Verdriet door dierenleed
zondag 4 mei 2014 om 14:19
Ik zit al best wel een tijdje met iets en heb het eigenlijk nog nooit iemand verteld. Maar wil het nu toch graag een keer van me afschrijven en hoop ook dat er mensen zijn die e.e.a. herkennen en me tips kunnen geven hoe ik hiermee om kan gaan, want ik kom er zelf niet zo goed uit.
Samengevat komt het erop neer dat ik absoluut niet tegen dierenleed kan. In een dergelijke mate dat het me soms beperkt in mijn dagelijks leven. Het gaat me met name om de gevallen van 'opzettelijk leed', zoals jongens die voor de lol een hondje van een hoge brug gooien, dat filmen en lachend boven aan de brug staan te kijken hoe het hondje eronder ligt te creperen. Wasbeerhondjes die voor de mensen die zo graag een bontkraagje aan hun jas willen levend gevild worden. Haaien, waarvan hun vinnen levend worden afgesneden voor in de haaienvinnensoep, waarna de haai weer (nog levend) wordt gedumpt in zee. Hondjes die in grote ketels water levend gekookt worden. Maar ook dichterbij huis: duizenden konijnen in Nederland die eenzaam in een klein hokje achterin de tuin zitten.
......... Ik trek dit niet. Ik probeer me zoveel mogelijk af te sluiten voor dergelijke beelden en verhalen, maar dat lukt me niet helemaal. Op facebook bijvoorbeeld wordt je regelmatig geconfronteerd met oproepjes van mensen om petities te tekenen. Op het nieuws laten ze dergelijke filmpjes ook gewoon zien. Laatst nog met de angora konijnen.
Aan de ene kant ben ik woest, en wens alle mensen die dit op hun geweten hebben de meest verschrikkelijke dingen toe. Maar vooral bezorgt het me een extreem verdrietig gevoel, en een gevoel van machteloosheid. Hoe ziek en verknipt is deze wereld? Waarom zijn er zoveel mensen die hulpeloze dieren op deze manier behandelen? Ik begrijp het gewoon niet.
Nadat ik weer met dergelijke beelden ben geconfronteerd is mijn dag gewoon echt 'verpest'. Ik ben er met mijn hoofd niet meer bij, kan alleen maar aan die arme diertjes denken, ben verdrietig en kan er ook best (als niemand kijkt) om huilen. Het blijft maar door mijn hoofd spoken en ik kom er niet af. Gelukkig is dit niet dagelijks, ik denk zo'n 2 a 3 keer per maand. Ik heb zelf een aantal huisdieren, heb een leuk huis, leuke baan, leuke vriend, sociaal leven, etc. Maar op dagen dat ik zulke beelden heb gezien of verhalen heb gelezen, ben ik echt heel erg verdrietig, en voel me zo machteloos omdat ik weet dat ik er niets aan kan doen. Ja, ik zorg goed voor mijn eigen dieren, koop geen dieronvriendelijke producten, vang dieren op uit asiels en doe vrijwillgerswerk, steun goede doelen. Maar dan houdt het een keer op, en zijn er nog duizenden dieren die dagelijks extreem lijden. Ik kan hierdoor echt mijn vraagtekens bij de wereld zetten en zelfs op het moment dat ik echt heftig in mijn verdriet zit, me afvragen of het niet beter zou zijn dat ik nooit geboren was zodat ik niet met deze zorgen had hoeven tobben. Ik heb een kinderwens, maar op zo'n moment vraag ik me zelfs af of ik überhaupt wel kinderen op deze verknipte wereld wil zetten. Later als ik weer een beetje bij zinnen ben schrik ik van deze gedachten. Want diep van binnen weet ik zeker dat ik dit niet echt meen, maar op zo'n moment voert mijn verdriet dan zo de boventoon dat ik zulke dingen wel ga denken.
Ben ik nu heel gek dat ik me dit zo aantrek? Soms voel ik me nogal alleen hierin, en zie ik andere mensen met droge ogen naar een mishandeld dier op tv kijken, waarna ze zo weer verder gaan tot de orde van de dag. Terwijl ik dan met mijn gedachten totaal ergens anders zit en het gewoon niet los kan laten.
Hoe moet ik hiermee omgaan? Ik weet het even niet meer... Nu ik mijn post zo teruglees klinkt het overigens wel wat dramatisch, maar dat is het niet. Ik heb gewoon een 'normaal' leven en functioneer verder prima. Alleen dit soort beelden/momenten kan ik mezelf echt even in verliezen en dat vind ik wel erg.. Ik moet het leren loslaten want ik kan er niets aan veranderen. Maar hoe...
Samengevat komt het erop neer dat ik absoluut niet tegen dierenleed kan. In een dergelijke mate dat het me soms beperkt in mijn dagelijks leven. Het gaat me met name om de gevallen van 'opzettelijk leed', zoals jongens die voor de lol een hondje van een hoge brug gooien, dat filmen en lachend boven aan de brug staan te kijken hoe het hondje eronder ligt te creperen. Wasbeerhondjes die voor de mensen die zo graag een bontkraagje aan hun jas willen levend gevild worden. Haaien, waarvan hun vinnen levend worden afgesneden voor in de haaienvinnensoep, waarna de haai weer (nog levend) wordt gedumpt in zee. Hondjes die in grote ketels water levend gekookt worden. Maar ook dichterbij huis: duizenden konijnen in Nederland die eenzaam in een klein hokje achterin de tuin zitten.
......... Ik trek dit niet. Ik probeer me zoveel mogelijk af te sluiten voor dergelijke beelden en verhalen, maar dat lukt me niet helemaal. Op facebook bijvoorbeeld wordt je regelmatig geconfronteerd met oproepjes van mensen om petities te tekenen. Op het nieuws laten ze dergelijke filmpjes ook gewoon zien. Laatst nog met de angora konijnen.
Aan de ene kant ben ik woest, en wens alle mensen die dit op hun geweten hebben de meest verschrikkelijke dingen toe. Maar vooral bezorgt het me een extreem verdrietig gevoel, en een gevoel van machteloosheid. Hoe ziek en verknipt is deze wereld? Waarom zijn er zoveel mensen die hulpeloze dieren op deze manier behandelen? Ik begrijp het gewoon niet.
Nadat ik weer met dergelijke beelden ben geconfronteerd is mijn dag gewoon echt 'verpest'. Ik ben er met mijn hoofd niet meer bij, kan alleen maar aan die arme diertjes denken, ben verdrietig en kan er ook best (als niemand kijkt) om huilen. Het blijft maar door mijn hoofd spoken en ik kom er niet af. Gelukkig is dit niet dagelijks, ik denk zo'n 2 a 3 keer per maand. Ik heb zelf een aantal huisdieren, heb een leuk huis, leuke baan, leuke vriend, sociaal leven, etc. Maar op dagen dat ik zulke beelden heb gezien of verhalen heb gelezen, ben ik echt heel erg verdrietig, en voel me zo machteloos omdat ik weet dat ik er niets aan kan doen. Ja, ik zorg goed voor mijn eigen dieren, koop geen dieronvriendelijke producten, vang dieren op uit asiels en doe vrijwillgerswerk, steun goede doelen. Maar dan houdt het een keer op, en zijn er nog duizenden dieren die dagelijks extreem lijden. Ik kan hierdoor echt mijn vraagtekens bij de wereld zetten en zelfs op het moment dat ik echt heftig in mijn verdriet zit, me afvragen of het niet beter zou zijn dat ik nooit geboren was zodat ik niet met deze zorgen had hoeven tobben. Ik heb een kinderwens, maar op zo'n moment vraag ik me zelfs af of ik überhaupt wel kinderen op deze verknipte wereld wil zetten. Later als ik weer een beetje bij zinnen ben schrik ik van deze gedachten. Want diep van binnen weet ik zeker dat ik dit niet echt meen, maar op zo'n moment voert mijn verdriet dan zo de boventoon dat ik zulke dingen wel ga denken.
Ben ik nu heel gek dat ik me dit zo aantrek? Soms voel ik me nogal alleen hierin, en zie ik andere mensen met droge ogen naar een mishandeld dier op tv kijken, waarna ze zo weer verder gaan tot de orde van de dag. Terwijl ik dan met mijn gedachten totaal ergens anders zit en het gewoon niet los kan laten.
Hoe moet ik hiermee omgaan? Ik weet het even niet meer... Nu ik mijn post zo teruglees klinkt het overigens wel wat dramatisch, maar dat is het niet. Ik heb gewoon een 'normaal' leven en functioneer verder prima. Alleen dit soort beelden/momenten kan ik mezelf echt even in verliezen en dat vind ik wel erg.. Ik moet het leren loslaten want ik kan er niets aan veranderen. Maar hoe...
dinsdag 6 mei 2014 om 11:41
Ik kan ook verschrikkelijk slecht tegen dierenleed net als TO, en ben dan ook helemaal van de leg als ik weer eens iets gruwelijks in de krant of het nieuws voorbij zie komen.bah!...
De mensen die dieren martelen die hebben toch een zieke geest.
Ik begrijp niet hoe je er van kan genieten als je een ander onschuldig levend wezen ziet lijden door pijn.
Dat geld trouwens ook voor kinderen
Kinderen en dierenleed vind ik verschrikkelijk.
Waarom deze twee groepen in het bijzonder weet ik niet, dat is nu eenmaal mijn gevoel en mijn emotie dat kan ik niet uitleggen.
Dat geld denk ik ook voor TO, zij voelt meer emotie en verdriet bij dierenleed, dat is nu eenmaal haar gevoel daar kan zij ook verder niets aan doen toch?..
Dat wil niet zeggen dat je andere wrede praktijken op de wereld niet erg vindt.
Alleen heb je bij het één meer gevoel als bij het ander.
De mensen die dieren martelen die hebben toch een zieke geest.
Ik begrijp niet hoe je er van kan genieten als je een ander onschuldig levend wezen ziet lijden door pijn.
Dat geld trouwens ook voor kinderen
Kinderen en dierenleed vind ik verschrikkelijk.
Waarom deze twee groepen in het bijzonder weet ik niet, dat is nu eenmaal mijn gevoel en mijn emotie dat kan ik niet uitleggen.
Dat geld denk ik ook voor TO, zij voelt meer emotie en verdriet bij dierenleed, dat is nu eenmaal haar gevoel daar kan zij ook verder niets aan doen toch?..
Dat wil niet zeggen dat je andere wrede praktijken op de wereld niet erg vindt.
Alleen heb je bij het één meer gevoel als bij het ander.
dinsdag 6 mei 2014 om 20:37
quote:geen_inspiratie schreef op 06 mei 2014 @ 11:01:
mango, mag ik je nog een vraag stellen over die inklapbare ren? Zou het liever per PB doen om hier niet langer offtopic te gaan, maar dan moet je wel even die functie aanzetten bij je instellingen.Ja natuurlijk Ik heb net de PB functie aangezet! Ik bedoel trouwens idd die metalen rennetjes die Trotter ook als linkje heeft gegeven.
mango, mag ik je nog een vraag stellen over die inklapbare ren? Zou het liever per PB doen om hier niet langer offtopic te gaan, maar dan moet je wel even die functie aanzetten bij je instellingen.Ja natuurlijk Ik heb net de PB functie aangezet! Ik bedoel trouwens idd die metalen rennetjes die Trotter ook als linkje heeft gegeven.
woensdag 7 mei 2014 om 01:28
woensdag 7 mei 2014 om 13:18
quote:gnorkje schreef op 04 mei 2014 @ 15:45:
Dierenleed erg vinden en dan niet vegetarisch of veganistisch zijn dat is pas hypocriet!
TO benoemt een maatschappelijk probleem. Mag dat alleen als je zelf 100% perfect bent?
Vanwaar de behoefte een ander hypocriet te noemen? Wil je zeggen 'Zolang jij niet perfect bent, mag ik mijn kiloknaller eten'? Je weet dat die kiloknaller niet deugt...
Beter inconsequent goed, dan consequent fout.
Dierenleed erg vinden en dan niet vegetarisch of veganistisch zijn dat is pas hypocriet!
TO benoemt een maatschappelijk probleem. Mag dat alleen als je zelf 100% perfect bent?
Vanwaar de behoefte een ander hypocriet te noemen? Wil je zeggen 'Zolang jij niet perfect bent, mag ik mijn kiloknaller eten'? Je weet dat die kiloknaller niet deugt...
Beter inconsequent goed, dan consequent fout.
Power to the people
woensdag 7 mei 2014 om 21:28
quote:feeerieke schreef op 07 mei 2014 @ 15:26:
[...]Je kunt er keihard om lachen maar denk wel dat ze gelijk heeft. Eensch. Er is een mooie uitleg waarom om dit soort dingen snel wat lacherig gedaan wordt.
http://www.trouw.nl/tr/nl ... n-de-conditionering.dhtml
[...]Je kunt er keihard om lachen maar denk wel dat ze gelijk heeft. Eensch. Er is een mooie uitleg waarom om dit soort dingen snel wat lacherig gedaan wordt.
http://www.trouw.nl/tr/nl ... n-de-conditionering.dhtml
vrijdag 9 mei 2014 om 15:13
Vandaag weer een artikel in de krant over een mishandelde hond die dood in een vuilniszak is gevonden.
Ik zag zojuist die kop voorbij gaan tijdens het lezen van de krant. Meer wil ik ook niet weten, van die kop draait mijn maag alweer om, en zit ik mezelf weer heel erg kwaad te maken hier,
omdat ik mezelf machteloos voel omdat ik er niets aan kan veranderen, en ik die zieke geesten niet kan stoppen om het de volgende keer weer te doen bah!....
Ik zag zojuist die kop voorbij gaan tijdens het lezen van de krant. Meer wil ik ook niet weten, van die kop draait mijn maag alweer om, en zit ik mezelf weer heel erg kwaad te maken hier,
omdat ik mezelf machteloos voel omdat ik er niets aan kan veranderen, en ik die zieke geesten niet kan stoppen om het de volgende keer weer te doen bah!....
maandag 10 juli 2017 om 16:21
Hey saar,
Ik vroeg me af hoe het met je gaat? Ben je nog steeds zo ongelukkig en gefrustreerd? Ben je inmiddels wel al die vervelende 10 kg te veel kwijt? Hopelijk heb je nog een tinderdate gehad recent en ben je een keer aan je trekken gekomen, dan ben je tenminste wat stiller op het forum. Want van dat
gefrustreerde, dikke dames geneuzel van je wordt niemand blij.
Doe de groeten aan je 4 katten!
Groetjes Isabelle
maandag 10 juli 2017 om 16:30
Hier wil ik even op inhaken.saaaaar81 schreef: ↑04-05-2014 15:04Apen verkrachten ook.
Andere dieren ook.
Die onzin dat dieren zoveel liever zijn dan mensen.
En jullie vergeten 1 ding, dieren zijn niet gelijk aan de mens. Zullen ze nooit worden. En daar is niks mis mee. Dat is ook geen reden om ze slecht te behandelen. Maar het blijven dieren, en zullen gebruikt worden als eten, voor hun vacht en voor wat dan ook.
Een beetje nuchterheid is wel op z'n plek.
Dat VIND jij. Niet je mening brengen als een feit.
maandag 10 juli 2017 om 16:35
OT:
Idd een beetje jammer dat de discussie verzandt in wat is erger, dit dat. Is niet van toepassing.
TO geeft enkel aan wat haar MEER raakt, en start geen discussie over wat erger is.
Dierenleed raakt mij ook. Heb er veel moeite mee. Ben wat dat betreft blij dat ik geen fb ed meer heb, en het nu stukken minder vaak voorbij zie komen.
Idd een beetje jammer dat de discussie verzandt in wat is erger, dit dat. Is niet van toepassing.
TO geeft enkel aan wat haar MEER raakt, en start geen discussie over wat erger is.
Dierenleed raakt mij ook. Heb er veel moeite mee. Ben wat dat betreft blij dat ik geen fb ed meer heb, en het nu stukken minder vaak voorbij zie komen.
maandag 10 juli 2017 om 17:24
Eens met TO. Vind dierenleed ook vreselijk! Ik kon daar vroeger ook echt depri van worden. Van mijn 8e tot 12e geen vlees gegeten.
Nu ik zelf 2 kinderen heb kan ik het wat beter loslaten en vind ik kinderleed net zo verschrikkelijk!
Wat ik wel heel belangrijk vind is hoe we met dieren omgaan. De bio-industrie, vind ik iets vreselijks! alsof het dingen zijn
We eten wel vlees met mate maar zoveel mogelijk biologisch. Geef ook veel aan goede doelen voor dieren en kinderen.
Nu ik zelf 2 kinderen heb kan ik het wat beter loslaten en vind ik kinderleed net zo verschrikkelijk!
Wat ik wel heel belangrijk vind is hoe we met dieren omgaan. De bio-industrie, vind ik iets vreselijks! alsof het dingen zijn
vrijdag 6 oktober 2017 om 20:55
Beste Mango1990: Ook ik heb veel moeite met dierenleed! Dacht dat ik anders was, omdat mensen in mijn omgeving er makkelijker mee omgaan. Kan het ook niet gauw loslaten en moet mezelf dwingen om er niet aan te denken. Om die reden ben ik vrijwilliger geworden in het dierenasiel en hebben wij alleen maar dieren die uit het asiel komen. Ik haat mensen die onschuldige dieren mishandelen en ik zou die daders hetzelfde willen aandoen! Mensen zeggen dan ben je net zo erg! Ik heb het er weleens over met andere vrijwilliger in het asiel en zeggen dat je de knop om moet zetten! Dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Het geeft me wel troost dat er mensen zijn die zoals ik denken en begaan zijn met die onschuldige dieren. Er zouden ook hogere straffen moeten komen voor dierenbeulen en niet alleen maar taakstraffen!!!!! P.s Dit is een erg late reactie van mij, omdat ik niet wist van dit forum!
vrijdag 6 oktober 2017 om 20:59
Dapper, hoor.Isabelleakkedeer85 schreef: ↑10-07-2017 16:21Hey saar,
Ik vroeg me af hoe het met je gaat? Ben je nog steeds zo ongelukkig en gefrustreerd? Ben je inmiddels wel al die vervelende 10 kg te veel kwijt? Hopelijk heb je nog een tinderdate gehad recent en ben je een keer aan je trekken gekomen, dan ben je tenminste wat stiller op het forum. Want van dat
gefrustreerde, dikke dames geneuzel van je wordt niemand blij.
Doe de groeten aan je 4 katten!
Groetjes Isabelle
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.