Psyche
alle pijlers
Volwassen worden, ouders..
vrijdag 12 juli 2013 om 13:51
Hallo,
Ik wil even wat van me af schrijven en op posts als; 'word een volwassen of doe normaal' zit ik niet te wachten. Dit weet ik zelf echt wel.
Ik ben net 20 geworden en studeer nog. Over 1,5 jaar ga ik het huis uit (ongeveer).
Nu ben ik vrij hecht met mijn ouders, al willen ze het liefst dat ik nu al alleen ga wonen. Ze vinden het belangrijk dat ik volwassen wordt, alleen zelf wil ik nu nog niet uit huis. Ze zijn me echt los aan het laten.
Maar dan nu het probleem; mijn ouders zijn dus nu net 2 dagen op vakantie (ze blijven nu nog 3,5 weken weg) en ik mis ze ontzettend. Af en toe heb ik de tranen in mijn ogen staan. En ook als ik later alleen woon, ik durf en wil dit allemaal niet. Wat moet ik alleen zonder mijn familie. Ik zie dan ook echt heel erg op tegen de toekomst.
Dat mijn ouders me willen loslaten vind ik persoonlijk ook heel erg, het zit me gewoon niet lekker. Ik snap niet dat anderen erom staan te springen om uit huis te gaan of alleen weg te gaan.
Ik heb eerlijk gezegd ook helemaal niet het idee dat ik 20 ben, maar eerder rond de 12. (al heb ik wel een normaal sociaal leven, werk en studeer ik natuurlijk).
Nouja, ik ben al blij als iemand dit wil lezen. Ik voel me hier een beetje eenzaam in. Mijn broers hebben hier totaal geen last van. Mocht iemand nog tips of adviezen hebben, graag. Ik weet het gewoon even niet maar.
Ik wil even wat van me af schrijven en op posts als; 'word een volwassen of doe normaal' zit ik niet te wachten. Dit weet ik zelf echt wel.
Ik ben net 20 geworden en studeer nog. Over 1,5 jaar ga ik het huis uit (ongeveer).
Nu ben ik vrij hecht met mijn ouders, al willen ze het liefst dat ik nu al alleen ga wonen. Ze vinden het belangrijk dat ik volwassen wordt, alleen zelf wil ik nu nog niet uit huis. Ze zijn me echt los aan het laten.
Maar dan nu het probleem; mijn ouders zijn dus nu net 2 dagen op vakantie (ze blijven nu nog 3,5 weken weg) en ik mis ze ontzettend. Af en toe heb ik de tranen in mijn ogen staan. En ook als ik later alleen woon, ik durf en wil dit allemaal niet. Wat moet ik alleen zonder mijn familie. Ik zie dan ook echt heel erg op tegen de toekomst.
Dat mijn ouders me willen loslaten vind ik persoonlijk ook heel erg, het zit me gewoon niet lekker. Ik snap niet dat anderen erom staan te springen om uit huis te gaan of alleen weg te gaan.
Ik heb eerlijk gezegd ook helemaal niet het idee dat ik 20 ben, maar eerder rond de 12. (al heb ik wel een normaal sociaal leven, werk en studeer ik natuurlijk).
Nouja, ik ben al blij als iemand dit wil lezen. Ik voel me hier een beetje eenzaam in. Mijn broers hebben hier totaal geen last van. Mocht iemand nog tips of adviezen hebben, graag. Ik weet het gewoon even niet maar.
vrijdag 12 juli 2013 om 13:56
vrijdag 12 juli 2013 om 13:57
Ik kan begrijpen dat het lastig is, ik vond het heerlijk als mijn ouders op vakantie waren, maar na een week mochten ze wel weer terug komen. En toen ik het huis uit ging, ging ik samen wonen dus was ik niet alleen. Ben je wel eens zonder je ouders op vakantie geweest? En mis mis je ze dan?
20 is opzich best vroeg al om het huis uit te gaan. Misschien denk je daar over twee jaar anders over
20 is opzich best vroeg al om het huis uit te gaan. Misschien denk je daar over twee jaar anders over
anoniem_179460 wijzigde dit bericht op 12-07-2013 13:58
Reden: Wijziging
Reden: Wijziging
% gewijzigd
Vrouwen zijn minder gevaarlijk met chocola in hun mond
vrijdag 12 juli 2013 om 14:00
Gho, ik kan er me niets bij voorstellen. Ik bleef als 16jarige al twee weken alleen als mijn ouders op vakantie gingen, en ging op mijn 18e op kot.
Maar wat mis je juist als je ouders er niet zijn, is het echt de emotionele kant (hun aanwezigheid,praten), of de praktische kant (koken,wassen,administratie)?
Misschien is het een idee om niet meteen alleen te gaan wonen, maar in een studentenhuis?
Maar wat mis je juist als je ouders er niet zijn, is het echt de emotionele kant (hun aanwezigheid,praten), of de praktische kant (koken,wassen,administratie)?
Misschien is het een idee om niet meteen alleen te gaan wonen, maar in een studentenhuis?
vrijdag 12 juli 2013 om 14:04
Het is de emotionele kant die ik mis. Koken en alles doe ik ook als ze er wel zijn (alleen iets minder, maar dat maakt mij niet zo uit).
Ja ik ben dit jaar een lang weekend alleen weg geweest en zo nog wat van die reisjes gehad in de afgelopen jaren. Maar langer dan een week ben ik nooit van ze weg geweest (en andersom).
Ja ik ben dit jaar een lang weekend alleen weg geweest en zo nog wat van die reisjes gehad in de afgelopen jaren. Maar langer dan een week ben ik nooit van ze weg geweest (en andersom).
vrijdag 12 juli 2013 om 14:06
Weten je ouders dat je je zo voelt?
Ik kan me best voorstellen dat je ouders je op een gegeven moment gaan pushen om zelfstandig te worden. Niet omdat ze je niet leuk vinden of niet van je houden, integendeel! Ik weet dat mijn moeder het -hoewel ze het ook heel leuk vond toen ik nog thuis woonde- toch een opluchting vond toen ik op mezelf ging omdat het haar de bevestiging gaf dat ik me alleen wel zou redden en voor mezelf kon zorgen mocht haar iets overkomen.
Als 20 jarige na 2 dagen al zo je ouders missen klinkt mij niet heel gezond eerlijk gezegd. Zou je hierover met iemand willen praten?
Ik kan me best voorstellen dat je ouders je op een gegeven moment gaan pushen om zelfstandig te worden. Niet omdat ze je niet leuk vinden of niet van je houden, integendeel! Ik weet dat mijn moeder het -hoewel ze het ook heel leuk vond toen ik nog thuis woonde- toch een opluchting vond toen ik op mezelf ging omdat het haar de bevestiging gaf dat ik me alleen wel zou redden en voor mezelf kon zorgen mocht haar iets overkomen.
Als 20 jarige na 2 dagen al zo je ouders missen klinkt mij niet heel gezond eerlijk gezegd. Zou je hierover met iemand willen praten?
vrijdag 12 juli 2013 om 14:10
vrijdag 12 juli 2013 om 14:18
Ik woon al 15 jaar niet meer thuis maar je kan er donder op zeggen dat ik zodra ze de grens over zijn ze ineens vreselijk denk nodig te hebben. Dan heb ik ineens een Heul Belangrijke Vraag, of moet ik broodnodig bijkletsen. Ik maak er altijd grapjes over, maar ik hou gewoon van ze en dus mis ik ze. Is niks ergs aan en ook niet iets om je zorgen om te maken. En je kan toch zelfstandig gaan wonen bij je ouders in de buurt?
vrijdag 12 juli 2013 om 14:18
Is het misschien zo dat je erg aan je ouders klampt?
Misschien willen ze je iets zelfstandiger maken juist omdat je ze nog zo nodig hebt,
Ze willen zich nu al losweken omdat ze zien dat het een lange weg gaat worden.
Her lijkt me trouwens juist averechts werken hoor hoe meer ze je willen wegduwen hoe meer jij eraan vast wil houden het moet op een andere manier maar wel met kleine stapjes zelfstandig proberen te worden.
Misschien willen ze je iets zelfstandiger maken juist omdat je ze nog zo nodig hebt,
Ze willen zich nu al losweken omdat ze zien dat het een lange weg gaat worden.
Her lijkt me trouwens juist averechts werken hoor hoe meer ze je willen wegduwen hoe meer jij eraan vast wil houden het moet op een andere manier maar wel met kleine stapjes zelfstandig proberen te worden.
vrijdag 12 juli 2013 om 14:25
Ik ging op mijn 19e, bijna 20e het huis uit. Ik vond het ook eng, Zeker omdat ik 220km verderop ging wonen (lotingstudie). Maar ik vond het wel leuk en spannend. De gevoelens die jij er over hebt klinken mij als ongezond in de oren. Zo'n angst om niet meer thuis te wonen..
Misschien is lid worden van een vereniging iets voor je? Studeren doe je toch al. Dan kom je in contact met een heleboel mensen die allemaal op kamers gaan en dat maakt het allemaal een stuk minder eenzaam.
Misschien is lid worden van een vereniging iets voor je? Studeren doe je toch al. Dan kom je in contact met een heleboel mensen die allemaal op kamers gaan en dat maakt het allemaal een stuk minder eenzaam.
vrijdag 12 juli 2013 om 14:27
vrijdag 12 juli 2013 om 14:40
ik ben 30+, woon al 15 jaar op mijzelf en mis mijn moeder als ze op vakantie is langer dan een week. dat is zo en dat is omdat zij en ik dicht bij elkaar staan ook al spreken wij elkaar ook als ze thuis is misschien 1x per week.
hoort erbij. laat zien dat je een relatie met je ouders hebt en zal waarschijnlijk ook zo blijven. maar het wordt nu wel tijd voor jou om je eigen toekomst te gaan maken
hoort erbij. laat zien dat je een relatie met je ouders hebt en zal waarschijnlijk ook zo blijven. maar het wordt nu wel tijd voor jou om je eigen toekomst te gaan maken
En doooooor!
vrijdag 12 juli 2013 om 14:43
vrijdag 12 juli 2013 om 14:44
Heb je wel een eigen leven? Eigen vrienden, hobby's, bezigheden?
En wat bedoel je dat je je eigenlijk 12 voelt ipv 20, op wat voor manier dan?
Verder lijkt het mij niet helemaal gezond om emotioneel nog zo afhankelijk van je ouders te zijn op deze leeftijd. Ik ben wel benieuwd naar de reden hiervoor, maar het is misschien moeilijk om dat zo te zeggen.
Ook denk ik dat het mettertijd wel over zal gaan. Het zal moeilijk zijn in het begin en moeten wennen, maar op een gegeven moment ga je wel op eigen benen staan, je moet wel.
En wat bedoel je dat je je eigenlijk 12 voelt ipv 20, op wat voor manier dan?
Verder lijkt het mij niet helemaal gezond om emotioneel nog zo afhankelijk van je ouders te zijn op deze leeftijd. Ik ben wel benieuwd naar de reden hiervoor, maar het is misschien moeilijk om dat zo te zeggen.
Ook denk ik dat het mettertijd wel over zal gaan. Het zal moeilijk zijn in het begin en moeten wennen, maar op een gegeven moment ga je wel op eigen benen staan, je moet wel.
vrijdag 12 juli 2013 om 14:45
Maar als je het 'eng' vindt om alleen te gaan wonen, kun je misschien kijken of je met een vriendin een huisje kunt delen?
Het kan ook zijn dat je je ouders mist, omdat het zo duidelijk hún huis is, met hun spullen, waar alles je aan hen herinnert. Een eigen plek is echt van jou, daar 'horen' je ouders niet, op de één of andere manier. Is echt heel anders.
Het kan ook zijn dat je je ouders mist, omdat het zo duidelijk hún huis is, met hun spullen, waar alles je aan hen herinnert. Een eigen plek is echt van jou, daar 'horen' je ouders niet, op de één of andere manier. Is echt heel anders.
Later is nu
vrijdag 12 juli 2013 om 14:48
Dat je je ouders mist als ze op vakantie zijn is heel normaal, want het is hún huis waar je in rondloopt. De spullen huilen om hun eigenaars.
Maar als jij je eigen huisje hebt dan zijn die spullen van jou, jij hebt ze zelf uitgekozen en ze wachten op jou.
Waar je bang voor bent dat gebeurt dus helemaal niet. Kijk er niet tegenop; gewoon doen zodra de kans daar is!
Maar als jij je eigen huisje hebt dan zijn die spullen van jou, jij hebt ze zelf uitgekozen en ze wachten op jou.
Waar je bang voor bent dat gebeurt dus helemaal niet. Kijk er niet tegenop; gewoon doen zodra de kans daar is!
vrijdag 12 juli 2013 om 14:49
Goed dat je ouders nog 3,5 week weg zijn dan. Voor jou een mooie les om los te komen van je ouders. Hele natuurlijke en gezonde ontwikkelingen die je nu goed kan benutten.
Werk aan je afhankelijkheid, laat je ouders vooral lekker met rust en hang niet elke dag een paar keer aan de telefoon. Schop jezelf even onder de kont. Laat hen genieten van de vakantie en probeer dat zelf ook. Leer genieten van de vrijheid die het geeft.
Ik kan mij goed voorstellen dat je ouders aangeven dat je nu al wel op jezelf mag, je hang te erg aan ze.. Hoogstwaarschijnlijk willen ze je leren hoe het is om op eigen benen te staan.
Werk aan je afhankelijkheid, laat je ouders vooral lekker met rust en hang niet elke dag een paar keer aan de telefoon. Schop jezelf even onder de kont. Laat hen genieten van de vakantie en probeer dat zelf ook. Leer genieten van de vrijheid die het geeft.
Ik kan mij goed voorstellen dat je ouders aangeven dat je nu al wel op jezelf mag, je hang te erg aan ze.. Hoogstwaarschijnlijk willen ze je leren hoe het is om op eigen benen te staan.
vrijdag 12 juli 2013 om 14:52
Ik herken het wel hoor. Ik ging rond mijn 19e op kamers, en zou vanaf het nieuwe schooljaar op kamers gaan. De weken in de zomervakantie heb ik een keer huilend aan de keukentafel gezeten bij mijn moeder dat ik helemaal niet weg wilde.
Mijn moeder zei toen; dat ik echt niet van haar uit huis hoefde, maar dat ik het misschien wel een maandje kon proberen. Als ik het echt verschrikkelijk vond, mocht ik gewoon weer thuis komen wonen.
Lang verhaal kort, de eerste week vond ik het eigenlijk al meteen ontezettend leuk om op kamers te zitten, en van terugkeer naar huis is geen sprake geweest.
Maar soms moet je even over een drempel heen, en bij mij hielp het om te weten dat ik altijd gewoon naar huis kon. (Mijn moeder wist ondertussen wel beter, want die wist gewoon dat ik even een zetje nodig had).
Het is misschien ook de routine en aanspraak die je nu mist.Het komt echt wel goed
Mijn moeder zei toen; dat ik echt niet van haar uit huis hoefde, maar dat ik het misschien wel een maandje kon proberen. Als ik het echt verschrikkelijk vond, mocht ik gewoon weer thuis komen wonen.
Lang verhaal kort, de eerste week vond ik het eigenlijk al meteen ontezettend leuk om op kamers te zitten, en van terugkeer naar huis is geen sprake geweest.
Maar soms moet je even over een drempel heen, en bij mij hielp het om te weten dat ik altijd gewoon naar huis kon. (Mijn moeder wist ondertussen wel beter, want die wist gewoon dat ik even een zetje nodig had).
Het is misschien ook de routine en aanspraak die je nu mist.Het komt echt wel goed
Ik wil ook een motto
vrijdag 12 juli 2013 om 14:55
Ik had dat ook toen mijn eerste vriend en ik uit elkaar gingen. We hadden tezamen ons huisje; alles herinnerde aan hem en ik dacht dat alleen gaan wonen een soort dood zou zijn. Maar ik was er vrij snel overheen. Alleen wonen bleek ook erg veel voordelen te hebben die ik me tevoren niet had kunnen voorstellen.