Relatie met ouders

Ik ben eind twintig. De relatie met mijn ouders is sinds de puberteit al moeilijk. Ik was geen gemakkelijke puber; ik werd gepest en daardoor werd ik onzeker en reageerde mijn frustraties thuis af. Ik was erg opvliegerig. Toen ik 21 was ging ik voor de eerste keer samenwonen. Dit was met een jongen uit het dorp. Mijn ouders waren dol op hem. Na een paar jaar kwam er een einde aan die relatie omdat hij vreemd ging. Mijn ouders steunden me in de eerste instantie wel maar later kreeg ik toch verwijten dat ik een "slechte huisvrouw" was en dat het geen wonder was dat hij het bij een ander was gaan zoeken. Een tijd daarna kreeg ik een nieuwe vriend en met hem heb ik een jaar samengewoond. Deze jongen vonden ze wel aardig maar ze vonden hem niks voor mij. Ik ben een heel gevoelig mens en, hoewel het niet altijd lukt, praat ik graag. Mijn ouders zijn niet van die praters en vinden dingen die ik niet op hun manier doe raar. Ik besef dat ik me teveel laat leiden door hun mening. Om controle te krijgen over mijn eigen gedachten, ga ik binnenkort starten met cognitieve therapie. Ik wil het naaste neer kunnen leggen als ze vragen "doe je op je werk ook zo chagerijnig?" of "Gedraag je bij je vriend ook zo, dan is hij zo weg" of "probleemkind, zonder ons kom je niet ver".Ik weet dat ik fouten heb gemaakt in mijn leven maar ik wil ook eens dag ze vooruit kijken en me beschouwen als een volwassen dochter. Voor het eerst sinds jaren begint mijn leven vorm te krijgen; ik heb leuke, echte vriendinnen, ik ben mondiger, heb een leuke vriend ..... Mijn vriend komt uit een echt praatgezin. Daardoor besef ik me nog meer hoe ik het wil. Mijn ouders bedoelen het goed maar ik vind het zo jammer dat ik niet gezien kan worden als een volwassen iemand. Ligt het aan mij? Of is het idd vrij apart dat je moeder zich beledigd voelt als ik niet meteen alles wil blootgeven over mijn nieuwe liefde, als ik een keer tegen mijn brutale neef inga omdat hij het nodig vond me te beledigen, je tot je 25e weleens een tik kreeg, je ouders weleens zeggen dat je er niet uitziet?