik word meegenomen in de contacten maar vind mezelf niet zo lekker uit de verf komen.
herkent iemand zich hierin? Accepteren? tips?
Ik heb al een hoop gegoogled op het onderwerp en zie wel topics van een poos geleden maar wil zo graag met iemand praten over hoe ik me voel in sociale contacten.
Ik heb moeite met sociale contacten. Ik heb vriendinnen, ik heb vrienden, leuke collega's maar toch lijkt het me allemaal zoveel energie te kosten.
Met de mensen die al langer in mijn leven zijn en die ik echt heel goed ken heb ik niet zoveel moeite, het zit hem vooral in nieuwe contacten.
Ik lijk altijd net het verkeerde te zeggen, te laat te lachen, vindt mezelf niet zo gevat, hip en adrem. Lijkt alsof het anderen altijd makkelijker af gaat. Ik ben altijd wat stilletjes en afwachtend.
Als ik initiatief neem naar anderen toe en het lukt niet, gaat het muurtje nog meer omhoog en neem ik dat mee als bevestiging dat ik ook niet de moeite waard ben. Ik weet het, het klinkt zo stom maar zo voel ik me echt. Ik heb wel eens terug gehoord dat mensen mij niet kunnen peilen, terwijl de mensen die me heel goed kennen me juist een open boek vinden.
Ik ben overigens al in de 40 en het lijkt erger te worden, hoe ouder ik word. Nu mijn dochter in een nieuwe klas zit en de moeders elkaar al aardig goed kennen, merk ik dat het toeneemt. Ik word meegenomen in de contacten maar vind mezelf niet zo lekker uit de verf komen.
herkent iemand zich hierin? Accepteren? tips?
zaterdag 16 november 2019 om 20:23
Hier totale herkenning. Ik baal er goed van, maar weet niet zo goed wat er aan te doen.
Tips als "gewoon iemand op de koffie vragen" of "gewoon een praatje op het schoolplein beginnen", snap ik helemaal, maar ik zou willen dat het zo makkelijk was.
Dat praatje lukt wel, over algemeenheden als het weer. Dieper contact heb ik echt moeite mee. Ook met mijn lieve en leuke collega's.
Ik noem mezelf ook wel sociaal mislukt.
Geen tips van mij dus
, alleen herkenning, dus
Tips als "gewoon iemand op de koffie vragen" of "gewoon een praatje op het schoolplein beginnen", snap ik helemaal, maar ik zou willen dat het zo makkelijk was.
Dat praatje lukt wel, over algemeenheden als het weer. Dieper contact heb ik echt moeite mee. Ook met mijn lieve en leuke collega's.
Ik noem mezelf ook wel sociaal mislukt.
Geen tips van mij dus
, alleen herkenning, dus
zaterdag 16 november 2019 om 20:37
Ben je niet "gewoon" introvert? Ik herken wat je zegt, maar heb van mezelf geaccepteerd dat ik nu eenmaal zo ben met nieuwe mensen.
Lees eens de reacties hier en kijk of je het herkent: psyche/introvert-schrijf-mee/list_messages/301631
Lees eens de reacties hier en kijk of je het herkent: psyche/introvert-schrijf-mee/list_messages/301631
You can never have too many hats, gloves and shoes
zaterdag 16 november 2019 om 21:03
Ik herken het ook. Ik neem me iedere keer voor om als iemand een gesprek met me begint er gewoon voor te gaan zeg maar en gezellig te kletsen maar het lukt me op de een of andere manier niet omdat ik een soort van blokkeer. Ik ben introvert en vind het niet fijn als mensen meteen te dichtbij komen en ik ben daarnaast ook gesloten en wil voorkomen dat ik mensen claim. Heb in het verleden wel eens van vrienden gehoord dat ik teveel claim en teveel over mezelf zou praten (wat ik zelf niet doorhad dus kwam als een verrassing voor me, weet ook niet of die vriend het gewoon zei omdat hij de vriendschap wilde laten doodbloeden ofzo.) en dat spookt nog steeds door m'n hoofd bij nieuwe contacten. En die nieuwe contacten vinden het dan weer jammer dat ik zo weinig vertel...
zaterdag 16 november 2019 om 21:08
, waar door het gesprek nog meer spaak loopt.
zaterdag 16 november 2019 om 21:09
Ik heb wel eens terug gehoord dat mensen mij niet kunnen peilen, terwijl de mensen die me heel goed kennen me juist een open boek vinden.
Deze zin viel mij op. Ik denk dat openheid en eigenheid wel het gene is dat mensen verbind. Onzekerheid is naar mijn idee vaker een vicieuze cirkel, je wordt onzeker door de reacties van andere, maar de reacties van andere komen door je onzekerheid en waarschijnlijk niet door jouw persoonlijkheid. Natuurlijk kan niet iedereen je aardig vinden, Misschien is het ook de eerste stap om daar vrede mee te hebben.
Deze zin viel mij op. Ik denk dat openheid en eigenheid wel het gene is dat mensen verbind. Onzekerheid is naar mijn idee vaker een vicieuze cirkel, je wordt onzeker door de reacties van andere, maar de reacties van andere komen door je onzekerheid en waarschijnlijk niet door jouw persoonlijkheid. Natuurlijk kan niet iedereen je aardig vinden, Misschien is het ook de eerste stap om daar vrede mee te hebben.
zaterdag 16 november 2019 om 21:18
Ik las laatst in de krant over dit boek (https://www.bol.com/nl/f/smalltalk-surv ... 115193053/). Misschien kun je dat eens lezen. Ik heb ook geen aangeboren talent voor smalltalk, maar ik ben er inmiddels wel beter in geworden. Mensen over zichzelf laten praten helpt altijd. Onthouden waar je het de vorige keer hebt gehad (en hoe gaat het nu met de hond/poes /moeder). Het weer, de drukte op de weg etc.
Maak het niet moeilijker dan het is.
Maak het niet moeilijker dan het is.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zondag 17 november 2019 om 16:12
thanks allemaal voor het reageren. Is toch wel fijn om te merken dat er andere mensen zijn die zich hierin herkennen.
Dat niet iedereen je niet aardig kan vinden, dat is ook zoiets. Tuurlijk is dat zo en vind ik sommige mensen ook minder aardig, maar als iemand mij niet moet of boos op mij is, dat vind ik zo lastig. Ik weet zelf ook nooit zo goed wat ik nou eigenlijk wil.
Ik heb het stuk over introvert gelezen en herken er inderdaad veel in!
Ik ben bijvoorbeeld ook bang dat als ik niet leuk mee doe, het effect heeft op mijn kinderen, dat zij dan minder voor dingen gevraagd worden en er bijvoorbeeld wel heel erg behoefte aan hebben.
Dat niet iedereen je niet aardig kan vinden, dat is ook zoiets. Tuurlijk is dat zo en vind ik sommige mensen ook minder aardig, maar als iemand mij niet moet of boos op mij is, dat vind ik zo lastig. Ik weet zelf ook nooit zo goed wat ik nou eigenlijk wil.
Ik heb het stuk over introvert gelezen en herken er inderdaad veel in!
Ik ben bijvoorbeeld ook bang dat als ik niet leuk mee doe, het effect heeft op mijn kinderen, dat zij dan minder voor dingen gevraagd worden en er bijvoorbeeld wel heel erg behoefte aan hebben.
zondag 17 november 2019 om 17:44
Interessant boek lijkt mij dit.Belle73 schreef: ↑16-11-2019 21:18Ik las laatst in de krant over dit boek (https://www.bol.com/nl/f/smalltalk-surv ... 115193053/). Misschien kun je dat eens lezen. Ik heb ook geen aangeboren talent voor smalltalk, maar ik ben er inmiddels wel beter in geworden. Mensen over zichzelf laten praten helpt altijd. Onthouden waar je het de vorige keer hebt gehad (en hoe gaat het nu met de hond/poes /moeder). Het weer, de drukte op de weg etc.
Maak het niet moeilijker dan het is.
Zelf heb ik ook moeite met smalltalk.
Kan vaak erg gereserveerd zijn; wellicht ook een beetje uit zelfbescherming.
Op sommige momenten gaat het voeren van smalltalk mij echter ook wel weer goed af.
Bijvoorbeeld op mijn werk (in de pauze) of als ik ineens in een gesprek verzeild raak.
Dan lijkt het net alsof er een soort 'flow' bij mij ontstaat en dat ik dan ineens over een drempel/blokkade heen ben.
