Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
woensdag 21 december 2016 om 17:17
Jezelf zijn, of dat kunnen en mogen onderzoeken, en veiligheid hangen voor mij juist nauw samen met respect. Nog niet eens met waardering, maar met het gezien worden als eigen, als individu. Daar waardering voor krijgen zou heel fijn zijn, maar gewoon de erkenning dat je anders bent dan je ouders hadden gehoopt of van je geprobeerd hebben te maken. Misschien is respect er niet het goede woord voor, hoor, daar heb je denk ik een punt. Maar ik weet zo gauw geen ander woord.
voor jullie allemaal!
woensdag 21 december 2016 om 21:56
Ben inmiddels terug, en weer opgewarmd ook nog. Hier is het heel vies weer, dus ik ben blij dat ik er niet meer uit hoef vanavond. Nu probeer ik mijn aandacht te verdelen tussen de tv en een boek. Met weinig succes overigens, maar het geeft me wel het gevoel dat ik iets leuks en iets nuttigs tegelijkertijd doe
woensdag 21 december 2016 om 22:02
Bedankt @Tobbert en @Pruttel. Iets voor mij om een paar dagen op te herkauwen. 
Het topic nadert de 3000 berichten. Bij 3000 berichten krijgt een topic een slotje. Je kunt dan niet meer op dat topic reageren, maar wat belangrijker is: je kunt je berichten dan niet meer wijzigen of verwijderen. Mocht je als meeschrijver er behoefte aan hebben, kun je nu dus nog dingen veranderen als je dat wil. Een leeg bericht is trouwens niet mogelijk, maar je kunt wel bijvoorbeeld een punt zetten of een x.
Het topic nadert de 3000 berichten. Bij 3000 berichten krijgt een topic een slotje. Je kunt dan niet meer op dat topic reageren, maar wat belangrijker is: je kunt je berichten dan niet meer wijzigen of verwijderen. Mocht je als meeschrijver er behoefte aan hebben, kun je nu dus nog dingen veranderen als je dat wil. Een leeg bericht is trouwens niet mogelijk, maar je kunt wel bijvoorbeeld een punt zetten of een x.
woensdag 21 december 2016 om 22:37
woensdag 21 december 2016 om 22:43
Wat fijn thuiskomen is dat Knuf. En goed gedaan vandaag.
Al dat astrale heen en weer geprojecteerd en al die kaarsen in de fik hebben toch effect gehad (en als neveneffect één licht getraumatiseerd hert
)
Verzekeringen kom ik wel uit hoor, het is meer de frustratie van dat het zo ondoorzichtig is en feitelijk gokken. Want ik verbruik vrijwel nooit iets. Afgelopen jaar drie fysio bezoeken, drie huisartsbezoeken en één zalfje. En een gaatje laten vullen bij de tandarts. Maar ja, dat kan volgend jaar anders zijn. Ik heb iig mijn eigen risico laten ophogen, afgelopen jaren nooit boven de vijftig euro uitgekomen en zeker niet boven de driehonderd. Maar het blijft gokken.
Al dat astrale heen en weer geprojecteerd en al die kaarsen in de fik hebben toch effect gehad (en als neveneffect één licht getraumatiseerd hert
) Verzekeringen kom ik wel uit hoor, het is meer de frustratie van dat het zo ondoorzichtig is en feitelijk gokken. Want ik verbruik vrijwel nooit iets. Afgelopen jaar drie fysio bezoeken, drie huisartsbezoeken en één zalfje. En een gaatje laten vullen bij de tandarts. Maar ja, dat kan volgend jaar anders zijn. Ik heb iig mijn eigen risico laten ophogen, afgelopen jaren nooit boven de vijftig euro uitgekomen en zeker niet boven de driehonderd. Maar het blijft gokken.
woensdag 21 december 2016 om 22:45
:
Bedankt Tobbert en Snowfall
Ik heb nu hele erge hoofdpijn en tril nog, zo spannend vond ik het erover te praten
Voelde zo gemeen tegenover m'n vader
Ik zei ook: maar ik moet hem beschermen
Die vriend zei: je bent zo'n lieve schat, maar veel te lief. Jij hoeft je vader niet te beschermen, hij is volwassen en kan op zichzelf passen.
Nu is het tijd dat jij dat ook gaat doen.
Best wel eng om zo te horen...
Wat een fijne vriend. En een slimme ook nog
Hij heeft gelijk. Jij mag gewoon zeggen en doen wat je wilt, je hoeft niets gerenoveerd je vader, naast gewoon fatsoenlijke omgangsvormen die je altijd gebruikt. Maar hij gaat vér hoor, met zijn opmerkingen. Ik kan mij niet voorstellen dat mijn ouders ooit zoiets zouden zeggen en ik ben het zwarte schaap van de familie
woensdag 21 december 2016 om 22:47
Dank je Rhae
Ik heb het niet goed gedaan vandaag, ik heb een eetbui gehad en overgeven en me enorm druk gemaakt over m'n werk
Daar is niks goeds aan
Ik heb ook geen schouderklopje kunnen geven
Gister ook al niet..
Wordt niks met mij, voel me echt heel negatief
over wie ik ben.. ken niemand die zo slecht is. Jullie hebben allemaal geen eetbuien en geven niet over. Jullie zijn niet zo achterlijk onzeker dat je dat nodig hebt...
En het is nu een strijd, want waarom zou ik nu niet mezelf pijn doen? Ik ben zo slecht bezig.
Ik heb het niet goed gedaan vandaag, ik heb een eetbui gehad en overgeven en me enorm druk gemaakt over m'n werk
Daar is niks goeds aan
Ik heb ook geen schouderklopje kunnen geven
Gister ook al niet..
Wordt niks met mij, voel me echt heel negatief
over wie ik ben.. ken niemand die zo slecht is. Jullie hebben allemaal geen eetbuien en geven niet over. Jullie zijn niet zo achterlijk onzeker dat je dat nodig hebt...
En het is nu een strijd, want waarom zou ik nu niet mezelf pijn doen? Ik ben zo slecht bezig.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
