Psyche
alle pijlers
teleurgesteld in actie tante...
donderdag 4 augustus 2011 om 03:36
Hoi, mijn moeder en ik hebben een hele hechte band. We bemoeien ons te veel met elkaar en we bespreken alles met elkaar. We kunnen alles tegen elkaar zeggen en we steunen elkaar altijd, wat er ook gebeurt.
Ze heeft (hopelijk nu had) kanker en is hier onlangs voor geopereerd. Ik heb mijn backpackvakantie naar Thailand gecancelled hiervoor. Ik wilde haar bijstaan etc.
Ik maakte me veel zorgen om haar dus ik heb wat dingen in huis schoongemaakt wat ze zelf niet zo goed kan zodat ze zich daar iig niet zorgen over hoeft te maken. Ook heb ik haar samen met pappa weggebracht naar het ziekenhuis. Misschien zie je elkaar wel nooit meer...
Vandaag was het dan zover. Ik zou 2 dagen na de operatie bij haar langsgaan. Ik heb eerst mijn broers enzo langs laten gaan, leek me wel gepast. Anders zie je elkaar ook te vaak.
Wilde haar toch in haar week van herstel haar eventjes spreken. Het is toch raar om elkaar opeens dan niet te zien.
Afijn, ik zou vandaag op bezoek gaan. Haar zus, waar ze erg close mee is (enigste familie nog) wilde ook langskomen. Prima en super leuk want ik weet hoe dol mijn moeder op haar is en dat ze haar bezoek waardeert.
Mijn tante zou de ene helft gaan en ik de andere helft. Dat vond ze denk ik al niet zo leuk. Mevrouw besloot toen ik aankom te blijven met de mededeling tegen mijn moeder dat ze dat toch vast niet erg vond.
Daar ging mijn half uurtje met mijn moeder... Snik. Had het me zo anders voorgesteld. Niet dat ik zelf geen ruimte zou hebben om mijn bloedeigen moeder te zien in deze moeilijke tijd.
Ik had leuke plantjes gekocht etc., leek me zo leuk om haar op te vrolijken!
Ze heeft (hopelijk nu had) kanker en is hier onlangs voor geopereerd. Ik heb mijn backpackvakantie naar Thailand gecancelled hiervoor. Ik wilde haar bijstaan etc.
Ik maakte me veel zorgen om haar dus ik heb wat dingen in huis schoongemaakt wat ze zelf niet zo goed kan zodat ze zich daar iig niet zorgen over hoeft te maken. Ook heb ik haar samen met pappa weggebracht naar het ziekenhuis. Misschien zie je elkaar wel nooit meer...
Vandaag was het dan zover. Ik zou 2 dagen na de operatie bij haar langsgaan. Ik heb eerst mijn broers enzo langs laten gaan, leek me wel gepast. Anders zie je elkaar ook te vaak.
Wilde haar toch in haar week van herstel haar eventjes spreken. Het is toch raar om elkaar opeens dan niet te zien.
Afijn, ik zou vandaag op bezoek gaan. Haar zus, waar ze erg close mee is (enigste familie nog) wilde ook langskomen. Prima en super leuk want ik weet hoe dol mijn moeder op haar is en dat ze haar bezoek waardeert.
Mijn tante zou de ene helft gaan en ik de andere helft. Dat vond ze denk ik al niet zo leuk. Mevrouw besloot toen ik aankom te blijven met de mededeling tegen mijn moeder dat ze dat toch vast niet erg vond.
Daar ging mijn half uurtje met mijn moeder... Snik. Had het me zo anders voorgesteld. Niet dat ik zelf geen ruimte zou hebben om mijn bloedeigen moeder te zien in deze moeilijke tijd.
Ik had leuke plantjes gekocht etc., leek me zo leuk om haar op te vrolijken!
donderdag 4 augustus 2011 om 08:48
donderdag 4 augustus 2011 om 08:49
quote:sabanaliber schreef op 04 augustus 2011 @ 08:37:
Dat was mijn ervaring. En waarom zou ze anders mensen 'voor' laten gaan?!
Ze schrijft zelf in een reactie dat ze er bij is gaan zitten.Dat mocht dus wel. Maar nu kon ze niet al haar zieleroerselen delen met haar moeder. Daar ging het om volgens mij.
Verder eens met alle anderen. Geen haar op mijn hoofd die pas op dag twee naar mijn moeder zou gaan na zo'n operatie.En als er dan anderen bij zouden zijn zou me niks uitmaken, ook op dag twee niet. Echte gesprekken volgen later wel weer.
Dat was mijn ervaring. En waarom zou ze anders mensen 'voor' laten gaan?!
Ze schrijft zelf in een reactie dat ze er bij is gaan zitten.Dat mocht dus wel. Maar nu kon ze niet al haar zieleroerselen delen met haar moeder. Daar ging het om volgens mij.
Verder eens met alle anderen. Geen haar op mijn hoofd die pas op dag twee naar mijn moeder zou gaan na zo'n operatie.En als er dan anderen bij zouden zijn zou me niks uitmaken, ook op dag twee niet. Echte gesprekken volgen later wel weer.
donderdag 4 augustus 2011 om 08:54
Inderdaad waarom pas na twee dagen langsgaan?
Mijn moeder is pas geopereerd en no way dat ik buren eerder bij haar langs heb laten gaan dan ik zelf. Had ze vers van de operatietafel ook helemaal geen behoefte aan. Pas op de derde dag na de operatie is er iemand anders dan mijn broer of ik naar haar toe gegaan.
Mischien nu een beetje mosterd, maar mocht ze nog een keer geopereerd worden (hoop ik niet voor je), dan kan je er misschien van te voren afspraken met haar over maken, hoe ze het wil hebben qua bezoek.
Ik wist van mijn moeder dat ze bepaale mensen echt niet in het ziekenhuis naast haar bed wilde hebben en heb die ook effectief uit het ziekenhuis weten te houden. Standje waakhond
Mijn moeder is pas geopereerd en no way dat ik buren eerder bij haar langs heb laten gaan dan ik zelf. Had ze vers van de operatietafel ook helemaal geen behoefte aan. Pas op de derde dag na de operatie is er iemand anders dan mijn broer of ik naar haar toe gegaan.
Mischien nu een beetje mosterd, maar mocht ze nog een keer geopereerd worden (hoop ik niet voor je), dan kan je er misschien van te voren afspraken met haar over maken, hoe ze het wil hebben qua bezoek.
Ik wist van mijn moeder dat ze bepaale mensen echt niet in het ziekenhuis naast haar bed wilde hebben en heb die ook effectief uit het ziekenhuis weten te houden. Standje waakhond
donderdag 4 augustus 2011 om 08:55
Sorry hoor, maar ik vind je houding erg ongepast.
Je tante ziet haar zus stukken minder vaak dan jij jouw moeder, je had je eigen teleurstelling makkelijk kunnen voorkomen, en vind dat je je heel claimerig opstelt.
Zelfs in deze situatie, of misschien juist in deze situatie heel ongepast, van jou.
Je tante ziet haar zus stukken minder vaak dan jij jouw moeder, je had je eigen teleurstelling makkelijk kunnen voorkomen, en vind dat je je heel claimerig opstelt.
Zelfs in deze situatie, of misschien juist in deze situatie heel ongepast, van jou.
..popcorn?
donderdag 4 augustus 2011 om 09:06
Als ik twee dagen na de operatie mijn zus zou opzoeken, zou ik ervan uitgaan dat ze haar kinderen al verschillende keren gezien had. En dat het dan inderdaad niet zo erg is als ik even blijf.
Je had ook kunnen zeggen )desnoods na een tijdje) ´sorry tante, ik zou graag nog even alleen willen zijn met mijn moeder´.
Je had ook kunnen zeggen )desnoods na een tijdje) ´sorry tante, ik zou graag nog even alleen willen zijn met mijn moeder´.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:06
Ik kan tot op zekere hoogte wel je gevoel voorstellen, maar er spelen ook dingen mee die m.i. de teleurstelling groter maken dan die hoeft te zijn, en dat zit bij jouzelf, TO.
Achteraf had je best kunnen zeggen toen jouw tante zei dat ze nou eenmaal de enige zus van je moeder was dat jij de enige dochter bent en dat je je moeder wilde zien, en dat het fijn zou zijn dat zij nu even op de gang zou wachten.
Als ik je OP lees, met daarin wat jij-niet-allemaal-al-voor-je-moeder-overgehad, komt het op mij over dat je het ziet als een recht om naar haar toe te gaan Ook het feit dat je netjes op je beurt wacht tot het wat jou betreft geoorloofd en correct is, komt een beetje geregisseerd over.
Ik heb het gevoel dat jouw teleurstelling er uit voort komt dat je daar in gehinderd wordt, je uitgezette pad wordt doorkruist.
Maar hoe is het nu met je moeder?
Als ze aan de beterende hand is kun je in principe naar elk bezoek uur gaan. Kun je het helemaal inhalen/goedmaken.
Achteraf had je best kunnen zeggen toen jouw tante zei dat ze nou eenmaal de enige zus van je moeder was dat jij de enige dochter bent en dat je je moeder wilde zien, en dat het fijn zou zijn dat zij nu even op de gang zou wachten.
Als ik je OP lees, met daarin wat jij-niet-allemaal-al-voor-je-moeder-overgehad, komt het op mij over dat je het ziet als een recht om naar haar toe te gaan Ook het feit dat je netjes op je beurt wacht tot het wat jou betreft geoorloofd en correct is, komt een beetje geregisseerd over.
Ik heb het gevoel dat jouw teleurstelling er uit voort komt dat je daar in gehinderd wordt, je uitgezette pad wordt doorkruist.
Maar hoe is het nu met je moeder?
Als ze aan de beterende hand is kun je in principe naar elk bezoek uur gaan. Kun je het helemaal inhalen/goedmaken.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:17
Toen mijn vader geopereerd werd aan kanker zijn we ook met zijn allen naar het ZH gegaan na afloop. Om en om mochten we bij hem kijken op de IC. Dat er maar één tegelijk kan, okee. Maar je kan best met elkaar afwisselen, ook die eerste dag al.
Maar TO zal er vast een hele goede reden voor hebben het zo te doen. Ik ga haar daarom niet zomaar veroordelen.
Maar TO zal er vast een hele goede reden voor hebben het zo te doen. Ik ga haar daarom niet zomaar veroordelen.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:23
Ik snap de teleurstelling wel hoor. Maar goed, je kan je daar toch wel overheen zetten?
Als ik het me goed herinner was het niet zo'n grote operatie en zou TO haar moeder snel weer uit het ZH komen. (Daarom nam
TO in overweging toch te gaan backpacken.) Dus dan kan TO toch veel thuis langs gaan om te helpen? In zo'n ziekenhuis is dat altijd wat lastiger.
Als ik het me goed herinner was het niet zo'n grote operatie en zou TO haar moeder snel weer uit het ZH komen. (Daarom nam
TO in overweging toch te gaan backpacken.) Dus dan kan TO toch veel thuis langs gaan om te helpen? In zo'n ziekenhuis is dat altijd wat lastiger.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:26
Allereerst; ontzettend rot voor jullie allemaal, en heel veel sterkte!
Maar ik ben het wel een beetje eens met de ''harde" reacties; vind je -onbewust misschien- dat jij het meer verdiend hebt dan je tante (haar zus) omdat je jouw vakantie hebt afgezegd en je hebt schoongemaakt bij je moeder? Omdat je het zo specifiek vermeld in je openingspost.
En verder, maar probeer nu je moeder op 1 te zetten en jezelf en je eigen (gekwetste) gevoelens op 2. Het gaat er niet om wie het langst bij je moeder zit, het gaat erom dat het goed met haar komt!
(oh, en pas na 2 dagen op bezoek gaan, schiet mij maar lek, maar dat begrijp ik écht niet)
Maar ik ben het wel een beetje eens met de ''harde" reacties; vind je -onbewust misschien- dat jij het meer verdiend hebt dan je tante (haar zus) omdat je jouw vakantie hebt afgezegd en je hebt schoongemaakt bij je moeder? Omdat je het zo specifiek vermeld in je openingspost.
En verder, maar probeer nu je moeder op 1 te zetten en jezelf en je eigen (gekwetste) gevoelens op 2. Het gaat er niet om wie het langst bij je moeder zit, het gaat erom dat het goed met haar komt!
(oh, en pas na 2 dagen op bezoek gaan, schiet mij maar lek, maar dat begrijp ik écht niet)
donderdag 4 augustus 2011 om 09:28
To, nu even bij de les blijven. Wat is er nu helemaal gebeurt? Je tante was op een bezoekuur dat jij ook had uitgekozen, en ze ging niet weg, zoals jullie hadden afgesproken. Tja, meiske, dat soort dingen gebeuren. In zulke situatie reageren en doen mensen anders dan ze normaalgesproken doen.
Neem het je tante niet kwalijk, en zorg dat je een volgend bezoekuur wél je zieleroerselen met je moeder kunt delen.
Vond je moeder het erg, dat je tante niet wegging? Want daar gaat het om.
Als zoiets de volgende keer weer gebeurt, dan waarschuw je de zaal-zuster (heet dat zo?) van te voren, dat 10 minuutje voor het einde van het bezoekuur ze iedereen wegbonjourd, zodat jij nog even alleen hebt.
Neem het je tante niet kwalijk, en zorg dat je een volgend bezoekuur wél je zieleroerselen met je moeder kunt delen.
Vond je moeder het erg, dat je tante niet wegging? Want daar gaat het om.
Als zoiets de volgende keer weer gebeurt, dan waarschuw je de zaal-zuster (heet dat zo?) van te voren, dat 10 minuutje voor het einde van het bezoekuur ze iedereen wegbonjourd, zodat jij nog even alleen hebt.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:29
quote:Sakara schreef op 04 augustus 2011 @ 03:36:
Mijn tante zou de ene helft gaan en ik de andere helft. Dat vond ze denk ik al niet zo leuk. Mevrouw besloot toen ik aankom te blijven met de mededeling tegen mijn moeder dat ze dat toch vast niet erg vond.
Daar ging mijn half uurtje met mijn moeder... Snik. Had het me zo anders voorgesteld. Niet dat ik zelf geen ruimte zou hebben om mijn bloedeigen moeder te zien in deze moeilijke tijd.
Ik had leuke plantjes gekocht etc., leek me zo leuk om haar op te vrolijken!
Ik val een beetje over het denigrerende woordje "mevrouw". Je tante is waarschijnlijk ook een dame op leeftijd die haar zus die kanker heeft, komt bezoeken. Je praat over haar alsof ze een stout kind is, omdat jijzelf je zin niet krijgt...
Ik denk dat het hartstikke moeilijk is nu voor jou maar toch ook vooral voor je moeder. Ook zij wil iedereen zien, omdat haar gezondheid niet goed is. Je moeder gaat nu toch echt voor jouw zielenroerselen. Zelfs al wilde je haar opvrolijken: je bent niet de enige die dat kan. Je tante kon dat ws ook, want iedereen draagt iets anders bij aan de familie-band. Misschien voelde je moeder zich wel even geborgen bij je tante ipv zich moeder te voelen, dat is vast een ander gevoel.
Anyway, ik weet natuurlijk absoluut niet hoe je moeder zich voelde, maar denk wel dat jij even diep moet ademhalen en je er overheen moet zetten. Je moeder is wie nu telt, toch?
Mijn tante zou de ene helft gaan en ik de andere helft. Dat vond ze denk ik al niet zo leuk. Mevrouw besloot toen ik aankom te blijven met de mededeling tegen mijn moeder dat ze dat toch vast niet erg vond.
Daar ging mijn half uurtje met mijn moeder... Snik. Had het me zo anders voorgesteld. Niet dat ik zelf geen ruimte zou hebben om mijn bloedeigen moeder te zien in deze moeilijke tijd.
Ik had leuke plantjes gekocht etc., leek me zo leuk om haar op te vrolijken!
Ik val een beetje over het denigrerende woordje "mevrouw". Je tante is waarschijnlijk ook een dame op leeftijd die haar zus die kanker heeft, komt bezoeken. Je praat over haar alsof ze een stout kind is, omdat jijzelf je zin niet krijgt...
Ik denk dat het hartstikke moeilijk is nu voor jou maar toch ook vooral voor je moeder. Ook zij wil iedereen zien, omdat haar gezondheid niet goed is. Je moeder gaat nu toch echt voor jouw zielenroerselen. Zelfs al wilde je haar opvrolijken: je bent niet de enige die dat kan. Je tante kon dat ws ook, want iedereen draagt iets anders bij aan de familie-band. Misschien voelde je moeder zich wel even geborgen bij je tante ipv zich moeder te voelen, dat is vast een ander gevoel.
Anyway, ik weet natuurlijk absoluut niet hoe je moeder zich voelde, maar denk wel dat jij even diep moet ademhalen en je er overheen moet zetten. Je moeder is wie nu telt, toch?
donderdag 4 augustus 2011 om 09:34
quote:lionlily schreef op 04 augustus 2011 @ 09:29:
[...]
Ik val een beetje over het denigrerende woordje "mevrouw". Je tante is waarschijnlijk ook een dame op leeftijd die haar zus die kanker heeft, komt bezoeken. Je praat over haar alsof ze een stout kind is, omdat jijzelf je zin niet krijgt...
Ik denk dat het hartstikke moeilijk is nu voor jou maar toch ook vooral voor je moeder. Ook zij wil iedereen zien, omdat haar gezondheid niet goed is. Je moeder gaat nu toch echt voor jouw zielenroerselen. Zelfs al wilde je haar opvrolijken: je bent niet de enige die dat kan. Je tante kon dat ws ook, want iedereen draagt iets anders bij aan de familie-band. Misschien voelde je moeder zich wel even geborgen bij je tante ipv zich moeder te voelen, dat is vast een ander gevoel.
Anyway, ik weet natuurlijk absoluut niet hoe je moeder zich voelde, maar denk wel dat jij even diep moet ademhalen en je er overheen moet zetten. Je moeder is wie nu telt, toch?En dit kan ik mij zo goed voorstellen van iemand die zwaar ziek is. Dat je effe niet je labiele kind wil troosten, maar zelf getroost wil worden. Niet dat jij, to, niet ook komt om je moeder op te vrolijken, maar kun je je voorstellen dat jouw zieleroerselen nu even ondergeschikt zijn aan de gevoelens van je moeder?
[...]
Ik val een beetje over het denigrerende woordje "mevrouw". Je tante is waarschijnlijk ook een dame op leeftijd die haar zus die kanker heeft, komt bezoeken. Je praat over haar alsof ze een stout kind is, omdat jijzelf je zin niet krijgt...
Ik denk dat het hartstikke moeilijk is nu voor jou maar toch ook vooral voor je moeder. Ook zij wil iedereen zien, omdat haar gezondheid niet goed is. Je moeder gaat nu toch echt voor jouw zielenroerselen. Zelfs al wilde je haar opvrolijken: je bent niet de enige die dat kan. Je tante kon dat ws ook, want iedereen draagt iets anders bij aan de familie-band. Misschien voelde je moeder zich wel even geborgen bij je tante ipv zich moeder te voelen, dat is vast een ander gevoel.
Anyway, ik weet natuurlijk absoluut niet hoe je moeder zich voelde, maar denk wel dat jij even diep moet ademhalen en je er overheen moet zetten. Je moeder is wie nu telt, toch?En dit kan ik mij zo goed voorstellen van iemand die zwaar ziek is. Dat je effe niet je labiele kind wil troosten, maar zelf getroost wil worden. Niet dat jij, to, niet ook komt om je moeder op te vrolijken, maar kun je je voorstellen dat jouw zieleroerselen nu even ondergeschikt zijn aan de gevoelens van je moeder?
donderdag 4 augustus 2011 om 09:37
donderdag 4 augustus 2011 om 09:46
Dus je hebt omdat je je zorgen maakt een paar dingen in huis schoon gemaakt......petje af, daarmee creeer je echt privilege's!
Andere dochters doen dat gewoon zo maar....en andere dochters zijn blij voor hun moeder dat er ook ander bezoek aandacht komt geven in het ziekenhuis...
Andere dochters doen dat gewoon zo maar....en andere dochters zijn blij voor hun moeder dat er ook ander bezoek aandacht komt geven in het ziekenhuis...
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
donderdag 4 augustus 2011 om 09:56
Tante is er misschien wel vanuit gegaan dat je al bij je moeder geweest was, dat zou ik in ieder geval klakkeloos hebben aangenomen na 2 dagen. En daarbij, wat had je dan met je moeder samen willen hebben? Ze is net geopereerd en heeft wrs helemaal geen behoefte aan diepzinnige gesprekken, maar gewoon aan wat gezelschap. En je moeder is niet alleen van jou, maar ook van haar zus.
En je moeder leeft gelukkig nog, dus dat half uurtje kun je hopelijk nog heel lang en heel vaak overdoen.
En je moeder leeft gelukkig nog, dus dat half uurtje kun je hopelijk nog heel lang en heel vaak overdoen.
donderdag 4 augustus 2011 om 10:29
Mmmh, mag je wel een voorkeursbehandeling verwachten wanneer je pas 2 dagen na een operatie op bezoek gaat bij je moeder na een beladen ingreep?
Opmerkelijk passage in je OP vind ik:
Vandaag was het dan zover. Ik zou 2 dagen na de operatie bij haar langsgaan. Ik heb eerst mijn broers enzo langs laten gaan, leek me wel gepast. Anders zie je elkaar ook te vaak.
Wilde haar toch in haar week van herstel haar eventjes spreken. Het is toch raar om elkaar opeens dan niet te zien.
Het belangrijkste in deze is toch wat jouw moeder vindt. Het is haar zus die op bezoek komt. Ook geen onbelangrijke partij voor je moeder.
Ik kan me er niets bij voorstellen, dat je je zo opstelt in deze situatie. Toen mijn moeder destijds kanker had zag ik haar zo vaak als het kon.
Er is genoeg negativiteit in jullie familie nu. Moet deze situatie op de spits gedreven worden door jou omwille van jouw verloren half uurtje met je moeder?
Opmerkelijk passage in je OP vind ik:
Vandaag was het dan zover. Ik zou 2 dagen na de operatie bij haar langsgaan. Ik heb eerst mijn broers enzo langs laten gaan, leek me wel gepast. Anders zie je elkaar ook te vaak.
Wilde haar toch in haar week van herstel haar eventjes spreken. Het is toch raar om elkaar opeens dan niet te zien.
Het belangrijkste in deze is toch wat jouw moeder vindt. Het is haar zus die op bezoek komt. Ook geen onbelangrijke partij voor je moeder.
Ik kan me er niets bij voorstellen, dat je je zo opstelt in deze situatie. Toen mijn moeder destijds kanker had zag ik haar zo vaak als het kon.
Er is genoeg negativiteit in jullie familie nu. Moet deze situatie op de spits gedreven worden door jou omwille van jouw verloren half uurtje met je moeder?
donderdag 4 augustus 2011 om 10:34
quote:Bianca40 schreef op 04 augustus 2011 @ 08:41:
Je zegt in je OP dat je haar samen met je vader naar het ziekenhuis hebt gebracht, omdat je nooit zeker weet of je haar ooit nog zal zien! Vervolgens ga je na 2 dagen pas op bezoek???
Geen wonder dat je tante zich niet heeft gerealiseerd dat dat bezoek zo belangrijk voor je was.
Wanneer ga je nu weer?
Tsja, ik schaar me hier ook achter. Je tante komt twee dagen later op bezoek. Wie weet was dat juist om jullie niet te veel in de weg te lopen. Zou het kunnen zijn dat ze niet eens door heeft gehad dat jij je moeder nog niet had gezien?
Ik denk dat je je teveel bezig houdt met wat nou wel gepast is of niet. Begrijpelijk in deze moeilijke periode, maar het wordt wel wat moeilijker als je andere mensen dingen gaat verwijten, dingen die zich eigenlijk alleen in jouw hoofd afspelen.
Je zegt in je OP dat je haar samen met je vader naar het ziekenhuis hebt gebracht, omdat je nooit zeker weet of je haar ooit nog zal zien! Vervolgens ga je na 2 dagen pas op bezoek???
Geen wonder dat je tante zich niet heeft gerealiseerd dat dat bezoek zo belangrijk voor je was.
Wanneer ga je nu weer?
Tsja, ik schaar me hier ook achter. Je tante komt twee dagen later op bezoek. Wie weet was dat juist om jullie niet te veel in de weg te lopen. Zou het kunnen zijn dat ze niet eens door heeft gehad dat jij je moeder nog niet had gezien?
Ik denk dat je je teveel bezig houdt met wat nou wel gepast is of niet. Begrijpelijk in deze moeilijke periode, maar het wordt wel wat moeilijker als je andere mensen dingen gaat verwijten, dingen die zich eigenlijk alleen in jouw hoofd afspelen.
donderdag 4 augustus 2011 om 11:18
quote:lionlily schreef op 04 augustus 2011 @ 09:29:
[...]
Ik val een beetje over het denigrerende woordje "mevrouw". Je tante is waarschijnlijk ook een dame op leeftijd die haar zus die kanker heeft, komt bezoeken. Je praat over haar alsof ze een stout kind is, omdat jijzelf je zin niet krijgt...
Ik denk dat het hartstikke moeilijk is nu voor jou maar toch ook vooral voor je moeder. Ook zij wil iedereen zien, omdat haar gezondheid niet goed is. Je moeder gaat nu toch echt voor jouw zielenroerselen. Zelfs al wilde je haar opvrolijken: je bent niet de enige die dat kan. Je tante kon dat ws ook, want iedereen draagt iets anders bij aan de familie-band. Misschien voelde je moeder zich wel even geborgen bij je tante ipv zich moeder te voelen, dat is vast een ander gevoel.
Anyway, ik weet natuurlijk absoluut niet hoe je moeder zich voelde, maar denk wel dat jij even diep moet ademhalen en je er overheen moet zetten. Je moeder is wie nu telt, toch?
Helemaal mee eens.
Je klinkt als een verwend meisje TO.
[...]
Ik val een beetje over het denigrerende woordje "mevrouw". Je tante is waarschijnlijk ook een dame op leeftijd die haar zus die kanker heeft, komt bezoeken. Je praat over haar alsof ze een stout kind is, omdat jijzelf je zin niet krijgt...
Ik denk dat het hartstikke moeilijk is nu voor jou maar toch ook vooral voor je moeder. Ook zij wil iedereen zien, omdat haar gezondheid niet goed is. Je moeder gaat nu toch echt voor jouw zielenroerselen. Zelfs al wilde je haar opvrolijken: je bent niet de enige die dat kan. Je tante kon dat ws ook, want iedereen draagt iets anders bij aan de familie-band. Misschien voelde je moeder zich wel even geborgen bij je tante ipv zich moeder te voelen, dat is vast een ander gevoel.
Anyway, ik weet natuurlijk absoluut niet hoe je moeder zich voelde, maar denk wel dat jij even diep moet ademhalen en je er overheen moet zetten. Je moeder is wie nu telt, toch?
Helemaal mee eens.
Je klinkt als een verwend meisje TO.
donderdag 4 augustus 2011 om 11:31
Ah even geloept maar ik dacht het al. Jij bent het meisje wat eerder al een topic opende met de vraag of je wel of niet je vakantie af zou moeten zeggen.
Je ouders vonden van niet. Jij van wel dus je hele topic was al zinloos en nu blijkt heb je het ook nog gedaan.
Maak jij van de ziekte van je moeder een niet nog groter drama dan het op zichzelf is? Jij speelt de namelijk de hysterische dochter met verve.
Je ouders vonden van niet. Jij van wel dus je hele topic was al zinloos en nu blijkt heb je het ook nog gedaan.
Maak jij van de ziekte van je moeder een niet nog groter drama dan het op zichzelf is? Jij speelt de namelijk de hysterische dochter met verve.
donderdag 4 augustus 2011 om 13:14
quote:Sakara schreef op 04 augustus 2011 @ 13:10:
Van dat eerst mijn broers laten gaan: we hadden per dag anderhalf uur bezoektijd waarbij maximaal 2 personen mochten kijken. En zij zijn ook kinderen van mijn moeder en geschrokken enzo.
Elkaar afwisselen was geen optie?
Volgens mij zie je je zelf een beetje als het middelpunt van het universum. Het gaat om je moeder nu, niet om jou en je wensen over hoe alles moet verlopen. Snuit je neus, haal je sokken op en stel je verder niet aan.
Van dat eerst mijn broers laten gaan: we hadden per dag anderhalf uur bezoektijd waarbij maximaal 2 personen mochten kijken. En zij zijn ook kinderen van mijn moeder en geschrokken enzo.
Elkaar afwisselen was geen optie?
Volgens mij zie je je zelf een beetje als het middelpunt van het universum. Het gaat om je moeder nu, niet om jou en je wensen over hoe alles moet verlopen. Snuit je neus, haal je sokken op en stel je verder niet aan.
donderdag 4 augustus 2011 om 13:14
Ik vind trouwens dat we allemaal om mijn moeder geven, we hebben allemaal even veel recht om haar te zien. Vandaar dat ik het walgelijk vond dat mijn tante zichzelf blijkbaar net even iets belangrijker vond dan mij.
We hebben een heel vast schema gehad. Dag 1 alleen mn pa want dan zou ze nog half dood half levend zijn (bijkomen). Daarna toevallig mijn broer en mn pa. Savonds mijn andere broer. En de dag erna zou ik dan gaan in de middag. Maar daar stak mijn tante even een stokje voor...
We hebben een heel vast schema gehad. Dag 1 alleen mn pa want dan zou ze nog half dood half levend zijn (bijkomen). Daarna toevallig mijn broer en mn pa. Savonds mijn andere broer. En de dag erna zou ik dan gaan in de middag. Maar daar stak mijn tante even een stokje voor...