Psyche
alle pijlers
Vicieuze cirkels en vermoeidheid
dinsdag 24 april 2012 om 09:54
Hallo allemaal!
Ik heb mij de laatste tijd verdiept in Mindfulness en leven met aandacht. Toen ik erover hoorde sprak het mij enorm aan. Ik ben er dan ook met beide voeten vooruit ingesprongen en ik moet eerlijk zeggen dat ik me er erg goed bij voel. Tenminste, het eerste gedeelte van de dag.
Als ’s morgens op sta, dan ben ik lekker geconcentreerd en is het gemakkelijk en vooral ook lekker om te leven met aandacht en dingen met aandacht te doen. Die state of mind is echt perfect voor mij. Ik heb dan echt het “flow” gevoel. Ik ben dan geconcentreerd en enorm gemotiveerd, heb alle geduld van de wereld, heb het volste vertrouwen dat ik mijn doelen bereiken en ben dan ook in een perfecte stemming.
Die perfecte state of mind slaat in de loop van de dag om doordat ik ontzettend moe wordt. En zodra ik moe begin te worden, verandert mijn state of mind in juist het tegenovergestelde. Ik raak dan ongeconcentreerd, ik word erg ongeduldig, ik verlies mijn vertrouwen in mijn doelen omdat het te lang duurt en voordat ik het weet vind ik mezelf weer zo zielig en kan het me allemaal niets meer kan schelen en prop ik mezelf vol met troosteten en sneuvelen al mijn doelen weer (afvallen is daar één van).
En zo gaat het iedere dag. Aan het einde van de dag beloof ik mezelf beterschap voor de volgende dag: “morgen blijf ik geconcentreerd aan mijn doelen werken en raak ik niet vermoeid. En als ik wel vermoeid raak, dan laat ik me daardoor niet uit het veld slaan.” Maar zodra vervolgens puntje bij paaltje komt, dan verzin ik voor mezelf een smoes om wel aan de vermoeidheid toe te geven, met hierboven beschreven gevolgen van dien.
Ik ben naar de huisarts geweest om te kijken of de vermoeidheid wellicht een lichamelijke oorzaak heeft. Ik heb vervolgens een algehele APK-keuring gehad, maar ik ben gelukkig kerngezond. Mijn huisarts vermoedt dat doordat ik zo aandachtig leef ik sneller door mijn energie heen ben en daardoor eerder moe. Ik heb bovenstaande ook met haar besproken, en zij vindt dit lijken op een vicieuze cirkel, doordat het zich iedere dag herhaalt. Het is echter niet ernstig genoeg voor een doorverwijzing naar een psycholoog.
Ik heb het idee dat de vermoeidheid en de vicieuze cirkel een causaal verband hebben. Ik vraag me af of er meer mensen zijn die leven met aandacht en ook tegen een energietekort aanlopen in de loop van de dag en mij willen vertellen hoe zij daar mee om gaan. Of iemand die ook in een vicieuze cirkel leeft of heeft geleefd en hoe je daar uit gaat komen of bent gekomen. Of misschien zijn er mensen die mijn verhaal herkennen en met min of meer hetzelfde kampen. Ik hoor graag van jullie!
Dikke kus Wendy
Ik heb mij de laatste tijd verdiept in Mindfulness en leven met aandacht. Toen ik erover hoorde sprak het mij enorm aan. Ik ben er dan ook met beide voeten vooruit ingesprongen en ik moet eerlijk zeggen dat ik me er erg goed bij voel. Tenminste, het eerste gedeelte van de dag.
Als ’s morgens op sta, dan ben ik lekker geconcentreerd en is het gemakkelijk en vooral ook lekker om te leven met aandacht en dingen met aandacht te doen. Die state of mind is echt perfect voor mij. Ik heb dan echt het “flow” gevoel. Ik ben dan geconcentreerd en enorm gemotiveerd, heb alle geduld van de wereld, heb het volste vertrouwen dat ik mijn doelen bereiken en ben dan ook in een perfecte stemming.
Die perfecte state of mind slaat in de loop van de dag om doordat ik ontzettend moe wordt. En zodra ik moe begin te worden, verandert mijn state of mind in juist het tegenovergestelde. Ik raak dan ongeconcentreerd, ik word erg ongeduldig, ik verlies mijn vertrouwen in mijn doelen omdat het te lang duurt en voordat ik het weet vind ik mezelf weer zo zielig en kan het me allemaal niets meer kan schelen en prop ik mezelf vol met troosteten en sneuvelen al mijn doelen weer (afvallen is daar één van).
En zo gaat het iedere dag. Aan het einde van de dag beloof ik mezelf beterschap voor de volgende dag: “morgen blijf ik geconcentreerd aan mijn doelen werken en raak ik niet vermoeid. En als ik wel vermoeid raak, dan laat ik me daardoor niet uit het veld slaan.” Maar zodra vervolgens puntje bij paaltje komt, dan verzin ik voor mezelf een smoes om wel aan de vermoeidheid toe te geven, met hierboven beschreven gevolgen van dien.
Ik ben naar de huisarts geweest om te kijken of de vermoeidheid wellicht een lichamelijke oorzaak heeft. Ik heb vervolgens een algehele APK-keuring gehad, maar ik ben gelukkig kerngezond. Mijn huisarts vermoedt dat doordat ik zo aandachtig leef ik sneller door mijn energie heen ben en daardoor eerder moe. Ik heb bovenstaande ook met haar besproken, en zij vindt dit lijken op een vicieuze cirkel, doordat het zich iedere dag herhaalt. Het is echter niet ernstig genoeg voor een doorverwijzing naar een psycholoog.
Ik heb het idee dat de vermoeidheid en de vicieuze cirkel een causaal verband hebben. Ik vraag me af of er meer mensen zijn die leven met aandacht en ook tegen een energietekort aanlopen in de loop van de dag en mij willen vertellen hoe zij daar mee om gaan. Of iemand die ook in een vicieuze cirkel leeft of heeft geleefd en hoe je daar uit gaat komen of bent gekomen. Of misschien zijn er mensen die mijn verhaal herkennen en met min of meer hetzelfde kampen. Ik hoor graag van jullie!
Dikke kus Wendy
dinsdag 24 april 2012 om 10:04
dinsdag 24 april 2012 om 10:34
quote:toffifee schreef op 24 april 2012 @ 10:15:
Focus, even een andere vraag. Hoe heb jij je verdiept hier in? Cursussen gevolgd? Boeken gelezen?
Ben benieuwd, het heeft ook mijn interesse namelijk.
Hoi toffifee
Een vriendin van mij had zich hierin verdiept en heeft mij er enthousiast voor gemaakt. Ik ben mij toen in gaan lezen op het internet (staat heel veel informatie, Google maar eens) en uiteindelijk met mijn vriendin naar een cursus geweest. Sindsdien praktiseer ik het en loop ik hier nu dus tegen aan.
Focus, even een andere vraag. Hoe heb jij je verdiept hier in? Cursussen gevolgd? Boeken gelezen?
Ben benieuwd, het heeft ook mijn interesse namelijk.
Hoi toffifee
Een vriendin van mij had zich hierin verdiept en heeft mij er enthousiast voor gemaakt. Ik ben mij toen in gaan lezen op het internet (staat heel veel informatie, Google maar eens) en uiteindelijk met mijn vriendin naar een cursus geweest. Sindsdien praktiseer ik het en loop ik hier nu dus tegen aan.
dinsdag 24 april 2012 om 10:34
Herkenbaar! Ik heb het een tijdje (week of 2) volgehouden om met aandacht te leven, en steeds als ik merkte dat ik in mn hoofd zat weer terug te gaan naar het voelen/proeven/ruiken enz. Ik vond het super fijn, ervaarde dingen die ik nog nooit had ervaren, voelde mn kracht en zat echt, zoals jij het omschrijft, in de 'flow'. Maar ik vond het zoooo vermoeiend! De hele dag alert zijn en opletten.. Ik ben ermee gestopt; heb toen echt letterlijk tegen mn hoofd gezegd; ratel jij maar lekker door (ook vermoeiend en uiteindelijk veel vermoeiender, maar ik hield t niet meer vol om steeds die aandacht erbij te houden).
Ben nu ook aan t zoeken naar manieren om t wel weer op te gaan pakken, het schijnt echt zo te zijn dat je moet blijven oefenen en dat het dan steeds meer vanzelf gaat. Maar ja, door die vermoeidheid kan je bijna niet meer met aandacht leven. Misschien is de dag opdelen een idee? Dus bijvoorbeeld om de paar uur even een uurtje er niet op letten, en het daarna weer oppakken?
Hoelang ben je al bezig?
Ben nu ook aan t zoeken naar manieren om t wel weer op te gaan pakken, het schijnt echt zo te zijn dat je moet blijven oefenen en dat het dan steeds meer vanzelf gaat. Maar ja, door die vermoeidheid kan je bijna niet meer met aandacht leven. Misschien is de dag opdelen een idee? Dus bijvoorbeeld om de paar uur even een uurtje er niet op letten, en het daarna weer oppakken?
Hoelang ben je al bezig?
dinsdag 24 april 2012 om 10:40
quote:Anthonius schreef op 24 april 2012 @ 10:21:
Aan welke doelen moet ik denken dan?
Naast afvallen?
Hoi Anthonius
Naast afvallen wil ik ook alles piekfijn doen, beetje perfectionistisch. Huisje er tip-top bij, tuintje er netjes bij, mijn werk zo goed en netjes mogelijk uitvoeren, mijn privé-administratie keurig bij houden enzovoorts. Daarnaast wil ik voldoende beweging krijgen en gezond eten, teneinde een gezond en vitaal lichaam te krijgen. Tot slot houd ik ook nog eens van gamen en vind ik het leuk om levels te bouwen/ontwerpen voor het spel wat ik bijna dagelijks ook speel (Online Doom, Zdaemon/Skulltag).
Aan welke doelen moet ik denken dan?
Naast afvallen?
Hoi Anthonius
Naast afvallen wil ik ook alles piekfijn doen, beetje perfectionistisch. Huisje er tip-top bij, tuintje er netjes bij, mijn werk zo goed en netjes mogelijk uitvoeren, mijn privé-administratie keurig bij houden enzovoorts. Daarnaast wil ik voldoende beweging krijgen en gezond eten, teneinde een gezond en vitaal lichaam te krijgen. Tot slot houd ik ook nog eens van gamen en vind ik het leuk om levels te bouwen/ontwerpen voor het spel wat ik bijna dagelijks ook speel (Online Doom, Zdaemon/Skulltag).
dinsdag 24 april 2012 om 10:44
Ow, als ik je laatste post leest klinkt dat juist helemaal niet mindfull, ik had bij met aandacht leven iets anders in mn hoofd (zoals ik in mn eerder post omschreef). Zoals jij t omschrijft klinkt het gewoon alsof je teveel eisen stelt aan wat je allemaal op een dag wil doen en hoe je dat wilt doen, dan vind ik t niet zo gek dat je elke dag (ondanks dat je deze vol goede moed begint) moe wordt. Mindfullness gaat toch juist om niks MOETEN?! Als ik lees wat jij allemaal moet van jezelf..
dinsdag 24 april 2012 om 10:47
quote:italy1983 schreef op 24 april 2012 @ 10:34:
Herkenbaar! Ik heb het een tijdje (week of 2) volgehouden om met aandacht te leven, en steeds als ik merkte dat ik in mn hoofd zat weer terug te gaan naar het voelen/proeven/ruiken enz. Ik vond het super fijn, ervaarde dingen die ik nog nooit had ervaren, voelde mn kracht en zat echt, zoals jij het omschrijft, in de 'flow'. Maar ik vond het zoooo vermoeiend! De hele dag alert zijn en opletten.. Ik ben ermee gestopt; heb toen echt letterlijk tegen mn hoofd gezegd; ratel jij maar lekker door (ook vermoeiend en uiteindelijk veel vermoeiender, maar ik hield t niet meer vol om steeds die aandacht erbij te houden).
Ben nu ook aan t zoeken naar manieren om t wel weer op te gaan pakken, het schijnt echt zo te zijn dat je moet blijven oefenen en dat het dan steeds meer vanzelf gaat. Maar ja, door die vermoeidheid kan je bijna niet meer met aandacht leven. Misschien is de dag opdelen een idee? Dus bijvoorbeeld om de paar uur even een uurtje er niet op letten, en het daarna weer oppakken?
Hoelang ben je al bezig?Ja, het laatste dat je schrijft daar voel ik wel wat voor, daar ga ik wat mee experimenteren. Een soort aandachtsconditie opbouwen zeg maar. Ik ben er sinds eind januari / begin februari mee bezig. Ik heb de cursus gehad op 24 februari en sindsdien probeer ik met de wijsheid die ik toen opgedaan heb het leven met aandacht te praktiseren.
Herkenbaar! Ik heb het een tijdje (week of 2) volgehouden om met aandacht te leven, en steeds als ik merkte dat ik in mn hoofd zat weer terug te gaan naar het voelen/proeven/ruiken enz. Ik vond het super fijn, ervaarde dingen die ik nog nooit had ervaren, voelde mn kracht en zat echt, zoals jij het omschrijft, in de 'flow'. Maar ik vond het zoooo vermoeiend! De hele dag alert zijn en opletten.. Ik ben ermee gestopt; heb toen echt letterlijk tegen mn hoofd gezegd; ratel jij maar lekker door (ook vermoeiend en uiteindelijk veel vermoeiender, maar ik hield t niet meer vol om steeds die aandacht erbij te houden).
Ben nu ook aan t zoeken naar manieren om t wel weer op te gaan pakken, het schijnt echt zo te zijn dat je moet blijven oefenen en dat het dan steeds meer vanzelf gaat. Maar ja, door die vermoeidheid kan je bijna niet meer met aandacht leven. Misschien is de dag opdelen een idee? Dus bijvoorbeeld om de paar uur even een uurtje er niet op letten, en het daarna weer oppakken?
Hoelang ben je al bezig?Ja, het laatste dat je schrijft daar voel ik wel wat voor, daar ga ik wat mee experimenteren. Een soort aandachtsconditie opbouwen zeg maar. Ik ben er sinds eind januari / begin februari mee bezig. Ik heb de cursus gehad op 24 februari en sindsdien probeer ik met de wijsheid die ik toen opgedaan heb het leven met aandacht te praktiseren.
dinsdag 24 april 2012 om 10:53
quote:italy1983 schreef op 24 april 2012 @ 10:44:
Ow, als ik je laatste post leest klinkt dat juist helemaal niet mindfull, ik had bij met aandacht leven iets anders in mn hoofd (zoals ik in mn eerder post omschreef). Zoals jij t omschrijft klinkt het gewoon alsof je teveel eisen stelt aan wat je allemaal op een dag wil doen en hoe je dat wilt doen, dan vind ik t niet zo gek dat je elke dag (ondanks dat je deze vol goede moed begint) moe wordt. Mindfullness gaat toch juist om niks MOETEN?! Als ik lees wat jij allemaal moet van jezelf..hahaha, ik moet helemaal niks hoor! Ik beschreef in die post de dingen die ik graag wil. Dat is een wezenlijk verschil met iets moeten. En juist de rust en kalmte van mindfulness geven mij de concentratie en het geduld om de dingen die ik wil te doen en te genieten van het proces waarin ik mijn doelen bereik. Met die insteek ben ik geïnteresseerd geraakt in mindfulness.
Ow, als ik je laatste post leest klinkt dat juist helemaal niet mindfull, ik had bij met aandacht leven iets anders in mn hoofd (zoals ik in mn eerder post omschreef). Zoals jij t omschrijft klinkt het gewoon alsof je teveel eisen stelt aan wat je allemaal op een dag wil doen en hoe je dat wilt doen, dan vind ik t niet zo gek dat je elke dag (ondanks dat je deze vol goede moed begint) moe wordt. Mindfullness gaat toch juist om niks MOETEN?! Als ik lees wat jij allemaal moet van jezelf..hahaha, ik moet helemaal niks hoor! Ik beschreef in die post de dingen die ik graag wil. Dat is een wezenlijk verschil met iets moeten. En juist de rust en kalmte van mindfulness geven mij de concentratie en het geduld om de dingen die ik wil te doen en te genieten van het proces waarin ik mijn doelen bereik. Met die insteek ben ik geïnteresseerd geraakt in mindfulness.
dinsdag 24 april 2012 om 11:01
Dag Focus (mooie nick),
Ik geef zelf mindfulnesscursussen en als ik jouw verhaal zo lees zijn er denk ik wel een aantal zaken die je wat zou kunnen relativeren en waarin je meer balans zou kunnen zoeken.
Niemand (zelfs de meest ervaren zenmeesters niet) kan de hele dag door superaandachtig zijn. Het is al heel wat als je opmerkt dat je niet aandachtig bent. Dat is niet erg, dat mag je zo laten. En dat brengt me bij punt twee.
Bij MF (kort het maar even af) gaat het er ook om dat je op een open, vriendelijke en niet oordelende manier naar jezelf en je omgeving kijkt. In jouw verhaal lees ik dat je jezelf wel veroordeelt als je niet meer zo aandachtig bent. Dat hoef je niet te doen want, zie punt 1;-).
Ten derde leert MF je dat alles aan verandering onderhevig is en dus ook dat alles voorbij gaat, dus ook "aandacht" en "flow". Het is niet meer dan natuurlijk dat je psychische staat gedurende de dag steeds verandert. Het is voldoende om dat waar te nemen en het jezelf niet kwalijk te nemen.
Ten vierde lijkt het me niet handig om zulke sterke voornemens te hebben. Je legt jezelf een dwang op die contraproductief kan zijn.
Ten vijfde lijkt het me heel goed als je, op het moment dat je vermoeidheid opmerkt, even stilstaat bij wat je lichamelijke gewaarwordingen zijn (vermoeide rug, wazig hoofd, ik noem maar wat), je gedachten (welk oordeel heb je over je vermoeidheid) en je gevoelens (bijv. teleurstelling en/of boosheid) en het daarbij te laten. Op dat moment doe je even een tandje minder maar je hoeft je niet te verliezen in eetbuien en zo. Op die manier beantwoord je je vermoeidheid i.p.v. erop te reageren. Beantwoorden betekent dat je erkent wat er is en handelt naar je behoeften (in dit geval je niet laten meeslepen door oordelen, en gevoelens, maar even iets minder intensief leven en bijv. even rustig gaan zitten zonder dat je iets van jezelf moet). Reageren wil zeggen dat je niet reageert op de situatie (vermoeidheid) maar op de gedachten en gevoelens daarover, en die wil je uit de weg gaan en dus ga je eten (als je gevoelig bent voor eetbuien). Begrijp je het verschil?
Ten zesde denk ik dat je manier van aandacht geven aan je gewaarwordingen, gedachten en gevoelsens te intensief is. Daar word je inderdaad erg moe van.
Is het een idee om wat te gaan experimenteren met de mate van intensiteit van je leven in aandacht en dat je gedurende de dag een paar keer bewust daarvan een time-out neemt? Zo kun je wat meer balans vinden.
Het is een lange post geworden, maar ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen. Heel veel succes in ieder geval.
Ik geef zelf mindfulnesscursussen en als ik jouw verhaal zo lees zijn er denk ik wel een aantal zaken die je wat zou kunnen relativeren en waarin je meer balans zou kunnen zoeken.
Niemand (zelfs de meest ervaren zenmeesters niet) kan de hele dag door superaandachtig zijn. Het is al heel wat als je opmerkt dat je niet aandachtig bent. Dat is niet erg, dat mag je zo laten. En dat brengt me bij punt twee.
Bij MF (kort het maar even af) gaat het er ook om dat je op een open, vriendelijke en niet oordelende manier naar jezelf en je omgeving kijkt. In jouw verhaal lees ik dat je jezelf wel veroordeelt als je niet meer zo aandachtig bent. Dat hoef je niet te doen want, zie punt 1;-).
Ten derde leert MF je dat alles aan verandering onderhevig is en dus ook dat alles voorbij gaat, dus ook "aandacht" en "flow". Het is niet meer dan natuurlijk dat je psychische staat gedurende de dag steeds verandert. Het is voldoende om dat waar te nemen en het jezelf niet kwalijk te nemen.
Ten vierde lijkt het me niet handig om zulke sterke voornemens te hebben. Je legt jezelf een dwang op die contraproductief kan zijn.
Ten vijfde lijkt het me heel goed als je, op het moment dat je vermoeidheid opmerkt, even stilstaat bij wat je lichamelijke gewaarwordingen zijn (vermoeide rug, wazig hoofd, ik noem maar wat), je gedachten (welk oordeel heb je over je vermoeidheid) en je gevoelens (bijv. teleurstelling en/of boosheid) en het daarbij te laten. Op dat moment doe je even een tandje minder maar je hoeft je niet te verliezen in eetbuien en zo. Op die manier beantwoord je je vermoeidheid i.p.v. erop te reageren. Beantwoorden betekent dat je erkent wat er is en handelt naar je behoeften (in dit geval je niet laten meeslepen door oordelen, en gevoelens, maar even iets minder intensief leven en bijv. even rustig gaan zitten zonder dat je iets van jezelf moet). Reageren wil zeggen dat je niet reageert op de situatie (vermoeidheid) maar op de gedachten en gevoelens daarover, en die wil je uit de weg gaan en dus ga je eten (als je gevoelig bent voor eetbuien). Begrijp je het verschil?
Ten zesde denk ik dat je manier van aandacht geven aan je gewaarwordingen, gedachten en gevoelsens te intensief is. Daar word je inderdaad erg moe van.
Is het een idee om wat te gaan experimenteren met de mate van intensiteit van je leven in aandacht en dat je gedurende de dag een paar keer bewust daarvan een time-out neemt? Zo kun je wat meer balans vinden.
Het is een lange post geworden, maar ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen. Heel veel succes in ieder geval.
dinsdag 24 april 2012 om 11:02
Ik denk dat je er teveel mee wil bereiken, er teveel van verwacht. En dat dat dan ergens teleurstellend is wanneer weer blijkt dat het niet het antwoord is. Zoiets. Je kunt rust en echte acceptatie niet inzetten voor resultaat, je hebt het gewoon en dan wordt alles makkelijker. Maar daarvoor moet je eerst naar het zwaartepunt van die rust in jezelf. Dan is met aandacht leven ook niet vermoeiend maar geeft juist energie.
dinsdag 24 april 2012 om 11:11
quote:vivaeva schreef op 24 april 2012 @ 11:01:
Ten vijfde lijkt het me heel goed als je, op het moment dat je vermoeidheid opmerkt, even stilstaat bij wat je lichamelijke gewaarwordingen zijn (vermoeide rug, wazig hoofd, ik noem maar wat), je gedachten (welk oordeel heb je over je vermoeidheid) en je gevoelens (bijv. teleurstelling en/of boosheid) en het daarbij te laten. Goede post zeg! Ik vind bovenstaande stukje ZO moeilijk.. het daarbij laten.. ik vind het vervelend als ik die flow niet voel, ga onderzoeken waardoor het komt en proberen het te veranderen. Ik weet dat het daarbij laten het beste is, maar kan me nog niet overgeven aan een vervelend/vermoeid/minder enz gevoel, zeker niet als het dagen duurt..
Ten vijfde lijkt het me heel goed als je, op het moment dat je vermoeidheid opmerkt, even stilstaat bij wat je lichamelijke gewaarwordingen zijn (vermoeide rug, wazig hoofd, ik noem maar wat), je gedachten (welk oordeel heb je over je vermoeidheid) en je gevoelens (bijv. teleurstelling en/of boosheid) en het daarbij te laten. Goede post zeg! Ik vind bovenstaande stukje ZO moeilijk.. het daarbij laten.. ik vind het vervelend als ik die flow niet voel, ga onderzoeken waardoor het komt en proberen het te veranderen. Ik weet dat het daarbij laten het beste is, maar kan me nog niet overgeven aan een vervelend/vermoeid/minder enz gevoel, zeker niet als het dagen duurt..
dinsdag 24 april 2012 om 11:19
Italy, dat is juist de kunst van MF. Meestal wordt gedacht dat Leven in het Nu zaligmakend is en alleen maar fijn omdat je je verleden en toekomst niet met je meesleept. Maar soms is het Nu helemaal niet leuk en is er vermoeidheid of pijn, verdriet, woede. Als je dat niet uit de weg gaat maar even echt bij dat gevoel blijft, op een niet oordelende manier, leer je daar heel veel van, omdat je op dat moment met je aandacht blijft bij de directe ervaring van je gevoel en niet bij je gedachten erover. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat je erachter komt dat die twee helemaal niet overeenkomen. En, als je het niet uit de weg gaat levert dat uiteindelijk minder stress op omdat je die tweede stresslaag van het uit de weg gaan er niet bovenop legt.