Psyche
alle pijlers
(onterecht) zorgen om kind
donderdag 9 juli 2015 om 12:09
Dag,
Ik zat te twijfelen waar ik dit topic zou neerzetten. Het had ook onder kinderen of relaties kunnen staan...
Verhaal is als volgt.
Sinds begin dit jaar zijn mijn vriend en ik ouders van een dochtertje. Liefste en mooiste kind van de wereld!
Alleen maak ik me nogal zorgen over hoeveel ze drinkt. ze heeft altijd al wat minder gedronken dan een gemiddeld kind, maar goed, dat is dan maar zo.
Nu weigert ze af en toe de fles of drinkt ze soms maar 90 ml ipv de 165 die ze normaal wel dronk.
Huisarts constateerde een heel klein beetje spruw, maar dat is nu weg.
Ik maak me veel zorgen, vind het niet normaal dat ze flessen weigert en zo weinig drinkt en denk dat er iets aan de hand is. Vriend (en huisarts) zien geen reden tot paniek. Kind doet het verder ook wel goed hoor. Ze rolt al en is vrolijk en niet uitgedroogd.
Mijn vriend en ik hebben nu veel discussie over de zorgen die ik me maak en hij dus niet. Ik voel me onbegrepen door vriend: hij ziet toch ook dat ze niet goed drinkt, waarom maakt hij zich dan geen zorgen?!
Vriend vindt dan weer dat ik me veel teveel zorgen maak; huisarts heeft ernaar gekeken, ze doet het goed, dus waarom nou panikeren?
Mijn vraag is nu hoe we hier uit kunnen komen. Teveel zorgen maken is niet goed, dat snap ik ook wel. Maar ik vind het heel eng en ben bang om dan te laat in te grijpen als er toch echt iets met dochter blijkt te zijn. Maar als dat betekent dat ik straks elke week met haar naar de huisarts ga, wordt niemand daar blij van.
Daarom dus bij psyche: hoe kom ik van die overmatige zorgen af?
(toch weer langer verhaal geworden dan ik van plan was, sorry ).
Ik zat te twijfelen waar ik dit topic zou neerzetten. Het had ook onder kinderen of relaties kunnen staan...
Verhaal is als volgt.
Sinds begin dit jaar zijn mijn vriend en ik ouders van een dochtertje. Liefste en mooiste kind van de wereld!
Alleen maak ik me nogal zorgen over hoeveel ze drinkt. ze heeft altijd al wat minder gedronken dan een gemiddeld kind, maar goed, dat is dan maar zo.
Nu weigert ze af en toe de fles of drinkt ze soms maar 90 ml ipv de 165 die ze normaal wel dronk.
Huisarts constateerde een heel klein beetje spruw, maar dat is nu weg.
Ik maak me veel zorgen, vind het niet normaal dat ze flessen weigert en zo weinig drinkt en denk dat er iets aan de hand is. Vriend (en huisarts) zien geen reden tot paniek. Kind doet het verder ook wel goed hoor. Ze rolt al en is vrolijk en niet uitgedroogd.
Mijn vriend en ik hebben nu veel discussie over de zorgen die ik me maak en hij dus niet. Ik voel me onbegrepen door vriend: hij ziet toch ook dat ze niet goed drinkt, waarom maakt hij zich dan geen zorgen?!
Vriend vindt dan weer dat ik me veel teveel zorgen maak; huisarts heeft ernaar gekeken, ze doet het goed, dus waarom nou panikeren?
Mijn vraag is nu hoe we hier uit kunnen komen. Teveel zorgen maken is niet goed, dat snap ik ook wel. Maar ik vind het heel eng en ben bang om dan te laat in te grijpen als er toch echt iets met dochter blijkt te zijn. Maar als dat betekent dat ik straks elke week met haar naar de huisarts ga, wordt niemand daar blij van.
Daarom dus bij psyche: hoe kom ik van die overmatige zorgen af?
(toch weer langer verhaal geworden dan ik van plan was, sorry ).
het is wat het is
donderdag 9 juli 2015 om 14:39
quote:ruiva schreef op 09 juli 2015 @ 14:35:
[...]
Onzeker ben ik absoluut, ja...maar het is niet dat ik denk dat ik me zorgen moet maken omdat ik het anders niet goed doe. Ik maak me zorgen omdat ik niet zeker weet of ik het wel goed doe en bang ben iets over het hoofd te zien/iets fout te doen.
Ja, dat bedoel ik eigenlijk. Je bent bang dat je iets over het hoofd ziet, en dat je dan later 'stom stom, waarom hadden we dat niet eerder gezien' roept? Dat soort 'laksigheid' bedoel ik eigenlijk.
Je durft dus niet te vertrouwen op het oordeel van de arts en de groei en het gedrag van je kind?
[...]
Onzeker ben ik absoluut, ja...maar het is niet dat ik denk dat ik me zorgen moet maken omdat ik het anders niet goed doe. Ik maak me zorgen omdat ik niet zeker weet of ik het wel goed doe en bang ben iets over het hoofd te zien/iets fout te doen.
Ja, dat bedoel ik eigenlijk. Je bent bang dat je iets over het hoofd ziet, en dat je dan later 'stom stom, waarom hadden we dat niet eerder gezien' roept? Dat soort 'laksigheid' bedoel ik eigenlijk.
Je durft dus niet te vertrouwen op het oordeel van de arts en de groei en het gedrag van je kind?
donderdag 9 juli 2015 om 14:40
quote:ruiva schreef op 09 juli 2015 @ 14:32:
Dochter drinkt nu, verdeeld over 5 of 6 voedingen 500-550 cc.
En medicatie, weetikveel, ik roep maar wat...ik bedoel meer te zeggen dat ik echt van alles wil proberen om haar beter te laten drinken.Waarom wil je haar beter laten drinken eigenlijk? Wat is het effect van beter (ergo: meer) drinken?
Dochter drinkt nu, verdeeld over 5 of 6 voedingen 500-550 cc.
En medicatie, weetikveel, ik roep maar wat...ik bedoel meer te zeggen dat ik echt van alles wil proberen om haar beter te laten drinken.Waarom wil je haar beter laten drinken eigenlijk? Wat is het effect van beter (ergo: meer) drinken?