Psyche
alle pijlers
(onterecht) zorgen om kind
donderdag 9 juli 2015 om 12:09
Dag,
Ik zat te twijfelen waar ik dit topic zou neerzetten. Het had ook onder kinderen of relaties kunnen staan...
Verhaal is als volgt.
Sinds begin dit jaar zijn mijn vriend en ik ouders van een dochtertje. Liefste en mooiste kind van de wereld!
Alleen maak ik me nogal zorgen over hoeveel ze drinkt. ze heeft altijd al wat minder gedronken dan een gemiddeld kind, maar goed, dat is dan maar zo.
Nu weigert ze af en toe de fles of drinkt ze soms maar 90 ml ipv de 165 die ze normaal wel dronk.
Huisarts constateerde een heel klein beetje spruw, maar dat is nu weg.
Ik maak me veel zorgen, vind het niet normaal dat ze flessen weigert en zo weinig drinkt en denk dat er iets aan de hand is. Vriend (en huisarts) zien geen reden tot paniek. Kind doet het verder ook wel goed hoor. Ze rolt al en is vrolijk en niet uitgedroogd.
Mijn vriend en ik hebben nu veel discussie over de zorgen die ik me maak en hij dus niet. Ik voel me onbegrepen door vriend: hij ziet toch ook dat ze niet goed drinkt, waarom maakt hij zich dan geen zorgen?!
Vriend vindt dan weer dat ik me veel teveel zorgen maak; huisarts heeft ernaar gekeken, ze doet het goed, dus waarom nou panikeren?
Mijn vraag is nu hoe we hier uit kunnen komen. Teveel zorgen maken is niet goed, dat snap ik ook wel. Maar ik vind het heel eng en ben bang om dan te laat in te grijpen als er toch echt iets met dochter blijkt te zijn. Maar als dat betekent dat ik straks elke week met haar naar de huisarts ga, wordt niemand daar blij van.
Daarom dus bij psyche: hoe kom ik van die overmatige zorgen af?
(toch weer langer verhaal geworden dan ik van plan was, sorry ).
Ik zat te twijfelen waar ik dit topic zou neerzetten. Het had ook onder kinderen of relaties kunnen staan...
Verhaal is als volgt.
Sinds begin dit jaar zijn mijn vriend en ik ouders van een dochtertje. Liefste en mooiste kind van de wereld!
Alleen maak ik me nogal zorgen over hoeveel ze drinkt. ze heeft altijd al wat minder gedronken dan een gemiddeld kind, maar goed, dat is dan maar zo.
Nu weigert ze af en toe de fles of drinkt ze soms maar 90 ml ipv de 165 die ze normaal wel dronk.
Huisarts constateerde een heel klein beetje spruw, maar dat is nu weg.
Ik maak me veel zorgen, vind het niet normaal dat ze flessen weigert en zo weinig drinkt en denk dat er iets aan de hand is. Vriend (en huisarts) zien geen reden tot paniek. Kind doet het verder ook wel goed hoor. Ze rolt al en is vrolijk en niet uitgedroogd.
Mijn vriend en ik hebben nu veel discussie over de zorgen die ik me maak en hij dus niet. Ik voel me onbegrepen door vriend: hij ziet toch ook dat ze niet goed drinkt, waarom maakt hij zich dan geen zorgen?!
Vriend vindt dan weer dat ik me veel teveel zorgen maak; huisarts heeft ernaar gekeken, ze doet het goed, dus waarom nou panikeren?
Mijn vraag is nu hoe we hier uit kunnen komen. Teveel zorgen maken is niet goed, dat snap ik ook wel. Maar ik vind het heel eng en ben bang om dan te laat in te grijpen als er toch echt iets met dochter blijkt te zijn. Maar als dat betekent dat ik straks elke week met haar naar de huisarts ga, wordt niemand daar blij van.
Daarom dus bij psyche: hoe kom ik van die overmatige zorgen af?
(toch weer langer verhaal geworden dan ik van plan was, sorry ).
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 12:29
Onze dochter dronk ook heel slecht (fles na borstvoeding vond ze moeilijk te accepteren). Van iedere voeding dronk ze misschien een half flesje. Dat is gebleven tot ze uit een beker kon drinken.
Ik maakte me er ook veel zorgen over. Maar ze groeide goed, ontwikkelde zich prima en was een vrolijke baby. En dat zijn de belangrijkste dingen. Inmiddels is het een gezonde puber. Ik snap je zorgen dus heel goed, maar probeer het los te laten als je ziet dat ze het verder prima doet.
Ik maakte me er ook veel zorgen over. Maar ze groeide goed, ontwikkelde zich prima en was een vrolijke baby. En dat zijn de belangrijkste dingen. Inmiddels is het een gezonde puber. Ik snap je zorgen dus heel goed, maar probeer het los te laten als je ziet dat ze het verder prima doet.
donderdag 9 juli 2015 om 12:31
Door gewoon naar de huisarts te luisteren?
Ze doet het goed, dus waarom zorgen maken en waarom boos worden op je vriend omdat hij geen zorgen maakt?
Ik vind het wel bijzonder dat je je onbegrepen voelt door vriend terwijl de huisarts hetzelfde zegt.
Mijn kind eet ook veel minder dan wat ik lees bij andere kinderen. Ze krijgt deels bv en deels vaste voeding, dus hoeveel melk ze drinkt heb ik geen idee van, maar na 5 minuten is ze wel klaar.
Ze doet het goed, dus waarom zorgen maken en waarom boos worden op je vriend omdat hij geen zorgen maakt?
Ik vind het wel bijzonder dat je je onbegrepen voelt door vriend terwijl de huisarts hetzelfde zegt.
Mijn kind eet ook veel minder dan wat ik lees bij andere kinderen. Ze krijgt deels bv en deels vaste voeding, dus hoeveel melk ze drinkt heb ik geen idee van, maar na 5 minuten is ze wel klaar.
donderdag 9 juli 2015 om 12:31
Misschien heel raar, maar mijn eerste gedachte was; heeft ze wel een goede speen, moet het gat niet groter of zo.
Maar daar zul je vast al naar gekeken hebben
Maar lastig, je gevoel zegt dat er iets mis is. Misschien kun je op het CB je zorgen bespreken en evt. wat vaker langsgaan dat ze met je meekijken? Zolang je kindje blijft groeien en zich goed ontwikkelt is het goed.
Maar daar zul je vast al naar gekeken hebben
Maar lastig, je gevoel zegt dat er iets mis is. Misschien kun je op het CB je zorgen bespreken en evt. wat vaker langsgaan dat ze met je meekijken? Zolang je kindje blijft groeien en zich goed ontwikkelt is het goed.
donderdag 9 juli 2015 om 12:54
Mijn kind heeft over een periode van 3 maanden (van 7 maanden tot 10 maanden oud) geen slok gedronken. Bij de huisarts geweest en zij kon niets vinden en hij groeide voor de rest prima en was vrolijk. We zijn blijven aanbieden en meneer heeft 3 maanden lang geweigerd. Hij kreeg extra vocht door zijn eten. Na 3 maanden begon hij weer te drinken. Het is nog steeds geen grote drinker (5 jaar nu) maar dat heeft hij van mij. Ik kan ook zomaar een dag niet drinken omdat ik er gewoon niet aan denk (had ik dat nou maar met eten ) Ik zou me dus absoluut geen zorgen maken als je kind nog gewoon drinkt.
donderdag 9 juli 2015 om 12:55
Mijn jongste zoon is nu bijna 14 mnd en heeft ook heel lang (tot zijn1e verjaardag ongeveer) weinig gedronken. Hij is ook erg vaak en lang ziek geweest. Hij dronk slecht doordat ie ziek was en doordat ie slecht dronk werd ie snel weer ziek....vicieuze cirkel dus.
Zijn oudere broertje is altijd een prima slaper/eter/drinker geweest en ik merkte dat de verschillen in groei en ontwikkeling tussen beide jongens steeds groter werden.
Bij de HA en het CB maakten ze er niets van en zeiden "Ja, ieder kind is anders he, hij is niet uitgedroogd en lijkt vrolijk, niets ernstigs dus".
De laatste keer dat ik met hem bij het CB was zag je toch echt wel een opmerkelijke afbuiging van zijn groeicurve van de +1-lijn naar -1-lijn. Zijn ontwikkeling heeft ook gewoon maanden stil gestaan, ook zat hij wel eens apathisch voor zich uit te staren. Uiteraard heb ik dit verteld tijdens doktersbezoekjes. Maar iets anders dan woorden ter geruststelling of een recept voor een neusspray kreeg ik niet.
Sinds een maand of twee drinkt en eet hij wel goed en ontwikkelt zich opeens als een speer en groeit nu ook goed, tot mijn grote opluchting. Zoon had een zeer slechte start (apgar van 1) en was daardoor zeer gevoelig voor infecties aan de luchtwegen. Ik hoop dat hij er overheen is gegroeid en nu de kans krijgt om echt aan te sterken.
Mijn man heeft zich nooit zorgen gemaakt en ik heb eigenlijk niet gediscussieerd over mijn zorgen. Mijn zorgen waren er en die stonden helemaal niet ter discussie, vandaar.
Het lijkt er op dat het is goed gekomen, maar dat maakt niet dat mijn zorgen onterecht waren of overmatig. Ook al vonden anderen dat wel. Nou ja, mijn moeder en schoonmoeder deelden mijn zorgen wel. Ik voelde gewoon dat het niet ok was zoals het ging.
Vertrouw op je eigen intuïtie.
Zijn oudere broertje is altijd een prima slaper/eter/drinker geweest en ik merkte dat de verschillen in groei en ontwikkeling tussen beide jongens steeds groter werden.
Bij de HA en het CB maakten ze er niets van en zeiden "Ja, ieder kind is anders he, hij is niet uitgedroogd en lijkt vrolijk, niets ernstigs dus".
De laatste keer dat ik met hem bij het CB was zag je toch echt wel een opmerkelijke afbuiging van zijn groeicurve van de +1-lijn naar -1-lijn. Zijn ontwikkeling heeft ook gewoon maanden stil gestaan, ook zat hij wel eens apathisch voor zich uit te staren. Uiteraard heb ik dit verteld tijdens doktersbezoekjes. Maar iets anders dan woorden ter geruststelling of een recept voor een neusspray kreeg ik niet.
Sinds een maand of twee drinkt en eet hij wel goed en ontwikkelt zich opeens als een speer en groeit nu ook goed, tot mijn grote opluchting. Zoon had een zeer slechte start (apgar van 1) en was daardoor zeer gevoelig voor infecties aan de luchtwegen. Ik hoop dat hij er overheen is gegroeid en nu de kans krijgt om echt aan te sterken.
Mijn man heeft zich nooit zorgen gemaakt en ik heb eigenlijk niet gediscussieerd over mijn zorgen. Mijn zorgen waren er en die stonden helemaal niet ter discussie, vandaar.
Het lijkt er op dat het is goed gekomen, maar dat maakt niet dat mijn zorgen onterecht waren of overmatig. Ook al vonden anderen dat wel. Nou ja, mijn moeder en schoonmoeder deelden mijn zorgen wel. Ik voelde gewoon dat het niet ok was zoals het ging.
Vertrouw op je eigen intuïtie.
donderdag 9 juli 2015 om 13:07
quote:Vl43inder schreef op 09 juli 2015 @ 12:55:
Mijn man heeft zich nooit zorgen gemaakt en ik heb eigenlijk niet gediscussieerd over mijn zorgen. Mijn zorgen waren er en die stonden helemaal niet ter discussie, vandaar.
Ha Vl43inder,
Hoe werkte dat dan in de praktijk? Ik wil namelijk de hele tijd nu ingrijpen: huisarts bellen, andere voeding geven, medicatie proberen etc. Mijn vriend wil dat dan niet (want: er is geen probleem). Hoe losten jullie dit dan op? Vond je het niet vervelend dat je niets deed om je zorgen te verminderen?
Mijn man heeft zich nooit zorgen gemaakt en ik heb eigenlijk niet gediscussieerd over mijn zorgen. Mijn zorgen waren er en die stonden helemaal niet ter discussie, vandaar.
Ha Vl43inder,
Hoe werkte dat dan in de praktijk? Ik wil namelijk de hele tijd nu ingrijpen: huisarts bellen, andere voeding geven, medicatie proberen etc. Mijn vriend wil dat dan niet (want: er is geen probleem). Hoe losten jullie dit dan op? Vond je het niet vervelend dat je niets deed om je zorgen te verminderen?
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 13:10
quote:Mevrouw75 schreef op 09 juli 2015 @ 12:31:
Ik vind het wel bijzonder dat je je onbegrepen voelt door vriend terwijl de huisarts hetzelfde zegt.
Gisteren bij de huisarts zat ik me dus ook erg onbegrepen te voelen door vriend én de HA...
Ik weet ook niet waarom ik me niet kan neerleggen bij 'ze groeit, is vrolijk, dus het is ok'. Ik zie alleen maar dat ze niet of weinig wil drinken en denk dan: dit is niet goed, dit moet beter, we moeten ingrijpen. en dan snap ik dus niet dat HA en vriend dat niet zo zien.
Ik vind het wel bijzonder dat je je onbegrepen voelt door vriend terwijl de huisarts hetzelfde zegt.
Gisteren bij de huisarts zat ik me dus ook erg onbegrepen te voelen door vriend én de HA...
Ik weet ook niet waarom ik me niet kan neerleggen bij 'ze groeit, is vrolijk, dus het is ok'. Ik zie alleen maar dat ze niet of weinig wil drinken en denk dan: dit is niet goed, dit moet beter, we moeten ingrijpen. en dan snap ik dus niet dat HA en vriend dat niet zo zien.
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 13:13
quote:ruiva schreef op 09 juli 2015 @ 13:10:
[...]
Gisteren bij de huisarts zat ik me dus ook erg onbegrepen te voelen door vriend én de HA...
Ik weet ook niet waarom ik me niet kan neerleggen bij 'ze groeit, is vrolijk, dus het is ok'. Ik zie alleen maar dat ze niet of weinig wil drinken en denk dan: dit is niet goed, dit moet beter, we moeten ingrijpen. en dan snap ik dus niet dat HA en vriend dat niet zo zien.Waarom zie jij drinken volgens een gemiddelde als teken dat het goed gaat ipv gedrag en groei van je kind?
[...]
Gisteren bij de huisarts zat ik me dus ook erg onbegrepen te voelen door vriend én de HA...
Ik weet ook niet waarom ik me niet kan neerleggen bij 'ze groeit, is vrolijk, dus het is ok'. Ik zie alleen maar dat ze niet of weinig wil drinken en denk dan: dit is niet goed, dit moet beter, we moeten ingrijpen. en dan snap ik dus niet dat HA en vriend dat niet zo zien.Waarom zie jij drinken volgens een gemiddelde als teken dat het goed gaat ipv gedrag en groei van je kind?
donderdag 9 juli 2015 om 13:21
quote:ruiva schreef op 09 juli 2015 @ 13:20:
tja, goede vraag...omdat dat meetbaar en controleerbaar is, denk ik...en omdat ik met mijn 5 maanden moeder-ervaring nog niet op mijn gevoel durf af te gaan.Groei is ook meetbaar toch? En vrolijk of niet-vrolijk toch ook? En je gaat nu toch hartstikke op je gevoel, bezorgdheid, af?
tja, goede vraag...omdat dat meetbaar en controleerbaar is, denk ik...en omdat ik met mijn 5 maanden moeder-ervaring nog niet op mijn gevoel durf af te gaan.Groei is ook meetbaar toch? En vrolijk of niet-vrolijk toch ook? En je gaat nu toch hartstikke op je gevoel, bezorgdheid, af?
donderdag 9 juli 2015 om 13:25
donderdag 9 juli 2015 om 13:26
Jou zorgen verminderen kan alleen jij zelf doen. Als de huisarts zegt dat het goed is en je houdt baby goed in de gaten, dan is het an jou om iets met je gevoel te doen. Niet ieder kind (geen een) groeit op volgens het boekje. geniet je wel van het moederschap of zie je voornamelijk beren op de weg? Succes to!
donderdag 9 juli 2015 om 13:36
Ik snap jouw zorgen maar ik snap ook je vriend die geen probleem ziet. Zit je zelf full time thuis met kind? Dit kan ook een reden zijn dat je zo piekert. Ik was tijdens mijn verlof veel nerveuzer over voeding etc dan toen ik weer aan het werk ging. Wanneer ik dochter dan zag met andere kindjes bij de opvang, kon ik gewoon zien dat ze het goed doet en niet onderdoet voor anderen.
Heb je andere mama's in de omgeving met wie je dit kunt bespreken als je er (voor jouw gevoel) niet mee terecht kunt bij je vriend? Ik snap eerlijk gezegd dat hij er op een gegeven moment misschien een beetje moe van wordt... zeker wanneer hij het er niet mee eens is....
Heb je andere mama's in de omgeving met wie je dit kunt bespreken als je er (voor jouw gevoel) niet mee terecht kunt bij je vriend? Ik snap eerlijk gezegd dat hij er op een gegeven moment misschien een beetje moe van wordt... zeker wanneer hij het er niet mee eens is....
donderdag 9 juli 2015 om 13:38
@ mevrouw75: Ik ga nu inderdaad ook op mijn gevoel af, maar dat werkt dus blijkbaar niet want ik zie alleen maar een niet-drinkend kind en maak me zorgen. Dus mijn gevoel maakt het alleen maar erger nu.
@primadonna: Ik geniet ook zeker wel van mijn dochter. Eigenlijk is dit nu het enige waar ik me echt zorgen over maak. Maar ik vrees dat als het niet-drinken niet meer speelt ik wel iets anders vind om me zorgen over te maken. Te weinig slapen, overgang naar vast voedsel straks. (dat laatste kan ik me nu al druk over maken: hoe weet ik dat ze dan genoeg binnen krijgt?).
@primadonna: Ik geniet ook zeker wel van mijn dochter. Eigenlijk is dit nu het enige waar ik me echt zorgen over maak. Maar ik vrees dat als het niet-drinken niet meer speelt ik wel iets anders vind om me zorgen over te maken. Te weinig slapen, overgang naar vast voedsel straks. (dat laatste kan ik me nu al druk over maken: hoe weet ik dat ze dan genoeg binnen krijgt?).
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 13:40
quote:mizzpiggie schreef op 09 juli 2015 @ 13:36:
Ik snap jouw zorgen maar ik snap ook je vriend die geen probleem ziet. Zit je zelf full time thuis met kind? Dit kan ook een reden zijn dat je zo piekert. Ik was tijdens mijn verlof veel nerveuzer over voeding etc dan toen ik weer aan het werk ging. Wanneer ik dochter dan zag met andere kindjes bij de opvang, kon ik gewoon zien dat ze het goed doet en niet onderdoet voor anderen.
Heb je andere mama's in de omgeving met wie je dit kunt bespreken als je er (voor jouw gevoel) niet mee terecht kunt bij je vriend? Ik snap eerlijk gezegd dat hij er op een gegeven moment misschien een beetje moe van wordt... zeker wanneer hij het er niet mee eens is....nee ik werk hoor. op de créche zeggen ze ook dat ze het goed doet, wat voor leuk kind het is...het ligt dus echt aan mij en mijn perceptie.
Ik snap jouw zorgen maar ik snap ook je vriend die geen probleem ziet. Zit je zelf full time thuis met kind? Dit kan ook een reden zijn dat je zo piekert. Ik was tijdens mijn verlof veel nerveuzer over voeding etc dan toen ik weer aan het werk ging. Wanneer ik dochter dan zag met andere kindjes bij de opvang, kon ik gewoon zien dat ze het goed doet en niet onderdoet voor anderen.
Heb je andere mama's in de omgeving met wie je dit kunt bespreken als je er (voor jouw gevoel) niet mee terecht kunt bij je vriend? Ik snap eerlijk gezegd dat hij er op een gegeven moment misschien een beetje moe van wordt... zeker wanneer hij het er niet mee eens is....nee ik werk hoor. op de créche zeggen ze ook dat ze het goed doet, wat voor leuk kind het is...het ligt dus echt aan mij en mijn perceptie.
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 13:46
quote:ruiva schreef op 09 juli 2015 @ 13:07:
[...]
Ha Vl43inder,
Hoe werkte dat dan in de praktijk? Ik wil namelijk de hele tijd nu ingrijpen: huisarts bellen, andere voeding geven, medicatie proberen etc. Mijn vriend wil dat dan niet (want: er is geen probleem). Hoe losten jullie dit dan op? Vond je het niet vervelend dat je niets deed om je zorgen te verminderen?
Ik deed van alles om mijn zorgen te verminderen. Ben bij het cb geweest, de huisarts, heb allerlei spenen en drinkmethoden, allerlei temperaturen, houdingen, tijden, personen etc geprobeerd. Voor wat betreft medicatie heb ik alleen de neusspray en neusspray met toevoeging voor baby's (weet niet meer uit mijn hoofd wat precies, maar het is neusspray die alleen op recept verkrijgbaar is en je maar een week mag gebruiken) geprobeerd. Meer medicatie had ik gewoon niet.
Maar mijn man zag wel een probleem, twee zelfs: Zijn nachtrust en het feit dat ik me zorgen maakte. Kennelijk was dat genoeg om gewoon te doen wat ik zeg Ik besprak bovenstaande eigenlijk helemaal niet, ik deed het gewoon en vroeg hem om mee te doen zeg maar. We bespraken hoogstens de resultaten.
[...]
Ha Vl43inder,
Hoe werkte dat dan in de praktijk? Ik wil namelijk de hele tijd nu ingrijpen: huisarts bellen, andere voeding geven, medicatie proberen etc. Mijn vriend wil dat dan niet (want: er is geen probleem). Hoe losten jullie dit dan op? Vond je het niet vervelend dat je niets deed om je zorgen te verminderen?
Ik deed van alles om mijn zorgen te verminderen. Ben bij het cb geweest, de huisarts, heb allerlei spenen en drinkmethoden, allerlei temperaturen, houdingen, tijden, personen etc geprobeerd. Voor wat betreft medicatie heb ik alleen de neusspray en neusspray met toevoeging voor baby's (weet niet meer uit mijn hoofd wat precies, maar het is neusspray die alleen op recept verkrijgbaar is en je maar een week mag gebruiken) geprobeerd. Meer medicatie had ik gewoon niet.
Maar mijn man zag wel een probleem, twee zelfs: Zijn nachtrust en het feit dat ik me zorgen maakte. Kennelijk was dat genoeg om gewoon te doen wat ik zeg Ik besprak bovenstaande eigenlijk helemaal niet, ik deed het gewoon en vroeg hem om mee te doen zeg maar. We bespraken hoogstens de resultaten.
donderdag 9 juli 2015 om 13:55
Poeh, lastige situatie want het ligt dan inderdaad helemaal bij jou. Waar ben je zo bang voor? Dat er iets over het hoofd wordt gezien bij dochter of dat ze een achterstand gaat oplopen? Jouw zorgen klinken niet rationeel en dat is ok maar als je te ver doorslaat, lijkt het me vooral voor jezelf zo zwaar....
Kun je een keer alleen naar de huisarts om deze gevoelens te bespreken? Je zal toch niet de eerste zijn die hiermee worstelt....
Kun je een keer alleen naar de huisarts om deze gevoelens te bespreken? Je zal toch niet de eerste zijn die hiermee worstelt....
donderdag 9 juli 2015 om 13:55
Ik maakte me overigens niet zo'n zorgen over ondervoeding maar wel over de stagnatie in zijn ontwikkeling, het apathisch staren en het vele ziek zijn. Maar volgens mij had het één wel met het ander te maken, vandaar dat ik me ook druk maakte over zijn drinken.
Mijn man maakte zich dus geen zorgen maar nam die van mij wel serieus.
Mijn man maakte zich dus geen zorgen maar nam die van mij wel serieus.
donderdag 9 juli 2015 om 14:09
quote:Vl43inder schreef op 09 juli 2015 @ 13:46:
[...]
Ik deed van alles om mijn zorgen te verminderen. Ben bij het cb geweest, de huisarts, heb allerlei spenen en drinkmethoden, allerlei temperaturen, houdingen, tijden, personen etc geprobeerd. Voor wat betreft medicatie heb ik alleen de neusspray en neusspray met toevoeging voor baby's (weet niet meer uit mijn hoofd wat precies, maar het is neusspray die alleen op recept verkrijgbaar is en je maar een week mag gebruiken) geprobeerd. Meer medicatie had ik gewoon niet.
Maar mijn man zag wel een probleem, twee zelfs: Zijn nachtrust en het feit dat ik me zorgen maakte. Kennelijk was dat genoeg om gewoon te doen wat ik zeg Ik besprak bovenstaande eigenlijk helemaal niet, ik deed het gewoon en vroeg hem om mee te doen zeg maar. We bespraken hoogstens de resultaten.
Ah. Het grote verschil tussen mijn vriend en jouw man is dat mijn vriend dus niet meegaat in mijn zorgen en op de rem trapt als ik wéér iets wil proberen. Mijn vriend maakt zich trouwens wel zorgen over mij nu. Ziet ook wel dat het voor mij niet goed is zoals het nu gaat maar wil niet toegeven aan mijn (irrationele) zorgen.
ik lees trouwens alle reacties hoor, maar overal op reageren lukt niet..
[...]
Ik deed van alles om mijn zorgen te verminderen. Ben bij het cb geweest, de huisarts, heb allerlei spenen en drinkmethoden, allerlei temperaturen, houdingen, tijden, personen etc geprobeerd. Voor wat betreft medicatie heb ik alleen de neusspray en neusspray met toevoeging voor baby's (weet niet meer uit mijn hoofd wat precies, maar het is neusspray die alleen op recept verkrijgbaar is en je maar een week mag gebruiken) geprobeerd. Meer medicatie had ik gewoon niet.
Maar mijn man zag wel een probleem, twee zelfs: Zijn nachtrust en het feit dat ik me zorgen maakte. Kennelijk was dat genoeg om gewoon te doen wat ik zeg Ik besprak bovenstaande eigenlijk helemaal niet, ik deed het gewoon en vroeg hem om mee te doen zeg maar. We bespraken hoogstens de resultaten.
Ah. Het grote verschil tussen mijn vriend en jouw man is dat mijn vriend dus niet meegaat in mijn zorgen en op de rem trapt als ik wéér iets wil proberen. Mijn vriend maakt zich trouwens wel zorgen over mij nu. Ziet ook wel dat het voor mij niet goed is zoals het nu gaat maar wil niet toegeven aan mijn (irrationele) zorgen.
ik lees trouwens alle reacties hoor, maar overal op reageren lukt niet..
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 14:20
Hoeveel cc drinkt je dochter per 24 uur TO? En wat voor dingen zou je eigenlijk willen proberen, je hebt het over medicatie, medicatie waarvoor dan? Oudste hier was ook geen beste drinker. Hoewel ik dat vooral toen vond, en het achteraf best meeviel. Je moet alleen het beeld loslaten dat al die andere baby's allemaal wel braaf alles opdrinken wat ze voorgeschoteld krijgen en die van jou niet
Laat het los en kijk naar de groei en ontwikkeling van je kind.
Laat het los en kijk naar de groei en ontwikkeling van je kind.
donderdag 9 juli 2015 om 14:30
quote:ruiva schreef op 09 juli 2015 @ 13:38:
@ mevrouw75: Ik ga nu inderdaad ook op mijn gevoel af, maar dat werkt dus blijkbaar niet want ik zie alleen maar een niet-drinkend kind en maak me zorgen. Dus mijn gevoel maakt het alleen maar erger nu.
@primadonna: Ik geniet ook zeker wel van mijn dochter. Eigenlijk is dit nu het enige waar ik me echt zorgen over maak. Maar ik vrees dat als het niet-drinken niet meer speelt ik wel iets anders vind om me zorgen over te maken. Te weinig slapen, overgang naar vast voedsel straks. (dat laatste kan ik me nu al druk over maken: hoe weet ik dat ze dan genoeg binnen krijgt?).
Heb je het idee dat je pas een goede moeder bent als je je zorgen maakt, want dat doet een goede moeder? Dat je niet verweten kan worden dat je laks was (in wat dan ook)?
Dus onzeker over je eigen gedrag/rol? En dat die irrationele zorgen een soort overcompensatie zijn?
@ mevrouw75: Ik ga nu inderdaad ook op mijn gevoel af, maar dat werkt dus blijkbaar niet want ik zie alleen maar een niet-drinkend kind en maak me zorgen. Dus mijn gevoel maakt het alleen maar erger nu.
@primadonna: Ik geniet ook zeker wel van mijn dochter. Eigenlijk is dit nu het enige waar ik me echt zorgen over maak. Maar ik vrees dat als het niet-drinken niet meer speelt ik wel iets anders vind om me zorgen over te maken. Te weinig slapen, overgang naar vast voedsel straks. (dat laatste kan ik me nu al druk over maken: hoe weet ik dat ze dan genoeg binnen krijgt?).
Heb je het idee dat je pas een goede moeder bent als je je zorgen maakt, want dat doet een goede moeder? Dat je niet verweten kan worden dat je laks was (in wat dan ook)?
Dus onzeker over je eigen gedrag/rol? En dat die irrationele zorgen een soort overcompensatie zijn?
donderdag 9 juli 2015 om 14:35
quote:Mevrouw75 schreef op 09 juli 2015 @ 14:30:
[...]
Heb je het idee dat je pas een goede moeder bent als je je zorgen maakt, want dat doet een goede moeder? Dat je niet verweten kan worden dat je laks was (in wat dan ook)?
Dus onzeker over je eigen gedrag/rol? En dat die irrationele zorgen een soort overcompensatie zijn?Onzeker ben ik absoluut, ja...maar het is niet dat ik denk dat ik me zorgen moet maken omdat ik het anders niet goed doe. Ik maak me zorgen omdat ik niet zeker weet of ik het wel goed doe en bang ben iets over het hoofd te zien/iets fout te doen.
[...]
Heb je het idee dat je pas een goede moeder bent als je je zorgen maakt, want dat doet een goede moeder? Dat je niet verweten kan worden dat je laks was (in wat dan ook)?
Dus onzeker over je eigen gedrag/rol? En dat die irrationele zorgen een soort overcompensatie zijn?Onzeker ben ik absoluut, ja...maar het is niet dat ik denk dat ik me zorgen moet maken omdat ik het anders niet goed doe. Ik maak me zorgen omdat ik niet zeker weet of ik het wel goed doe en bang ben iets over het hoofd te zien/iets fout te doen.
het is wat het is