verwarring na al die jaren

Slaap er een nachtje over, laat de gemoederen wat bedaren. Als je er (over)morgen nog zo tegenaan kijkt moet je je moeder vertellen dat het niets ten nadele van haar opvoeding of moeilijke verleden met haar ex is, maar dat je gewoon nieuwsgierig bent naar de man met wie je genen deelt.

Je hebt er toch recht op de man te leren kennen die jou verwekt heeft? Ondanks dat je moeder dat misschien een akelig idee vind. Ik kan me voorstellen dat er een hoop vragen naar en over je vader in je opkomen. Hoe oud ben je, kun je dit doen zonder je moeder hierover in te lichten?

Toch gewoon je "pa" ontmoeten. Hoor je ook eens zijn kant van het verhaal , Toch?

Je hebt het recht om met je vader te praten.

Ik denk dat je het wel moet doen, als ik eerlijk ben.

Je moeder kan dit wel niet willen, maar wat als het jou rust geeft?

Het kan een teleurstelling zijn.

Maar zo lang je niks doet, gebeurt er ook niks.

Je moeder vooral uitleggen dat contact met hem niets te maken heeft met haar. Jij bestaat uit 2 helften en hij is daar 1 van. Jij hebt als kind het volste recht om contact met je vader te zoeken als jij dat wilt.

Hij is je vader en je hebt alle recht te weten wie hij is en hem te ontmoeten. Als je een band met hem wil opbouwen staat dat je ook vrij.



Misschien draait je moeder wel bij, ik kan me ook voorstellen dat ze er na al die jaren van schrikt opeens een foto van hem te zien.

En je moeder vooral uitleggen dat hij niet tussen jullie in komt te staan, dat haar plaats niet kan worden ingenomen door hem. Wellicht is ze daar bang voor?

En verder: altijd doen, contact zoeken, als je die behoefte zo sterk hebt. Je neemt het jezelf altijd kwalijk als je dat niet doet.

quote:tisingewikkeld schreef op 26 februari 2012 @ 22:48:

Ik ben 21 dus ik zou het makkelijk kunnen zonder mn moeder in te lichten, maar ik weet ook dat ik mij dan schuldig ga voelen. Mijn moeder is bang dat ik met hem een hele goede band ga opbouwen, dat denk ik zelf niet, maar ik wil gewoon weten waarom hij bepaalde keuzes heeft gemaakt toendertijd, waarom ik hem bijv. alleen 's nachts op mn ramen hoorde bonken maar nooit zn gezicht heb gezien en waarom hij nooit naar mij opzoek is geweest als hij zo van mij houd



A. Ik vind het oneerlijk van je moeder dat ze bang is dat jij wellicht een band met hem krijgt. Hoe erg de dingen ook zijn die tussen hun gebeurd zijn (ik neem aan dat jij te klein was om het echt mee te krijgen? Aangezien je er zelf verder weinig over zegt). Het is een fundamenteel recht van een kind. Mijn vader is ook een hufter eerste klas. Mijn moeder heeft echter nooit een slecht woord over hem gesproken. Toen ik contact wilde heeft ze hemel en aarde verzet om dat voor mij te bewerkstelligen.



B. Ik hoop dat je niet te veel hoopt op antwoorden. Het zou namelijk heel goed kunnen dat hij die niet heeft/wil geven. Wees daar op voorbereid.



C. Ik hoop dat je je moeder kunt uitleggen dat eventueel contact met hem de liefde voor haar niet minder zal maken. Ik vind het altijd een beetje naar als 1 van de 2 partijen de mond gesnoerd wordt. Misschien is ze bang dat hij het verleden zal bagatelliseren maar je bent 21 en zal heus vette leugens wel herkennen.

Ik vind wel dat je hem moet leren kennen omdat je nou eenmaal die behoefte hebt, nieuwsgierigheid... een gemis en vragen.

En dat blijft zo als je hem niet leert kennen.



Je moeder is bang dat je een band met hem krijgt, en dan dat zi je zal verliezen.

Als ik je moeder advies mag geven is dat jij het zelf oet ontdekken, zelf zien hoe hij is geworden, is veranderd.

Misschien wil hij er niet over praten, en heeft hij ook verwijten naar je moeder toe.

Maar je moet er niet tussen in komen te staan.

Alles wat jij wil weten is wat jij wil vragen, en je wil geen stok zijn zodat zij elkaar lekker kunnen meppen.



Je moeder is heel bang je te verliezen, maar ze kan je niet bij hem weghouden.



Zeg tegen je moeder dat jij spijt krijgt ooit, als je dit nooit zult doen.

Dus dat je u oud en wijs genoeg bent om alles zelf te doen, er heen gaan... het gesprek aan te gaan.

En dat zij niet bang hoeft te zijn omdat je verantwoordelijk bent voor jezelf.

Dat je ook niet langer beschermd door haar hoeft te worden, omdat je zelf volwassen bent.

En dat je niks zult doen om haar in gevaar te brengen.



Zij blijft jou moeder en je houd van haar, en een eventuele band met je vader, waar je recht op hebt omdat dit jou keuze niet was, en je een deel van hem bent... veranderd niks aan je liefde voor je moeder.



Maar je moet wel weten wie hij is, dat is belangrijk.

Misschien hebben jullie wel gelijkenissen.



Mijn dochter kent dr echte vader ook niet.

Ook omdat hij mij en haar ook uiteindelijk, te veel aan heeft gedaan, en het gewoon niet veilig was om dit te laten gaan.

Maar ik begrijp dat ze hem ooit wil leren kennen als ze volwassen is mag ze.

Maar nu niet, want nu sta ik er tussen.. en zelf wil ik er geen deel meer van uit maken.

Hij is nu nog dezelfde.

Misschien dat hij als hij ouder is anders is, vooral voor zijn eigen kind lijkt mij.

Maar dat is aan haar...



En het zou kunnen dat ze een band met hem krijgt, maar zij heeft niet gekozen voor deze situatie.

Dus ik gun het haar, (liever niet) maar als hij veranderd is en zij geen gevaar loopt.... Ja dan wel.

Ze heeft het recht.



En dat vind ik bij jou dus ook heel erg zo.

Je bent nu 21... en anders krijg je ooit spijt.

Meid, heel veel succes met je keuze. Wellicht kun je via je halfzus een emailadres krijgen? Facebook zelfs wellicht? Ik heb zelf gemerkt dat ik chatten makkelijker vind dan in eens een brief schrijven.

Wat mooi dat je toch een keuze hebt kunnen maken om hem te ontmoeten, het klinkt als een goede afweging. Je kunt er ook eens rustig voor gaan zitten en hem gewoon een korte brief sturen, met alleen de mededeling dat je zijn andere dochter hebt ontmoet, nieuwsgierig bent naar hoe het nu met hem is en of jullie een keer kunnen bellen of afspreken. Dan kun je wat zwaardere vragen die je misschien hebt voor dan bewaren. Veel sterkte ermee!

Mijn opa..

Die heb ik nooit gekend..

Mijn opa..

Was de vader van mijn vader.

Mijn opa..

Die zijn gezin verliet voor een andere vrouw toen mijn vader 10jr was.

Hij heeft zijn vader nooit weer gezien.



Mijn vader en zijn broers werden gemanipuleerd door hun moeder.

Hun vader was slecht..heel slecht, volgens haar.



Mijn vader kwam erachter dat hij 3 half broers had en n half zus.

Zijn moeder wist hierin ook het contact tegen te houden.

Hij wilde nl toch wel meer weten.



Oma leeft allang niet meer, het was idd een vervelende vrouw.

Naar ons de kleinkinderen, naar haar schoondochters.

Maar soms kom je te laat achter bepaalde dingen.

Mijn vader heeft nu contact met zijn halfbroers.

Hij heeft het leuk met ze.

Van zijn half broers krijgt hij te horen dat hun vader een geweldige man was.

Mijn vader kan nooit meer aan zijn vader vragen hoe het nou zat destijds.

En daar heeft hij heel veel moeite mee gehad.



Dus..zoek contact met je vader.

Hoor zijn verhaal aan.

Dan kun jij zelf een oordeel geven hierin.

Als er wat te oordelen valt, want aan wie is dat om dat te doen?

Jij wilt ook zijn kant horen..is je goed recht.

Dan kan je moeder hoog of laag springen.

Het blijft je vader..