Psyche
alle pijlers
Nee zeggen tegen mijn moeder
zaterdag 12 november 2011 om 17:24
Ik heb gister voor het eerst nee gezegd tegen mijn moeder en echt eerlijk tegen haar geweest over mijn eigen gevoelens. Ik ben nu alleen ontzettend bang dat ze de deur dicht doet. Het zit namelijk zo: Mijn ouders zijn gescheiden en mijn moeder heeft (na mijn vader) twee mannen gehad. Haar huidige man is een echte boer, iemand die zegt wat hij vindt zonder daar doekjes om te winden. Iemand met wie ik met moeite om kan gaan, maar na 10 jaar lukt het redelijk en weten we elkaar aardig te waarderen. Zijn ouders zijn heilig voor hem, kom vooral niet aan zijn ouders want dan heb je ruzie. Dus van kinds af aan moest ik mee naar die mensen. Ik heb alleen helemaal geen band met ze. Ik ga nog steeds braaf naar elke verjaardag omdat het moet, maar het is me elke keer een ontzettende last. Mijn stiefopa is inmiddels in een bejaardentehuis opgenomen en is ontzettend dement. Ik heb nu al regelmatig ruzie met mijn moeder en stiefvader gehad omdat ik niet of nouwelijks iets van me laat horen richting mijn stiefopa. Ik heb hier ook helemaal geen zin in omdat ik niets met die man te delen heb en hij ook niet met mij. Hij weet waarschijnlijk niet eens meer wie ik ben. Als de spanning te hoog werd tussen mij en mijn ouders ging ik wel weer, maar niet van harte. Maar dit wekte zoveel aversie bij mij op dat ik gisteravond dus in een iets te emotionele bui (ongesteld, vriend net terug van een week weggeweest te zijn, dus totaal niet de ideale situatie om een gesprek te voeren) mijn mening verteld: ik heb niets met die mensen en ik hoef ze niet persé meer te zien. Wel heb ik er duidelijk bij aangegeven dat ik snap dat ik hun hiermee erg kwets en dat het absoluut niet mijn bedoeling is om mensen pijn te doen, maar dat ik toch een keer eerlijk moet zijn over wat ik voel.
Mijn moeder wist zich hier totaal geen raad mee en heeft de telefoon opgehangen. Een uur later belde mijn stiefvader met de mededeling dat hier zware consequenties aanzitten. Ik ben bang dat ik weet wat hij bedoelt: de deur gaat dicht, ik ben niet meer welkom. Aan de ene kant ben ik blij dat het hoge woord eruit is, aan de andere kant voel ik me ontzettend dom dat ik ze zo gekwetst heb. En ik ben echt vreselijk bang dat ik ze kwijtraak. Ik weet nu echt niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand ideeën hoe ik de relatie met mijn moeder en stiefvader toch enigzins behouden kan?
Mijn moeder wist zich hier totaal geen raad mee en heeft de telefoon opgehangen. Een uur later belde mijn stiefvader met de mededeling dat hier zware consequenties aanzitten. Ik ben bang dat ik weet wat hij bedoelt: de deur gaat dicht, ik ben niet meer welkom. Aan de ene kant ben ik blij dat het hoge woord eruit is, aan de andere kant voel ik me ontzettend dom dat ik ze zo gekwetst heb. En ik ben echt vreselijk bang dat ik ze kwijtraak. Ik weet nu echt niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand ideeën hoe ik de relatie met mijn moeder en stiefvader toch enigzins behouden kan?
zaterdag 12 november 2011 om 19:50
quote:flowerbombje schreef op 12 november 2011 @ 17:42:
Tuorrebout, wat is er nou in hemelsnaam mis met iets doen voor een ander omdat die ander dat erg belangrijk vindt?? Je hoeft niet altijd alleen maar te doen wat je zelf wilt. Egoisme ten top.
Niet helemaal mee eens. Je mag ook best aan je eigen gevoelens en standpunten vasthouden. Blijf gewoon open en eerlijk, andere mensen horen daar ook respect voor op te brengen.
En vaak als het "moeten"ervan af is, je er luchtiger mee om kan gaan en misschien zonder al teveel weerstand een bezoekje gaat brengen aan je stiefopa, zo niet ook goed.
Niemand kan jou iets verplichten! Alls jou moeder en stiefvader hierom de deur dichtgooien zegt dit meer over hun gedrag dan over het jouwe.
Tuorrebout, wat is er nou in hemelsnaam mis met iets doen voor een ander omdat die ander dat erg belangrijk vindt?? Je hoeft niet altijd alleen maar te doen wat je zelf wilt. Egoisme ten top.
Niet helemaal mee eens. Je mag ook best aan je eigen gevoelens en standpunten vasthouden. Blijf gewoon open en eerlijk, andere mensen horen daar ook respect voor op te brengen.
En vaak als het "moeten"ervan af is, je er luchtiger mee om kan gaan en misschien zonder al teveel weerstand een bezoekje gaat brengen aan je stiefopa, zo niet ook goed.
Niemand kan jou iets verplichten! Alls jou moeder en stiefvader hierom de deur dichtgooien zegt dit meer over hun gedrag dan over het jouwe.
Ja en?
zaterdag 12 november 2011 om 20:18
zaterdag 12 november 2011 om 21:24
quote:Francelle schreef op 12 november 2011 @ 20:18:
Ninske, wat moeilijk voor je.
Hoe zit het eigenlijk als je zelf jarig bent, komt dan iedereen ook bij jou op visite, en heb je dat liever eigenlijk ook niet?
En je eigen opa en oma? Heb je daar misschien nog wat steun aan?
Ik voel me altijd verplicht om iedereen uit te nodigen, want je krijgt altijd scheve gezichten als je de een niet uitnodigt en de ander wel. Maar ik heb me voorgenomen om daar ook mee te stoppen. Alleen nog de mensen uit te nodigen die ik echt erbij wil hebben en met wie ik weet dat het gezellig wordt.
Mijn eigen opa en oma zijn wel aardig, maar ook vrij streng en strikt. Een goeie band heb ik niet echt met ze. Samen met mijn broer heb ik drie maanden bij ze gewoond na het scheiden van mijn ouders, dit heeft onze relatie helaas niet echt goed gedaan. Dus veel steun heb ik niet aan ze.
Ninske, wat moeilijk voor je.
Hoe zit het eigenlijk als je zelf jarig bent, komt dan iedereen ook bij jou op visite, en heb je dat liever eigenlijk ook niet?
En je eigen opa en oma? Heb je daar misschien nog wat steun aan?
Ik voel me altijd verplicht om iedereen uit te nodigen, want je krijgt altijd scheve gezichten als je de een niet uitnodigt en de ander wel. Maar ik heb me voorgenomen om daar ook mee te stoppen. Alleen nog de mensen uit te nodigen die ik echt erbij wil hebben en met wie ik weet dat het gezellig wordt.
Mijn eigen opa en oma zijn wel aardig, maar ook vrij streng en strikt. Een goeie band heb ik niet echt met ze. Samen met mijn broer heb ik drie maanden bij ze gewoond na het scheiden van mijn ouders, dit heeft onze relatie helaas niet echt goed gedaan. Dus veel steun heb ik niet aan ze.
zondag 13 november 2011 om 02:18
Ik adviseer je om eerst je excuses aan te bieden en vervolgens aan je moeder en stiefpa aan te geven dat je je op dat moment niet lekker in je vel zat.
Dan kan je vervolgens op een wat nettere manier zeggen dat je niet wil gaan, omdat je er geen behoefte aan heb.
Woon je nog thuis? En hoe oud ben je?
Je bent namelijk niet verplicht ergens heen te gaan, als je dat niet wilt. Je bent geen kind meer en je hebt je eigen leven.
Dus ik vind dat je stiefpa en moeder het moeten accepteren dat je niet wil gaan.
Dan kan je vervolgens op een wat nettere manier zeggen dat je niet wil gaan, omdat je er geen behoefte aan heb.
Woon je nog thuis? En hoe oud ben je?
Je bent namelijk niet verplicht ergens heen te gaan, als je dat niet wilt. Je bent geen kind meer en je hebt je eigen leven.
Dus ik vind dat je stiefpa en moeder het moeten accepteren dat je niet wil gaan.
