Psyche
alle pijlers
Therapieresistente depressies
zondag 16 april 2017 om 19:38
Ik heb therapieresistentie depressies. Eigenlijk ben ik bipolair, maar manie speelt al jaren niet echt meer een rol. In de afgelopen 17 jaar ben ik een keer 6 maanden en een keer 8 maanden niet depressief geweest. Verder gaat het af en toe een paar weken of een maand of 2 goed. Alles bij elkaar ben ik ¾ van de tijd depressief en ¾ daar weer van ernstig (denk: suïcidaal).
Ik heb 18 of 19 verschillende medicijnen geslikt (de incidentele pammetjes niet meegerekend), uit verschillende klassen (antidepressiva, antipsychotica en stemmingsstabilisatoren) en in veel verschillende doseringen en combinaties. Ook een paar dingen die nog tamelijk experimenteel zijn. En natuurlijk heb ik ook de nodige therapie gehad en veranderingen in mijn leven aangebracht. Ik ben ook 2 keer opgenomen geweest.
En het helpt dus allemaal niet!
Zo ongeveer het enige wat ik nog niet gedaan heb is ect (elektroshock). Dat wil ik niet vanwege de kans op geheugenverlies. Ik kan me voorstellen dat er een moment komt waarop ik dat wel wil, maar zover is het nu nog niet.
En ik kan gewoon niet meer. Ik voel me altijd en eeuwig zo ellendig. Ik weet niet meer waar ik het zoeken moet van ellende. Ik ben gewoon op. Zoveel pijn, zoveel lijden, zonder uitzicht op significante verbetering. Ik ben vast niet de enige, al wens ik mijn ergste vijand zo'n hel niet toe. Wie heeft ook ervaring met zulke moeilijk behandelbare depressies?
Ik heb 18 of 19 verschillende medicijnen geslikt (de incidentele pammetjes niet meegerekend), uit verschillende klassen (antidepressiva, antipsychotica en stemmingsstabilisatoren) en in veel verschillende doseringen en combinaties. Ook een paar dingen die nog tamelijk experimenteel zijn. En natuurlijk heb ik ook de nodige therapie gehad en veranderingen in mijn leven aangebracht. Ik ben ook 2 keer opgenomen geweest.
En het helpt dus allemaal niet!
Zo ongeveer het enige wat ik nog niet gedaan heb is ect (elektroshock). Dat wil ik niet vanwege de kans op geheugenverlies. Ik kan me voorstellen dat er een moment komt waarop ik dat wel wil, maar zover is het nu nog niet.
En ik kan gewoon niet meer. Ik voel me altijd en eeuwig zo ellendig. Ik weet niet meer waar ik het zoeken moet van ellende. Ik ben gewoon op. Zoveel pijn, zoveel lijden, zonder uitzicht op significante verbetering. Ik ben vast niet de enige, al wens ik mijn ergste vijand zo'n hel niet toe. Wie heeft ook ervaring met zulke moeilijk behandelbare depressies?
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 16 april 2017 om 21:33
quote:Tobbert schreef op 16 april 2017 @ 21:14:
Worden er toevallig trials gedaan naar rTMS waar je aan deel kan nemen?
Ik ben beslist geen expert, maar VNS ipv DBS? Of moet je daar ook ect voor gedaan hebben?
Veel sterkte, sowieso.
VNS wordt ook niet vergoed. Ik kan inderdaad nog eens naar trials informeren, dank voor de tip.
Wat erg trouwens dat zoveel van jullie weten wat ect, tms, dbs en vns is. Dat moet ook een onprettige reden hebben. Heel veel sterkte gewenst aan iedereen die dit nodig heeft!
Worden er toevallig trials gedaan naar rTMS waar je aan deel kan nemen?
Ik ben beslist geen expert, maar VNS ipv DBS? Of moet je daar ook ect voor gedaan hebben?
Veel sterkte, sowieso.
VNS wordt ook niet vergoed. Ik kan inderdaad nog eens naar trials informeren, dank voor de tip.
Wat erg trouwens dat zoveel van jullie weten wat ect, tms, dbs en vns is. Dat moet ook een onprettige reden hebben. Heel veel sterkte gewenst aan iedereen die dit nodig heeft!
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 16 april 2017 om 22:01
quote:Flowers-and-roses schreef op 16 april 2017 @ 21:39:
Heb je het boek 'Meneer en mevrouw zijn gek.' van Yvonne Keuls gelezen?(sowieso lezen, goed boek!) Daar staat een beschrijving in van iemand die ect krijgt waar Yvonne bij is. Ik vond dat best meevallen zoals het beschreven werd dan he. En dat is een non fictie boek.Ik ken het boek niet, maar ik ben ook niet bang voor de behandeling zelf. Het gaat mij om de zeer reële mogelijkheid van geheugenverlies. Ik heb zoveel ellende meegemaakt dat ik die goede herinneringen die ik nog heb, absoluut niet kwijt wil raken.
Heb je het boek 'Meneer en mevrouw zijn gek.' van Yvonne Keuls gelezen?(sowieso lezen, goed boek!) Daar staat een beschrijving in van iemand die ect krijgt waar Yvonne bij is. Ik vond dat best meevallen zoals het beschreven werd dan he. En dat is een non fictie boek.Ik ken het boek niet, maar ik ben ook niet bang voor de behandeling zelf. Het gaat mij om de zeer reële mogelijkheid van geheugenverlies. Ik heb zoveel ellende meegemaakt dat ik die goede herinneringen die ik nog heb, absoluut niet kwijt wil raken.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 16 april 2017 om 22:13
quote:fayanna schreef op 16 april 2017 @ 22:01:
[...]
Ik ken het boek niet, maar ik ben ook niet bang voor de behandeling zelf. Het gaat mij om de zeer reële mogelijkheid van geheugenverlies. Ik heb zoveel ellende meegemaakt dat ik die goede herinneringen die ik nog heb, absoluut niet kwijt wil raken.
Dit snap ik echt niet. Je voelt je al jaren meer dan ellendig, hoe kunnen herinneringen dan belangrijker zijn?
Je kunt ze opschrijven, of denken kwijt = kwijt (als je ze niet meer weet, kun je ze ook niet missen, zo bedoel ik).
[...]
Ik ken het boek niet, maar ik ben ook niet bang voor de behandeling zelf. Het gaat mij om de zeer reële mogelijkheid van geheugenverlies. Ik heb zoveel ellende meegemaakt dat ik die goede herinneringen die ik nog heb, absoluut niet kwijt wil raken.
Dit snap ik echt niet. Je voelt je al jaren meer dan ellendig, hoe kunnen herinneringen dan belangrijker zijn?
Je kunt ze opschrijven, of denken kwijt = kwijt (als je ze niet meer weet, kun je ze ook niet missen, zo bedoel ik).
zondag 16 april 2017 om 22:20
quote:fayanna schreef op 16 april 2017 @ 20:41:
[...]
Er zijn niet echt meer opties in de zin van heel nieuwe medicijnen. Er blijven wel een paar combinaties over die ik nog niet gehad heb, maar daar valt weinig van te verwachten. Dat komt omdat het gaat om medicijnen uit dezelfde groepen. Een gangbare combinatie is bijvoorbeeld een stemmingsstabilisator met een antipsychoticum. Ik heb een paar van die combinaties gehad. Maar als je alle antipsychotica en alle stemmingsstabilisatoren op een rijtje zet en alle mogelijke combi's gaat maken, heb ik die niet allemaal geprobeerd. Dat kan ik wel doen, is ook een optie, ga ik het volgende week ook nog eens met mijn psychiater over hebben. Maar omdat de eerdere vergelijkbare combi's niet gewerkt hebben, is de kans extreem klein dat een nieuwe combi wel werkt.
Wanneer elektroshock wel een optie wordt, is puur gevoelsmatig. Ik ben bang voor geheugenverlies. Dat beetje wat ik heb aan goede herinneringen is zo kostbaar dat ik geen enkel risico wil lopen het kwijt te raken. Ik kan me voorstellen dat als het nog erger wordt, er een moment komt dat die herinneringen minder belangrijk worden.Goh wat heftig zeg. Het raakt me wel. Ik ben er niet in thuis dus kan je niet helpen. Ik hoop dat je hier nog wat tips krijgt of herkenning of steun of wat dan ook. Wat een moedig mens ben je. Ik zou je die therapie zo gunnen maar ik kan me goed voorstellen dat dat je bang bent die laatste mooie herinneringen te verliezen, je laatste houvast zo klinkt het. Ik weet niet wat te zeggen. Alles klinkt ... fout..
[...]
Er zijn niet echt meer opties in de zin van heel nieuwe medicijnen. Er blijven wel een paar combinaties over die ik nog niet gehad heb, maar daar valt weinig van te verwachten. Dat komt omdat het gaat om medicijnen uit dezelfde groepen. Een gangbare combinatie is bijvoorbeeld een stemmingsstabilisator met een antipsychoticum. Ik heb een paar van die combinaties gehad. Maar als je alle antipsychotica en alle stemmingsstabilisatoren op een rijtje zet en alle mogelijke combi's gaat maken, heb ik die niet allemaal geprobeerd. Dat kan ik wel doen, is ook een optie, ga ik het volgende week ook nog eens met mijn psychiater over hebben. Maar omdat de eerdere vergelijkbare combi's niet gewerkt hebben, is de kans extreem klein dat een nieuwe combi wel werkt.
Wanneer elektroshock wel een optie wordt, is puur gevoelsmatig. Ik ben bang voor geheugenverlies. Dat beetje wat ik heb aan goede herinneringen is zo kostbaar dat ik geen enkel risico wil lopen het kwijt te raken. Ik kan me voorstellen dat als het nog erger wordt, er een moment komt dat die herinneringen minder belangrijk worden.Goh wat heftig zeg. Het raakt me wel. Ik ben er niet in thuis dus kan je niet helpen. Ik hoop dat je hier nog wat tips krijgt of herkenning of steun of wat dan ook. Wat een moedig mens ben je. Ik zou je die therapie zo gunnen maar ik kan me goed voorstellen dat dat je bang bent die laatste mooie herinneringen te verliezen, je laatste houvast zo klinkt het. Ik weet niet wat te zeggen. Alles klinkt ... fout..
zondag 16 april 2017 om 22:46
quote:SpringDing schreef op 16 april 2017 @ 22:13:
[...]
Dit snap ik echt niet. Je voelt je al jaren meer dan ellendig, hoe kunnen herinneringen dan belangrijker zijn?
Je kunt ze opschrijven, of denken kwijt = kwijt (als je ze niet meer weet, kun je ze ook niet missen, zo bedoel ik).Ik denk dat een 'herinnering' die je leest heel iets anders is dan een die je je 'echt' (wat dat dan ook is) herinnert, die je voelt en doorleeft. Ik heb een klein aantal mensen in mijn leven waar ik steun aan heb een een hele mooie geschiedenis mee heb en dat wil ik niet kwijt. Ik zou vast niet alles vergeten, dat snap ik ook wel, maar je hebt geen controle over wat je wel en niet vergeet. Juist omdat er zoveel slechts is, is het beetje goede wat er is meer dan goud waard. Bovendien krijgen de meeste mensen na een paar maanden een terugval. Dus op dit moment ga ik het goede in mijn leven niet op het spel zetten voor een paar maanden verbetering. Maar zoals ik al zei, ik zou me kunnen voorstellen dat er een moment komt dat de balans de andere kant op doorslaat.
[...]
Dit snap ik echt niet. Je voelt je al jaren meer dan ellendig, hoe kunnen herinneringen dan belangrijker zijn?
Je kunt ze opschrijven, of denken kwijt = kwijt (als je ze niet meer weet, kun je ze ook niet missen, zo bedoel ik).Ik denk dat een 'herinnering' die je leest heel iets anders is dan een die je je 'echt' (wat dat dan ook is) herinnert, die je voelt en doorleeft. Ik heb een klein aantal mensen in mijn leven waar ik steun aan heb een een hele mooie geschiedenis mee heb en dat wil ik niet kwijt. Ik zou vast niet alles vergeten, dat snap ik ook wel, maar je hebt geen controle over wat je wel en niet vergeet. Juist omdat er zoveel slechts is, is het beetje goede wat er is meer dan goud waard. Bovendien krijgen de meeste mensen na een paar maanden een terugval. Dus op dit moment ga ik het goede in mijn leven niet op het spel zetten voor een paar maanden verbetering. Maar zoals ik al zei, ik zou me kunnen voorstellen dat er een moment komt dat de balans de andere kant op doorslaat.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 16 april 2017 om 23:01
quote:fayanna schreef op 16 april 2017 @ 22:46:
[...]
Ik denk dat een 'herinnering' die je leest heel iets anders is dan een die je je 'echt' (wat dat dan ook is) herinnert, die je voelt en doorleeft. Ik heb een klein aantal mensen in mijn leven waar ik steun aan heb een een hele mooie geschiedenis mee heb en dat wil ik niet kwijt. Ik zou vast niet alles vergeten, dat snap ik ook wel, maar je hebt geen controle over wat je wel en niet vergeet. Juist omdat er zoveel slechts is, is het beetje goede wat er is meer dan goud waard. Bovendien krijgen de meeste mensen na een paar maanden een terugval. Dus op dit moment ga ik het goede in mijn leven niet op het spel zetten voor een paar maanden verbetering. Maar zoals ik al zei, ik zou me kunnen voorstellen dat er een moment komt dat de balans de andere kant op doorslaat.
Oke dat kan natuurlijk. Ik redeneerde vanuit mijn eigen standpunt. Ik heb nauwelijks herinneringen (niet goed, niet slecht) en als er ook maar een kleine kans was dat ECT iets voor me zou kunnen doen, dan lag ik morgen nog op tafel. Maar dat is niet lullig bedoeld naar jou ofzo.
In mijn omgeving is trouwens de ervaring dat het voornamelijk om korte termijn/ recent geheugen gaat.
[...]
Ik denk dat een 'herinnering' die je leest heel iets anders is dan een die je je 'echt' (wat dat dan ook is) herinnert, die je voelt en doorleeft. Ik heb een klein aantal mensen in mijn leven waar ik steun aan heb een een hele mooie geschiedenis mee heb en dat wil ik niet kwijt. Ik zou vast niet alles vergeten, dat snap ik ook wel, maar je hebt geen controle over wat je wel en niet vergeet. Juist omdat er zoveel slechts is, is het beetje goede wat er is meer dan goud waard. Bovendien krijgen de meeste mensen na een paar maanden een terugval. Dus op dit moment ga ik het goede in mijn leven niet op het spel zetten voor een paar maanden verbetering. Maar zoals ik al zei, ik zou me kunnen voorstellen dat er een moment komt dat de balans de andere kant op doorslaat.
Oke dat kan natuurlijk. Ik redeneerde vanuit mijn eigen standpunt. Ik heb nauwelijks herinneringen (niet goed, niet slecht) en als er ook maar een kleine kans was dat ECT iets voor me zou kunnen doen, dan lag ik morgen nog op tafel. Maar dat is niet lullig bedoeld naar jou ofzo.
In mijn omgeving is trouwens de ervaring dat het voornamelijk om korte termijn/ recent geheugen gaat.
zondag 16 april 2017 om 23:12
quote:fayanna schreef op 16 april 2017 @ 21:33:
[...]
VNS wordt ook niet vergoed. Ik kan inderdaad nog eens naar trials informeren, dank voor de tip.
Wat erg trouwens dat zoveel van jullie weten wat ect, tms, dbs en vns is. Dat moet ook een onprettige reden hebben. Heel veel sterkte gewenst aan iedereen die dit nodig heeft!Is er in het kader van trials ook geen mogelijkheid tot VNS zonder dat je alle kosten zelf op hoeft te hoesten? Misschien de moeite waard om een keer na te vragen bij je verzekeraar en UMCs die trials uitvoeren. Liever een uitgebreid geteste behandeling natuurlijk, maar ik kan me je bezwaren tegen ECT goed indenken en ik denk (al half slapend) even out of the box. Ik schat de kans niet heel hoog in, maar vragen staat vrij, zou ik denken als ik jou was.
[...]
VNS wordt ook niet vergoed. Ik kan inderdaad nog eens naar trials informeren, dank voor de tip.
Wat erg trouwens dat zoveel van jullie weten wat ect, tms, dbs en vns is. Dat moet ook een onprettige reden hebben. Heel veel sterkte gewenst aan iedereen die dit nodig heeft!Is er in het kader van trials ook geen mogelijkheid tot VNS zonder dat je alle kosten zelf op hoeft te hoesten? Misschien de moeite waard om een keer na te vragen bij je verzekeraar en UMCs die trials uitvoeren. Liever een uitgebreid geteste behandeling natuurlijk, maar ik kan me je bezwaren tegen ECT goed indenken en ik denk (al half slapend) even out of the box. Ik schat de kans niet heel hoog in, maar vragen staat vrij, zou ik denken als ik jou was.
zondag 16 april 2017 om 23:53
quote:Flowers-and-roses schreef op 16 april 2017 @ 22:25:
Nou in dat boek is de vrouw die ect moet ondergaan aan het praten en valt midden in een zin in slaap. En toen ze wakker werd na de ect, maakte ze meteen haar zin af. Vond ik wel indrukwekkend.
Dat is niet de situatie zoals ik het ken ( hulpverlener) maar ect lijkt me iets dat je doet als er echt geen andere mogelijkheid is.
De ect zelf is niet zo'n ding, al is het idee natuurlijk naar maar idd, de kans op geheugenverlies lijkt me toch wel iets om rekening mee te houden.
Nou in dat boek is de vrouw die ect moet ondergaan aan het praten en valt midden in een zin in slaap. En toen ze wakker werd na de ect, maakte ze meteen haar zin af. Vond ik wel indrukwekkend.
Dat is niet de situatie zoals ik het ken ( hulpverlener) maar ect lijkt me iets dat je doet als er echt geen andere mogelijkheid is.
De ect zelf is niet zo'n ding, al is het idee natuurlijk naar maar idd, de kans op geheugenverlies lijkt me toch wel iets om rekening mee te houden.
Je bent zelf een theepot
maandag 17 april 2017 om 00:01
P.s. met de verbeterde technieken vermindert de kans op en heftigheid van de bijwerkingen van ECT (o.a. geheugenverlies) wel. Is in de loop van de jaren wel verbeterd (dit even als nuance). Ter afweging: een ernstige depressie zelf kan ook je geheugen aantasten. Ik begrijp je reserves zeker, hoor, dat ook.
Ik voel me zo moedellooos
maandag 17 april 2017 om 00:05
Ik weet niet of je daar trouwens de puf voor hebt, maar soms zijn verzekeringen toch redeljk meewerkend als het om niet-vergoede medicijnen/ behandelingen gaat, zeker als je psychiater ook nog een brandbrief schrijft (bv voor TMS) en met het gegeven in het achterhoofd dat het een bewezen effectief middel is. Een verzekeraar moet ook niet onderschatten wat reguliere medicatie kost en welke nadelige effecten de ziekte nog meer op je gezondheid heeft (even commercieel gedacht). Misschien kun je er wel hulp bij krijgen om dit toch voor elkaar te krijgen. Bij TMS wordt trouwens meestal een keer of 10 aangeraden om het effect re beoordelen, dat zou een middenweg kunnen zijn (dan weet je wat het doet- of niet). Daarna zou je dan verder kunnen zien wat je wilt/ kunt. Sterkte!!!
Ik voel me zo moedellooos
maandag 17 april 2017 om 13:20
Wat ik me afvraag Fayanna is waarom je je zo sterk op die depressie focust terwijl er ook een andere diagnose is gesteld. Als het je zo veel waard is kan het geen kwaad om daar eens écht in te investeren. Om dat ook eens net zo serieus te nemen als je depressie. Je bent al jaren aan het knokken, je hebt volgens mij niet zo veel te verliezen, maar wel een hoop te winnen. Ik heb je eerder twee plekken aangeraden waar ze veel verstand hebben van vroegkinderlijke trauma en de uitwerking en behandeling op latere leeftijd. Je kunt allicht advies inwinnen daar. Misschien is het niet de depressie die zichzelf in stand houdt gezien je geschiedenis en diagnoses? Wat heb je te verliezen door het eens breder te trekken en die mogelijkheid serieus te nemen?
maandag 17 april 2017 om 13:25
quote:tinypotato schreef op 17 april 2017 @ 13:20:
Wat ik me afvraag Fayanna is waarom je je zo sterk op die depressie focust terwijl er ook een andere diagnose is gesteld. Als het je zo veel waard is kan het geen kwaad om daar eens écht in te investeren. Om dat ook eens net zo serieus te nemen als je depressie. Je bent al jaren aan het knokken, je hebt volgens mij niet zo veel te verliezen, maar wel een hoop te winnen. Ik heb je eerder twee plekken aangeraden waar ze veel verstand hebben van vroegkinderlijke trauma en de uitwerking en behandeling op latere leeftijd. Je kunt allicht advies inwinnen daar. Misschien is het niet de depressie die zichzelf in stand houdt gezien je geschiedenis en diagnoses? Wat heb je te verliezen door het eens breder te trekken en die mogelijkheid serieus te nemen?
Dit is precies waarom ik me ondanks chronische depressie niet richt op MAO-remmer/ ECT.
Als de onderliggende ellende opgelost wordt (voor zover dat kan), zal de depressie denk ik ook verdwijnen.
Wat ik me afvraag Fayanna is waarom je je zo sterk op die depressie focust terwijl er ook een andere diagnose is gesteld. Als het je zo veel waard is kan het geen kwaad om daar eens écht in te investeren. Om dat ook eens net zo serieus te nemen als je depressie. Je bent al jaren aan het knokken, je hebt volgens mij niet zo veel te verliezen, maar wel een hoop te winnen. Ik heb je eerder twee plekken aangeraden waar ze veel verstand hebben van vroegkinderlijke trauma en de uitwerking en behandeling op latere leeftijd. Je kunt allicht advies inwinnen daar. Misschien is het niet de depressie die zichzelf in stand houdt gezien je geschiedenis en diagnoses? Wat heb je te verliezen door het eens breder te trekken en die mogelijkheid serieus te nemen?
Dit is precies waarom ik me ondanks chronische depressie niet richt op MAO-remmer/ ECT.
Als de onderliggende ellende opgelost wordt (voor zover dat kan), zal de depressie denk ik ook verdwijnen.
maandag 17 april 2017 om 14:07
quote:tinypotato schreef op 17 april 2017 @ 13:20:
Wat ik me afvraag Fayanna is waarom je je zo sterk op die depressie focust terwijl er ook een andere diagnose is gesteld. Als het je zo veel waard is kan het geen kwaad om daar eens écht in te investeren. Om dat ook eens net zo serieus te nemen als je depressie. Je bent al jaren aan het knokken, je hebt volgens mij niet zo veel te verliezen, maar wel een hoop te winnen. Ik heb je eerder twee plekken aangeraden waar ze veel verstand hebben van vroegkinderlijke trauma en de uitwerking en behandeling op latere leeftijd. Je kunt allicht advies inwinnen daar. Misschien is het niet de depressie die zichzelf in stand houdt gezien je geschiedenis en diagnoses? Wat heb je te verliezen door het eens breder te trekken en die mogelijkheid serieus te nemen?Dat heb ik altijd heel serieus genomen! Ik heb in het verleden een paar slechte ervaringen gehad met therapie, maar heb sinds een aantal maanden eindelijk iemand gevonden waarmee het wel klikt en die het heel anders aanpakt dan mijn vorige therapeuten, op een manier die beter voor mij werkt dan wat ik tot nog toe heb meegemaakt. Ik ben nog steeds niet zo overtuigd van mijn andere diagnose (persoonlijkheidsstoornis). Als je het (ook) over emdr hebt, ik heb inmiddels uit meerdere bronnen informatie ingewonnen en heb begrepen dat het bij meervoudig trauma een stuk minder werkt dan bij een enkelvoudig trauma, en ik wil ook niet weg bij mijn huidige therapeut. Het is dus niet dat ik die optie niet serieus neem, in tegendeel.
Wat ik me afvraag Fayanna is waarom je je zo sterk op die depressie focust terwijl er ook een andere diagnose is gesteld. Als het je zo veel waard is kan het geen kwaad om daar eens écht in te investeren. Om dat ook eens net zo serieus te nemen als je depressie. Je bent al jaren aan het knokken, je hebt volgens mij niet zo veel te verliezen, maar wel een hoop te winnen. Ik heb je eerder twee plekken aangeraden waar ze veel verstand hebben van vroegkinderlijke trauma en de uitwerking en behandeling op latere leeftijd. Je kunt allicht advies inwinnen daar. Misschien is het niet de depressie die zichzelf in stand houdt gezien je geschiedenis en diagnoses? Wat heb je te verliezen door het eens breder te trekken en die mogelijkheid serieus te nemen?Dat heb ik altijd heel serieus genomen! Ik heb in het verleden een paar slechte ervaringen gehad met therapie, maar heb sinds een aantal maanden eindelijk iemand gevonden waarmee het wel klikt en die het heel anders aanpakt dan mijn vorige therapeuten, op een manier die beter voor mij werkt dan wat ik tot nog toe heb meegemaakt. Ik ben nog steeds niet zo overtuigd van mijn andere diagnose (persoonlijkheidsstoornis). Als je het (ook) over emdr hebt, ik heb inmiddels uit meerdere bronnen informatie ingewonnen en heb begrepen dat het bij meervoudig trauma een stuk minder werkt dan bij een enkelvoudig trauma, en ik wil ook niet weg bij mijn huidige therapeut. Het is dus niet dat ik die optie niet serieus neem, in tegendeel.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
maandag 17 april 2017 om 17:56
Ik heb het niet over EMDR, maar gezien wat jij allemaal hebt meegemaakt zou ik eigenlijk juist wel kijken naar die (vroegkinderlijke) trauma's en wat voor invloed die en jouw opgroeien hebben gehad op hoe je bent geworden. Wellicht iets van schematherapie. Het is maar een idee. Maar in je OP schrijf je dat je ten einde raad bent, dan wil je toch alles proberen, en het is niet zo dat jouw depressies zomaar uit de lucht zijn komen vallen, toch? Je hebt nogal wat meegemaakt in je leven, dat vormt je. Al ga je niet voor het plakkertje 'persoonlijkheidsstoornis' je verleden heeft nogal impact op hoe je je ontwikkelt en wat je meedraagt.
maandag 17 april 2017 om 18:01
quote:SpringDing schreef op 17 april 2017 @ 13:25:
[...]
Dit is precies waarom ik me ondanks chronische depressie niet richt op MAO-remmer/ ECT.
Als de onderliggende ellende opgelost wordt (voor zover dat kan), zal de depressie denk ik ook verdwijnen.
Niet iedereen gelooft in 'onderliggende ellende' en gaan meer voor de 'chemische disbalans' in de hersenen. Kan ook.
Maar je hoeft niet getraumatiseerd te zijn of een heel heftig leven te hebben geleid om toch patronen in je denken (en dus voelen) te hebben ontwikkeld waardoor het leven zwaar voor je wordt en je vaak of langdurig in een depressie(ve stemming) terecht komt.
Aan sommige depressies ligt meer een biologische oorzaak ten grondslag. Andersom werkt het ook dat als je een depressie hebt (gehad) deze hersenen beïnvloedt.
Als je er zelf mee te maken hebt moet je natuurlijk zelf uitvinden wat het beste voor jou werkt.
[...]
Dit is precies waarom ik me ondanks chronische depressie niet richt op MAO-remmer/ ECT.
Als de onderliggende ellende opgelost wordt (voor zover dat kan), zal de depressie denk ik ook verdwijnen.
Niet iedereen gelooft in 'onderliggende ellende' en gaan meer voor de 'chemische disbalans' in de hersenen. Kan ook.
Maar je hoeft niet getraumatiseerd te zijn of een heel heftig leven te hebben geleid om toch patronen in je denken (en dus voelen) te hebben ontwikkeld waardoor het leven zwaar voor je wordt en je vaak of langdurig in een depressie(ve stemming) terecht komt.
Aan sommige depressies ligt meer een biologische oorzaak ten grondslag. Andersom werkt het ook dat als je een depressie hebt (gehad) deze hersenen beïnvloedt.
Als je er zelf mee te maken hebt moet je natuurlijk zelf uitvinden wat het beste voor jou werkt.
maandag 17 april 2017 om 22:55
Kan het niet zo zijn dat je de onderliggende ellende al hebt aangepakt en je toch nog chronisch depressief blijft? Dat lijkt mij wel namelijk. Ik ken je diagnoses niet maar als je zwaar trauma hebt meegemaakt, heb je geen C-PTSS dan? Die diagnose draagt chronische depressie met zich mee, vaak wel iig.
Zou het kunnen, ik zeg maar wat he, dat er een punt komt waarop praten niet meer helpt? Heb je dat punt echt bereikt of zijn er nog losse flodders die belangrijker zijn dan je denkt? Heb je je levensverhaal op een rij? Zijn er nog dingen die je niet weet, waar je achter zou kunnen komen? Ken je jezelf nu door en door? Een mens stopt nooit met leren en groeien, tenzij ze beslissen om dat te doen.
Ik las laatst een quote, die mij wel helpt, 'When you have exhausted all posibilities, remember this. You haven't'. Of je zoekt niet in de goeie richting en je moet wat dingen loslaten of je hebt het gewoon nog niet gevonden.
Stop nooit met zoeken. Er is een antwoord op je vraag, een oplossing voor je probleem, je hebt het alleen nog niet gevonden. Zo kijk ik nu naar problemen, elk probleem kan opgelost worden, de vraag is alleen wanneer. Je hebt al lang geknokt, ik snap dat je moe bent. Maar opgeven is geen optie, of wel? Ik dacht ook dat ik wel klaar was met bepaalde thema's, dingen die ik moet leren en dan blijkt toch dat het niet zo is.
Zou het kunnen, ik zeg maar wat he, dat er een punt komt waarop praten niet meer helpt? Heb je dat punt echt bereikt of zijn er nog losse flodders die belangrijker zijn dan je denkt? Heb je je levensverhaal op een rij? Zijn er nog dingen die je niet weet, waar je achter zou kunnen komen? Ken je jezelf nu door en door? Een mens stopt nooit met leren en groeien, tenzij ze beslissen om dat te doen.
Ik las laatst een quote, die mij wel helpt, 'When you have exhausted all posibilities, remember this. You haven't'. Of je zoekt niet in de goeie richting en je moet wat dingen loslaten of je hebt het gewoon nog niet gevonden.
Stop nooit met zoeken. Er is een antwoord op je vraag, een oplossing voor je probleem, je hebt het alleen nog niet gevonden. Zo kijk ik nu naar problemen, elk probleem kan opgelost worden, de vraag is alleen wanneer. Je hebt al lang geknokt, ik snap dat je moe bent. Maar opgeven is geen optie, of wel? Ik dacht ook dat ik wel klaar was met bepaalde thema's, dingen die ik moet leren en dan blijkt toch dat het niet zo is.
maandag 17 april 2017 om 22:56
Er zijn mensen die geen patronen in denkwijzes 'hebben' en toch depressief zijn. Ook niet alle drepressies zijn gepaard met de hele tijd negatieve gedachtes. Kan ook gewoon uit instante angst en totale verlamming en moeheid bestaan.
Er zijn zoveel vormen met allemaal andere oorzaken. Wat voor de een werkt hoeft niet voor de ander te werken.
Er zijn zoveel vormen met allemaal andere oorzaken. Wat voor de een werkt hoeft niet voor de ander te werken.
dinsdag 18 april 2017 om 11:24
quote:Fee-de-Goede schreef op 17 april 2017 @ 22:56:
Er zijn zoveel vormen met allemaal andere oorzaken. Wat voor de een werkt hoeft niet voor de ander te werken.Des te belangrijker, wanneer je het gevoel hebt alles geprobeerd te hebben en ten einde raad bent, om open te staan voor andere mogelijkheden. Om breder te kijken en iets een kans te geven waar je misschien eerst van denkt 'het zal wel niet'. Vooral wanneer die andere hypothesen al genoemd zijn door professionals, ik zou niet weten waarom je dat niet serieus zou nemen en een kans zou geven in plaats van te zeggen 'nee maar dat is het niet'.
Er zijn zoveel vormen met allemaal andere oorzaken. Wat voor de een werkt hoeft niet voor de ander te werken.Des te belangrijker, wanneer je het gevoel hebt alles geprobeerd te hebben en ten einde raad bent, om open te staan voor andere mogelijkheden. Om breder te kijken en iets een kans te geven waar je misschien eerst van denkt 'het zal wel niet'. Vooral wanneer die andere hypothesen al genoemd zijn door professionals, ik zou niet weten waarom je dat niet serieus zou nemen en een kans zou geven in plaats van te zeggen 'nee maar dat is het niet'.
dinsdag 18 april 2017 om 12:31
Ik denk dat bipolair deels genetisch is en deels door de omstandigheden bepaald wordt. In elk geval zijn bij mij beide van toepassing en ik ben qua behandeling ook met beide bezig. Ik krijg meer en meer bevestigd dat ik heel goed weet hoe ik in elkaar zit, hoe een en ander mij gevormd heeft en hoe ik daar het beste mee om kan gaan en dat er op dat gebied niet zo verschrikkelijk veel meer te winnen valt. Sommige dingen zijn niet op te lossen en sommige pijn gaat nooit over. Ik weet niet waar de opmerkingen vandaan komen dat ik alleen naar de biologische kant zou kijken. En opgeven is wel degelijk een optie, al ontbreekt mij daarvoor nog het laatste beetje moed. Maar daar mag op dit forum verder niet over gesproken worden, dus dat zal ik dan ook niet doen.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
dinsdag 18 april 2017 om 14:48
Fayanna, nadenken over opgeven is een optie. Spreek met jezelf af dat opgeven zelf geen optie is. Ook al lukt het niet om ervan te genieten, het leven is mooi en waardevol, en dat ben jij ook. Als je daarover twijfelt, denk ik wel dat je kans maakt om toch aan persoonlijkheidsproblematiek te lijden. Opgeven denken we allemaal over na, degene die vinden dat dat een passende straf zou zijn voor falen, zijn meestal degene met diepere problematiek rondom de basis van jezelf, je persoonlijkheid.
Gevoelens van waardeloos zijn, horen bij depressie maar als je er echt in gaat geloven, heb je meer hulp nodig. Andere hulp misschien. Waarom ben je gestopt in in jezelf geloven? Dat is niet de depressie. Dat doe je toch echt zelf. Je kunt depressie aan, je hebt er al veel verslagen, waarom dan nu niet meer?
Gevoelens van waardeloos zijn, horen bij depressie maar als je er echt in gaat geloven, heb je meer hulp nodig. Andere hulp misschien. Waarom ben je gestopt in in jezelf geloven? Dat is niet de depressie. Dat doe je toch echt zelf. Je kunt depressie aan, je hebt er al veel verslagen, waarom dan nu niet meer?
