Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.

maandag 19 december 2016 om 23:57
Nu je het zegt...
Nee zeg. Ik heb idd best een leuk leven, aan de buitenkant helemaal
dinsdag 20 december 2016 om 00:05
dinsdag 20 december 2016 om 00:06
Ik weet wel zeker dat dit is waar jij goed in bent! Daarom probeer ik te begrijpen waaraan ik dat verdiend heb.. Maar ik vind het sowieso erg lief, dank je wel.. Het is fijn dat ik hier leer dat niet iedereen zomaar weggaat, en dat mensen me juist als ik het hard nodig heb, niet in de steek laten.. dat is zo waardevol, dat zorgt er bijvoorbeeld voor dat ik het ook durf bij m'n therapeut.. en dat alles bij elkaar zorgt denk ik wel voor een stukje gezond gedrag
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 00:08


dinsdag 20 december 2016 om 00:12
Ik weet niet zo goed hierop te reageren. Het forum is wel een stukje houvast en het forum en zeker ook dit topic maakt me iets minder alleen.
Inhoudelijk gaat alles meteen op slot, ik mag helemaal geen steun vragen hierin. Dat verdien ik niet. Dat moet ik geven. Aan anderen, aan mijn kinderen en mijn man in de eerste plaats. En ik krijg wel steun soms, hier zeker, maar soms ook irl. Daar heb ik helemaal geen recht op een toch krijg ik het soms en ik weet niet te reageren. Het gevoel wel te verliezen, dat niet alleen te voelen, maar ook te zien. Dat kan ik niet uitleggen, zo ervaar ik het wel.
dinsdag 20 december 2016 om 00:17
Je hoeft niet alles uit te kunnen leggen, dat kan ik ook niet, dat kan niemand.. ik ben niet meer helder genoeg (ja, medicatie doet z'n werk...), maar ben blij te lezen dat je je iets minder alleen voelt dankzij oa dit topic. Maar ook dat je irl soms steun ervaart, ook al mag het niet, het ís er wel Sun, mooi!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 00:19
Welterusten lieverds die nog meelezen 
Sunemom, Hanke, Rhae, Elmervrouw, Branningbrothers, Snow,
Hanke, de rien kende ik niet (nu wel), lief ben jij
Sorry Rhae dat je zo laat gaat slapen, hopelijk voel je je morgen gewoon lekker fit en energiek
Elmervrouw, geniet van je roze wolk
En natuurlijk enorm sorry als ik nu toch iemand vergeet die nu nog leest
(het is bedtijd he
)
Bedankt, ook de slaperTs, voor jullie lieve berichtjes
Sunemom, Hanke, Rhae, Elmervrouw, Branningbrothers, Snow,
Hanke, de rien kende ik niet (nu wel), lief ben jij
Sorry Rhae dat je zo laat gaat slapen, hopelijk voel je je morgen gewoon lekker fit en energiek
Elmervrouw, geniet van je roze wolk
En natuurlijk enorm sorry als ik nu toch iemand vergeet die nu nog leest
(het is bedtijd he
Bedankt, ook de slaperTs, voor jullie lieve berichtjes
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.

dinsdag 20 december 2016 om 00:21

dinsdag 20 december 2016 om 00:34
Oh nu ben ik net te laat! Haha. Ik had een hele lange vergadering vanavond, ben nu pas thuis. Wat was het weer een moeilijke nacht Knuffel, en wat heb je je er weer goed doorheen geslagen. Ik hoop dat je nu lekker wat kan slapen/rusten, daar zal je wel aan toe zijn.
Ik hou ontzettend veel van ABBA trouwens! Zingt inderdaad ook heel fijn, goede adviezen
Voor jou ook nog een knuffel Sunemom, als je hem wil:
Als jullie allemaal gaan slapen dan ga ik ook maar naar bed. Slaap lekker iedereen.
Ik hou ontzettend veel van ABBA trouwens! Zingt inderdaad ook heel fijn, goede adviezen
Voor jou ook nog een knuffel Sunemom, als je hem wil:
Als jullie allemaal gaan slapen dan ga ik ook maar naar bed. Slaap lekker iedereen.

dinsdag 20 december 2016 om 08:28
Goedemorgen!
Ja, ik heb nogal goed geslapen.. Die medicatie zorgt ervoor dat de laatste weerstand verdwijnt, nou, dan val ik als een blok in slaap en... word moeilijk wakker
Vriend: 'oh ik dacht je slaapt eindelijk eens lekker uit, dan ga ik je niet wakker maken.'
Ja, leerpuntje: met de nieuwe pilletjes móet hij me misschien zelfs wél wakker maken.
Zodra de medicatie wat uitgewerkt raakt, dringt het besef binnen dat vriend niet aan me gezeten heeft (voor zover ik weet, maar dat geloof ik wel), dat hij eigenlijk gewoon geslapen heeft, ook al lag ik ook te slapen naast hem (net als onze hele relatie eigenlijk al) en dat mijn wereld niet vergaan is.
Nou ja, als ik het nieuws niet lees tenminste....
Maar dat is elke dag ellende... wat ik waarschijnlijk niet kan tegen houden... Waar ik dus niet minder voor zou hoeven/moeten slapen...
Conclusie is wel dat ik heel goed geslapen heb en me minder angstig voel (totdat het uitgewerkt raakt, ....).
En dat is zuur, want ik wil het zonder de medicatie kunnen. Dít wil ik zonder kunnen....
Ik schaam me echt dat ik zo goed geslapen heb.. dat ik daarvoor pilletjes nodig heb... en dat ik minder helder werd..
En nu weer moeite heb met een nieuwe in te nemen....
Mijn therapeut heeft me nog gemaild.
Niet over de medicatie, want dat durfde ik toen nog niet aan te geven.
Misschien vandaag... of morgen...
(ik vind het eng)
Maar ze mailde dat er echt heel veel gebeurt bij mij,
dat ze daar verwonderd over is en dat het heel knap is.
Dat ze mij natuurlijk niet expres verdrietig gemaakt heeft
(oké dat was niet zo vriendelijk van mij om te mailen
)
maar dat het logisch is dat ik verdrietig word
om wat ik meegemaakt heb
En dat dat nodig is om het beter te verwerken.
Dus toegelaten moet worden.
Zo zou ik meer inzicht krijgen in wat wel/niet klopt?
En ze mailde dat ik altijd mag mailen
(met hoofdletters
)
maar dat zij niet altijd meteen kan antwoorden
Dat ze zelf wel kon beslissen hoe ze daar mee om ging
maar dat ik vooral wél moest mailen...
En dat het wel heel heftig is wat ik allemaal voel
en wat terug komt in de herbelevingen
maar dat ik het heel goed doe
en ze er op vertrouwt dat het beter gaat worden..
Jasse, na zo'n vergadering en drukke dagen (in het vooruitzicht) was het misschien ook wel fijn vannacht lekker te gaan slapen? Ben je nu zo fit als een hoentje misschien wel
Branningbrothers en Pruttel: drukke dagen dus, werkse!
Ook voor de anderen
Ja, ik heb nogal goed geslapen.. Die medicatie zorgt ervoor dat de laatste weerstand verdwijnt, nou, dan val ik als een blok in slaap en... word moeilijk wakker
Vriend: 'oh ik dacht je slaapt eindelijk eens lekker uit, dan ga ik je niet wakker maken.'
Ja, leerpuntje: met de nieuwe pilletjes móet hij me misschien zelfs wél wakker maken.
Zodra de medicatie wat uitgewerkt raakt, dringt het besef binnen dat vriend niet aan me gezeten heeft (voor zover ik weet, maar dat geloof ik wel), dat hij eigenlijk gewoon geslapen heeft, ook al lag ik ook te slapen naast hem (net als onze hele relatie eigenlijk al) en dat mijn wereld niet vergaan is.
Nou ja, als ik het nieuws niet lees tenminste....
Conclusie is wel dat ik heel goed geslapen heb en me minder angstig voel (totdat het uitgewerkt raakt, ....).
En dat is zuur, want ik wil het zonder de medicatie kunnen. Dít wil ik zonder kunnen....
Ik schaam me echt dat ik zo goed geslapen heb.. dat ik daarvoor pilletjes nodig heb... en dat ik minder helder werd..
En nu weer moeite heb met een nieuwe in te nemen....
Mijn therapeut heeft me nog gemaild.
Niet over de medicatie, want dat durfde ik toen nog niet aan te geven.
Misschien vandaag... of morgen...
(ik vind het eng)
Maar ze mailde dat er echt heel veel gebeurt bij mij,
dat ze daar verwonderd over is en dat het heel knap is.
Dat ze mij natuurlijk niet expres verdrietig gemaakt heeft
(oké dat was niet zo vriendelijk van mij om te mailen
maar dat het logisch is dat ik verdrietig word
om wat ik meegemaakt heb
En dat dat nodig is om het beter te verwerken.
Dus toegelaten moet worden.
Zo zou ik meer inzicht krijgen in wat wel/niet klopt?
En ze mailde dat ik altijd mag mailen
(met hoofdletters
maar dat zij niet altijd meteen kan antwoorden
Dat ze zelf wel kon beslissen hoe ze daar mee om ging
maar dat ik vooral wél moest mailen...
En dat het wel heel heftig is wat ik allemaal voel
en wat terug komt in de herbelevingen
maar dat ik het heel goed doe
en ze er op vertrouwt dat het beter gaat worden..
Jasse, na zo'n vergadering en drukke dagen (in het vooruitzicht) was het misschien ook wel fijn vannacht lekker te gaan slapen? Ben je nu zo fit als een hoentje misschien wel
Branningbrothers en Pruttel: drukke dagen dus, werkse!
Ook voor de anderen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
