Psyche
alle pijlers
teleurgesteld in actie tante...
donderdag 4 augustus 2011 om 03:36
Hoi, mijn moeder en ik hebben een hele hechte band. We bemoeien ons te veel met elkaar en we bespreken alles met elkaar. We kunnen alles tegen elkaar zeggen en we steunen elkaar altijd, wat er ook gebeurt.
Ze heeft (hopelijk nu had) kanker en is hier onlangs voor geopereerd. Ik heb mijn backpackvakantie naar Thailand gecancelled hiervoor. Ik wilde haar bijstaan etc.
Ik maakte me veel zorgen om haar dus ik heb wat dingen in huis schoongemaakt wat ze zelf niet zo goed kan zodat ze zich daar iig niet zorgen over hoeft te maken. Ook heb ik haar samen met pappa weggebracht naar het ziekenhuis. Misschien zie je elkaar wel nooit meer...
Vandaag was het dan zover. Ik zou 2 dagen na de operatie bij haar langsgaan. Ik heb eerst mijn broers enzo langs laten gaan, leek me wel gepast. Anders zie je elkaar ook te vaak.
Wilde haar toch in haar week van herstel haar eventjes spreken. Het is toch raar om elkaar opeens dan niet te zien.
Afijn, ik zou vandaag op bezoek gaan. Haar zus, waar ze erg close mee is (enigste familie nog) wilde ook langskomen. Prima en super leuk want ik weet hoe dol mijn moeder op haar is en dat ze haar bezoek waardeert.
Mijn tante zou de ene helft gaan en ik de andere helft. Dat vond ze denk ik al niet zo leuk. Mevrouw besloot toen ik aankom te blijven met de mededeling tegen mijn moeder dat ze dat toch vast niet erg vond.
Daar ging mijn half uurtje met mijn moeder... Snik. Had het me zo anders voorgesteld. Niet dat ik zelf geen ruimte zou hebben om mijn bloedeigen moeder te zien in deze moeilijke tijd.
Ik had leuke plantjes gekocht etc., leek me zo leuk om haar op te vrolijken!
Ze heeft (hopelijk nu had) kanker en is hier onlangs voor geopereerd. Ik heb mijn backpackvakantie naar Thailand gecancelled hiervoor. Ik wilde haar bijstaan etc.
Ik maakte me veel zorgen om haar dus ik heb wat dingen in huis schoongemaakt wat ze zelf niet zo goed kan zodat ze zich daar iig niet zorgen over hoeft te maken. Ook heb ik haar samen met pappa weggebracht naar het ziekenhuis. Misschien zie je elkaar wel nooit meer...
Vandaag was het dan zover. Ik zou 2 dagen na de operatie bij haar langsgaan. Ik heb eerst mijn broers enzo langs laten gaan, leek me wel gepast. Anders zie je elkaar ook te vaak.
Wilde haar toch in haar week van herstel haar eventjes spreken. Het is toch raar om elkaar opeens dan niet te zien.
Afijn, ik zou vandaag op bezoek gaan. Haar zus, waar ze erg close mee is (enigste familie nog) wilde ook langskomen. Prima en super leuk want ik weet hoe dol mijn moeder op haar is en dat ze haar bezoek waardeert.
Mijn tante zou de ene helft gaan en ik de andere helft. Dat vond ze denk ik al niet zo leuk. Mevrouw besloot toen ik aankom te blijven met de mededeling tegen mijn moeder dat ze dat toch vast niet erg vond.
Daar ging mijn half uurtje met mijn moeder... Snik. Had het me zo anders voorgesteld. Niet dat ik zelf geen ruimte zou hebben om mijn bloedeigen moeder te zien in deze moeilijke tijd.
Ik had leuke plantjes gekocht etc., leek me zo leuk om haar op te vrolijken!
donderdag 4 augustus 2011 om 03:39
donderdag 4 augustus 2011 om 03:58
wow, dat lijkt me echt heftig!
Als ik jou was zou ik (als je tante in de buurt woont) langs haar gaan en haar rustig vertellen dat jij het niet leuk vond wat ze deed, en dat terwijl jullie een afspraak hadden. Hopelijk respecteert ze dat, en zo niet ; dan maak jij gewoon een afspraak met je moeder apart en zij ook apart, en als ze het wel accepteerd dan zorg je in eht vervolg dat jij gewoon als allereerste gaat, want dan kan zij jouw zoiets niet meer flikken!
Nog heel veel sterkte met je moeder, en ik hoop echt dat alles oke is en dat ze snel weer beter wordt.
STERKTE!
Als ik jou was zou ik (als je tante in de buurt woont) langs haar gaan en haar rustig vertellen dat jij het niet leuk vond wat ze deed, en dat terwijl jullie een afspraak hadden. Hopelijk respecteert ze dat, en zo niet ; dan maak jij gewoon een afspraak met je moeder apart en zij ook apart, en als ze het wel accepteerd dan zorg je in eht vervolg dat jij gewoon als allereerste gaat, want dan kan zij jouw zoiets niet meer flikken!
Nog heel veel sterkte met je moeder, en ik hoop echt dat alles oke is en dat ze snel weer beter wordt.
STERKTE!
donderdag 4 augustus 2011 om 04:05
Ik denk dat ze niet eens door had dat mijn bezoek ook belangrijk was.
Ik ben er bij gaan zitten. Maar ik zat er meer voor spek en bonen bij. En ik ga ook niet echt uitwijden over dingen als mijn tante er bij zit. Ik wilde gewoon even contact maken met mijn moeder. Maarja, shit happens denk ik dan maar.
Ik ben er bij gaan zitten. Maar ik zat er meer voor spek en bonen bij. En ik ga ook niet echt uitwijden over dingen als mijn tante er bij zit. Ik wilde gewoon even contact maken met mijn moeder. Maarja, shit happens denk ik dan maar.
donderdag 4 augustus 2011 om 04:53
ik snap het echt volkomen, dat zou ik persoonlijk ook niet doen!
Maar dit gedrag moet je echt NIET pikken, natuurlijk snap ik ook wel dat je hier niet zo'n big deal van wilt maken, aangezien dat hele gedoe van je moeder, en ik denk niet dat iemand daar op zit te wachten. Daarom is het, lijkt mij, dan ook beter als je persoonlijk naar haar toe gaat en haar hiermee confronteert, en zegt dat je het echt heel jammer vond dat je niet persoonlijk met je moeder hebt kunnen praten. Jij hebt er namelijk net zoveel recht op (en misschien zelfs meer aangezien het je moeder is) om haar te zien en te spreken in zo'n moeilijke tijd, maar eigenlijk gewoon altijd.
Zoiets moet ze echt respecteren. Nogmaals heel veel sterkte!
Maar dit gedrag moet je echt NIET pikken, natuurlijk snap ik ook wel dat je hier niet zo'n big deal van wilt maken, aangezien dat hele gedoe van je moeder, en ik denk niet dat iemand daar op zit te wachten. Daarom is het, lijkt mij, dan ook beter als je persoonlijk naar haar toe gaat en haar hiermee confronteert, en zegt dat je het echt heel jammer vond dat je niet persoonlijk met je moeder hebt kunnen praten. Jij hebt er namelijk net zoveel recht op (en misschien zelfs meer aangezien het je moeder is) om haar te zien en te spreken in zo'n moeilijke tijd, maar eigenlijk gewoon altijd.
Zoiets moet ze echt respecteren. Nogmaals heel veel sterkte!
donderdag 4 augustus 2011 om 05:27
[quote]Sakara schreef op 04 augustus 2011 @ 04:05:
Ik denk dat ze niet eens door had dat mijn bezoek ook belangrijk was.
Ik denk dat dit de essentie is. Ik vind reacties als "niet pikken" en "opzoeken en confronteren" echt overtrokken. Vervelend dat je er verdrietig over bent, ik hoop dat je volgende keer een betere ervaring hebt.
Ik denk dat ze niet eens door had dat mijn bezoek ook belangrijk was.
Ik denk dat dit de essentie is. Ik vind reacties als "niet pikken" en "opzoeken en confronteren" echt overtrokken. Vervelend dat je er verdrietig over bent, ik hoop dat je volgende keer een betere ervaring hebt.
donderdag 4 augustus 2011 om 05:35
Wat een vervelende periode voor je zeg! Ik kan me voorstellen dat je graag wat tijd alleen hebt met je moeder. En wat je zezlf ook al zei: misschien heeft je tante het allemaal niet zo doorgehad. Ook voor haar zal het heftig zijn dat je moeder kanker heeft en heeft ze haar argumenten om bij haar te willen blijven.
Ik weet niet of dit vaker gaat voorkomen dat jullie beiden tegelijk willen gaan? Zo nee, laat het rusten. Zo ja, praat met haar (liefst in persoon en niet via telefoon of mail) en spreek vanuit jouw gevoel. Ze zal het vast begrijpen! (en anders is ze inderdaad een domme doos )
Veel sterkte!
Ik weet niet of dit vaker gaat voorkomen dat jullie beiden tegelijk willen gaan? Zo nee, laat het rusten. Zo ja, praat met haar (liefst in persoon en niet via telefoon of mail) en spreek vanuit jouw gevoel. Ze zal het vast begrijpen! (en anders is ze inderdaad een domme doos )
Veel sterkte!
donderdag 4 augustus 2011 om 06:06
Misschien ligt het aan de band met mijn moeder maar als ik dingen lees als: ik ga pas na 2 dagen, broers eerst laten gaan wnat anders zieje elkaar ook zoveel, dan denk ik echt WTF?? Als mijn moeder dit zou overkomen zouden we er allemaal elke dag zijn. En wat Aubrey zegt, het gaat om je moeder, niet om jou. Voor jouw moeder zal het fijn geweest zijn jullie allebei te zien. En dat ze dan geen tijd heeft gehad om uitgebreid bij te kleppen met jou? Gewoon volgende bezoekuur weer gaan, misschien is er dan niemand en heb je je moeder helemaal voor jezelf alleen
donderdag 4 augustus 2011 om 06:10
donderdag 4 augustus 2011 om 06:25
Het is te begrijpen dat deze periode voor jou ook ontzettend spannend is. En dat je het gevoel hebt dat tijd met haar kostbaar is dat kan ik ook goed snappen.
Maar begrijp goed, het gaat hier in de eerste plaats nu om je moeder. En wat ik uit jouw post haal heeft voornamelijk met je eigen behoeften te maken.
Wat fijn juist voor je moeder dat er twee mensen waren die zo ontzettend belangrijk voor haar zijn. Er komen vast nog wel momenten dat je even alleen met haar samen kunt zijn zodat je in alle rust met haar kunt praten.
Maar begrijp goed, het gaat hier in de eerste plaats nu om je moeder. En wat ik uit jouw post haal heeft voornamelijk met je eigen behoeften te maken.
Wat fijn juist voor je moeder dat er twee mensen waren die zo ontzettend belangrijk voor haar zijn. Er komen vast nog wel momenten dat je even alleen met haar samen kunt zijn zodat je in alle rust met haar kunt praten.
donderdag 4 augustus 2011 om 07:15
quote:elninjoo schreef op 04 augustus 2011 @ 06:46:
Vind 't idd ook vreemd dat je eerst je broers laat gaan. Je hoort er toch allemaal de eerste dag al bij te zijn? Je mag dan meestal maar met 2 tegelijk op de kamer, maar dan kun je elkaar afwisselen.
Ik snap het ook niet helemaal hoor..
Een hele hechte band hebben met je moeder en dan pas na 2 dagen op bezoek komen.
Vind 't idd ook vreemd dat je eerst je broers laat gaan. Je hoort er toch allemaal de eerste dag al bij te zijn? Je mag dan meestal maar met 2 tegelijk op de kamer, maar dan kun je elkaar afwisselen.
Ik snap het ook niet helemaal hoor..
Een hele hechte band hebben met je moeder en dan pas na 2 dagen op bezoek komen.
donderdag 4 augustus 2011 om 08:11
Dat snap ik ook niet, je moeder is aan kanker geopereerd, maar je moet oppassen elkaar niet te vaak te zien? En dan ga je pas op dag 2 langs? Merkwaardig. Sja, en jouw hechte band is natuurlijk subjectief. Misschien heeft je moeder wel veel meer hechte banden, bijvoorbeeld met je tante. En het is rot idd, maar nog kans genoeg om haar te zien gelukkig toch?
donderdag 4 augustus 2011 om 08:18
Helaas een uitgebreide ervaring met dit soort situaties.
Persoonlijk vind ik dat jullie vooral moeten kijken naar de wensen van je moeder. Wie wil zij graag wanneer zien.
Daarnaast kun je natuurlijk mensen gewoon aanspreken en vragen of ze rekening met je moeder en/of met jou willen houden. Je had ook aan je tante kunnen vragen of je een paar minuten alleen kon zijn met je moeder, omdat jij daar behoefte aan had. Een ander kan jou wensen niet van je voorhoofd aflezen.
Maar ik zou je vooral adviseren om je niet te druk te maken om dit soort zaken. De energie die je nu, middels ergenissen, in je tante steekt, kun je beter besteden aan het steunen van je moeder. Sterkte met alles.
Persoonlijk vind ik dat jullie vooral moeten kijken naar de wensen van je moeder. Wie wil zij graag wanneer zien.
Daarnaast kun je natuurlijk mensen gewoon aanspreken en vragen of ze rekening met je moeder en/of met jou willen houden. Je had ook aan je tante kunnen vragen of je een paar minuten alleen kon zijn met je moeder, omdat jij daar behoefte aan had. Een ander kan jou wensen niet van je voorhoofd aflezen.
Maar ik zou je vooral adviseren om je niet te druk te maken om dit soort zaken. De energie die je nu, middels ergenissen, in je tante steekt, kun je beter besteden aan het steunen van je moeder. Sterkte met alles.
donderdag 4 augustus 2011 om 08:22
Eens met Nien en Superstar.
Over sterke band gesproken: mij zou je kunnen wegdragen. Ik zou mezelf waarschijnlijk aan haar bed hebben vastgeketend. Pas na 2 dagen langs? Nee, ondenkbaar. Ik ben de Benjamin en haar oogappel (én haar spitting image ). Ze zou niet anders verwachten dan mij zien als ze haar ogen opent.
Over sterke band gesproken: mij zou je kunnen wegdragen. Ik zou mezelf waarschijnlijk aan haar bed hebben vastgeketend. Pas na 2 dagen langs? Nee, ondenkbaar. Ik ben de Benjamin en haar oogappel (én haar spitting image ). Ze zou niet anders verwachten dan mij zien als ze haar ogen opent.
donderdag 4 augustus 2011 om 08:28
donderdag 4 augustus 2011 om 08:41
Je zegt in je OP dat je haar samen met je vader naar het ziekenhuis hebt gebracht, omdat je nooit zeker weet of je haar ooit nog zal zien! Vervolgens ga je na 2 dagen pas op bezoek???
Geen wonder dat je tante zich niet heeft gerealiseerd dat dat bezoek zo belangrijk voor je was.
Wanneer ga je nu weer?
Geen wonder dat je tante zich niet heeft gerealiseerd dat dat bezoek zo belangrijk voor je was.
Wanneer ga je nu weer?
donderdag 4 augustus 2011 om 08:46
Helaas heb ook ik ervaring in deze situatie.
Mijn vader en ik gingen destijds iedere dag samen naar mijn moeder, weken lang.
Ik kan me voorstellen dat je graag even met je moeder samen door wilt brengen, maar ik snap ook heel goed dat er andere dierbare familieleden zijn die graag bij haar langs willen. Dus misschien moet je je er gewoon niet te druk om maken.
Ik heb twee zussen, als één van mijn zussen zoiets zou overkomen zou ook ik binnen no time naast haar bed staan en ik weet zeker dat mijn zwagers en de kids daar absoluut geen enkel probleem van zouden maken!
Mijn vader en ik gingen destijds iedere dag samen naar mijn moeder, weken lang.
Ik kan me voorstellen dat je graag even met je moeder samen door wilt brengen, maar ik snap ook heel goed dat er andere dierbare familieleden zijn die graag bij haar langs willen. Dus misschien moet je je er gewoon niet te druk om maken.
Ik heb twee zussen, als één van mijn zussen zoiets zou overkomen zou ook ik binnen no time naast haar bed staan en ik weet zeker dat mijn zwagers en de kids daar absoluut geen enkel probleem van zouden maken!
