Psyche
alle pijlers
Overspannen en herstellen
donderdag 9 augustus 2012 om 21:50
Vorig jaar is voor mij een erg hectisch jaar geweest. Mijn relatie is stukgelopen. Ook heb ik een drukke baan en daarnaast studeerde ik. Toen ik in een rustiger vaarwater terecht kwam, liep ik keihard tegen de muur op. Op dat moment wist ik niet goed wat er aan de hand was en had ik op het werk en privé ups en vooral veel downs. Uiteindelijk ben ik naar de bedrijfsarts gegaan en die vertelde dat ik typische klachten heb van iemand die overbelast is geweest. Vervolgens heb ik een maand 50% gewerkt.Ook heb ik sindsdien gesprekken met een coach. Nu een aantal maanden later werk ik nog steeds volledig. Ik merk dat het werken me nog steeds zwaar valt, een dag op het werk vol houden is erg lastig. Thuis zitten lijkt me ook niks. Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Moet ik meer geduld hebben en komt mijn energie vanzelf terug? Of kan ik nog iets "anders" doen, om sneller mijn energie terug te krijgen?
donderdag 9 augustus 2012 om 22:25
Ik heb ook een hele moeizame periode achter de rug, relatie liep vast en studies ook, moest weer bij mijn ouders gaan wonen wat alles nog wat moeizamer maakte. Ik had ook veel moeite met uit bed te geraken en moeite voor alles te doen. Ik heb wel een paar stappen ondernomen (soms met de moed der wanhoop een beetje) die mij achteraf wel hebben geholpen.
- Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen.Ik ben toen ook lange fietstochten gaan maken en ging ook vaak rijden met de auto als ik last had van dipjes en zo niet thuis wou zitten, daar werd ik wat rustiger van, en ik maakte pas ommekeer als ik me een beetje oke begon te voelen.
- Mindfulness heb ik ook als krachtig ervaren.
- misschien een tip: probeer met dat vermoeide gevoel niet in je bed te liggen buiten je normale slaapuren, maar doe dit dan in de zetel als je echt wil. In bed kan de slaapkwaliteit nogal erg verminderen en dan heb je gevaar om in zo'n moe-zonder-eind toestand te komen.
- Wat misschien ook kan helpen is enkel met mensen afspreken waar je je echt helemaal goed bij voelt, dat helpt volgens mij om ook betere connectie met jezelf te maken.
- Als je thuis bent werken met tijdsblokken 'nuttige-noodzakelijke bezigheden' als de was doen of papieren in orde brengen of zo. Door dit in blokken te bundelen creeer je daarna ook een 'volledig vrij van zorgen blok' (als je je dit tenminste goed inpepert dat 'dit het vrij van zorgen blok is
- Misschien iets aanvatten waarvan je zal weten dat je er plezier aan hebt + trots over zal zijn als je het kan. (ik ben begonnen met jazzpiano).
Het is een beetje moeilijk om voor jezelf een momentum te creeeren, als je echt overspannen bent is een 2-3 weken ontspan vakantie geen overbodige luxe, maar die kan je natuurlijk niet zomaar altijd opnemen. Ik weet niet of je iets aan een van deze dingetjes hebt maar dit kwam bij mij op. Veel succes verder aan jou nog hoor!
- Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen.Ik ben toen ook lange fietstochten gaan maken en ging ook vaak rijden met de auto als ik last had van dipjes en zo niet thuis wou zitten, daar werd ik wat rustiger van, en ik maakte pas ommekeer als ik me een beetje oke begon te voelen.
- Mindfulness heb ik ook als krachtig ervaren.
- misschien een tip: probeer met dat vermoeide gevoel niet in je bed te liggen buiten je normale slaapuren, maar doe dit dan in de zetel als je echt wil. In bed kan de slaapkwaliteit nogal erg verminderen en dan heb je gevaar om in zo'n moe-zonder-eind toestand te komen.
- Wat misschien ook kan helpen is enkel met mensen afspreken waar je je echt helemaal goed bij voelt, dat helpt volgens mij om ook betere connectie met jezelf te maken.
- Als je thuis bent werken met tijdsblokken 'nuttige-noodzakelijke bezigheden' als de was doen of papieren in orde brengen of zo. Door dit in blokken te bundelen creeer je daarna ook een 'volledig vrij van zorgen blok' (als je je dit tenminste goed inpepert dat 'dit het vrij van zorgen blok is
- Misschien iets aanvatten waarvan je zal weten dat je er plezier aan hebt + trots over zal zijn als je het kan. (ik ben begonnen met jazzpiano).
Het is een beetje moeilijk om voor jezelf een momentum te creeeren, als je echt overspannen bent is een 2-3 weken ontspan vakantie geen overbodige luxe, maar die kan je natuurlijk niet zomaar altijd opnemen. Ik weet niet of je iets aan een van deze dingetjes hebt maar dit kwam bij mij op. Veel succes verder aan jou nog hoor!
vrijdag 10 augustus 2012 om 07:08
Ik zit zelf nu 6 weken thuis met een burnout,ga wel 2x per week op mijn werk mijn neus laten zien,om contact met het bedrijf te houden,dit is samenspraak met mijn baas.
Krijg binnen kort een intake bij de bedrijfs psycholoog,omdat ik merk dat ik steeds vastloop (prive en werk)in dezelfde dingen.
Moet van de huisarts elke dag iets doen,wat me voor ik me zo voelde plezier gaf,in mijn geval veel wandelen, en dagjes uit met mensen waar ik me prettig bij voel.
Verder elke dag gewoon opstaan op de tijd dat je normaal gaat werken,omdat je anders steeds langer blijft liggen,en steeds later naar bed gaat.
Verder proberen om je niet schuldig te voelen,als jij in de zon op een terras zit,en je collega's hard moeten werken.(moeilijk moeilijk)
En je niet schuldig voelen dat je toegaf dat het allemaal teveel was voor je.
Krijg binnen kort een intake bij de bedrijfs psycholoog,omdat ik merk dat ik steeds vastloop (prive en werk)in dezelfde dingen.
Moet van de huisarts elke dag iets doen,wat me voor ik me zo voelde plezier gaf,in mijn geval veel wandelen, en dagjes uit met mensen waar ik me prettig bij voel.
Verder elke dag gewoon opstaan op de tijd dat je normaal gaat werken,omdat je anders steeds langer blijft liggen,en steeds later naar bed gaat.
Verder proberen om je niet schuldig te voelen,als jij in de zon op een terras zit,en je collega's hard moeten werken.(moeilijk moeilijk)
En je niet schuldig voelen dat je toegaf dat het allemaal teveel was voor je.
vrijdag 10 augustus 2012 om 20:28
Bedankt voor jullie tips! Ik heb er veel aan. Ook om te merken dat mensen meedenken. Dat ik niet de enige ben die een lastige periode heeft dat relativeert. Soms merk ik dat ik gewoon de oplossing wil, maar dat deze helaas niet bestaat. Of dat iemand zegt 'over drie maanden ben je weer de oude'. Helaas werkt dat niet zo. Ik ben wat dat betreft ook een beetje een controlefreak.
vrijdag 10 augustus 2012 om 21:05
Ik zit inmiddels bijna 4 maanden thuis (overspannen),en ja het is soms echt om gek van te worden.Voel me schuldig tegenover collega's,maar ben er ook achter gekomen dat je eigen gezondheid op de 1e plaats moet komen.Ik lees dat je nu een tijdje minder werkt maar dat dat ook niet echt een oplossing is,laat je adviseren door een professional,die staat buiten je werk en kan je tips geven.
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte!
zaterdag 11 augustus 2012 om 17:01
Ja bestaat de oplossing maar
Misschien heb jo nog iets aan het volgende, zo ik het ervaren heb. Het is zeker goed om dingen te blijven doen die je vroeger energie gaven om
Niet helemaal 'in te storten', maarrrr als je overspannen bent heb je ook heel erg veel (mentale) rust nodig. Tijd en rust is belangrijk!
Misschien heb jo nog iets aan het volgende, zo ik het ervaren heb. Het is zeker goed om dingen te blijven doen die je vroeger energie gaven om
Niet helemaal 'in te storten', maarrrr als je overspannen bent heb je ook heel erg veel (mentale) rust nodig. Tijd en rust is belangrijk!
zondag 12 augustus 2012 om 15:30
Herkenbaar allemaal. Ik ben sinds 2 weken thuis en volgens de bedrijfsarts zwaar overspannen en tegen een burn out aan.
Ik vond het heel erg moeilijk om toe te geven dat ik echt een probleem heb,dat ik ziek ben.
Van de bedrijfsart smoet ik een soort dagboek bij houden en dat doe ik braaf..op diemanier kom ik er ook steeds meer achter waar voor mij problemen liggen. En in mijn geval komt het door een boel dingen bij elkaar.
Het niet schuldig voelen vind ik ook lastig..dan wel niet tegenover collega's maar tegenover familie en vrienden. Ik voel me lastig.
Ook het letterlijk gespannen gevoel..alsof er een elastiekje gespannen staat vermoeid me enorm.Soms is het echt om gek van te worden en weet ik letterlijk niet wat ik ermee moet omdat ik nergens van ontspan.
Ik ben wel weer begonnen met hardlopen en doe mn best om gezond en goed te eten.Dat vind ik trouwens ook niet echt makkelijk..probeer maar eens een hap door je keel te krijgen als de zenuwen je aanvliegen.
En ik baal dat het niet zo snel over is. Maar goed..zoiets bouwt zich ook niet op in 2 weken dus zou wel raar zijn als het na 2 weken over is.
Sterkte voor iedereen trouwens!
Ik vond het heel erg moeilijk om toe te geven dat ik echt een probleem heb,dat ik ziek ben.
Van de bedrijfsart smoet ik een soort dagboek bij houden en dat doe ik braaf..op diemanier kom ik er ook steeds meer achter waar voor mij problemen liggen. En in mijn geval komt het door een boel dingen bij elkaar.
Het niet schuldig voelen vind ik ook lastig..dan wel niet tegenover collega's maar tegenover familie en vrienden. Ik voel me lastig.
Ook het letterlijk gespannen gevoel..alsof er een elastiekje gespannen staat vermoeid me enorm.Soms is het echt om gek van te worden en weet ik letterlijk niet wat ik ermee moet omdat ik nergens van ontspan.
Ik ben wel weer begonnen met hardlopen en doe mn best om gezond en goed te eten.Dat vind ik trouwens ook niet echt makkelijk..probeer maar eens een hap door je keel te krijgen als de zenuwen je aanvliegen.
En ik baal dat het niet zo snel over is. Maar goed..zoiets bouwt zich ook niet op in 2 weken dus zou wel raar zijn als het na 2 weken over is.
Sterkte voor iedereen trouwens!
