Psyche
alle pijlers
Neurodiversiteit --> Algemeen topic ❤
woensdag 22 februari 2023 om 11:16
OP met info
= 6e reactie op pagina 1
philó wijzigde dit bericht op 07-03-2023 12:45
93.22% gewijzigd
dinsdag 30 juni 2026 om 20:18
Ik ben erg opgelucht al zijn de wachttijden lang. De psych van mijn vriend en meer mensen vermoeden al langer dat hij ASS heeft. Er vallen me ook steeds meer dingen op. Hij stelt ook veel vragen aan mij en is erg blij met mijn steun. Hij doet ook een cursus online terwijl hij wacht. Verder is het ff afwachten.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
zondag 5 juli 2026 om 17:55
Vorige week aan mijn familie verteld dat mijn vriend op de wachtlijst staat voor ASS-onderzoek. Een zus reageerde met de woorden:´Mwoah! Het is afwachten en iedereen heeft wel symptomen/trekken van Autisme/ADHD.´ Ik kan daar niets mee en het gaat om dingen die het dagelijkse leven belemmeren en niet alleen om een paar trekjes. Mijn zus heeft ruim 20 jaar geleden psychologie gestudeerd en afgerond maar heeft nooit als psycholoog gewerkt. Ik snap dat je niet alles kunt weten en niet alles kunt onthouden wat er in de studieboeken staat. Maar er is sindsdien veel veranderd en van mijn zus had ik op zijn minst basiskennis verwacht maar niet zo een antwoord. Hoe gaan jullie ermee om? Bij gelegenheid willen mijn vriend en ik een keer op een goede manier het gesprek met haar opzoeken en uitleg geven.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
zondag 5 juli 2026 om 18:45
Oef, herkenbaar. Een vriendin van me heeft een paar jaar geleden de diagnose ASS gekregen, een paar van mijn familieleden doen daar heel laatdunkend over. Ja wat heb je nou aan een diagnose, we hebben nooit wat gemerkt aan haar, ze is heel anders dan jij. Het zijn familieleden die best dicht bij mij staan. Hoe je ermee om moet gaan, weet ik niet. Ik probeer het van me af te laten glijden, ik weet hoe het zit en dat is ook hoe ik met die vriendin om ga. Ik heb zelf ook ASS, het verbaast me daarom dat familie zo kan doen.
zondag 5 juli 2026 om 19:38
Bedankt voor je antwoord! Ik probeer dan zelf uit de situatie te stappen en afstand te nemen maar soms kan ik niet voorkomen dat ik me eraan erger en dan impulsief reageer. Maar wat me wel helpt is afleiding zoeken of met iemand anders erover te praten. Het is wel vervelend als het een familielid is en vooral als degene ervoor gestudeerd heeft en je verwacht dat ze tenminste basis-kennis heeft. Ik hou veel van mijn zus en ze heeft enorm goede kanten maar in dit geval heeft ze een bord voor haar kop en dat vind ik erg jammer. Wat vervelend dat je familie zo laatdunkend doet! Ik weet natuurlijk niet of je vriendin gecamoufleerd heeft,mijn vriend heeft wel bepaalde symptomen gecamoufleerd (niet allemaal) en dat gaat gewoon niet meer. Mogelijk zeggen sommige mensen dan inderdaad ´ik heb nooit wat gemerkt etc...´ neemt niet weg dat dit lastig is om daar op de juiste manier mee om te gaan. Vroeger sliep ik vaak de nacht na zo een opmerking slecht omdat ik boos was. Dat is gelukkig nu de afgelopen jaren minder het geval. Je hebt volkomen gelijk door te zeggen dat je weet hoe dat zit.Celaena schreef: ↑05-07-2026 18:45Oef, herkenbaar. Een vriendin van me heeft een paar jaar geleden de diagnose ASS gekregen, een paar van mijn familieleden doen daar heel laatdunkend over. Ja wat heb je nou aan een diagnose, we hebben nooit wat gemerkt aan haar, ze is heel anders dan jij. Het zijn familieleden die best dicht bij mij staan. Hoe je ermee om moet gaan, weet ik niet. Ik probeer het van me af te laten glijden, ik weet hoe het zit en dat is ook hoe ik met die vriendin om ga. Ik heb zelf ook ASS, het verbaast me daarom dat familie zo kan doen.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
zondag 5 juli 2026 om 19:44
Ik heb het al eerder gezegd.MadameBijoux schreef: ↑05-07-2026 17:55Vorige week aan mijn familie verteld dat mijn vriend op de wachtlijst staat voor ASS-onderzoek. Een zus reageerde met de woorden:´Mwoah! Het is afwachten en iedereen heeft wel symptomen/trekken van Autisme/ADHD.´ Ik kan daar niets mee en het gaat om dingen die het dagelijkse leven belemmeren en niet alleen om een paar trekjes. Mijn zus heeft ruim 20 jaar geleden psychologie gestudeerd en afgerond maar heeft nooit als psycholoog gewerkt. Ik snap dat je niet alles kunt weten en niet alles kunt onthouden wat er in de studieboeken staat. Maar er is sindsdien veel veranderd en van mijn zus had ik op zijn minst basiskennis verwacht maar niet zo een antwoord. Hoe gaan jullie ermee om? Bij gelegenheid willen mijn vriend en ik een keer op een goede manier het gesprek met haar opzoeken en uitleg geven.
Mijn reactie is dan dat idd iedereen trekken heeft die bij een ASS-diagnose horen, omdat het hele normale menselijke eigenschappen zijn.
Alleen heb je voor een diagnose een bepaalde combinatie van kenmerken nodig en die heeft lang niet iedereen.
En daarnaast moet je er last van hebben.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 juli 2026 om 20:16
Okay! Er staat me trouwens bij dat je dat geschreven hebt maar ik kon je post niet meer terugvinden.Solomio schreef: ↑05-07-2026 19:44Ik heb het al eerder gezegd.
Mijn reactie is dan dat idd iedereen trekken heeft die bij een ASS-diagnose horen, omdat het hele normale menselijke eigenschappen zijn.
Alleen heb je voor een diagnose een bepaalde combinatie van kenmerken nodig en die heeft lang niet iedereen.
En daarnaast moet je er last van hebben.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
zondag 5 juli 2026 om 20:21
Het is exact wat een diagnose zegt: van een lijstje kenmerken heb je er minstens 6 (ofzo) en daar heb je last van.MadameBijoux schreef: ↑05-07-2026 20:16Okay! Er staat me trouwens bij dat je dat geschreven hebt maar ik kon je post niet meer terugvinden.
Heb je diezelfde 6 kenmerken, maar geen last? Dan geen diagnose.
Heb je 5 kenmerken en wel last? Dan geen diagnose.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 juli 2026 om 20:50
Ok! Duidelijk! Zijn psych waar hij geregeld naar toe gaat heeft al veel met hem doorgenomen en het zijn er minimaal 6 waar hij last van heeft. Daarom heeft zij hem ook doorverwezen naar de GGZ omdat zij een sterk vermoeden heeft dat hij ASS heeft. Nu eerst de wachttijd. Het moet straks uitgebreid worden onderzocht of er ook echt sprake is ervan.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
zondag 5 juli 2026 om 21:02
Waarom stelt die psych geen diagnose?MadameBijoux schreef: ↑05-07-2026 20:50Ok! Duidelijk! Zijn psych waar hij geregeld naar toe gaat heeft al veel met hem doorgenomen en het zijn er minimaal 6 waar hij last van heeft. Daarom heeft zij hem ook doorverwezen naar de GGZ omdat zij een sterk vermoeden heeft dat hij ASS heeft. Nu eerst de wachttijd. Het moet straks uitgebreid worden onderzocht of er ook echt sprake is ervan.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 6 juli 2026 om 17:03
Omdat zij geen GGZ-psycholoog is (POH denk ik) en ze alles bij de GGZ nauwkeuriger kunnen onderzoeken omdat ze daar wat gespecialiseerder zijn. Ik ben een paar jaar geleden ook eerst naar de POH verwezen die me na een paar gesprekken naar de GGZ heeft doorgestuurd. De wachttijd is trouwens 10 maanden en we vinden het erg spannend.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
maandag 6 juli 2026 om 17:26
Wat gaat een diagnose voor verschil maken?MadameBijoux schreef: ↑06-07-2026 17:03Omdat zij geen GGZ-psycholoog is (POH denk ik) en ze alles bij de GGZ nauwkeuriger kunnen onderzoeken omdat ze daar wat gespecialiseerder zijn. Ik ben een paar jaar geleden ook eerst naar de POH verwezen die me na een paar gesprekken naar de GGZ heeft doorgestuurd. De wachttijd is trouwens 10 maanden en we vinden het erg spannend.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 6 juli 2026 om 17:31
Dat blijft jouw idee hè.
Maar het zegt hooguit: ja, idd, je hebt minimaal 6 kenmerken van dat lijstje én je hebt er last van.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 6 juli 2026 om 17:38
Ik snap je punt. Maar voor mij voelt die officiële diagnose toch anders. Het is voor mij niet alleen een lijstje met criteria. Het geeft mij rust en een verklaring voor dingen waar ik al lang tegenaan loop en dat is voor mij heel belangrijk. Toen jij gediagnosticeerd bent met ASS vond jij die duidelijkheid en erkenning toen ook niet fijn of heb je dat juist helemaal niet zo ervaren?
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
woensdag 15 juli 2026 om 13:05
Ik wil niet helemaal een apart topic openen, dus misschien hebben mensen hier tips. Maar mijn zoon heeft ASS met soms heftige meltdowns, inclusief schreeuwen. Het schreeuwen duurt gelukkig niet lang meer, maar in het contact kunnen komen duurt soms zo lang, echt uren.
Ik vind dit zo moeilijk, voel me zo machteloos en angstig dat het toch weer oploopt.
Zoon is uitgevallen op school dit jaar door heftige meltdowns daar, daar zit denk ook wel een traumaatje bij mij. Inmiddels gaat hij naar een plek waar de focus nu nog hulpverlening is en waar ook veel gevraagd wordt van hem. Maar zie nu dus weer de frustratie en verminderde tolerantie oplopen. Momenteel al weer 2 uur in een bui, en nog geen zicht op weer normaal contact.
Hebben jullie tips uit eigen ervaring?
Hij kan zelf ook niet aangeven wat helpt in dit soort buien.
Als dit niet de plek is voor deze vraag beschouw hem dan maar als niet geplaatst.
Ik vind dit zo moeilijk, voel me zo machteloos en angstig dat het toch weer oploopt.
Zoon is uitgevallen op school dit jaar door heftige meltdowns daar, daar zit denk ook wel een traumaatje bij mij. Inmiddels gaat hij naar een plek waar de focus nu nog hulpverlening is en waar ook veel gevraagd wordt van hem. Maar zie nu dus weer de frustratie en verminderde tolerantie oplopen. Momenteel al weer 2 uur in een bui, en nog geen zicht op weer normaal contact.
Hebben jullie tips uit eigen ervaring?
Hij kan zelf ook niet aangeven wat helpt in dit soort buien.
Als dit niet de plek is voor deze vraag beschouw hem dan maar als niet geplaatst.
woensdag 15 juli 2026 om 13:50
Je vroeg het niet aan mij, maar heel herkenbaarMadameBijoux schreef: ↑06-07-2026 17:38Ik snap je punt. Maar voor mij voelt die officiële diagnose toch anders. Het is voor mij niet alleen een lijstje met criteria. Het geeft mij rust en een verklaring voor dingen waar ik al lang tegenaan loop en dat is voor mij heel belangrijk. Toen jij gediagnosticeerd bent met ASS vond jij die duidelijkheid en erkenning toen ook niet fijn of heb je dat juist helemaal niet zo ervaren?
woensdag 15 juli 2026 om 14:26
Heel even, maar juist het feit dat ik ook die diagnose kreeg heeft me veel inzicht gegeven in hoe die diagnostiek werkt en wat zo'n diagnose dus vooral allemaal niet zegt.MadameBijoux schreef: ↑06-07-2026 17:38Ik snap je punt. Maar voor mij voelt die officiële diagnose toch anders. Het is voor mij niet alleen een lijstje met criteria. Het geeft mij rust en een verklaring voor dingen waar ik al lang tegenaan loop en dat is voor mij heel belangrijk. Toen jij gediagnosticeerd bent met ASS vond jij die duidelijkheid en erkenning toen ook niet fijn of heb je dat juist helemaal niet zo ervaren?
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 16 juli 2026 om 17:43
Dat vind ik erg lastig. Kan je huisarts je doorverwijzen naar een specialist of is hij daar al geweest? Of samen met de hulpverlening overleggen? Ik kan het niet beoordelen. Maar zelf stap ik uit de situatie als het teveel voor me wordt. Soms merk ik het ook te laat.Soumis schreef: ↑15-07-2026 13:05Ik wil niet helemaal een apart topic openen, dus misschien hebben mensen hier tips. Maar mijn zoon heeft ASS met soms heftige meltdowns, inclusief schreeuwen. Het schreeuwen duurt gelukkig niet lang meer, maar in het contact kunnen komen duurt soms zo lang, echt uren.
Ik vind dit zo moeilijk, voel me zo machteloos en angstig dat het toch weer oploopt.
Zoon is uitgevallen op school dit jaar door heftige meltdowns daar, daar zit denk ook wel een traumaatje bij mij. Inmiddels gaat hij naar een plek waar de focus nu nog hulpverlening is en waar ook veel gevraagd wordt van hem. Maar zie nu dus weer de frustratie en verminderde tolerantie oplopen. Momenteel al weer 2 uur in een bui, en nog geen zicht op weer normaal contact.
Hebben jullie tips uit eigen ervaring?
Hij kan zelf ook niet aangeven wat helpt in dit soort buien.
Als dit niet de plek is voor deze vraag beschouw hem dan maar als niet geplaatst.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
donderdag 16 juli 2026 om 17:46
Bedankt voor je antwoord! Het zegt in ieder geval niets over je intelligentie of wie je bent. Als persoon verander je daar ook niet door.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
maandag 27 juli 2026 om 09:17
De vraag was ook niet voor mij, maar... ik heb een diagnose. Ik weet dat ik het heb, maar soms lees ik van die dingen die alle adhd-ers moeten hebben en dan denk ik: Wat als ze een fout hebben gemaakt? Wat als ik het toch niet heb? Mijn ex had het ook, maar weer heel anders dan ik.MadameBijoux schreef: ↑06-07-2026 17:38Ik snap je punt. Maar voor mij voelt die officiële diagnose toch anders. Het is voor mij niet alleen een lijstje met criteria. Het geeft mij rust en een verklaring voor dingen waar ik al lang tegenaan loop en dat is voor mij heel belangrijk. Toen jij gediagnosticeerd bent met ASS vond jij die duidelijkheid en erkenning toen ook niet fijn of heb je dat juist helemaal niet zo ervaren?
Het enige dat ik weet, is dat zowel hij als ik op een bepaalde manier in elkaar steek. Mijn kinderen hebben ook de diagnose. Ongeacht dat we elkaars valkuilen en gewoontes weten, blijft het soms een puzzel. Jij geeft aan dat je hoopt op duidelijkheid? Maar heb je dan niet al? Jij weet al waar je tegen aan loopt, jij weet al welke eigenschappen bij hem horen. Een diagnose gaat geen oplossing hiervoor zijn, je zal er tegen aan blijven lopen.
En voor de omgeving? Het zegt ze geen ruk. Serieus, ik probeer wel eens wat uit te leggen, maar veel mensen interpreteren zoals ze zelf willen. Het komt niet in ze op dat iets geen onwil of 'lekker makkelijk' is. Dat is ook heel moeilijk als je het zelf niet zo ervaart. Zelfs ik vind dat nog wel eens moeilijk te begrijpen, over mezelf!
Wat ik dus wel fijn vond, gelijk met mijn diagnose, is het lezen erover. Daarvoor had ik natuurlijkgeen diagnose nodig, maar het voelde alsof ik er meer recht op had om het op mezelf te betrekken. Klinkt stom, maar ik weet niet hoe ik het anders moet uitleggen? Plus, in mijn geval, om medicatie te proberen (vond het vreselijk), had ik de diagnose nodig.
Ik hoop dat een diagnose voor jullie gaat brengen wat je ervan hoopt, maar in feite, is het een stickertje. De situatie zelf, de omgeving, het zal niet veel veranderen.
~ Whatever it is you're seeking won't come in the form you're expecting ~
maandag 27 juli 2026 om 19:42
Ik heb mijn Autisme-en ADHD-diagnose in 2024 gekregen. Zelf lees ik er ook veel over. Autisme en ADHD uiten zich bij iedereen anders en niet iedereen heeft altijd precies dezelfde symptomen. Het zit bij ons in de familie.Pauwenveer schreef: ↑27-07-2026 09:17De vraag was ook niet voor mij, maar... ik heb een diagnose. Ik weet dat ik het heb, maar soms lees ik van die dingen die alle adhd-ers moeten hebben en dan denk ik: Wat als ze een fout hebben gemaakt? Wat als ik het toch niet heb? Mijn ex had het ook, maar weer heel anders dan ik.
Het enige dat ik weet, is dat zowel hij als ik op een bepaalde manier in elkaar steek. Mijn kinderen hebben ook de diagnose. Ongeacht dat we elkaars valkuilen en gewoontes weten, blijft het soms een puzzel. Jij geeft aan dat je hoopt op duidelijkheid? Maar heb je dan niet al? Jij weet al waar je tegen aan loopt, jij weet al welke eigenschappen bij hem horen. Een diagnose gaat geen oplossing hiervoor zijn, je zal er tegen aan blijven lopen.
En voor de omgeving? Het zegt ze geen ruk. Serieus, ik probeer wel eens wat uit te leggen, maar veel mensen interpreteren zoals ze zelf willen. Het komt niet in ze op dat iets geen onwil of 'lekker makkelijk' is. Dat is ook heel moeilijk als je het zelf niet zo ervaart. Zelfs ik vind dat nog wel eens moeilijk te begrijpen, over mezelf!
Wat ik dus wel fijn vond, gelijk met mijn diagnose, is het lezen erover. Daarvoor had ik natuurlijkgeen diagnose nodig, maar het voelde alsof ik er meer recht op had om het op mezelf te betrekken. Klinkt stom, maar ik weet niet hoe ik het anders moet uitleggen? Plus, in mijn geval, om medicatie te proberen (vond het vreselijk), had ik de diagnose nodig.
Ik hoop dat een diagnose voor jullie gaat brengen wat je ervan hoopt, maar in feite, is het een stickertje. De situatie zelf, de omgeving, het zal niet veel veranderen.
Mijn vriend is niet voor niets doorgestuurd en er spelen bij hem uiteraard nog meer dingen. En nee,na het krijgen van de diagnose verdwijnen uiteraard niet alle problemen als sneeuw voor de zon en je omgeving verandert er ook niet door en jij als mens ook niet. Maar het opent wel de toegang tot hulp. ik heb handvatten gekregen en ook zelf wat eigen handvatten verzonnen voor erbij en pas deze in bepaalde situaties toe en dat is helpend voor mij. Het is geen wondermiddel maar in bepaalde situaties zeker helpend en het haalt ook de scherpe randjes eraf.
Wat onze onze omgeving betreft zo hebben de meesten wel begrip en vaak ontstaan er interessante gesprekken en voor degene die het niet kunnen of willen begrijpen of commentaar hebben die laat ik dan links liggen want andersom begrijp ik ze ook niet.
Wat mijn diagnose voor mij betekent staat in mijn laatste post en ik zie het niet alleen maar als een simpel stickertje. Ik spreek hier voor mezelf.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
dinsdag 28 juli 2026 om 17:05
Pauwenveer schreef: ↑27-07-2026 22:12Daar heb je een punt, het opent zeker de toegang tot hulp. Nogmaals, hoop dat wat komen gaat jullie iets gaat brengen waar je wat mee kan.
Dankjewel Pauwenveer!
En het gaat vooral nu om mijn vriend. Hij staat op de wachtlijst en dat betekent nog ff geduld hebben. In die tijd lezen we samen ook over Autisme en praten we er ook veel over.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in