Start Fluoxetine, hart onder de riem

Lieve dames,

Ik ben nu bijna 4 weken onderweg met Fluoxetine, wat ik door de huisarts voorgeschreven heb gekregen voor depressie/angst. Lang verhaal kort; ik ben 20 jaar geleden mijn moeder verloren en sindsdien heb ik last van angst en paniek. Vorig jaar werd ik ineens heel somber en daar werd ik ook bang van, want dit heb ik niet eerder meegemaakt. Afgelopen jaren waren heftig, met veel mantelzorg voor ouders en verliezen. Dus het is niet gek dat ik eraf lig. Ik werd helemaal hopeloos en zag geen uitweg meer, dus ik ben op aanraden van de huisarts begonnen met Fluoxetine. Dit is de eerste keer dat ik een AD gebruik en het valt me niet mee. Ik heb de eerste twee weken enorm veel bijwerkingen gehad en mn angst en paniek gingen door het dak. Met oxazepam heb ik het gered. Ik ben nu bijna 4 weken onderweg maar ik merk in mijn humeur nog geen verandering. Ik heb het vooral de ochtenden heel zwaar, dan word ik al wakker met een rotgevoel wat maar niet zakt. Ik ben ook bang om afhankelijk te worden van de oxazepam (ik neem 1 tablet a 10mg per dag) dus die wil ik ook niet te vaak nemen. Maar wat voel ik mij nog klote zeg. Zijn er hier dames die ervaring hebben met fluoxetine en de eerste weken van gebruik met mij willen delen? Ik heb even de hart onder de riem nodig.

S-Groot schreef: ↑

17-07-2026 18:19

Echt rot qua timing, ik begrijp je spanning wel tav de vakantie. Kun je voor jezelf ruimte inbouwen? Dat je partner vaker wat met de kinderen gaat doen en jij je even terug kan trekken om wat op adem te komen?

Ja dat kan denk ik wel. Hij doet nu ook al heel veel. Vanmorgen de nieuwe dosis begonnen en 2 uur na inname echt gigantische paniek. Ik ben dus bang dat ik weer door een hel moet van bijwerkingen en ik trek het zo slecht. Ik ben alleen maar aan het huilen, vannacht om 02u rijden we richting Frankrijk. Ik hoop zo dat deze hel van nieuwe opstartproblemen niet zo lang duurt als de vorige keer en ik ook een beetje van de vakantie kan genieten. Ik voel me gewoon ziek, ziek van ellende. Hopelijk slaat die nieuwe dosis beetje rap aan want ik begin het echt steeds zwaarder te vinden.

S-Groot schreef: ↑

18-07-2026 15:51

Fijn dat partner veel kan ondervangen, dat is al een hele zorg minder. Dat je het slecht trekt en hoopt dat het deze keer minder lang duurt is logisch, ik duim dat het zo mag zijn! Maar ik raad je wel aan om los te laten dat je graag ook van de vakantie zou genieten. Ik begrijp je wens heel goed maar het helpt meer om in het nu te blijven zonder telkens weer de hoop en vervolgens de teleurstelling. Zie het als iets wat je helaas nou eenmaal uit moet zitten en probeer daarbinnen het zo comfortabel mogelijk te maken voor jezelf. Sterkte

Dank je wel voor je lieve woorden. Zo ga ik het inderdaad maar bekijken, nu onderweg naar la douce France met een hele lading aan fluoxetine en oxazepam. Gelukkig is de huisarts heel meedenkend en heeft voldoende voorgeschreven zodat ik met gemak de vakantie doorkom. Ik ga het mezelf idd zo makkelijk mogelijk maken, gelukkig hebben we onze eigen vouwwagen met m’n eigen spullen, dekbed enz. Dus ik ben omringd door m’n eigen spulletjes. Nu we eenmaal onderweg zijn valt er wel een soort last van mn schouders. Ik kijk alleen wel op tegen het nemen van de volgende dubbele dosis fluoxetine maar goed…

AngieG schreef: ↑

26-07-2026 12:46

Hoe is het nu met je TO?

Hoi!
Lief dat je het vraagt; de vakantie was heerlijk en in eerste instantie had ik weinig bijwerkingen van de ophoging. Maar sinds thuiskomt afgelopen zaterdag lig ik echt helemaal op de bodem van de put. Ik was van de oxazepam af maar ik heb vanmorgen wel weer een kwart tabletje genomen en nu voel ik me zo klote. Ik heb niet zozeer angst en paniek maar ik voel me heel heel erg depressief en uitzichtloos, ziek en heel moe. En ik voel me zo ongelooflijk schuldig tegenover iedereen om me heen. Alles wat ik probeer lijkt niet te werken… ik zie even geen uitweg uit deze ellende.