Psyche
alle pijlers
Vandaag twee jaar geleden
maandag 2 januari 2012 om 13:35
Vandaag is het twee jaar geleden dat mijn moeder is overleden.
Ik voel mij leeg,verdrietig en boos,ontzettend boos.
Ik probeer mezelf in te houden,want als ik mezelf de kans zou geven weet ik zeker dat er dingen kapot worden gemaakt.
(Ik wil mij niet overgeven aan deze woede)
Het ongeloof wat door mijn hoofd raast is groot en krachtig,ik kan en wil niet geloven dat ik de belangrijkste persoon in mijn leven al twee jaar kwijt ben.
Ze is er niet meer,ik kan haar niet meer bellen,als ik tegen haar praat zal ik geen antwoord terug krijgen.
Het allerergste is dat ik haar niet meer kan zien/horen/spreken/knuffelen/vasthouden,het is ontzettend pijnlijk.
Ik jank de ogen uit mijn kop en rook mij te pletter,
weet gewoon weg niet meer wat te doen,ik ben er kapot van.
Ik mis haar stem,de hartelijkheid die in haar lach naar voren kwam.
Mijn hart verkrampt van angst omslaan,angst om te vergeten.
Ik ben bang dat haar stem en haar lach zullen gaan vervagen en mij ontglippen.
Ik weet dat ik positief moet blijven,maar dat wil er vandaag niet in.
Zodirect naar mijn familie toe,en zien wat de dag brengt.
Bedankt voor het lezen .
*Voor degene die het verhaal hier achter zouden willen weten,
Mijn vorige topic .*
Ik voel mij leeg,verdrietig en boos,ontzettend boos.
Ik probeer mezelf in te houden,want als ik mezelf de kans zou geven weet ik zeker dat er dingen kapot worden gemaakt.
(Ik wil mij niet overgeven aan deze woede)
Het ongeloof wat door mijn hoofd raast is groot en krachtig,ik kan en wil niet geloven dat ik de belangrijkste persoon in mijn leven al twee jaar kwijt ben.
Ze is er niet meer,ik kan haar niet meer bellen,als ik tegen haar praat zal ik geen antwoord terug krijgen.
Het allerergste is dat ik haar niet meer kan zien/horen/spreken/knuffelen/vasthouden,het is ontzettend pijnlijk.
Ik jank de ogen uit mijn kop en rook mij te pletter,
weet gewoon weg niet meer wat te doen,ik ben er kapot van.
Ik mis haar stem,de hartelijkheid die in haar lach naar voren kwam.
Mijn hart verkrampt van angst omslaan,angst om te vergeten.
Ik ben bang dat haar stem en haar lach zullen gaan vervagen en mij ontglippen.
Ik weet dat ik positief moet blijven,maar dat wil er vandaag niet in.
Zodirect naar mijn familie toe,en zien wat de dag brengt.
Bedankt voor het lezen .
*Voor degene die het verhaal hier achter zouden willen weten,
Mijn vorige topic .*
maandag 2 januari 2012 om 13:51
hey littleme,
je hebt heel veel meegemaakt de laatste jaren, voor buitenstaanders is het heel moeilijk natuurlijk in te beelden hoe dat precies moet zijn voor jou. En ik denk dat het heel normaal is dat je het er in deze periode zo moeilijk mee hebt. Maar ik geloof niet dat je moet bang zijn dat je zaken over haar zult vergeten hoor, ik vermoed dat jullie relatie zeker en vast zeer sterk was, en zeker sterk genoeg om je heel veel mooie dingen te blijven herinneren, en dat zijn herinneringen die je waarschijnlijk nooit zult vergeten.
En moest je moeder vandaag hier zijn, ik denk dat zij waarschijnlijk heel graag zou willen dat jij het ergens een plaatsje kunt geven, en dat je kunt verder gaan met je leven. Na je vorige post te hebben gelezen, merk ik dat je heel erg veel gedaan hebt voor haar in die moeilijke periode, en dan weet ik zeker dat zij heel graag zou hebben dat jij ook weer gelukkig kunt worden.
Veel sterkte hoor.
je hebt heel veel meegemaakt de laatste jaren, voor buitenstaanders is het heel moeilijk natuurlijk in te beelden hoe dat precies moet zijn voor jou. En ik denk dat het heel normaal is dat je het er in deze periode zo moeilijk mee hebt. Maar ik geloof niet dat je moet bang zijn dat je zaken over haar zult vergeten hoor, ik vermoed dat jullie relatie zeker en vast zeer sterk was, en zeker sterk genoeg om je heel veel mooie dingen te blijven herinneren, en dat zijn herinneringen die je waarschijnlijk nooit zult vergeten.
En moest je moeder vandaag hier zijn, ik denk dat zij waarschijnlijk heel graag zou willen dat jij het ergens een plaatsje kunt geven, en dat je kunt verder gaan met je leven. Na je vorige post te hebben gelezen, merk ik dat je heel erg veel gedaan hebt voor haar in die moeilijke periode, en dan weet ik zeker dat zij heel graag zou hebben dat jij ook weer gelukkig kunt worden.
Veel sterkte hoor.
maandag 2 januari 2012 om 13:52
Wat een drama zeg, het lijkt me inderdaad verschrikkelijk als mijn moeder er niet meer zou zijn. Ik heb je vorige topic ook gelezen. Heel veel sterkte deze tijd, ik heb er geen andere woorden voor. Wees sterk, je moeder zou denk ik ook willen dat je doorzet.
Dikke knuffel!
Dikke knuffel!
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
maandag 2 januari 2012 om 13:53
Wel nee, wie zegt dat jij positief moet blijven?
Gewoon lekker balen vandaag! Ga naar buiten waar het weer net zo rot is als dat jij je voelt.
Ga schreeuwen, rennen, schop tegen dingen aan!
laat je gaan, leef je uit.
Daarna ga je naar familie zeg je alles wat je wil en huilt lekker bij hun uit.
Daarna kun je na denken hoe jij jezelf weer gaat herpakken.
Maar nu gewoon nog eventjes lekker niet!
Gewoon lekker balen vandaag! Ga naar buiten waar het weer net zo rot is als dat jij je voelt.
Ga schreeuwen, rennen, schop tegen dingen aan!
laat je gaan, leef je uit.
Daarna ga je naar familie zeg je alles wat je wil en huilt lekker bij hun uit.
Daarna kun je na denken hoe jij jezelf weer gaat herpakken.
Maar nu gewoon nog eventjes lekker niet!
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
maandag 2 januari 2012 om 13:59
Lieve Littleme, heel veel sterkte vandaag, en allle dagen erna..
Ik herinner me je topic nog hoor, en het raakte me toen al, misschien mede doordat je moeder van het zelfde geboortejaar is als ik.
Ik ben mijn vader kwijt maar hij was oud, een natuurlijk proces.. Maar jouw moeder.. zo jong nog, veel en veel te vroeg. Jij had/hebt haar nog zo nodig.
Ik hoop dat je familie en jij elkaar tot steun kunnen zijn.
Heel veel liefs van mij
Ik herinner me je topic nog hoor, en het raakte me toen al, misschien mede doordat je moeder van het zelfde geboortejaar is als ik.
Ik ben mijn vader kwijt maar hij was oud, een natuurlijk proces.. Maar jouw moeder.. zo jong nog, veel en veel te vroeg. Jij had/hebt haar nog zo nodig.
Ik hoop dat je familie en jij elkaar tot steun kunnen zijn.
Heel veel liefs van mij
maandag 2 januari 2012 om 14:04
quote:wo0dy schreef op 02 januari 2012 @ 13:51:
hey littleme,
je hebt heel veel meegemaakt de laatste jaren, voor buitenstaanders is het heel moeilijk natuurlijk in te beelden hoe dat precies moet zijn voor jou. En ik denk dat het heel normaal is dat je het er in deze periode zo moeilijk mee hebt. Maar ik geloof niet dat je moet bang zijn dat je zaken over haar zult vergeten hoor, ik vermoed dat jullie relatie zeker en vast zeer sterk was, en zeker sterk genoeg om je heel veel mooie dingen te blijven herinneren, en dat zijn herinneringen die je waarschijnlijk nooit zult vergeten.
En moest je moeder vandaag hier zijn, ik denk dat zij waarschijnlijk heel graag zou willen dat jij het ergens een plaatsje kunt geven, en dat je kunt verder gaan met je leven. Na je vorige post te hebben gelezen, merk ik dat je heel erg veel gedaan hebt voor haar in die moeilijke periode, en dan weet ik zeker dat zij heel graag zou hebben dat jij ook weer gelukkig kunt worden.
Veel sterkte hoor.
Dankjewel voor je post ,
mijn band met mijn moeder was super hecht,en toch ben ik bang(weet niet waarom?) dingen te vergeten,terwijl ik al ontzettend veel heb opgeschreven.
Ik weet ook zeker dat zei dat zou willen,alleen kan ik het nu gewoon nog niet.
hey littleme,
je hebt heel veel meegemaakt de laatste jaren, voor buitenstaanders is het heel moeilijk natuurlijk in te beelden hoe dat precies moet zijn voor jou. En ik denk dat het heel normaal is dat je het er in deze periode zo moeilijk mee hebt. Maar ik geloof niet dat je moet bang zijn dat je zaken over haar zult vergeten hoor, ik vermoed dat jullie relatie zeker en vast zeer sterk was, en zeker sterk genoeg om je heel veel mooie dingen te blijven herinneren, en dat zijn herinneringen die je waarschijnlijk nooit zult vergeten.
En moest je moeder vandaag hier zijn, ik denk dat zij waarschijnlijk heel graag zou willen dat jij het ergens een plaatsje kunt geven, en dat je kunt verder gaan met je leven. Na je vorige post te hebben gelezen, merk ik dat je heel erg veel gedaan hebt voor haar in die moeilijke periode, en dan weet ik zeker dat zij heel graag zou hebben dat jij ook weer gelukkig kunt worden.
Veel sterkte hoor.
Dankjewel voor je post ,
mijn band met mijn moeder was super hecht,en toch ben ik bang(weet niet waarom?) dingen te vergeten,terwijl ik al ontzettend veel heb opgeschreven.
Ik weet ook zeker dat zei dat zou willen,alleen kan ik het nu gewoon nog niet.
maandag 2 januari 2012 om 14:10
Littleme, ik weet hoe vreselijk het is om je moeder te missen. En daar mag je zeker een ongelooflijke baaldag door hebben. En meer dan 1 ook.
Wees niet bang om dingen te vergeten. Dat zal zeker gebeuren, kleine anekdotes die dan opeens toch weer naar boven komen op een moment. Maar het belangrijkste zul je nooit vergeten: dat jij van je moeder houdt en zij van jou. Dat vergeet je niet, omdat dat in je zit. In je hart en overal in je lijf. Geef jezelf een flinke knuffel, huil lekker uit en probeer vandaag ook te denken aan alle leuke dingen die jullie hebben gedaan. Veel sterkte.
Wees niet bang om dingen te vergeten. Dat zal zeker gebeuren, kleine anekdotes die dan opeens toch weer naar boven komen op een moment. Maar het belangrijkste zul je nooit vergeten: dat jij van je moeder houdt en zij van jou. Dat vergeet je niet, omdat dat in je zit. In je hart en overal in je lijf. Geef jezelf een flinke knuffel, huil lekker uit en probeer vandaag ook te denken aan alle leuke dingen die jullie hebben gedaan. Veel sterkte.
maandag 2 januari 2012 om 14:12
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 02 januari 2012 @ 13:51:
Ach vrouw ja dat zijn moeilijk dagen. Bij mij is het zo dat ik elke dag denk aan de overledene maar rond de sterfdag, verjaardag en dergelijke denk ik meer aan overledene dan aan andere zaken.
Sterkte!
[afbeelding]
Ik denk ook normaal elke dag aan haar,maar dan op een fijne manier met mooie herinneringen .
Alleen de afgelopen weken heb ik steeds paniekaanvallen en nachtmerries,ik zie telkens haar laatste momenten voor mij .
Over 3 weken zou ze 45 zijn geworden,en over een maand wordt ik 25,ik kan er gewoon nog niet bij dat dit mijn derde verjaardag zonder haar is!
Heel erg bedankt voor je knuffel,en ik wil er jou ook 1 geven!
Het lijkt mij namelijk ook verschrikkelijk pijnlijk om zonder de liefde van je leven te moeten zijn.
Ach vrouw ja dat zijn moeilijk dagen. Bij mij is het zo dat ik elke dag denk aan de overledene maar rond de sterfdag, verjaardag en dergelijke denk ik meer aan overledene dan aan andere zaken.
Sterkte!
[afbeelding]
Ik denk ook normaal elke dag aan haar,maar dan op een fijne manier met mooie herinneringen .
Alleen de afgelopen weken heb ik steeds paniekaanvallen en nachtmerries,ik zie telkens haar laatste momenten voor mij .
Over 3 weken zou ze 45 zijn geworden,en over een maand wordt ik 25,ik kan er gewoon nog niet bij dat dit mijn derde verjaardag zonder haar is!
Heel erg bedankt voor je knuffel,en ik wil er jou ook 1 geven!
Het lijkt mij namelijk ook verschrikkelijk pijnlijk om zonder de liefde van je leven te moeten zijn.
maandag 2 januari 2012 om 14:13
maandag 2 januari 2012 om 14:15
quote:littleme2 schreef op 02 januari 2012 @ 14:04:
[...]
Dankjewel voor je post ,
mijn band met mijn moeder was super hecht,en toch ben ik bang(weet niet waarom?) dingen te vergeten,terwijl ik al ontzettend veel heb opgeschreven.
Ik weet ook zeker dat zei dat zou willen,alleen kan ik het nu gewoon nog niet.
Het is nu eenmaal zo dat mensen iedere dag nieuwe zaken bijleren, en oudere zaken vergeten. Maar de zaken waarvan jij bang bent ze te vergeten, liggen waarschijnlijk zo sterk opgeslagen in je hoofd ergens, dat de kans heel klein is dat je die vergeet hoor. Maar het is ook niet zo erg een aantal dingen te vergeten, tenslotte is het niet de kwantiteit die telt, maar de kwaliteit, en één mooie gedachte kan zoveel belangrijker zijn dan tien vage herinneringen hé.
En je hoeft ook niet alles los te laten hoor, als je klaar bent om verder te gaan met je leven zul je dat wel merken.
[...]
Dankjewel voor je post ,
mijn band met mijn moeder was super hecht,en toch ben ik bang(weet niet waarom?) dingen te vergeten,terwijl ik al ontzettend veel heb opgeschreven.
Ik weet ook zeker dat zei dat zou willen,alleen kan ik het nu gewoon nog niet.
Het is nu eenmaal zo dat mensen iedere dag nieuwe zaken bijleren, en oudere zaken vergeten. Maar de zaken waarvan jij bang bent ze te vergeten, liggen waarschijnlijk zo sterk opgeslagen in je hoofd ergens, dat de kans heel klein is dat je die vergeet hoor. Maar het is ook niet zo erg een aantal dingen te vergeten, tenslotte is het niet de kwantiteit die telt, maar de kwaliteit, en één mooie gedachte kan zoveel belangrijker zijn dan tien vage herinneringen hé.
En je hoeft ook niet alles los te laten hoor, als je klaar bent om verder te gaan met je leven zul je dat wel merken.
maandag 2 januari 2012 om 14:16
quote:norma_jeane schreef op 02 januari 2012 @ 13:52:
Wat een drama zeg, het lijkt me inderdaad verschrikkelijk als mijn moeder er niet meer zou zijn. Ik heb je vorige topic ook gelezen. Heel veel sterkte deze tijd, ik heb er geen andere woorden voor. Wees sterk, je moeder zou denk ik ook willen dat je doorzet.
Dikke knuffel!
Thnx voor je lieve post
En dat zal ik zeker doen,dit wordt mijn jaar.
Wat een drama zeg, het lijkt me inderdaad verschrikkelijk als mijn moeder er niet meer zou zijn. Ik heb je vorige topic ook gelezen. Heel veel sterkte deze tijd, ik heb er geen andere woorden voor. Wees sterk, je moeder zou denk ik ook willen dat je doorzet.
Dikke knuffel!
Thnx voor je lieve post
En dat zal ik zeker doen,dit wordt mijn jaar.
maandag 2 januari 2012 om 14:23
quote:Mies85 schreef op 02 januari 2012 @ 13:53:
Wel nee, wie zegt dat jij positief moet blijven?
Gewoon lekker balen vandaag! Ga naar buiten waar het weer net zo rot is als dat jij je voelt.
Ga schreeuwen, rennen, schop tegen dingen aan!
laat je gaan, leef je uit.
Daarna ga je naar familie zeg je alles wat je wil en huilt lekker bij hun uit.
Daarna kun je na denken hoe jij jezelf weer gaat herpakken.
Maar nu gewoon nog eventjes lekker niet!
Je hebt ook helemaal gelijk Mies,
dankjewel !
En ja wie het zeggen,degene die er ver van af staan,zie de mooie dingen littleme,het is tijd dat je dit een plekje geeft etc.Pfff.
Wel nee, wie zegt dat jij positief moet blijven?
Gewoon lekker balen vandaag! Ga naar buiten waar het weer net zo rot is als dat jij je voelt.
Ga schreeuwen, rennen, schop tegen dingen aan!
laat je gaan, leef je uit.
Daarna ga je naar familie zeg je alles wat je wil en huilt lekker bij hun uit.
Daarna kun je na denken hoe jij jezelf weer gaat herpakken.
Maar nu gewoon nog eventjes lekker niet!
Je hebt ook helemaal gelijk Mies,
dankjewel !
En ja wie het zeggen,degene die er ver van af staan,zie de mooie dingen littleme,het is tijd dat je dit een plekje geeft etc.Pfff.
maandag 2 januari 2012 om 14:29
O dat plekje... vreselijk!
Het krijgt vast ooit wel iets van een plekje... En soms lijkt dat het ook wel te hebben, en soms ineens niet meer en moet je er weer écht iets mee doen.
Waarschijnlijk spat dat nu echt van het scherm af, maar ik kan er zo boos om worden.
De dood van je ouders en je partner en kinderen die kunnen gewoon geen vaste plek krijgen.
En als je je rot voelt dan moet je dat gewoon uiten op een manier die bij je past!
Het krijgt vast ooit wel iets van een plekje... En soms lijkt dat het ook wel te hebben, en soms ineens niet meer en moet je er weer écht iets mee doen.
Waarschijnlijk spat dat nu echt van het scherm af, maar ik kan er zo boos om worden.
De dood van je ouders en je partner en kinderen die kunnen gewoon geen vaste plek krijgen.
En als je je rot voelt dan moet je dat gewoon uiten op een manier die bij je past!
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
maandag 2 januari 2012 om 14:31
quote:_newwoman_ schreef op 02 januari 2012 @ 13:59:
Lieve Littleme, heel veel sterkte vandaag, en allle dagen erna..
Ik herinner me je topic nog hoor, en het raakte me toen al, misschien mede doordat je moeder van het zelfde geboortejaar is als ik.
Ik ben mijn vader kwijt maar hij was oud, een natuurlijk proces.. Maar jouw moeder.. zo jong nog, veel en veel te vroeg. Jij had/hebt haar nog zo nodig.
Ik hoop dat je familie en jij elkaar tot steun kunnen zijn.
Heel veel liefs van mij
Hey newwoman,
dat kan ik mij ook nog herinneren ,
dankjewel voor je fijne woorden!
Verlies is verlies,het doet allebei pijn.
Voor jou ook nog een dikke !
Lieve Littleme, heel veel sterkte vandaag, en allle dagen erna..
Ik herinner me je topic nog hoor, en het raakte me toen al, misschien mede doordat je moeder van het zelfde geboortejaar is als ik.
Ik ben mijn vader kwijt maar hij was oud, een natuurlijk proces.. Maar jouw moeder.. zo jong nog, veel en veel te vroeg. Jij had/hebt haar nog zo nodig.
Ik hoop dat je familie en jij elkaar tot steun kunnen zijn.
Heel veel liefs van mij
Hey newwoman,
dat kan ik mij ook nog herinneren ,
dankjewel voor je fijne woorden!
Verlies is verlies,het doet allebei pijn.
Voor jou ook nog een dikke !
maandag 2 januari 2012 om 17:21
quote:MarijeMarije schreef op 02 januari 2012 @ 14:10:
Littleme, ik weet hoe vreselijk het is om je moeder te missen. En daar mag je zeker een ongelooflijke baaldag door hebben. En meer dan 1 ook.
Wees niet bang om dingen te vergeten. Dat zal zeker gebeuren, kleine anekdotes die dan opeens toch weer naar boven komen op een moment. Maar het belangrijkste zul je nooit vergeten: dat jij van je moeder houdt en zij van jou. Dat vergeet je niet, omdat dat in je zit. In je hart en overal in je lijf. Geef jezelf een flinke knuffel, huil lekker uit en probeer vandaag ook te denken aan alle leuke dingen die jullie hebben gedaan. Veel sterkte.Weet even niet wat te zeggen !
Littleme, ik weet hoe vreselijk het is om je moeder te missen. En daar mag je zeker een ongelooflijke baaldag door hebben. En meer dan 1 ook.
Wees niet bang om dingen te vergeten. Dat zal zeker gebeuren, kleine anekdotes die dan opeens toch weer naar boven komen op een moment. Maar het belangrijkste zul je nooit vergeten: dat jij van je moeder houdt en zij van jou. Dat vergeet je niet, omdat dat in je zit. In je hart en overal in je lijf. Geef jezelf een flinke knuffel, huil lekker uit en probeer vandaag ook te denken aan alle leuke dingen die jullie hebben gedaan. Veel sterkte.Weet even niet wat te zeggen !
maandag 2 januari 2012 om 17:29
quote:laurentien1970 schreef op 02 januari 2012 @ 14:13:
Och meid wat naar!!!! Wat zul jij het extra moeilijk hebben vandaag. Jouw moeder stond zo dicht bij jou en zit zo diep in je hart.... Haar stem zul je nooit vergeten! Veel sterkte vandaag
Het is gewoon echt een k*t dag!
En dan zie ik hoe zwaar mijn familie het heeft *zucht* .
Daar zal zij ook altijd blijven .
Ik hoop dat ik het nooit vergeet >
Och meid wat naar!!!! Wat zul jij het extra moeilijk hebben vandaag. Jouw moeder stond zo dicht bij jou en zit zo diep in je hart.... Haar stem zul je nooit vergeten! Veel sterkte vandaag
Het is gewoon echt een k*t dag!
En dan zie ik hoe zwaar mijn familie het heeft *zucht* .
Daar zal zij ook altijd blijven .
Ik hoop dat ik het nooit vergeet >
maandag 2 januari 2012 om 17:34
quote:Mies85 schreef op 02 januari 2012 @ 14:13:
Ik was ook bang om te vergeten hoe mijn vader zijn handen er uitzagen, en hoe ik me voelde als ik tegen hem aankroop.
Maar nog steeds weet ik die dingen nog precies.
Ik ken je gevoel zo onwijs goed.
Raar hé,dat je bang met om zulke details kwijt te raken?
Maar heel fijn dat je het niet bent vergeten!
Dikke
Ik was ook bang om te vergeten hoe mijn vader zijn handen er uitzagen, en hoe ik me voelde als ik tegen hem aankroop.
Maar nog steeds weet ik die dingen nog precies.
Ik ken je gevoel zo onwijs goed.
Raar hé,dat je bang met om zulke details kwijt te raken?
Maar heel fijn dat je het niet bent vergeten!
Dikke
maandag 2 januari 2012 om 17:40
quote:wo0dy schreef op 02 januari 2012 @ 14:15:
[...]
Het is nu eenmaal zo dat mensen iedere dag nieuwe zaken bijleren, en oudere zaken vergeten. Maar de zaken waarvan jij bang bent ze te vergeten, liggen waarschijnlijk zo sterk opgeslagen in je hoofd ergens, dat de kans heel klein is dat je die vergeet hoor. Maar het is ook niet zo erg een aantal dingen te vergeten, tenslotte is het niet de kwantiteit die telt, maar de kwaliteit, en één mooie gedachte kan zoveel belangrijker zijn dan tien vage herinneringen hé.
En je hoeft ook niet alles los te laten hoor, als je klaar bent om verder te gaan met je leven zul je dat wel merken.
Dankjewel voor je mooie woorden!
Dat ze goed opgeslagen zijn weet ik wel zeker,ik weet ook niet waar die angst ineens vandaan komt,ik denk dat ik gewoon alles vast probeer te grijpen waar ik wel controle over heb,in tegenstelling tot haar heen gaan.
Dat is ook zo,ik erger mij alleen aan mensen die mij richting los laten duwen.
[...]
Het is nu eenmaal zo dat mensen iedere dag nieuwe zaken bijleren, en oudere zaken vergeten. Maar de zaken waarvan jij bang bent ze te vergeten, liggen waarschijnlijk zo sterk opgeslagen in je hoofd ergens, dat de kans heel klein is dat je die vergeet hoor. Maar het is ook niet zo erg een aantal dingen te vergeten, tenslotte is het niet de kwantiteit die telt, maar de kwaliteit, en één mooie gedachte kan zoveel belangrijker zijn dan tien vage herinneringen hé.
En je hoeft ook niet alles los te laten hoor, als je klaar bent om verder te gaan met je leven zul je dat wel merken.
Dankjewel voor je mooie woorden!
Dat ze goed opgeslagen zijn weet ik wel zeker,ik weet ook niet waar die angst ineens vandaan komt,ik denk dat ik gewoon alles vast probeer te grijpen waar ik wel controle over heb,in tegenstelling tot haar heen gaan.
Dat is ook zo,ik erger mij alleen aan mensen die mij richting los laten duwen.
Dikke knuffel
maandag 2 januari 2012 om 17:45
quote:Mies85 schreef op 02 januari 2012 @ 14:29:
O dat plekje... vreselijk!
Het krijgt vast ooit wel iets van een plekje... En soms lijkt dat het ook wel te hebben, en soms ineens niet meer en moet je er weer écht iets mee doen.
Waarschijnlijk spat dat nu echt van het scherm af, maar ik kan er zo boos om worden.
De dood van je ouders en je partner en kinderen die kunnen gewoon geen vaste plek krijgen.
En als je je rot voelt dan moet je dat gewoon uiten op een manier die bij je past!
Ik wordt er ook zwaar pissig van,je moet verder,laat het los,denk er niet meer aan,geef het een plekje,over een jaar denk je niet eens meer elke dag aan haar etc.
Als je niet weet hoe het voelt,probeer mij dan ook niet op te leggen hoe ik me moet voelen.
Dat doe ik ook zeer zeker,ik schrijf veel en probeer op die manier mijn emoties los te laten(als in niet opkroppen),maar af en toe is
dat niet genoeg en moet ik gewoon janken en boos zijn!
O dat plekje... vreselijk!
Het krijgt vast ooit wel iets van een plekje... En soms lijkt dat het ook wel te hebben, en soms ineens niet meer en moet je er weer écht iets mee doen.
Waarschijnlijk spat dat nu echt van het scherm af, maar ik kan er zo boos om worden.
De dood van je ouders en je partner en kinderen die kunnen gewoon geen vaste plek krijgen.
En als je je rot voelt dan moet je dat gewoon uiten op een manier die bij je past!
Ik wordt er ook zwaar pissig van,je moet verder,laat het los,denk er niet meer aan,geef het een plekje,over een jaar denk je niet eens meer elke dag aan haar etc.
Als je niet weet hoe het voelt,probeer mij dan ook niet op te leggen hoe ik me moet voelen.
Dat doe ik ook zeer zeker,ik schrijf veel en probeer op die manier mijn emoties los te laten(als in niet opkroppen),maar af en toe is
dat niet genoeg en moet ik gewoon janken en boos zijn!
