Psyche
alle pijlers
Waar haal jij je eigenwaarde uit?
woensdag 19 juni 2019 om 14:51
Ik doe op dit moment een cursus tegen (zelf)stigma. Ik ben daaraan begonnen omdat ik geen werk heb (en geen diploma’s) door psychische ziekte en er ontzettend tegenaan loop dat ik niet weet hoe ik dat aan mensen uit kan leggen zonder dat ze mij veroordelen. Maar het grootste oordeel zit in mijzelf kwam ik achter. Ik vind mezelf minder waard omdat ik geen werk heb, dat is voor mij net zo logisch als 1+1=2. Ik ben bang dat mensen mij een luie uitkeringstrekker vinden, een profiteur. Terwijl ik die reacties nooit krijg, maar ik vind zelf dat ik dat ben.
Als ik geniet van het in de zon zitten of het uitslapen, dan mag ik niet genieten. Ik heb een uitkering, die heb ik niet voor niets, dan mag je niet genieten (want blijkbaar zit er een kronkel in mijn hoofd die denkt: als je kunt genieten, kun je ook werken
). Ik vind ook dat ik geen doorzettingsvermogen heb. Ik had gewoon wat harder moeten studeren, niet zo snel moeten opgeven. Ik denk er steeds aan dat ik dan volgend jaar mijn HBO-diploma had gehad. En dat ik dan waarschijnlijk mezelf weer helemaal was kwijtgeraakt. Maar dat laatste vergeet ik voor het gemak vaak even.
Daarnaast heb ik geen kinderen, om dezelfde reden. Ook daarin blijf ik achter. Ik zal mijn ouders nooit opa en oma maken en mijn zus zit in een IVF-traject, dus het is nog maar de vraag of mijn ouders überhaupt opa en oma worden (en dat voelt als mijn schuld, want mijn zus kan er niks aan doen). Ik vind oprecht dat ik er niet toe doe omdat ik niet werk en geen kinderen heb. Ik draai niet mee in de maatschappij. En wat ik dan wel doe? Niet zoveel. Ik heb zelfs een huishoudelijke hulp omdat het me niet lukt om zelf mijn huishouden op orde te houden.
Ik wil echt graag aan mijn zelfbeeld werken, want ik snap nu wel dat het niet normaal is om jezelf niks waard te vinden. Maar wat blijft er dan nog over om eigenwaarde uit te halen? Ik kan mijn eigenwaarde niet uit mijn prestaties halen. Dus vraag ik me af: waar halen jullie je eigenwaarde uit? Kun je jezelf nog waardevol vinden als er eigenlijk niets is waarvoor je jezelf spreekwoordelijk op de schouder kunt kloppen? Ik ben heel benieuwd, misschien kan ik er iets van leren.
Als ik geniet van het in de zon zitten of het uitslapen, dan mag ik niet genieten. Ik heb een uitkering, die heb ik niet voor niets, dan mag je niet genieten (want blijkbaar zit er een kronkel in mijn hoofd die denkt: als je kunt genieten, kun je ook werken
). Ik vind ook dat ik geen doorzettingsvermogen heb. Ik had gewoon wat harder moeten studeren, niet zo snel moeten opgeven. Ik denk er steeds aan dat ik dan volgend jaar mijn HBO-diploma had gehad. En dat ik dan waarschijnlijk mezelf weer helemaal was kwijtgeraakt. Maar dat laatste vergeet ik voor het gemak vaak even.Daarnaast heb ik geen kinderen, om dezelfde reden. Ook daarin blijf ik achter. Ik zal mijn ouders nooit opa en oma maken en mijn zus zit in een IVF-traject, dus het is nog maar de vraag of mijn ouders überhaupt opa en oma worden (en dat voelt als mijn schuld, want mijn zus kan er niks aan doen). Ik vind oprecht dat ik er niet toe doe omdat ik niet werk en geen kinderen heb. Ik draai niet mee in de maatschappij. En wat ik dan wel doe? Niet zoveel. Ik heb zelfs een huishoudelijke hulp omdat het me niet lukt om zelf mijn huishouden op orde te houden.
Ik wil echt graag aan mijn zelfbeeld werken, want ik snap nu wel dat het niet normaal is om jezelf niks waard te vinden. Maar wat blijft er dan nog over om eigenwaarde uit te halen? Ik kan mijn eigenwaarde niet uit mijn prestaties halen. Dus vraag ik me af: waar halen jullie je eigenwaarde uit? Kun je jezelf nog waardevol vinden als er eigenlijk niets is waarvoor je jezelf spreekwoordelijk op de schouder kunt kloppen? Ik ben heel benieuwd, misschien kan ik er iets van leren.
woensdag 19 juni 2019 om 18:59
Maar goed, de kern is (volgens mij) dus simpel: je hoeft je eigenwaarde nergens uit te halen, want iedereen is even waardevol. Want ben je minder waardevol als je niet kan zingen? Waardevoller als je hebt gestudeerd? Is een vogeltje met een gebroken vleugel minder waardevol dan eentje die dat niet heeft? Natuurlijk niet. Iedereen leeft gewoon zijn of haar leven op zijn of haar manier. En handelt naar wat hij of zij op dat moment nodig vindt om te doen. Dat kunnen dingen zijn waar anderen het mee eens zijn, en dingen waar anderen het niet mee eens zijn. Wanneer is iemand waardevol en wanneer waardeloos? Ik vind mensen in hun waarde laten waardevol. Ik vind ook gerust mensen (of eigenlijk: acties van mensen) en dingen stom hoor, maar ik snap dat zij die dingen en acties blijkbaar niet stom vinden. Dat maakt mij niet beter of slechter dan die ander.
Vroeger zag ik anderen zo: ------
En mezelf zo: _
Dus bij elkaar zo: ------_-------
Gelukkig ben ik in gaan zien dat ik gewoon tussen de rest sta: ------------. Niet hoger, niet lager, gewoon net als de rest. Mét al mijn minder leuke kanten erbij, gewoon net als de rest. Niet waardevoller, niet minder waard.
(En oh ja: ik heb zo goed als geen sociaal leven (alleen één vriendin, die ik zo'n drie keer per jaar zie), bewust geen kinderen (kinderen nemen/krijgen omwille van mijn ouders zou ik ook nooit doen) en psychische uitdagingen (het blijft een proces) en ben ook best een ramp in het huishouden
)
Vroeger zag ik anderen zo: ------
En mezelf zo: _
Dus bij elkaar zo: ------_-------
Gelukkig ben ik in gaan zien dat ik gewoon tussen de rest sta: ------------. Niet hoger, niet lager, gewoon net als de rest. Mét al mijn minder leuke kanten erbij, gewoon net als de rest. Niet waardevoller, niet minder waard.
(En oh ja: ik heb zo goed als geen sociaal leven (alleen één vriendin, die ik zo'n drie keer per jaar zie), bewust geen kinderen (kinderen nemen/krijgen omwille van mijn ouders zou ik ook nooit doen) en psychische uitdagingen (het blijft een proces) en ben ook best een ramp in het huishouden
)
woensdag 19 juni 2019 om 19:05
Ik vind het een heel leuke vraag, en ook wel een lastige om te beantwoorden.
Wat mij enorm heeft geholpen is stoppen met mezelf met anderen te vergelijken. Sinds ik dat niet meer doe (of in elk geval zo min mogelijk), ben ik een gelukkig mens en blijk ik niet veel nodig te hebben om me goed te voelen. Wat ook helpt is van jezelf weten wat wel en niet bij je past en daarin bewuste keuzes kunnen maken. Ik hoef mijn keuzes ook niet te verdedigen, zoals ik vroeger wel geneigd was te doen.
Ik haal ook wel een deel van mijn eigenwaarde uit mijn werk, maar dat is maar een heel klein deel. Dat is meer 'zingeving' dan eigenwaarde, denk ik.
Dus misschien ligt daar ook de sleutel: niet bezig zijn met wat anderen doen of mogelijk van jou verwachten, maar je eigen weg durven volgen. Eigenlijk een beetje 'schijt' hebben.
Wat mij enorm heeft geholpen is stoppen met mezelf met anderen te vergelijken. Sinds ik dat niet meer doe (of in elk geval zo min mogelijk), ben ik een gelukkig mens en blijk ik niet veel nodig te hebben om me goed te voelen. Wat ook helpt is van jezelf weten wat wel en niet bij je past en daarin bewuste keuzes kunnen maken. Ik hoef mijn keuzes ook niet te verdedigen, zoals ik vroeger wel geneigd was te doen.
Ik haal ook wel een deel van mijn eigenwaarde uit mijn werk, maar dat is maar een heel klein deel. Dat is meer 'zingeving' dan eigenwaarde, denk ik.
Dus misschien ligt daar ook de sleutel: niet bezig zijn met wat anderen doen of mogelijk van jou verwachten, maar je eigen weg durven volgen. Eigenlijk een beetje 'schijt' hebben.
