Voel me niet goed

Heel lastig...



Het moeilijke aan vandaag vind ik dat voor ons de wereld zo open ligt, met alle mogelijke keuzes die we ons kunnen voorstellen, en dat maakt het zo verwarrend. We zoeken ook altijd `het beste`, terwijl er vaak wel meerdere goede opties zijn.



Moest ik nu, op mijn 29e, een beroepsweg moeten kiezen, ik zou het niet weten! Op mijn 18e heb ik op mijn gevoel (op goed geluk dus) een richting gekozen en die bleek goed te zijn en nu groei ik daar in verder. Voor hetzelfde geld had ik iets heel anders gekozen, denk ik.



Leg de lat niet te hoog en weet dat niets definitief is in ons leven. Je kunt nog altijd andere wegen opgaan.

Ik snap het niet helemaal, denk ik; ben je nu aan je derde studie bezig?



Ik ken dat gevoel van paniek wel, soms als ik een besluit heb genomen en ik plotseling twijfel, ja bijna zeker weet dat het niet goed was. Wat ik dan doe is accepteren dat het besluit vermoedelijk/mogelijk niet goed was en dan ga ik bedenken hoe ik me zo gauw mogelijk zo comfortabel mogelijk zal gaan proberen te voelen in de nieuwe situatie. Dus de eerstvolgende moves die ik ga doen als het niet bevalt, die ervoor zorgen dat de schade beperkt blijft.

Je hebt dus al een studie afgerond. Hoe oud ben je? Waarom ga je niet een baan zoeken?



Het is niet zo dat je als je een studie hebt gedaan je altijd een baan vindt die aansluit op je studie. Vaak kom je heel ergens anders terecht.

Heb je een paniekstoornis? Het is lastig om je advies te geven zonder je diagnose te vertellen. Ik heb iig ook een paniekstoornis en kan daar wel wat over vertellen. En een gegeneraliseerde angststoornis, chronisch ptss en een chronisch depressieve stoornis. En het is mij gelukt om jarenlang te werken en studeren. Ik heb zelfs de sph bijna afgerond. Dus wat is je probleem, met veel stoornissen kun je toch een relatief normaal leven leiden. Met vier stoornissen is het mij gelukt iig.



Ik heb alleen te weinig om hulp gevraagd, en weinig therapie gehad. Ik stortte in toen ik 32 was, nu ben ik 40 en afgekeurd. Ik heb het niet goed aangepakt maar mensen die wel hulp vragen en krijgen, houden het langer vol en met meer plezier. Dus zoek hulp zodat je kunt blijven studeren en werken.



En misschien ook om jezelf wat beter te leren kennen en jouw sterke kanten. Je kiest een beroep het best als je het leuk vindt en als die sterke kanten naar voren kunnen komen. Misschien heb je je studie verkeerd gekozen. Heb je nu een studie afgerond met diploma? Of moet je nog ergens een stage lopen?

Nu ben ik wel nieuwsgierig wat de uitkomst van die beroepentest was. Ik heb er ooit eentje gedaan, bij mij kwam er precies uit wat bij me paste. Maar dat was wel een hele uitgebreide waarbij ik een halve dag tests in moest vullen. Die testen zijn niet allemaal even goed he.



Maar de stoornis die je hebt, zorgt die ervoor dat je bepaalde beroepen niet kunt doen? Kan hoor. En waarom verwart de uitkomst van de beroepentest je? Ik wil je helpen maar het wordt me niet zo duidelijk waar je hulp bij wilt. Helpen met de keuze maken voor een nieuwe studie kan, maar dan moet je iets meer vertellen. En op zich zijn er op veel scholen ook mensen die je daarbij kunnen helpen. Heb je hulp van school?



Het is niet makkelijk om een stoornis te hebben en zeker niet als die in de weg staat om je droombaan te krijgen. Als je omgeving je bepaalde studies afraadt, zijn dat studies die je eigenlijk wel zou willen doen? Want dat lijkt me niet fijn. Denk je dat ze gelijk hebben?



En je hebt dus twee studies afgerond, maar zonder de stage? Dan heb je dus geen diploma's nog? En ga je meteen weer verder met studeren? Of ga je nu eerst aan de slag met therapie, als je aan de beurt bent? De meeste studies starten in september dus je hebt nog even tijd om na te denken, toch?



Paniekaanvallen kunnen ook een teken van overvraging/overprikkeling zijn idd. Misschien vraag je teveel van jezelf. Als je wat rustiger aan gaat doen, kunnen die paniekaanvallen vanzelf weggaan. Rust werkt goed tegen paniekaanvallen. Ik heb er al een hele tijd niet meer een gehad. Extra dutjes en goed slapen s nachts kunnen wonderen doen. Nou ik hoop dat je deze tijd kunt zien als een periode van jezelf beter leren kennen en rust zodat het leven wat prettiger wordt. Veel sterkte.

Misschien ter geruststelling: ik heb mijn studie überhaupt nooit afgemaakt, en werk nu in een totaal andere richting. Toen ik strandde met mijn studie heb ik ook vrijwilligerswerk gedaan, en dat werk heeft me doen inzien wat ik wilde, en gaf me genoeg ervaring om in die richting een betaalde baan te bemachtigen.



Ik zou me trouwens niet blindstaren op baankansen. Ik ken genoeg mensen die aan het begin van hun studie een roze wolk van een arbeidsmarkt voor zich zagen, en na 4 jaar (crisis) was daar niks meer van over. Omgekeerd ken ik mensen die hun baankansloze hart gevolgd hebben, en nu prima rondkomen.

Wil je delen wat je diagnose is? Dan kunnen we misschien beter begrijpen waar je precies tegenaan loopt.

Volgens mij laat jij veel te veel bepalen door je omgeving en durf je niet op je eigen gevoel/mening/inschatting te vertrouwen. Je hebt een studie met succes afgerond, OOK de stage dus. Niet elke baan zal hetzelfde zijn als die stage, na een stage weet je ook niet alles, je komt net van school, je moet nog in de praktijk dingen leren en groeien in je rol. Maar jij schrijft jezelf in dat werkveld helemaal af door 1 stage? Vervolgens doe je iets wat voor je gevoel goed is, maar omdat je begeleider zegt 'je moet doen wat je hart zegt' raak je ervan overtuigd dat jou gevoel dus niet klopt.



Je omgeving raadt je bepaalde studies af. Zijn dat studies die jij wel zou overwegen? Waarom hecht je meer waarde aan de mening van je omgeving dan aan je eigen mening?



Je raakt in paniek door slechte baankansen en durft daardoor je hart niet te volgen. Je raakt in paniek door een beroepskeuze test. Je durft niet aan het werk te gaan en gaat dan maar weer een studie doen... Hoeveel banen heb je gehad dat je weet dat je niet in alle banen goed functioneert? Waar baseer je dat op dat je niet goed functioneert? Heeft dit direct te maken met je diagnose. Maar het lukt je wel om een studie af te ronden en ook om een test te doorstaan om aangenomen te worden op een andere studie.



Hoe gaat het op je vrijwilligerswerk?



Kiezen op basis van verstand kan soms slim zijn, maar is nooit slim als de reden daarvoor is dat je niet op jezelf durft te vertrouwen. Dan kies je namelijk uit angst en angst is een slechte raadgever. Misschien is het even goed om nu niet te vluchten in een studie (dat is trouwens toch niet meer te betalen, meerdere studies?)

Oke, nu snap ik het wat beter. ASS kan je keuzemogelijkheden beperken als het gaat om werken maar het is nu niet zo duidelijk voor jou, hoe je nu een beroep moet gaan kiezen, en de beroepentest helpt ook niet. Duidelijk. De uitslag zorg is misschien niet het eerste waar je aan denkt maar de zorg is heel breed en zeker niet in alle sectoren daarvan is sociaal talent een must. Je kunt ook gaan werken in het laboratorium. Stond er ook een specifiek beroep in de zorg? Maar ik snap nu dat die uitslag wat verwarrend kan zijn. Het test alleen wat je leuk zou vinden he, niet waar je goed in zou zijn. En mensen met ass zijn soms niet zo goed in het sociale, dat wil niet zeggen dat ze het niet leuk vinden. Toch?



Maar je hebt gelijk dat je wel gelukkig moet worden van je werk of dat het je niet heel erg moet tegenstaan. Je kunt tegenwoordig wel makkelijker bij of omscholen als je toch iets anders wilt gaan doen. Het zou kunnen dat je kijk op scholing en werken, wordt beinvloed door je ass. Ik merk dat je aan het worstelen bent met het idee dat je voor een beroep altijd de juiste papieren nodig hebt. Toch is het niet zo zwart-wit.



Ik wilde bv begeleider worden en had geen diploma's in de zorg. Toen ben ik open sollicitatie brieven gaan schrijven naar een heleboel werkplekken waar ik graag zou gaan werken. Ik werd voor een aantal sollicitatiegesprekken uitgenodigd. Daar vertelde ik dat ik graag een duale studie wilde gaan volgen, dus dan werk je en ga je 1 dag in de week naar school. Ik ging de sph doen. Ik werd aangenomen als leerling begeleider, mijn werkgever betaalde mijn studie. En toen ik 2 jaar leerling begeleider was geweest, solliciteerde ik naar een baan als begeleider. Toen had ik 2 jaar werkervaring en studie op zak en werd ik aangenomen. Ik moest wel veel brieven schrijven en flink mijn best doen bij de sollicitaties maar ik wist wat ik wilde en het lukte ook nog. Had ik ook niet van mezelf verwacht hoor.



Maar welk beroep wil jij graag gaan doen? Misschien kunnen wij je helpen met nadenken of dat beroep bij je past en hoe je dat kunt bereiken. En welke studie heb je afgerond? En voor welk beroep studeerde je toen? Waar ligt jouw hart dan precies? En wat maakt dat je ass daarbij in de weg staat?



Over je paniekgevoelens. Mensen met ass verschillen onderling enorm. Maar wat veel voorkomt bij mensen met ass is dat de stoornis zelf voor stress zorgt. Ass is een stoornis in de verwerking van informatie en omdat je de hele dag informatie op je af krijgt, kan dat de geest behoorlijk uitputten. En door die geestelijke vermoeidheid, kan je op een gegeven moment er geen informatie meer bij hebben. Je hoofd zit vol. En dan zie je dat mensen een stessreactie krijgen. Dat kun je bij sommige mensen niet aan de buitenkant zien, die houden zich in. Tot het echt niet meer gaat en dan kun je bv een paniekaanval krijgen. Een heel heftig voorbeeld daarvan is dat mensen zichzelf pijn doen of ergens hard op moeten slaan, om aan die innerlijke spanning lucht te geven. Overprikkeld ben je dan. Dat kunnen mensen zonder ass ook meemaken, ik weet door mijn ptss ook wat het is, maar mensen met ass hebben daar sneller last van.



Alleen zo'n symptoom, komt niet terug in een beroepentest, omdat een test uitgaat van mensen zonder stoornis. Waar heb je die test gedaan? Maar goed, misschien is zo'n test niet zo handig voor jou om tot een beslissing te komen vanwege je ass, en kunnen wij je helpen kiezen. Ik vraag me af of er een aangepaste beroepentest is voor mensen met ass. Ik denk het niet omdat de symptomen zo divers zijn. Waar ben jij goed in, sommige mensen met ass zijn heel precies en netjes. Die eigenschap kun je in veel beroepen goed gebruiken. En waar ben jij slecht in, mede door je ass, je noemt zelf het sociale. Ik denk dat je ongelukkig zou worden als kroeghouder, oke, maar op zich zijn er dan nog heel veel beroepen om uit te kiezen, toch?

Oke, ontwerpen op de computer, kun je dat niet op free lance basis doen, dus als zelfstandig ondernemer? Toevallig doet mijn broer dat. Ik weet niet precies wat hij doet want ik heb er niet zoveel verstand van. Maar ik weet wel dat je verschillende computertalen hebt, dat heeft me eens verteld, en dat er wel vraag moet zijn naar de computertaal die jij kent. Hij schrijft voor opdrachtgevers computerprogramna's. Hij had een tijd terug bijna geen werk meer. En hij doet nog andere dingen erbij, filmpjes maken en fotografie. Daar verdient ie veel minder mee maar dat is wel wat hij het leukst vindt. Maar dan moet je alles zelf regelen, ook je belasting en je administratie bijhouden. Dat kun je ook uitbesteden maar daar moet je dan wel genoeg voor verdienen natuurlijk. Heb je dat wel eens overwogen, om voor jezelf te beginnen? Mijn broer heeft geen ass maar is wel erg dyslectisch. En hij heeft bijna alleen maar contact met opdrachtgevers over de mail of telefoon. Als je dat in je eigen tempo kunt doen omdat je eigen baas bent, misschien is dat dan een mogelijkheid.



Apothekers assistente, dat vind ik wel een goeie optie. Ik ken iemand die dat doet en zij is een heel rustig persoon. Over het algemeen lijkt het me werk waar je je goed voor moet kunnen concentreren. Wat misschien lastig is aan dat werk is het werk aan de balie, omdat als er veel klanten zijn, je overprikkeld kunt raken. Maar ik denk dat er meer werk is wat je achter de schermen doet. Medicatie in het systeem invoeren, zalfjes maken, medicijnen opbergen en bestellen ed. Wat je zou kunnen doen, is een apotheek bellen in je omgeving en vragen of je een keer langs mag komen om te zien of dat werk iets voor je is. Je kunt er dan voor kiezen of je wilt vertellen dat je ass hebt of niet, je krijgt dan iig een beter idee of je je prettig zou voelen in dat werk. Ik denk dat ze dat zelfs leuk vinden om te vertellen. Maar in sommige apotheken is het best druk, andere wat minder. Een afspraak maken voordat je erheen gaat, is wel handig omdat ze anders misschien geen tijd voor je hebben. Dus dan vraag je, of je mag komen kijken omdat je misschien apothekers assistent wilt worden. En of ze dan wat willen laten zien van wat voor werkzaamheden je dan hebt. Het kan ook zijn dat ze het niet willen doen, omdat het bv altijd druk is. Dan bel je gewoon een andere. In elke stad zitten meerdere apotheken dus je kunt een andere bellen als ze geen tijd voor je hebben.



Medewerker in een tuincentrum, leuk werk lijkt me dat wel. Heb je veel plantenkennis? Ik ben zelf ook gek op tuinieren en heb een beetje plantenkennis. Al weet ik meestal of de Latijnse of de Nederlandse naam, maar niet allebei. En zeker niet van alle soorten, het zijn er zoveel! Ik denk zeker dat plantenkennis een pre is als je solliciteert op zo'n baan. En daar zou je zonder extra studie aan kunnen beginnen. Tenminste, je zou bij de kassa kunnen beginnen of in de vulploeg. In een tuincentrum werken een aantal mensen bij de planten maar je hebt ook een gedeelte vijvers, woonaccesoires ed. Stel nou dat ze voor die afdeling iemand vragen, zou je ook daar kunnen gaan werken. Dan ben je alvast 'binnen' en als er dan een vacature komt op de plantenafdeling, nemen ze jou daar eerder voor aan dan iemand die er nog niet werkt. Dan moeten ze een advertentie zetten en sollicitatiegesprekken voeren. Als het intern geregeld kan worden, doen ze dat altijd liever. Je hebt dan ook met klanten te maken maar je kunt je dan gewoon met 1 persoon tegelijk bezig houden. Achter een kassa, hoef je ook niet sociaal voor te zijn, buiten een vriendelijke glimlach en bedankt en tot ziens. Maar het kan wel druk worden natuurlijk. Je zou als je een keer in een tuincentrum bent, aan een medewerker kunnen vragen of er vacatures openstaan en of het leuk is om er te werken.



Illustrator, dat wilde ik worden toen ik 10 was, echt waar! Nou ja, illustratrice dan. Ik neem aan dat je graag tekent? Wat voor tekeningen maak je? Ik wilde het wel worden als kind maar helaas ben ik er niet zo goed in geworden als ik als kind hoopte. Ik denk dat het heel lastig is voor wie dan ook om daar werk in te vinden. Maar daar weet ik echt niet veel over. Ik denk dat illustrators meestal zelfstandig ondernemers zijn, net als schrijvers, en dat je per opdracht verdient. Je kunt het wel thuis doen en in je eigen tempo. Maar het lijkt me heel moeilijk om aan opdrachten te komen. Dat lijkt me geen werk waar je je huur mee kunt betalen maar je zou het ook als bijbaan kunnen doen. Dus blijven tekenen en naar opdrachtgevers zoeken. Maar je hebt, als je een zelfstandig inkomen wilt, meer aan een baan als apothekers assistent of tuincentrummedewerker. Met illustreren alleen word je waarschijnlijk niet rijk en de rekeningen moeten ook betaald worden.



Nou ik heb even voor je gebrainstormd. Hopelijk heb je er wat aan. Ik heb natuurlijk alleen een oppervlakkige indruk van je nu dus misschien schat ik je verkeerd in. Maar er zitten zeker haalbare opties in je lijstje, volgens mij. En voor eentje zou je niet meer hoeven studeren, tuincentrummedewerker. Voor apothekers assistente moet je wel 2-3 jaar leren.

vla_dip, met een ASS diagnose zou het voor jou heel goed zijn om therapie te volgen om jezelf en je sterke en zwakke kanten beter te leren kennen zodat je wél veel meer op je eigen gevoel kan vertrouwen. Wat gaat je heel goed af, wat is moeilijk voor je, wat heb je nodig om iets moeilijks wat makkelijker te maken, welke dingen kunnen echt niet of kosten echt te veel energie? Als je iets doet wat 'hoort', maar niet goed voelt loopt het meestal niet zo makkelijk. Je hebt inderdaad niks aan de diagnose alleen, maar die diagnose kan je helpen om jezelf beter te leren kennen waardoor je ook betere keuzes kan maken voor jezelf. Het is misschien ook zinnig om niet alleen te kijken of een studie bij je past, maar of een werkplek bij je past en welke verschillende functies je met je opleiding kan vervullen. De ene werkplek is drukker dan de andere, de ene werkgever kan meer met je meedenken dan de andere (hoe je bijvoorbeeld je werkplek zo prikkelarm mogelijk kan inrichten). Ik denk niet dat je je oplossing in een studie gaat vinden, maar meer in de praktijk. Voor hetzelfde geld doe je nu een studie die je leuk vindt en krijg je een baan in een heel onrustige omgeving en dan vind je het weer niks.



Is het een mogelijkheid om de studie weer op te pakken die je wel leuk vond, maar waar je ontmoedigd werd door de stage die niet liep? Zijn er functies die je wat lijken waar je afgeronde studie op kan solliciteren? Hoe oud ben je?

Een professionele `auticoach` kan ook heel goed helpen. Psych-educatie en samen ontdekken hoe jij het leven aangaat.

Uiteraard liefst iemand waarmee het klikt, anders zoek je even verder.



Zie je `diagnose` ook niet als een stempel of als een beperking. Iedereen is anders, dus ook jij. We leven jammer genoeg in een maatschappij waar er diagnoses worden gegeven (die beperkend kunnen werken, maar soms ook verruimend), maar je blijft hoe dan ook wie je bent!

Ik zou niet zeggen dat ASS 'gewoon je karakter' is, er werken in je hersenen dingen anders dan bij mensen zonder ASS waardoor je extra veel moeite met bepaalde zaken kan hebben. Wel is het zo dat het is zoals je bent en of je er nou een labeltje op plakt of niet, je moet ermee leren omgaan. Jammer dat je het gevoel hebt dat de specialisten je alleen met medicatie willen helpen.



Succes en fijn dat je in ieder geval weet dat je eruit gaat komen!