Psyche
alle pijlers
Op het randje van een Burn-out..
zondag 7 juni 2020 om 08:38
Soms trek ik het niet meer en merk ik dat het mij alles teveel wordt. Ik loop wel bij een psycholoog maar nu voel ik mij vaak met de dag slechter voelen. Volgens de psycholoog zit ik tegen een burn out aan. En moet ik er nu om denken.
Ik ben altijd al een perfectionist geweest, wil het altijd goed doen voor een ander, kan moeilijk mijn emoties uiten. En ben altijd maar gehaast door het vele moeten wat ik van mezelf moet. Voornamelijk mijn huishouden waar ik elke dag mee bezig ben omdat het spik en span moet zijn en andere verplichtingen. Ik kan moeilijk ontspannen.
Van mijn psycholoog moet ik nu dingen gaan doen waar ik energie van krijg, en energievreters weg doen en minder moeten. En dat vind ik behoorlijk lastig.
Ik ben nu gewoon doodop en moe. Nergens zin in en kan alleen maar huilen. Kan niet meer genieten en voel zoveel van binnen. Soms zo erg dat ik aan de dood denk of meer aan de rust. Kan gewoon niet meer helder nadenken.
Daarnaast werk ik nog wel, 20 uur per week maar vind dat soms echt een opgave en ga ik vaak met tegenzin heen. Maar ik blijf wel werken ook puur voor afleiding. Maar weet soms echt niet hoe ik het moet aanpakken..... het valt gewoon even zwaar op dit moment.
Morgen ga ik eerst de huisarts bellen om bloed te laten prikken, om het een en ander uit te sluiten....
Maar verder praat ik niet graag over hoe ik mij voel of waar ik mee zit omdat ik dat lastig vindt en niet wil zeuren. Bij mijn ouders kan ik sws niet terecht en mijn leidinggevende weet het wel maar die zit nu ook in de ziektewet....
En vanmiddag heb ik een 1e date waar ik gewoon tegen op zie omdat ik er geen zin in heb en geen energie voor heb. Maar misschien is dat wel goed voor mij en moet ik toch gaan... beetje afleiding kan geen kwaad...
Maar ik voel mij op dit moment zo slecht dat ik nu mijn verhaal even kwijt moet..... Ik ga er van uit dat het ooit beter wordt... En goed komt. Volgende week kan ik eindelijk weer naar mijn psycholoog maar heb soms echt moeite om de dagen door te komen..
Ik ben altijd al een perfectionist geweest, wil het altijd goed doen voor een ander, kan moeilijk mijn emoties uiten. En ben altijd maar gehaast door het vele moeten wat ik van mezelf moet. Voornamelijk mijn huishouden waar ik elke dag mee bezig ben omdat het spik en span moet zijn en andere verplichtingen. Ik kan moeilijk ontspannen.
Van mijn psycholoog moet ik nu dingen gaan doen waar ik energie van krijg, en energievreters weg doen en minder moeten. En dat vind ik behoorlijk lastig.
Ik ben nu gewoon doodop en moe. Nergens zin in en kan alleen maar huilen. Kan niet meer genieten en voel zoveel van binnen. Soms zo erg dat ik aan de dood denk of meer aan de rust. Kan gewoon niet meer helder nadenken.
Daarnaast werk ik nog wel, 20 uur per week maar vind dat soms echt een opgave en ga ik vaak met tegenzin heen. Maar ik blijf wel werken ook puur voor afleiding. Maar weet soms echt niet hoe ik het moet aanpakken..... het valt gewoon even zwaar op dit moment.
Morgen ga ik eerst de huisarts bellen om bloed te laten prikken, om het een en ander uit te sluiten....
Maar verder praat ik niet graag over hoe ik mij voel of waar ik mee zit omdat ik dat lastig vindt en niet wil zeuren. Bij mijn ouders kan ik sws niet terecht en mijn leidinggevende weet het wel maar die zit nu ook in de ziektewet....
En vanmiddag heb ik een 1e date waar ik gewoon tegen op zie omdat ik er geen zin in heb en geen energie voor heb. Maar misschien is dat wel goed voor mij en moet ik toch gaan... beetje afleiding kan geen kwaad...
Maar ik voel mij op dit moment zo slecht dat ik nu mijn verhaal even kwijt moet..... Ik ga er van uit dat het ooit beter wordt... En goed komt. Volgende week kan ik eindelijk weer naar mijn psycholoog maar heb soms echt moeite om de dagen door te komen..
