Psyche
alle pijlers
Waar the *piep* moet ik beginnen??
donderdag 11 augustus 2011 om 10:06
Ik heb al sinds ik me kan herinneren een negatief zelfbeeld. Ik denk dat dat ook de reden is dat ik nu 3 relaties verder ben en eigenlijk alleen op lamzakken ben gevallen.
Mijn eerste 2 relaties waren met mannen die mij leuk vonden en ik was zo blij dat iemand me leuk genoeg vond dat ik daar in mee ben gegaan en toen bleek dat deze mannen eigenlijk niet goed voor me waren (eerste sloeg en de tweede dronk heel veel en werd dan ook agressief) ben ik uiteindelijk opgestapt. Nu de derde relatie ook voorbij is en ik nu niet alleen een ervaring, maar ook een dochter rijker ben, is het tijd om eens de balans op te gaan maken.
Misschien moet ik eens proberen een tijdje alleen te zijn, proberen mijn eigenwaarde niet bij een man te halen, maar uit mezelf en de dingen die ik wél bereikt heb en die niet naar beneden te halen. Conclusie: ik heb hulp nodig! Waar ga ik die vinden? Ik ben ontzettend gesloten en ben bang dat ik als ik bij iemand op de bank zit, dat ik uiteindelijk niet het achterste van mn tong durf te laten zien. Ik ben met ex nummer 3 nl. ook in relatietherapie geweest en daar kon ik het ook niet.
Ondertussen jaag ik mijn vrienden/ vriendinnen weg, heb ik een seksrelatie gehad met een collega waar ik stiekum een kleine crush op heb gekregen (naar mijn vermoeden alleen maar omdat hij al aangaf dat hij geen relatie wilde en denk zelfs dat als hij die crush op mij had gehad, dat ik knetterhard de benen had genomen)
Ik krijg echt (te) vaak te horen dat ik er leuk uitzie, dat ik knap ben en dat ik slank ben, maar ik zie het niet! Als ik in de spiegel kijk, word ik vaak moedeloos en smeer er maar een laag make-up op en probeer er op mn voordeligst uit te zien, maar ik zie/ voel het niet! En hoe vaker ik hoor dat ik er leuk uitzie, hoe minder ik het geloof en hoe achterdochtiger ik word.
Mijn laatste ex is vreemd gegaan en terwijl ik hard roep dat ik beter verdien en hoe haalt hij het in zn hoofd, ik denk alleen maar: gelijk heeft 'ie, kijk dan eens naar jezelf! Er zijn dagen dat als ik niet écht naar buiten hoef, dat ik dat ook niet doe! Dat zijn de dagen dat mn dochter bij mn ex is trouwens, dus voor haar kan ik het nog wel opbrengen... En dat heeft niets te maken met een depressie, maar gewoon omdat ik soms merk dat mensen me aanstaren en dat kan ik niet aan op zo'n moment....
Ik maak geen oogcontact op straat, kijk altijd naar de grond, voel me zeer ongemakkelijk in groepen, sla dan helemaal dicht. Als ik mensen samen zie praten en ze kijken me dan terloops aan, dan denk ik steeds: ze praten over mij! En dan niet een positieve ze praten over mij, maar negatief.
Ik wil graag een zelfverzekerde vrouw zijn voor mijzelf en mijn dochter. Dus ik zoek hulp! Maar hoe vind ik iemand die mij echt kan helpen?!?!
Sorrie trouwens voor het lange verhaal, had er geen epistel van willen maken, maar hoop dat iemand het herkent en me een zetje in de goede richting kan geven.
Mijn eerste 2 relaties waren met mannen die mij leuk vonden en ik was zo blij dat iemand me leuk genoeg vond dat ik daar in mee ben gegaan en toen bleek dat deze mannen eigenlijk niet goed voor me waren (eerste sloeg en de tweede dronk heel veel en werd dan ook agressief) ben ik uiteindelijk opgestapt. Nu de derde relatie ook voorbij is en ik nu niet alleen een ervaring, maar ook een dochter rijker ben, is het tijd om eens de balans op te gaan maken.
Misschien moet ik eens proberen een tijdje alleen te zijn, proberen mijn eigenwaarde niet bij een man te halen, maar uit mezelf en de dingen die ik wél bereikt heb en die niet naar beneden te halen. Conclusie: ik heb hulp nodig! Waar ga ik die vinden? Ik ben ontzettend gesloten en ben bang dat ik als ik bij iemand op de bank zit, dat ik uiteindelijk niet het achterste van mn tong durf te laten zien. Ik ben met ex nummer 3 nl. ook in relatietherapie geweest en daar kon ik het ook niet.
Ondertussen jaag ik mijn vrienden/ vriendinnen weg, heb ik een seksrelatie gehad met een collega waar ik stiekum een kleine crush op heb gekregen (naar mijn vermoeden alleen maar omdat hij al aangaf dat hij geen relatie wilde en denk zelfs dat als hij die crush op mij had gehad, dat ik knetterhard de benen had genomen)
Ik krijg echt (te) vaak te horen dat ik er leuk uitzie, dat ik knap ben en dat ik slank ben, maar ik zie het niet! Als ik in de spiegel kijk, word ik vaak moedeloos en smeer er maar een laag make-up op en probeer er op mn voordeligst uit te zien, maar ik zie/ voel het niet! En hoe vaker ik hoor dat ik er leuk uitzie, hoe minder ik het geloof en hoe achterdochtiger ik word.
Mijn laatste ex is vreemd gegaan en terwijl ik hard roep dat ik beter verdien en hoe haalt hij het in zn hoofd, ik denk alleen maar: gelijk heeft 'ie, kijk dan eens naar jezelf! Er zijn dagen dat als ik niet écht naar buiten hoef, dat ik dat ook niet doe! Dat zijn de dagen dat mn dochter bij mn ex is trouwens, dus voor haar kan ik het nog wel opbrengen... En dat heeft niets te maken met een depressie, maar gewoon omdat ik soms merk dat mensen me aanstaren en dat kan ik niet aan op zo'n moment....
Ik maak geen oogcontact op straat, kijk altijd naar de grond, voel me zeer ongemakkelijk in groepen, sla dan helemaal dicht. Als ik mensen samen zie praten en ze kijken me dan terloops aan, dan denk ik steeds: ze praten over mij! En dan niet een positieve ze praten over mij, maar negatief.
Ik wil graag een zelfverzekerde vrouw zijn voor mijzelf en mijn dochter. Dus ik zoek hulp! Maar hoe vind ik iemand die mij echt kan helpen?!?!
Sorrie trouwens voor het lange verhaal, had er geen epistel van willen maken, maar hoop dat iemand het herkent en me een zetje in de goede richting kan geven.
vrijdag 2 december 2011 om 20:21
Ik heb eindelijk mijn kennismakingsgesprek gehad! Ging eigenlijk heel goed, kan heel goed vertellen over alles zonder emoties, dus viel me erg mee.. Wel sindsdien allerlei lichamelijke klachten, hoofdpijn, stijve nek, slecht slapen...
Heb ondertussen ook wat papieren ingevuld voor haar zodat we die volgende keer kunnen bespreken. Ben er wel een beetje bang voor want ik heb mezelf wel spreekwoordelijk met de grond gelijk gemaakt, maar kan maar beter eerlijk zijn over hoe ik over mezelf denk. Ben wel een beetje (erg) gespannen wat daar uit gaat komen...a.s week ga ik weer...
Heb ondertussen ook wat papieren ingevuld voor haar zodat we die volgende keer kunnen bespreken. Ben er wel een beetje bang voor want ik heb mezelf wel spreekwoordelijk met de grond gelijk gemaakt, maar kan maar beter eerlijk zijn over hoe ik over mezelf denk. Ben wel een beetje (erg) gespannen wat daar uit gaat komen...a.s week ga ik weer...
