Psyche
alle pijlers
vriendin verkracht
donderdag 17 november 2016 om 02:53
Hallo mensen, ik zag dat hier een hoop hulpvaardige mensen zitten. En ik heb een probleem. Hoop dat jullie mij kunnen (willen) helpen.
Mijn vriendin werd de afgelopen tijd af en toe uit het niks depressief, en wou er niet over praten, na de 100e keer was ik er wel klaar mee en heb ik uit haar kunnen krijgen dat ze 3 maanden geleden is verkracht door een "vriend"
Ik weet precies wie en wanneer, want ze ging naar de verjaardag van die vriend op een camping en zou samen met hem in een tent slapen. (vond ik al niet zo tof. Maar ik vertrouw haar, en ze kende hem al vanaf baby en hij zou geen vlieg kwaad doen)
De 1e avond waren zij de enige op de camping. Nu heeft ze mij verteld dat hij die 1e avond gelijk begon, ze geeft geroeppen dat ze t niet wou en hem geslagen, maar hij was sterker, en zij bang... Ik kan me ook voorstellen dat ze bang was, brede, oudere gozer...
Nu wil ik haar geloven, maar er zijn gewoon wat rare dingen, zij zegt dat ze hem vertrouwde en erg naïef was. Op de vraag, waarom ben je niet weggelopen. Of heb je mij gebeld zei ze dat ze bevroor van angst...
Ze is 15 (ik en die gozer zijn meerderjarig) en ze is bang dat als ze aangifte doet de politie problemen met mijn leeftijd gaan hebben. En dat ze me kwijtraakt (haar moeder wilt ook niet dat ze aangifte doet, om haar het emotioneel slopende proces te besparen, begrijpelijk, wil ik haar ook niet aan doen. Maar ook zij twijfelt denk ik of ze t wel echt niet wouw)
Ik voel me erg schuldig om aan haar te twijfelen... Maar ik kan het niet helpen. Is dit slecht?
Ps: Ik ben duidelijk niet duidelijk genoeg geweest, ik zeg niet dat ze liegt, ik laat haar niet vallen als een baksteen. Ik weet dat ze me nu juist nodig heeft, en ik ben er voor haar. Maar soms, snachts (en ik wilt t niet)begint mn brein toch te denken... Wat als...
Ook zit ik er mee dat die gozer nog rond loopt. En ben bang dat als dat te lang zo blijft ik zelf een mes tussen zn ribben prop. Ik wil die gozer zn leven kapot maken. Iemand nog ideeën?
Mijn vriendin werd de afgelopen tijd af en toe uit het niks depressief, en wou er niet over praten, na de 100e keer was ik er wel klaar mee en heb ik uit haar kunnen krijgen dat ze 3 maanden geleden is verkracht door een "vriend"
Ik weet precies wie en wanneer, want ze ging naar de verjaardag van die vriend op een camping en zou samen met hem in een tent slapen. (vond ik al niet zo tof. Maar ik vertrouw haar, en ze kende hem al vanaf baby en hij zou geen vlieg kwaad doen)
De 1e avond waren zij de enige op de camping. Nu heeft ze mij verteld dat hij die 1e avond gelijk begon, ze geeft geroeppen dat ze t niet wou en hem geslagen, maar hij was sterker, en zij bang... Ik kan me ook voorstellen dat ze bang was, brede, oudere gozer...
Nu wil ik haar geloven, maar er zijn gewoon wat rare dingen, zij zegt dat ze hem vertrouwde en erg naïef was. Op de vraag, waarom ben je niet weggelopen. Of heb je mij gebeld zei ze dat ze bevroor van angst...
Ze is 15 (ik en die gozer zijn meerderjarig) en ze is bang dat als ze aangifte doet de politie problemen met mijn leeftijd gaan hebben. En dat ze me kwijtraakt (haar moeder wilt ook niet dat ze aangifte doet, om haar het emotioneel slopende proces te besparen, begrijpelijk, wil ik haar ook niet aan doen. Maar ook zij twijfelt denk ik of ze t wel echt niet wouw)
Ik voel me erg schuldig om aan haar te twijfelen... Maar ik kan het niet helpen. Is dit slecht?
Ps: Ik ben duidelijk niet duidelijk genoeg geweest, ik zeg niet dat ze liegt, ik laat haar niet vallen als een baksteen. Ik weet dat ze me nu juist nodig heeft, en ik ben er voor haar. Maar soms, snachts (en ik wilt t niet)begint mn brein toch te denken... Wat als...
Ook zit ik er mee dat die gozer nog rond loopt. En ben bang dat als dat te lang zo blijft ik zelf een mes tussen zn ribben prop. Ik wil die gozer zn leven kapot maken. Iemand nog ideeën?
anoniem_317637 wijzigde dit bericht op 18-11-2016 11:06
Reden: verduidelijking
Reden: verduidelijking
% gewijzigd
donderdag 17 november 2016 om 09:07
Misschien was ze doodsbang. Misschien was ze dat niet, maar wilde ze het toch echt niet. Misschien heeft ze serieus getwijfeld of ze het wel of niet wilde, heeft ze het zich "alleen maar" laten opdringen. Misschien heeft haar lichaam, uit fysieke zelfbescherming, gereageerd op een manier die haar in verwarring heeft gebracht over wat ze onbewust wilde. Misschien zijn er nog 1000 mogelijkheden te verzinnen.
Feit is dat ze haast had daar weg te gaan, zeg je zelf. Feit is dat ze zich zo depressief gedroeg dat het je nogal opviel. Feit is dat zij het verkrachting noemt.
Wat er ook exact is gebeurd, je moet toch echt poep in je hoofd hebben als je niet begrijpt dat ze een probleem heeft, en steun, liefde, nabijheid en een niet oordelend gehoor nodig heeft.
Feit is dat ze haast had daar weg te gaan, zeg je zelf. Feit is dat ze zich zo depressief gedroeg dat het je nogal opviel. Feit is dat zij het verkrachting noemt.
Wat er ook exact is gebeurd, je moet toch echt poep in je hoofd hebben als je niet begrijpt dat ze een probleem heeft, en steun, liefde, nabijheid en een niet oordelend gehoor nodig heeft.
donderdag 17 november 2016 om 09:27
Waarom zou ze een ongeloofwaardig verhaal verzinnen?
Blijkbaar was haar verkrachter haar beste vriend, dus het zal extra traumatisch en verwarrend geweest zijn. Je weet nooit hoe je reageert na zo'n heftige gebeurtenis. Je denkt en handelt niet rationeel na misbruik.
Slachtoffers blijven soms nog jaren bij de dader (wanneer het bijvoorbeeld hun stiefvader is) in huis wonen, terwijl ze het ook konden vertellen en elders konden gaan wonen zodat het misbruik zou stoppen. Het misbruik blijft dan in stand, terwijl dat het laaste is wat een slachtoffer wil. Er gebeurd iets met je waardoor je de logische stappen niet durft te zetten. Dus wees niet te snel met oordelen.
Blijkbaar was haar verkrachter haar beste vriend, dus het zal extra traumatisch en verwarrend geweest zijn. Je weet nooit hoe je reageert na zo'n heftige gebeurtenis. Je denkt en handelt niet rationeel na misbruik.
Slachtoffers blijven soms nog jaren bij de dader (wanneer het bijvoorbeeld hun stiefvader is) in huis wonen, terwijl ze het ook konden vertellen en elders konden gaan wonen zodat het misbruik zou stoppen. Het misbruik blijft dan in stand, terwijl dat het laaste is wat een slachtoffer wil. Er gebeurd iets met je waardoor je de logische stappen niet durft te zetten. Dus wees niet te snel met oordelen.
donderdag 17 november 2016 om 09:43
quote:_Doortje_ schreef op 17 november 2016 @ 08:24:
Ze is 15 en die vent volwassen, ze was waarschijnlijk doodsbang en is daarom gebleven. De twijfels van jou, maar ook hier, ik vind dat echt schokkend.Ja inderdaad. Vooral de vrouwen die er als de kippen bij zijn om een verkracht meisje voor leugenaar uit te maken vind ik doodeng. Die hebben kennelijk geen sprankje inlevingsvermogen in hoe andere meisjes/vrouwen een verkrachting ervaren en hoe zij daarmee omgaan. Of het boeit ze gewoon geen reet. Want als er aan bepaalde voorwaarden (schreeuwen/vechten/om hulp vragen/vluchten zodra het kan) niet voldaan wordt is het in hun ogen geen verkrachting. Ik hoop dan ook echt met heel mijn hart dat zij NOOIT een dochter zullen krijgen die ooit in haar leven misbruik moet doorstaan. Want een meisje zal dubbel slachtoffer zijn met zo'n 'moeder'. Ik vind mensen die een slachtoffer niet steunen of twijfelen aan haar integriteit net zo erg, of misschien zelfs erger dan de dader. Ik walg ervan.
Wanneer ik merk dat iemand kritisch ten opzichte van slachtoffers van misbruik staat (vooral minderjarige slachtoffers), is dat voor mij een perfecte reden om per direct al het mogelijke contact te verbreken. Zulke mensen wil ik namelijk absoluut niet in mijn omgeving.
Maar goed. TO, indien je twijfelt aan haar oprechtheid, kun je beter afstand nemen. Ze heeft namelijk helemaal niets aan 'steun' van mensen die haar niet geloven. En navraag doen bij die 'vriend' van haar is natuurlijk nergens voor nodig. Die gaat uiteraard zeggen dat het vrijwillige seks was.
Ze is 15 en die vent volwassen, ze was waarschijnlijk doodsbang en is daarom gebleven. De twijfels van jou, maar ook hier, ik vind dat echt schokkend.Ja inderdaad. Vooral de vrouwen die er als de kippen bij zijn om een verkracht meisje voor leugenaar uit te maken vind ik doodeng. Die hebben kennelijk geen sprankje inlevingsvermogen in hoe andere meisjes/vrouwen een verkrachting ervaren en hoe zij daarmee omgaan. Of het boeit ze gewoon geen reet. Want als er aan bepaalde voorwaarden (schreeuwen/vechten/om hulp vragen/vluchten zodra het kan) niet voldaan wordt is het in hun ogen geen verkrachting. Ik hoop dan ook echt met heel mijn hart dat zij NOOIT een dochter zullen krijgen die ooit in haar leven misbruik moet doorstaan. Want een meisje zal dubbel slachtoffer zijn met zo'n 'moeder'. Ik vind mensen die een slachtoffer niet steunen of twijfelen aan haar integriteit net zo erg, of misschien zelfs erger dan de dader. Ik walg ervan.
Wanneer ik merk dat iemand kritisch ten opzichte van slachtoffers van misbruik staat (vooral minderjarige slachtoffers), is dat voor mij een perfecte reden om per direct al het mogelijke contact te verbreken. Zulke mensen wil ik namelijk absoluut niet in mijn omgeving.
Maar goed. TO, indien je twijfelt aan haar oprechtheid, kun je beter afstand nemen. Ze heeft namelijk helemaal niets aan 'steun' van mensen die haar niet geloven. En navraag doen bij die 'vriend' van haar is natuurlijk nergens voor nodig. Die gaat uiteraard zeggen dat het vrijwillige seks was.
donderdag 17 november 2016 om 10:59
Waarom in die tent gebleven? Wie weet wat die vent tegen haar gezegd heeft. Verkrachting gaat meestal samen met dreiging en het kind is nog maar 15 he! Ze zijn vrienden met haar ouders, wie weet met wat voor dingen hij haar bedreigde.
Een verkrachting verzinnen is nogal wat maar dat mensen er vanuit gaan dat het meisje het wel zou verzinnen omdat ze niet bij hem weg bleef vind ik OOK nogal wat. Verder zou ik als ik haar was wel aangifte doen en daar kan jij haar in steunen.
Een verkrachting verzinnen is nogal wat maar dat mensen er vanuit gaan dat het meisje het wel zou verzinnen omdat ze niet bij hem weg bleef vind ik OOK nogal wat. Verder zou ik als ik haar was wel aangifte doen en daar kan jij haar in steunen.
donderdag 17 november 2016 om 11:51
Dat meisje zegt zelf dat ze het wel zo gezellig vond met de rest en dáárom, nog twee dagen na de verkrachting, op de camping is gebleven...
Tsja.
Sommigen zeggen dat een tienerbrein niet in staat is om logische stappen te nemen. Dat moet ik dan maar geloven.
Het probleem is dat het voor sommige vrouwen 'alles of niets' is als het aankomt op de acties van de man, maar dat de acties van de vrouw, of in dit geval het meisje, aan alle excuses onderhevig is.
Tsja.
Sommigen zeggen dat een tienerbrein niet in staat is om logische stappen te nemen. Dat moet ik dan maar geloven.
Het probleem is dat het voor sommige vrouwen 'alles of niets' is als het aankomt op de acties van de man, maar dat de acties van de vrouw, of in dit geval het meisje, aan alle excuses onderhevig is.
donderdag 17 november 2016 om 11:54
donderdag 17 november 2016 om 14:39
quote:elfjetwaalfje schreef op 17 november 2016 @ 06:37:
"Maar ik kan me niet voorstellen dat je na zon avond nog 2 nachten met die gozer in een tent wil blijven.
Ze zei dat ze was gebleven omdat ze het erg naar haar zin had met vriendinnen. En toen ze vroeg of ze ergens anders mocht slapen er moeilijk werd gedaan wegens ruimte (ze wou niet duidelijk zeggen waarom om de rest van de dagen niet te verpesten)"
Om wat je hier schrijft geloof ik het verhaal van je vriendin niet; iemand die verkracht is blijft niet op de plek waar dat gebeurd is. Ik vrees dat je vriendin vrijwillig seks met die vriend heeft gehad en dit verhaal als smoes gebruikt om het te verbloemen.
Hier wil ik toch graag even op reageren. Je noemt dat meisje dus een leugenaar.
Ik ben zelf jaren geleden verkracht door een oudere collega na een bedrijfsuitje. De dag erna ben ik gewoon mijn afspraken die ik had staan nagekomen. Net als de dagen erna. Ik wilde niet dat iemand iets zou merken. Bovendien twijfelde ik aan mezelf, omdat ik dacht dat ik niet duidelijk genoeg NEE had gezegd. Vervolgens heb ik nog ruim 2 jaar bij dat bedrijf gewerkt en kwam ik hem bijna dagelijks tegen. Ik hield mij gewoon maar groot. Bang om mijn baan te verliezen en dat men mij er op aan zou kijken. Hoe wrang is dat?! Ik was toen 21 jaar.
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Dus noem dat meisje alsjeblieft geen leugenaar. Ik weet dondersgoed hoe zij zich gevoeld moet hebben die dagen. En maar lachen om de sfeer niet te verpesten.
"Maar ik kan me niet voorstellen dat je na zon avond nog 2 nachten met die gozer in een tent wil blijven.
Ze zei dat ze was gebleven omdat ze het erg naar haar zin had met vriendinnen. En toen ze vroeg of ze ergens anders mocht slapen er moeilijk werd gedaan wegens ruimte (ze wou niet duidelijk zeggen waarom om de rest van de dagen niet te verpesten)"
Om wat je hier schrijft geloof ik het verhaal van je vriendin niet; iemand die verkracht is blijft niet op de plek waar dat gebeurd is. Ik vrees dat je vriendin vrijwillig seks met die vriend heeft gehad en dit verhaal als smoes gebruikt om het te verbloemen.
Hier wil ik toch graag even op reageren. Je noemt dat meisje dus een leugenaar.
Ik ben zelf jaren geleden verkracht door een oudere collega na een bedrijfsuitje. De dag erna ben ik gewoon mijn afspraken die ik had staan nagekomen. Net als de dagen erna. Ik wilde niet dat iemand iets zou merken. Bovendien twijfelde ik aan mezelf, omdat ik dacht dat ik niet duidelijk genoeg NEE had gezegd. Vervolgens heb ik nog ruim 2 jaar bij dat bedrijf gewerkt en kwam ik hem bijna dagelijks tegen. Ik hield mij gewoon maar groot. Bang om mijn baan te verliezen en dat men mij er op aan zou kijken. Hoe wrang is dat?! Ik was toen 21 jaar.
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Dus noem dat meisje alsjeblieft geen leugenaar. Ik weet dondersgoed hoe zij zich gevoeld moet hebben die dagen. En maar lachen om de sfeer niet te verpesten.
donderdag 17 november 2016 om 14:43
quote:sterrenregen schreef op 17 november 2016 @ 10:59:
Waarom in die tent gebleven? Wie weet wat die vent tegen haar gezegd heeft. Verkrachting gaat meestal samen met dreiging en het kind is nog maar 15 he! Ze zijn vrienden met haar ouders, wie weet met wat voor dingen hij haar bedreigde.
Jullie verzinnen er een heleboel bij. Blijf bij het verhaal van dat meisje. Ze heeft helemaal niet gezegd dat ze bedreigd werd, dus dan moet je ook niet gaan verzinnen dat ze bedreigd werd. Ze is daar gebleven omdat ze het naar haar zin had met haar vriendinnen.
Waarom in die tent gebleven? Wie weet wat die vent tegen haar gezegd heeft. Verkrachting gaat meestal samen met dreiging en het kind is nog maar 15 he! Ze zijn vrienden met haar ouders, wie weet met wat voor dingen hij haar bedreigde.
Jullie verzinnen er een heleboel bij. Blijf bij het verhaal van dat meisje. Ze heeft helemaal niet gezegd dat ze bedreigd werd, dus dan moet je ook niet gaan verzinnen dat ze bedreigd werd. Ze is daar gebleven omdat ze het naar haar zin had met haar vriendinnen.
donderdag 17 november 2016 om 14:49
quote:Dormouse schreef op 17 november 2016 @ 11:54:
Of het nu verzonnen is of niet: raad haar aan met een professional te praten.
Ivm. bewijs heeft een snelle aangifte altijd de voorkeur, maar gezien er nu inmiddels al wat maanden verstreken zijn kan ze er de tijd voor nemen tot ze er klaar voor is, professionele hulp kan haar daarbij helpen.voor bewijs is het al te laat, daar heb je inwendig onderzoek voor nodig vrij snel na de verkrachting
Of het nu verzonnen is of niet: raad haar aan met een professional te praten.
Ivm. bewijs heeft een snelle aangifte altijd de voorkeur, maar gezien er nu inmiddels al wat maanden verstreken zijn kan ze er de tijd voor nemen tot ze er klaar voor is, professionele hulp kan haar daarbij helpen.voor bewijs is het al te laat, daar heb je inwendig onderzoek voor nodig vrij snel na de verkrachting
donderdag 17 november 2016 om 14:58
quote:lilalinda schreef op 17 november 2016 @ 14:49:
[...]
voor bewijs is het al te laat, daar heb je inwendig onderzoek voor nodig vrij snel na de verkrachtingJa, daarom. Haar er nu toe pushen lijkt mij dan ook overbodig, maar als ze ertoe bereid is met wat hulp is het natuurlijk altijd wenselijk dat ze het uiteindelijk wel doet.
[...]
voor bewijs is het al te laat, daar heb je inwendig onderzoek voor nodig vrij snel na de verkrachtingJa, daarom. Haar er nu toe pushen lijkt mij dan ook overbodig, maar als ze ertoe bereid is met wat hulp is het natuurlijk altijd wenselijk dat ze het uiteindelijk wel doet.
donderdag 17 november 2016 om 15:08
quote:tantejo schreef op 17 november 2016 @ 14:39:
[...]
Hier wil ik toch graag even op reageren. Je noemt dat meisje dus een leugenaar.
Ik ben zelf jaren geleden verkracht door een oudere collega na een bedrijfsuitje. De dag erna ben ik gewoon mijn afspraken die ik had staan nagekomen. Net als de dagen erna. Ik wilde niet dat iemand iets zou merken. Bovendien twijfelde ik aan mezelf, omdat ik dacht dat ik niet duidelijk genoeg NEE had gezegd. Vervolgens heb ik nog ruim 2 jaar bij dat bedrijf gewerkt en kwam ik hem bijna dagelijks tegen. Ik hield mij gewoon maar groot. Bang om mijn baan te verliezen en dat men mij er op aan zou kijken. Hoe wrang is dat?! Ik was toen 21 jaar.
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Dus noem dat meisje alsjeblieft geen leugenaar. Ik weet dondersgoed hoe zij zich gevoeld moet hebben die dagen. En maar lachen om de sfeer niet te verpesten.
Heb jij uiteindelijk wel aangifte gedaan?
[...]
Hier wil ik toch graag even op reageren. Je noemt dat meisje dus een leugenaar.
Ik ben zelf jaren geleden verkracht door een oudere collega na een bedrijfsuitje. De dag erna ben ik gewoon mijn afspraken die ik had staan nagekomen. Net als de dagen erna. Ik wilde niet dat iemand iets zou merken. Bovendien twijfelde ik aan mezelf, omdat ik dacht dat ik niet duidelijk genoeg NEE had gezegd. Vervolgens heb ik nog ruim 2 jaar bij dat bedrijf gewerkt en kwam ik hem bijna dagelijks tegen. Ik hield mij gewoon maar groot. Bang om mijn baan te verliezen en dat men mij er op aan zou kijken. Hoe wrang is dat?! Ik was toen 21 jaar.
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Dus noem dat meisje alsjeblieft geen leugenaar. Ik weet dondersgoed hoe zij zich gevoeld moet hebben die dagen. En maar lachen om de sfeer niet te verpesten.
Heb jij uiteindelijk wel aangifte gedaan?
donderdag 17 november 2016 om 15:11
quote:Bugs_Bunny schreef op 17 november 2016 @ 09:07:
Misschien was ze doodsbang. Misschien was ze dat niet, maar wilde ze het toch echt niet. Misschien heeft ze serieus getwijfeld of ze het wel of niet wilde, heeft ze het zich "alleen maar" laten opdringen. Misschien heeft haar lichaam, uit fysieke zelfbescherming, gereageerd op een manier die haar in verwarring heeft gebracht over wat ze onbewust wilde. Misschien zijn er nog 1000 mogelijkheden te verzinnen.
Feit is dat ze haast had daar weg te gaan, zeg je zelf. Feit is dat ze zich zo depressief gedroeg dat het je nogal opviel. Feit is dat zij het verkrachting noemt.
Wat er ook exact is gebeurd, je moet toch echt poep in je hoofd hebben als je niet begrijpt dat ze een probleem heeft, en steun, liefde, nabijheid en een niet oordelend gehoor nodig heeft.DIT!!!!!!
Misschien was ze doodsbang. Misschien was ze dat niet, maar wilde ze het toch echt niet. Misschien heeft ze serieus getwijfeld of ze het wel of niet wilde, heeft ze het zich "alleen maar" laten opdringen. Misschien heeft haar lichaam, uit fysieke zelfbescherming, gereageerd op een manier die haar in verwarring heeft gebracht over wat ze onbewust wilde. Misschien zijn er nog 1000 mogelijkheden te verzinnen.
Feit is dat ze haast had daar weg te gaan, zeg je zelf. Feit is dat ze zich zo depressief gedroeg dat het je nogal opviel. Feit is dat zij het verkrachting noemt.
Wat er ook exact is gebeurd, je moet toch echt poep in je hoofd hebben als je niet begrijpt dat ze een probleem heeft, en steun, liefde, nabijheid en een niet oordelend gehoor nodig heeft.DIT!!!!!!
donderdag 17 november 2016 om 15:12
quote:tantejo schreef op 17 november 2016 @ 14:39:
[...]
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Ik herken dat wel, juist dingen die heel erg zijn, wil je graag wegstoppen. Dan is het er niet. Doen of het nooit gebeurd is. Wat je niet erkent is niet echt.
[...]
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Ik herken dat wel, juist dingen die heel erg zijn, wil je graag wegstoppen. Dan is het er niet. Doen of het nooit gebeurd is. Wat je niet erkent is niet echt.
donderdag 17 november 2016 om 15:14
quote:tantejo schreef op 17 november 2016 @ 14:39:
[...]
Hier wil ik toch graag even op reageren. Je noemt dat meisje dus een leugenaar.
Ik ben zelf jaren geleden verkracht door een oudere collega na een bedrijfsuitje. De dag erna ben ik gewoon mijn afspraken die ik had staan nagekomen. Net als de dagen erna. Ik wilde niet dat iemand iets zou merken. Bovendien twijfelde ik aan mezelf, omdat ik dacht dat ik niet duidelijk genoeg NEE had gezegd. Vervolgens heb ik nog ruim 2 jaar bij dat bedrijf gewerkt en kwam ik hem bijna dagelijks tegen. Ik hield mij gewoon maar groot. Bang om mijn baan te verliezen en dat men mij er op aan zou kijken. Hoe wrang is dat?! Ik was toen 21 jaar.
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Dus noem dat meisje alsjeblieft geen leugenaar. Ik weet dondersgoed hoe zij zich gevoeld moet hebben die dagen. En maar lachen om de sfeer niet te verpesten.
Wat is dat toch met meisjes.
Als een vent me een tent insleurt en mij anaal verkracht, dan is toch echt het laatste wat ik me afvraag of ik hard genoeg nee heb gezegd.
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een discussie-platform dus laten we die discussie asjeblieft een keer hebben. Ik ben een man. Als mijn baas me morgen verkracht dan is er geen haar op mijn hoofd die hem hiermee weg laat komen.
Vanwaar bij jou wel die twijfel? Waarin ligt het verschil? Wat gaat er om in het brein van sommige vrouwen dat ze dit toestaan en dan ook nog doen alsof er niks aan de hand is?
[...]
Hier wil ik toch graag even op reageren. Je noemt dat meisje dus een leugenaar.
Ik ben zelf jaren geleden verkracht door een oudere collega na een bedrijfsuitje. De dag erna ben ik gewoon mijn afspraken die ik had staan nagekomen. Net als de dagen erna. Ik wilde niet dat iemand iets zou merken. Bovendien twijfelde ik aan mezelf, omdat ik dacht dat ik niet duidelijk genoeg NEE had gezegd. Vervolgens heb ik nog ruim 2 jaar bij dat bedrijf gewerkt en kwam ik hem bijna dagelijks tegen. Ik hield mij gewoon maar groot. Bang om mijn baan te verliezen en dat men mij er op aan zou kijken. Hoe wrang is dat?! Ik was toen 21 jaar.
Besef dat een verkracht meisje een deel van zichzelf verloren is en hoopt dat door 'normaal' te doen zij kan vergeten wat er is gebeurd. Lukt toch niet, maar het proberen waard toch.
Dus noem dat meisje alsjeblieft geen leugenaar. Ik weet dondersgoed hoe zij zich gevoeld moet hebben die dagen. En maar lachen om de sfeer niet te verpesten.
Wat is dat toch met meisjes.
Als een vent me een tent insleurt en mij anaal verkracht, dan is toch echt het laatste wat ik me afvraag of ik hard genoeg nee heb gezegd.
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een discussie-platform dus laten we die discussie asjeblieft een keer hebben. Ik ben een man. Als mijn baas me morgen verkracht dan is er geen haar op mijn hoofd die hem hiermee weg laat komen.
Vanwaar bij jou wel die twijfel? Waarin ligt het verschil? Wat gaat er om in het brein van sommige vrouwen dat ze dit toestaan en dan ook nog doen alsof er niks aan de hand is?
donderdag 17 november 2016 om 15:16
quote:lilalinda schreef op 17 november 2016 @ 15:12:
[...]
Ik herken dat wel, juist dingen die heel erg zijn, wil je graag wegstoppen. Dan is het er niet. Doen of het nooit gebeurd is. Wat je niet erkent is niet echt.
Dit toont heel erg hoe verschillend mensen het beleven, ik heb het nooit weg willen stoppen, had ik denk ik ook niet gekund, daarvoor zijn de gevolgen ook te zichtbaar.
Dat de een meteen weg zou gaan, de ander blijft. Dat de een meteen aangifte doet, de ander nooit. Dat de een vecht, de ander bevriest.
Al is het dezelfde handeling die je overkomt, hoe je reageert en ermee omgaat verschilt enorm van persoon tot persoon.
Tragisch genoeg zijn er mensen die erover liegen, maar hoe en of iemand erover praat op zichzelf zegt niets over het waarheidsgehalte.
[...]
Ik herken dat wel, juist dingen die heel erg zijn, wil je graag wegstoppen. Dan is het er niet. Doen of het nooit gebeurd is. Wat je niet erkent is niet echt.
Dit toont heel erg hoe verschillend mensen het beleven, ik heb het nooit weg willen stoppen, had ik denk ik ook niet gekund, daarvoor zijn de gevolgen ook te zichtbaar.
Dat de een meteen weg zou gaan, de ander blijft. Dat de een meteen aangifte doet, de ander nooit. Dat de een vecht, de ander bevriest.
Al is het dezelfde handeling die je overkomt, hoe je reageert en ermee omgaat verschilt enorm van persoon tot persoon.
Tragisch genoeg zijn er mensen die erover liegen, maar hoe en of iemand erover praat op zichzelf zegt niets over het waarheidsgehalte.
donderdag 17 november 2016 om 15:17
quote:kadanz schreef op 17 november 2016 @ 15:14:
[...]
Wat is dat toch met meisjes.
Als een vent me een tent insleurt en mij anaal verkracht, dan is toch echt het laatste wat ik me afvraag of ik hard genoeg nee heb gezegd.
omdat meisjes weten dat ze niet geloofd worden
of omdat ze weten dat ze gezeik krijgen: Ze zal het wel gewild hebben.
Ze zal wel niet duidelijk ´nee´ gezegd hebben etc
en jij doet het nu ook, jij verwijt dat het meisje niet direct aan de bel getrokken heeft
Leuk joh verkracht worden, iedereen heeft direct er na een oordeel.
Meisjes leren al snel hun mond te houden.
echt
[...]
Wat is dat toch met meisjes.
Als een vent me een tent insleurt en mij anaal verkracht, dan is toch echt het laatste wat ik me afvraag of ik hard genoeg nee heb gezegd.
omdat meisjes weten dat ze niet geloofd worden
of omdat ze weten dat ze gezeik krijgen: Ze zal het wel gewild hebben.
Ze zal wel niet duidelijk ´nee´ gezegd hebben etc
en jij doet het nu ook, jij verwijt dat het meisje niet direct aan de bel getrokken heeft
Leuk joh verkracht worden, iedereen heeft direct er na een oordeel.
Meisjes leren al snel hun mond te houden.
echt
donderdag 17 november 2016 om 15:19
quote:kadanz schreef op 17 november 2016 @ 15:14:
[...]
Wat is dat toch met meisjes.
Als een vent me een tent insleurt en mij anaal verkracht, dan is toch echt het laatste wat ik me afvraag of ik hard genoeg nee heb gezegd.
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een discussie-platform dus laten we die discussie asjeblieft een keer hebben. Ik ben een man. Als mijn baas me morgen verkracht dan is er geen haar op mijn hoofd die hem hiermee weg laat komen.
Vanwaar bij jou wel die twijfel? Waarin ligt het verschil? Wat gaat er om in het brein van sommige vrouwen dat ze dit toestaan en dan ook nog doen alsof er niks aan de hand is?
De maatschappij doet alsof er niets aan de hand is en straft de slachtoffers. Dat heeft niets te maken met het 'brein van sommige vrouwen' maar met psychologische en maatschappelijke patronen waar we allemaal onderhavig aan zijn.
De oplossing is dan ook niet je afvragen waarom het slachtoffer niet op de 'juiste' manier reageert, maar dit met zijn allen WEL te doen en te zorgen dat men er niet mee wegkomt.
[...]
Wat is dat toch met meisjes.
Als een vent me een tent insleurt en mij anaal verkracht, dan is toch echt het laatste wat ik me afvraag of ik hard genoeg nee heb gezegd.
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een discussie-platform dus laten we die discussie asjeblieft een keer hebben. Ik ben een man. Als mijn baas me morgen verkracht dan is er geen haar op mijn hoofd die hem hiermee weg laat komen.
Vanwaar bij jou wel die twijfel? Waarin ligt het verschil? Wat gaat er om in het brein van sommige vrouwen dat ze dit toestaan en dan ook nog doen alsof er niks aan de hand is?
De maatschappij doet alsof er niets aan de hand is en straft de slachtoffers. Dat heeft niets te maken met het 'brein van sommige vrouwen' maar met psychologische en maatschappelijke patronen waar we allemaal onderhavig aan zijn.
De oplossing is dan ook niet je afvragen waarom het slachtoffer niet op de 'juiste' manier reageert, maar dit met zijn allen WEL te doen en te zorgen dat men er niet mee wegkomt.
donderdag 17 november 2016 om 15:20
quote:Dormouse schreef op 17 november 2016 @ 15:16:
[...]
Dit toont heel erg hoe verschillend mensen het beleven, ik heb het nooit weg willen stoppen, had ik denk ik ook niet gekund, daarvoor zijn de gevolgen ook te zichtbaar.
ik was erg jong, denk dat dat scheelt
Maar mijn levensinstelling is toch wel: niet zeiken, doorbuffelen
Dus denk dat ik het nu weer weg zou stoppen.
[...]
Dit toont heel erg hoe verschillend mensen het beleven, ik heb het nooit weg willen stoppen, had ik denk ik ook niet gekund, daarvoor zijn de gevolgen ook te zichtbaar.
ik was erg jong, denk dat dat scheelt
Maar mijn levensinstelling is toch wel: niet zeiken, doorbuffelen
Dus denk dat ik het nu weer weg zou stoppen.
donderdag 17 november 2016 om 15:23
quote:kadanz schreef op 17 november 2016 @ 15:14:
[...]
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een discussie-platform dus laten we die discussie asjeblieft een keer hebben. Ik ben een man. Als mijn baas me morgen verkracht dan is er geen haar op mijn hoofd die hem hiermee weg laat komen.
Maar de baas zegt: hij wilde het.
Hij zal zich nu wel schamen omdat hij diep in de kast zit
En baas vertelt zijn verhaal op kantoor
En niemand kan zich voorstellen dat hij baas dat doet (dus jij liegt)
En dan komen de verhalen, dan zegt die jongen van systeembeheer dat jij hem altijd al net te lang aankeek
En de receptiedame snapt ineens waarom jij haar nooit eens knipoogde
Echt, alleen in films wordt de dader gestraft
[...]
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een discussie-platform dus laten we die discussie asjeblieft een keer hebben. Ik ben een man. Als mijn baas me morgen verkracht dan is er geen haar op mijn hoofd die hem hiermee weg laat komen.
Maar de baas zegt: hij wilde het.
Hij zal zich nu wel schamen omdat hij diep in de kast zit
En baas vertelt zijn verhaal op kantoor
En niemand kan zich voorstellen dat hij baas dat doet (dus jij liegt)
En dan komen de verhalen, dan zegt die jongen van systeembeheer dat jij hem altijd al net te lang aankeek
En de receptiedame snapt ineens waarom jij haar nooit eens knipoogde
Echt, alleen in films wordt de dader gestraft
donderdag 17 november 2016 om 15:23
quote:lilalinda schreef op 17 november 2016 @ 15:20:
[...]
ik was erg jong, denk dat dat scheelt
Maar mijn levensinstelling is toch wel: niet zeiken, doorbuffelen
Dus denk dat ik het nu weer weg zou stoppen.
Het is denk ik ook maar net wat je onder wegstoppen verstaat. Het negeren, verzwijgen etc. of het accepteren en doorgaan zonder er nog veel over te praten. Het een snijd denk ik erger van binnen dan het ander, maar van buiten kan het er hetzelfde uitzien.
Doorbuffelen zal helaas wel moeten.
[...]
ik was erg jong, denk dat dat scheelt
Maar mijn levensinstelling is toch wel: niet zeiken, doorbuffelen
Dus denk dat ik het nu weer weg zou stoppen.
Het is denk ik ook maar net wat je onder wegstoppen verstaat. Het negeren, verzwijgen etc. of het accepteren en doorgaan zonder er nog veel over te praten. Het een snijd denk ik erger van binnen dan het ander, maar van buiten kan het er hetzelfde uitzien.
Doorbuffelen zal helaas wel moeten.
donderdag 17 november 2016 om 15:25
quote:Dormouse schreef op 17 november 2016 @ 15:23:
[...]
Het is denk ik ook maar net wat je onder wegstoppen verstaat. Het negeren, verzwijgen etc. of het accepteren en doorgaan zonder er nog veel over te praten. Het een snijd denk ik erger van binnen dan het ander, maar van buiten kan het er hetzelfde uitzien.
Doorbuffelen zal helaas wel moeten.
bedenk me net. Ben laatst (paar maanden terug) nog ´aangerand´ in de kroeg. Man stak zijn tong in mijn mond (tis zelfs verkrachting geloof ik).
Vond het zo goor, dat ik eerst van hem weggegaan ben. Mond gespoeld, wat gedronken en toen dacht ik pas: GVD die eikel had van me af moeten blijven. (en toen was hij gevlogen)
[...]
Het is denk ik ook maar net wat je onder wegstoppen verstaat. Het negeren, verzwijgen etc. of het accepteren en doorgaan zonder er nog veel over te praten. Het een snijd denk ik erger van binnen dan het ander, maar van buiten kan het er hetzelfde uitzien.
Doorbuffelen zal helaas wel moeten.
bedenk me net. Ben laatst (paar maanden terug) nog ´aangerand´ in de kroeg. Man stak zijn tong in mijn mond (tis zelfs verkrachting geloof ik).
Vond het zo goor, dat ik eerst van hem weggegaan ben. Mond gespoeld, wat gedronken en toen dacht ik pas: GVD die eikel had van me af moeten blijven. (en toen was hij gevlogen)